Kiedy dojrzewaja panowie? - Netkobiety.pl

A karmelizowane jabłka to jakie?

"Głowa medium" :0
Śniło mi się dziś, że znalazłam szczeniaka w studzience kanaluzacyjnej.
Rano po przyjściu do pracy usłyszałam,od psiapsiółka w pracy, ze jej dziecię bez jej zgody kupiło sobie pieska.

Swoją drogą jaką paskudę- szpic miniaturowy.
Wiola:" Prz3cież jakby co, to będę się wstydziła z tym wyjść na dwór!"

To oznacza że może otworzę działalność z zakresu przewidywania przyszłości? Kilka razy takie coś już mi się zdarzylo. (nie otwieranie, tylko sny).
Muszę tylko zapisać się na kurs, żeby nawijkę podszkolić.

Babcina mądrość.

Ślizgawka na Hali otwarta. Idę w piątek, bo potem jeszcze zamkną i znów obejdę się smakiem.

Nie wiedziałam tego i sobie - o tej nawijce.
Chyba rozwinęło mi się, jak zaczęłam terapię. Silne emocje potrafią być może coś takiego zdziałać.
Mam wrażenie że ostatnio mniej zjazdów nastroju. Mogę to porównać do momentu gdy mamy pierwsze wrażenie że mija potworny. kac. Jeszcze człowiek słaby i się telepie, ale już minęły mdłości które nie pozwoliły na wstanie z łóżka.

Nawet czasem czułem jak paznokcie mi rosną
W wychodzeniu z kaca jest coś heroicznego nie istotne że najlepszym sposobem na kaca jest - nie pić cały niech będzie że tydzień
żeby nie było alegorju poniał są podobieństwa
Chyba może wreszcie natura  zaczyna działać, chemia mózgu zawsze dąży do równowagi podobno , procentuje to co zrobiłaś dla siebie do tej pory,warto pocisnąć i pociągnąć sprawy dalej trochę mocniej ,korzystając z lekkiej zwyżki formy.

Sytuacja nie jest dramatyczna, ale trochę młody narozrabiał. Opuścił bez mojej wiedzy sporo godzin lekcyjnych. Strategia uciekania od problemów.
Łebki miały ulgową taryfę w pierwszej klasie z powodu pandemii i zdalnego nauczania, a teraz chyba są w lekkim szoku, że nauka w średniej szkole to nie przelewki. Wymaga to pewnej strategii, a nie wyłącznie zakuwania dniami i nocami.
Właściwie dobrze, że wychowawczyni zareagowała w porę. Mnie już trochę emocje opadły, ale zestresowałam się bardziej niż główny zainteresowany.
Jak opada ta cała adrenalina, to się nie ma siły na nic. Zmusiłam się do jakiegoś minimum w domu, a teraz uciekam spać

Wiem, że to zabrzmi idiotycznie, ale jakoś te nieusprawiedliwione nieobecności przeoczyłam. Po prostu nie zwróciłam uwagi.
Z młodym odpowiednia pogadanka już przeprowadzona, przedsięwzięłam też pewne kroki z wychowawczynią oraz szkolną pedagog. Oby podziałało. No, cóż, moja uśpiona czujność i rozkojarzenie też się zemściły.
W takich chwilach brakuje mi wsparcia się autorytetem drugiego rodzica.

Moja rozmowa z typem z Sympatii:
T- Typ
J- ja
T: To co, przyjaźń isex?
J: Nieee...nie tego szukam.
T: Ja szukać nie muszę.
J: Tym lepiej.
T: Pewnie, widać że cienka jesteś.
I zanim zdążyłam odpowiedzieć " A Ty wąski", Typ dodał mnie do CZARNEJ LISTY .
:0
Misix, rosyjski akcent jest taki słodki..

Masakra
Mnie też się rosyjski akcent podoba. Mam nadzieję, że pani jest w ogóle dobrze komunikatywna po polsku, bo ja rosyjskiego już nie pamiętam. W pisaniu robiła pewne błędy i czasem czegoś chyba nie załapała, ale generalnie było ok.

Najczęściej to są i tak erotomani-gawędziarze, którzy jak przychodzi co do czego to tracą rezon. Oni są kozaki tylko przez internet i najlepiej anonimowo.

Ja tego nigdy nie używałam...wtedy jakoś ludzi poznawałam na żywo.
Dziś idę na ślizgawkę. Może tam jakiś wolny dżentelmen pomoże mi się podnieść, bo wykopyrtnę się na pewno.

Którego ?

To jednak ślizgawki nie są Ci obce ?
Adela pisała co prawda dawno temu o innym pingwinku,zapomniałem że możesz nie pamiętać,albo przeoczyłeś ten fakt.

To może metoda szokowa ?
Desant ,porwanie Misinxa i wypuszczenie go z zawiązanymi oczami na ślizgawkę ?
Wszystko błyskawicznie .

