Kiedy dojrzewaja panowie? - Netkobiety.pl

W sumie to mnie też zastanawia skąd to moderatorki wiedzą co jest prawda a co nie, co dana osoba opisuje. No ok, można zweryfikować prawdziwość konta czy tam dubel, ale sama treść postów? W tym przypadku no jest zrozumiałe, bo różne historie  pisała ta sama osoba, może zle napisałam że prawdę teraz napisała, bo fakt, nie musi tak być...

A nie masz tak czasami, że jak kogoś czytasz, to po samym stylu pisania widzisz, że jest potencjalnie podobny styl do kogoś innego? Żeby to wyłapać, to trzeba dużo czytać forum, ale ja jak był taki czas, że dużo siedziałam, to od razu wyłapywałam potencjalne duble i to się często potwierdzało. Wystarczy, że sposób pisania, formułowanie zdań, specyficzne wyrażenia przypominają Ci coś, co już czytałaś i tak się idzie dogrzebać.

Tak Loka, z tym się zgadzam, że zdublowane konto można wyłapać, tak jak napisałaś zreszta, ale mnie chodzi o samą treść, tego nie da się zeryfikowac, bo i jak? Może ja też wymyśliłam cała historię z Wilkiem, skąd wiecie że to co pisałam jest prawda?

Edit: udana randka jeszcze nic nie znaczy tak naprawdę, to odnośnie tego co Misinx pisał o swojej, też takie miałam. Po przychodzi zastanowienie pewne i cóż,  u mnie zawsze było tak, że po prostu brak pociągu i tyle, mimo że randka a nawet 2 były udane i fajnie się rozmawiało, ale na poziomie fizycznym nie było tego czego szukam i tyle

Nie wiem może ja czytam bez zrozumienia ale interpretuję post Izabelli w ten sposób, że ona nie stwierdza ze "spowiedź rity"  jest na pewno zmyślona tylko uczula na ewentualne bezkrytyczne wierzenie w zapewnienia Autorki ze historia byla prawdziwa. A ma podstawy by tak bezkrytycznie nie wierzyć w tą spowiedz skoro w ramach tejże spowiedzi Rita pozdrawia Valkirye, a to rowniez jedno z jej multikont. Innymi słowy po raz kolejny w ramach "spowiedzi "klamie. Czy w odniesieniu do fragmentu czy całości to już kazdy musi sobie sam ocenić.

Tak feniks35, też tak to odebrałam i racja, nigdy do końca nie można wierzyć w to co ludzie piszą. Myślę że jeśli ktoś zakłada mnóstwo kont i wymyślą kolejne historie i mu się chce, to albo bardzoo się komuś nudzi albo to jakoś zaburzona osoba.

I bardzo dobrze. Mnie Twoje teorie na mój temat interesują tak samo, jak Ciebie moje zdanie na Twój temat.

Ale jak przysypia ? Dosłownie, czy w przenośni ? Nie wiem, czy pamiętasz, ale w którymś wątku opisywałem terapeutkę, która mnie zaskoczyła jako pierwsza podejściem takim, jak to nazywam, "na cyborga". Może to o to chodzi ? Jak ona przysypia ?

Jeśli chodzi o Ritę, to mnie jest ciężko dokładnie się połapać w tej historii, bo jej dokładnie nie śledziłem. Ale jeśli to co napisała (o ile to ona napisała, ale po co ktoś inny zawracałby sobie tym głowę) jest przynajmniej w sporej części prawdą, to jak widać mamy do czynienia z osobą chorą i to, że ona w swoim poście pozdrawia swoje internetowe alter ego, tak naprawdę wcale nie podważa tego co napisała. Ja rozumiem, że to jest jeden z objawów choroby, że ona pewnych rzeczy po prostu nie ogarnia (mam na myśli tego co robiła na forum).
Zwykły troll raczej nie zawracałby sobie głowy pisaniem takich obszernych wyjaśnień. Po co ? Łatwiej założyć nowe konto i wymyślić sobie nową tożsamość.