Na Bombonierce ( moja ślizgawka) są te pingwinki cały czas.
Zrobię fotę i pokażę.
Ten pugwinek o którym wspomina Pasławek do innych zabaw służy .:)
Jakby kto$ chciał to za tydzieñ z pt na sob mam wolną cgatę. Zaraszam na grzane wino+ ślizgawka + jakieś jedzonko.
Nocleg na 2 osoby plus podłoga - tyle mogęzapewnić.

I może niech tak zostanie

Peseloza. Postępująca.

$lizgawka kojarzy się tak nieco romantycznie, nie? A już jak jest na zewnątrz, i kolorowe lampki świecą...
Niestety na hali jest zimne, jarzeniowe światło- zero romantyzmu.
Ela, co potem było z tym Panem?

Jak romantycznie Elu przynajmniej jest co wspominać

Ps jesteście romantykami/romantyczni? przyznawać się ja tak średnio, kiedyś mniej, na starość mi się zmienia cosik chociaż jeśli chodził o sentymentalność to druga połówka bije mnie w tym na głowę

Co to właściwie znaczy - być romantycznym/ą? Bo mnie się trudno określić.
Mnie się wydaje,że pod tym względem jestem pełna sprzeczności.
Z pewnością jestem bardzo sentymentalna. Co do romantyzmu - chyba średnio.

Właśnie skończyłam czytać książkę, wprawdzie dla młodzieży, ale i tak poczytuję to sobie za sukces, bo od kilku lat czytanie szło mi jak po grudzie. Może wrócę wreszcie do ukochanego zajęcia? Tęsknię za tym, a koncentracja gorzej niż fatalna.
Książka przepiękna i wzruszająca. I bardzo mądra. Zawsze powtarzam, że dobra literatura wieku nie ma.

Kłaść się spać już chyba nie warto, zresztą wybiłam się. Mocna kawa i można się uaktywniać
A może jak za dawnych lat "odpalić" kolejną książkę od poprzedniej?

Dzień dobry.
Wilki lubią kozy.

Adela ,Musinx, już gdzieś kiedyś o tym pisałam, ale czy nie możecie żyć szczęśliwie sami ze sobą bez partnera? Żaden partner szczęścia Wsm nie da. Pytam, bo latami słyszałam to na forum.
Co dziwne  jak jeszcze byłam w terapii, żaden terapeuta w życiu nic takiego mi nie powiedział. Wręcz odwrotnie, chwalili, że mimo życiu samej dobrze sobie radzę, jestem samowystarczalna, umiem sobie zorganizować czas, wychodzę do ludzi, robię wiele aktywności. Z resztą psychiatra, kiedy leczyłam nerwice, mówiła to samo. Że jest to jak najbardziej możliwe i aby nie myśleć tak, że się skończy samemu, że ja jestem normalna  a to ,co przeżywam (tzn nerwica) to jedynie wynik moich doswiadczen życiowych i przejść.
Drugi człowiek szczęścia nie da, to nie rozsądniej żyć samemu?

Ja też  dlatego Cię rozumiem. I wszystkich Ty, co są już długo sami i szukają. Tylko nie rozumiem, dlaczego nie dostajesz porad typu naucz się żyć sam,  musisz być szczęśliwym sam ze sobą, oczekujesz, xe kobieta przyjdzie i wypełni Ci pustkę, a musisz sam sobie ją wypełnić. W zamian za to jest życzliwe zainteresowanie randkami, motywacja do działania by kogoś poznać. U Adeli to samo. Nie widzę wpisów typu: nie szukaj faceta, nie umawiaj się na randki, znajdź właśnie teraz czas dla siebie, naucz się być sama ze sobą bo druga osoba szczęścia Ci nie da.
Zastanawia mnie ta zmiana podejścia.

Tego nie wiem. Takie rady czytałam tylko na tym forum. Od rodziny, znajomych wręcz odwrotnie, dziwili się, że nue ułożyłam sobie życia (zwiazkowo). Że jak to jest możliwe? Terapeuci do których chodziłam, pani  psychiatra, tak samo, nigdy nie sugerowali, aby pobyć samej. Wręcz byli przekonani, że ułożę sobie życie (zwiazkowo). Żadna z tych osób nie mówiła, nauvz się być sama ze sobą. One znały mnie osobiście, na żywo I to przez wiele lat. Tylko tu na forum słyszałam takie porady. A sama lepiej sobie radzę niż wiele mężatek, które bez męża są nieporadne jak bez ręki.
Podsumowując, moje otoczenie - tam nigdy takiej rady nie słyszałam. Prawie10 lat jestem sama, wprawę w byciu samej mam. Ale nie wolno mi nawet wspomnieć  że chciałabym mieć rodzinę, męża  dzieci ( choć z dziećmi to teraz już po zawodach), bo zaraz wpisy, że naucz się być sama. Jednocześnie piszą,  pisały tu osoby, które szykowały się do ślubu, zawierały związki małżeńskie im nikt niee pisal: po co ci druga osoba, naucz się być sam ze sobą.
Jestem 10 lat sama ze sobą prawie, jak można nauczyć się bycia jeszcze bardziej sama ze sobą?

Psychiatra I terapeuci powiedzieli, że moje pragnienia są całkiem naturalne i nie widzą, abym uzależniała swoje życie od życia innych. Wspomniałam im wtedy o tym, że może powinnam żyć sama szczęśliwie ze sobą  , usłyszałam, ze to można robić będąc również w związku I że ja się jak najbardziej nadaje, mam zdrowe odruchy, zdrowe myślenie ( mimo nerwicy). A przypominam, że to były osoby, do których chodziłam na sesję regularnie raz na tydzień przez około 6 lat ( z małymi przerwami niezależnie ode mnie).
Co do związków, wiem, że mogą być nieszczęśliwe również. To przecież logiczne. Wtedy się taki związek zrywa i idzie swoją drogą, bo szkoda życia. To też wyniosłam z terapii.

Edit: o tym właśnie piszę. Misinxowi i Adeli nie napisałeś, by nauczyli się być szczęśliwi sami ze sobą, że partner im nie da szczęścia i nie będzie wypełniał pustki. A mi od razu napisałeś:D
O To mi dokładnie chodzi. Inni mogą chciał być w związku, jedynie mnie nie wolno, bo zaraz krzyk,  że chce sobie zapełni  pustkę,

Następna prześladowana Zarzucanie mi że propaguje samotne życie to gruba przesada jest.
Pisałem i Adeli i Misinxowi podobne rzeczy wystarczy się cofnąć ,zupełnie nie chodzi o nakłanianie kogoś do bycia samemu czy nie bycia samemu chodzi o to jak się siebie traktują i o postawę,jak i co o sobie myślą  ,tak jak nie potrafię kogoś uszczęśliwić tak samo nie możliwym jest kogoś unieszczęśliwić, jeżeli nie ma na  to przyzwolenia i zgody wewnątrz .Głównie to chodzi o stosunek do siebie i oczekiwania .
A nie zauważyłem żeby ktokolwiek Ciebie potępiał za naturalne pragnienia i potrzeby ,raczej za marudzenie ,szukanie dziury w całym,dowalanie sobie  i czarnowidztwo dostawałaś zwroty od ludzi ,za przeginanie i skrajności ,o to chodzi powiedzenie Tobie że jesteś w porządku, nie trafia do Ciebie bo nie dopuszczasz myśli o tym do siebie zaraz znajdziesz coś co jest niedobre w Tobie.

Misinx przez jakiś czas był bardzo nieszczęśliwy w związku o czym czasem pisał ,bycie samemu też go za bardzo nie uszczęśliwia .
Adela została zdradzona i porzucona z tym jest największa sprawa .
W obu przypadkach istotne jest jak oni siebie traktują teraz i to co ich spotyka .

pomyłka

Tego nie znam.

Takie rady jak Ty ja też dostawałem. Wiem o tym, że żeby kogoś kochać to powinienem kochać samego siebie itd. Tylko, że u mnie to jest taki zamknięty krąg. Odrzucam siebie, bo czuję się odrzucany przez innych, a mam wrażenie, że inni mnie odrzucają, bo sam siebie odrzucam itd. itd. itd.... A na początku była małpa.

Cześć, Lupe. Miło Cie widzieć.
I jak ułozyło sie Twojej mamie?

Jesli chodzi o bycie samemu , czy też w zwiazku- juz kilka razy o tym pisałam, więc nie będe sie powtarzać.
Moje terapeutka natomiast potwierdza, ze nie ma nic złego w tym, że chcę być z kimś, ponieważ "taka już jestem, taki mam charakter". Sugeruje jednoczesnie, że w siebie nie wierzę, i dlatego utrata wsparcia tak mnie boli. Jednak, gdybym była bardziej pewna siebie, swoich potrzeb i sprawczosci, również wolałabym być w zwiazku, bo z natury lubię mieć kogoś do interakcji, do dawania siebie. Uwielbiam dogadzać tym, których kocham. Przynieść sniadanie do łóżka, albo nalesniki podczas okropnego wykładu on line.. Sprawia mi to przyjemność, czuję się spełniona..

Wczoraj na ślizgawce wywaliłam sie tylko raz. A to dlatego, że rozwaliła mi sie łyżwa. Żadnych księciuniów nie było,sama sie podniosłam. Za to potem poszłysmy do baru i piłam piwo z rumem i trochę mi zaszumiało w głowie.

Mam tak samo. Też od terapeutów słyszałam, że to nic złego. I żaden nie radził, abym naucza się żyć sama ze sobą. Twierdzili, że wyjątkowo dobrze umiem żyć sama ze sobą. I aby wierzyć w siebie bardziej, bo wszystko się jeszcze może zdarzyć.

A komu terapeuta doradzał jak żyć? Bo coś mi umknęło w wątku?