Jestem zaskoczona, że to zostało odebrane jako kłamstwo. Ja odczytałam to jako przyznanie się Rity (nie wprost) do tego, że stworzyła tę postać, przywołanie jej.
Pozdrawiam Ritę i życzę jej zdrowia. Wzbudziła moją sympatię a jej postać też wydawała mi się spójna.
Zabrakło mi napisania, które konta były stworzone przez nią i ile ich było.

Niezły numer z tym przysypianiem. Koleżanka też kiedyś wspominała o takiej sytuacji na sesji. Obie niedowierzałyśmy. Ona była wkurzona i szybko się zniechęciła. Nie wnikała w nurty terapii, uznała, że gadanie do siebie i bierny terapeuta to nie dla niej. Nie przyszło mi do głowy, że to mogło być celowe.

To samo wrażenie odnioslam

Wiem, Piegowata, wiem. W moim otoczeniu jest podobnie. Pasławek napisał o sobie, jak on to postrzega. Ale on jest, z tego co napisał, po terapiach i z tego co i jak pisze, ma wiedzę, a zatem i inny ogląd. Przeciętnemu Kowalskiemu tego brakuje. Przeciętny Kowalski myśli, że osoba taka jak ja (chora) biega po wsi z siekierą w ręku lub co najmniej przy najmniejszej spornej wymianie zdań wbija widelec w klatkę piersiową interlokutora.
Mnie jak rani znajomość, to ją kończę, ale to JA. Jestem też w innej sytuacji, np. mam prawo jazdy, samochód, dużo rzeczy koło domu potrafię zrobić sama albo stać mnie opłacenie fachowca, więc uwarunkowania inne. Nic Ci nie chcę narzucić, sama zdecydujesz, co dalej.
Co do terapeutki Adeli - tu też Adela sama zdecyduje. Ja miałam kilka spotkań raptem, ze cztery, ale terapeutka była bardzo zaangażowana, pytała, robiła notatki itd. Dziecko moje przez rok chodziło na terapię, dostawało nawet prace domowe. Z drugiej strony zaufanie do sposobu prowadzenia, o którym pisał Misinx.
Tym niemniej jednak ja przypomniałam sobie marcową wizytę u nowego psychiatry w PZP po odejściu z niej mojej dotychczasowej lekarki i po pierwszym spotkaniu znalazłam "starą" lekarkę w innej poradni, bo ten nowy dla mnie był do bani, zupełnie biologiczne i wyłącznie teoretyczne podejście miał, gdy tymczasem "stara" lekarka wprost mówi, że biologia jak najbardziej łączy się z emocjami.

Ach i jak już to kogoś tak bardzo  interesuje bo temat mojego męża wraca
Mój EX mąż przerwał terapię  gdy tylko zaczęły  sie sugestie że ma wpływ na nasze życie a nie tylko żoną zła..
Stwierdził że terapeutka niekompetencja, nawiązał wiele krótkich znajomości z różnymi Paniami które nie przetrwały.
Groził mi swoim samobójstwem, co mnie nie obeszło i słusznie bo za parę tygodni uratowała to jakaś inna.
Jest sam i od czasu do czasu próbuje mnie obciążyć swoimi dylematami życiowymi, na co jestem już odporna i nie robię za ratowniczkę. :do czego miałam skłonności w tym małżeństwie, a co uważam że jest złe i na pewno podobny Pan do ratowania na pewno się w moim życiu nie pojawi.
.mam nadzieję że zaspokoilam ciekawość i więcej adwokatów mojego męża nie będzie się tu pojawiać.

Ela, nie wiem, czy do mnie pijesz, ale ja niczyim adwokatem nie jestem. Napisałam, że zdaje mi się, że rozumiem Twojego męża z motywami odejścia sugerując się moimi odczuciami na podstawie Twoich wypowiedzi. Może się mylę, może nie. Natomiast wcale go nie usprawiedliwiam, jak również nie widzę wyłącznie Twojej niewinności.
Tak samo nikt tu z forum nie był materacem w moim łóżku, a i ja nie twierdzę, że byłam święta.
Ja też miałam piątkę za każdym razem z polskiego, na maturze też i nawet uczestniczyłam z sukcesami w olimpiadach polonistycznych, więc wiem, że potrafię czytać ukryte przesłania.
  W związku są dwie osoby i one są za niego odpowiedzialne. To, co piszesz, wciąż jest tylko Twoją wersją wydarzeń. On nawet nie ma szans napisać o Tobie tutaj, bo przecież pewnie nie wie, że pisujesz na forum. On oskarża Ciebie, Ty zrzucasz winę na niego, typowy porozwodowy standard. Skoro on Cię już nie obchodzi, to po co w ogóle wracasz do tematu?
Co do jego związków, mi to "loto", ani Ty, ani ja związków też nie mamy, czy to celowo, czy z rozsądku, czy z przypadku. Szczerze mówiąc nie mogę się doczekać Twojej sześćdziesiątki, kiedy to zgodnie z daną kiedyś na forum obietnicą, zaczniesz poszukiwania partnera.

Po wszystkim już.
Pożegnaliśmy mojego braciszka.
Ładnie wszystko wyszło,choć w marynarce myślałem że się rozpłynę duchota straszna w Wawie.
Na początku byłem spięty,bardziej niż na pogrzebie mamy ,ale jak zobaczyłem że wszystko i tak bez mojej (nad)kontroli i tak odbędzie się jakoś ,to mnie puściło,mam też 3 starszych kuzynów zwanych u mnie w rodzinie braćmi - ukochani bratankowie mojej mamy, którzy stanęli przy mnie ot tak  ,nawet pogoda przestała ''zagrażać" ulewą.
Najwięcej obaw mieliśmy o bratową o jej stan, nie o emocje chodzi bo wolno i ma prawo czuć co czuje ,nie musi być jakaś twarda , była pod znakomitą opieką ,była autentycznie spokojna choć smutna .
,chyba najlepiej jednak kobietą w takiej sytuacji potrafią zająć się inne kobiety
i nie jest to ukryta spychotechnika męska tak jest i już.Czasem mi jest trudno się nadziwić jak one to robią te moje kobiety,niesamowita są.

Symbi te 5 + ( naprawdę  mam też te 55 lat ) tak to od początku roku osoby ,które pożegnałem ,mama, brat i jeszcze 3 bliskie osoby z rodziny i nie z rodziny zmarły  ,między innymi ten mój wieloletni przyjaciel zmarł ,bardzo ciężko przeszedł covid jednakże jego organizm się poddał M miał inne przewlekłe dolegliwości płucne wcześniej.
Piegus dzięki.

Ja mam ciotecznych braci i siostry Dopiero na Podkarpaciu przyswoiłam słowo "kuzyn".

Piegowata,  wygląda że my tu na południu tak mamy, Adela chciała do Lublina a ja stamtąd wróciłam, pogoda im dopisała, tym sztukmistrzom, byłam od soboty, ludzi było multum, okrutne ilości, na tym deptaku w kierunku zamku taka rzesza ludzi że aż zgubiła się malutka dziewczynka, żongler ogłaszał zgubę ale chwilę trwało nim szczęśliwa matka, szczęśliwa w tym dokładnie momencie odnalezienia, dopadła spłakanej córeczki, nic dziwnego bo nawet dorosły mógł tam zaginąć, ja byłam na targach staroci ale nie szło nie zauważyć karnawału magików

A może nie grzebie głęboko tylko odetnij kreską przeszłości i powiedz sobie, że nie jesteś nieogarniętym, głupia czy jeszcze jakas-tak nie brzmi z postów. Na terapii rozbebeszysz się i co dalej? Moim zdaniem terapia powinna trwać rok, maximum 2 dla utrwalenia. Jak się terapeutyxuje latami, to dla mnie coś jest nie halo. Trzeba aktywnie żyć.

Link działa bez zarzutu.
Dzięki.

Byłam wczoraj na sympatiowym spotkaniu.
Facet niby spoko , ale mnie jakoś nie rusza.
Dam szansę na jeszcze jednym spotkaniu, bo trochę spiety był. Ale chyba się trochę nakręcił, bo już wieczotem pisał a dziś pyta, czy się jeszcze spotkamy.
No jeszcze raz to tak. Żeby nie było że za szybko skreślam. I po to żeby poobserwować siebie. Bo może jestem zaimpregnowana jeszcze.

Jak facet ma takie pretensje, to jego problem, a nie mój.
Swoją drogą, ja też wiem od razu, czy mi się facet "widzi" z wyglądu. A dokładniej - od razu wiem, gdy mi się nie widzi.
Jeżeli nie mdleję z zachwytu na jego widok, ale mnie od niego nie odrzuca, to w porządku.

Chodziło mi o to, że jak kobieta nie podoba się fizycznie, to nie ma sensu dla takiego faceta dalsza znajomość, bo on nie pójdzie z nią do łóżka. Co najwyżej można się kolegować.
To zaoszczędza takiemu mężczyźnie czasu.

Nie. Oni, tak sądzę bo nie jestem facetem, jak widza kobietę i nie mają ochoty zaciągnąć jej do łóżka ( nie musi być wcale brzydka,  po prostu nie pociąga ich), to mogą się z nią kolegować, ale w głowie nie będą mieli myśli, że to będzie ich partnerka ( a na portalach nie szuka się koleżanek, więc kontakty się ucinają).

Jeśli kobieta pociąga ich fizycznie, jest etap drugi gdy poznają jej wnętrze, spędzają z nią czas itd. I jeżeli tutaj też jest porozumienie, lubią z nią rozmawiać, przebywać z nią , nie widzą w niej tylko obiektu seksualnego ale jednocześnie partnerkę, czlowieka- wtedy może powstać związek.

Gdy kobieta bardzo ich pociąga fizycznie, ale przy bliższym poznaniu okazuje się, że osobowościowo to nie to, to związku z tego też nie będzie, ich drogi się rozejdą ( nie mowie o przypadku, gdy facet wykorzysta okazję, bo ma ochotę a potem się zawija, bo poznawszy wnętrze nie chce mieć z nią nic wspolnego).
Coś na zasadzie - pojawi się pociąg do danej osoby - możesz z nią zacząć się spotykać, może będziecie parą, albo okaże się nudna  wredna, głupia, zlosliwa- wtedy się znajomość kończy.
W drugim przypadku poznajesz kogoś, okazuje się, że jest zero pociągu, albo Cię ktoś wręcz odrzuca-gdy po bliższym poznaniu okazałoby się, że to jest świetny człowiek, ale jeśli pociągu nie ma to relacja będzie jedynie kolezanska. Tak to rozumiem.

Dziewczyny, mam pytanie, czy wam chodzi tylko o wygląd zewnętrznym, uczucie zakochania? Co wy chcecie poczuć, bo ja nie rozumiem?

Dokładnie tak jak pisze Ross.
Zakochanie i wygląd zewnętrzny też maczlce w tym palce. Ale decyduje przyciąganie, i tyle.

No ja właśnie się zastanawiałam, że te randkowania w sumie tak rzadko się udają, bo ludzie oczekują jakiegoś impulsu, olśnienia. Uważam, że obecne "reguły" są do bani, bo ludzie nie są w stanie stwierdzić czy ktoś jest ciekawy, dobry kandydat po takich 2 spotkaniach, które się odbywają jak rozmowy kwalifikacyjne. Przecież żeby się przekonać jaki kto jest trzeba by było pójść gdzieś kilka razy razem. Umówić się na jakieś wyjście. Np jeden dzień jedna ze stron organizuje spotkanie, które ma pokazać coś o nim, co lubi. Następnie druga strona kolejnego dnia organizuje taki "program" tego co ona lubi. Wspólny wyjazd, składanie mebli. Pójście razem do dentysty. Po takich np 4 spotkaniach decydują tak. albo nie.
Ja pomijam przypadki, nieuczciwych oblechów  szukających frajerki na seks.

Bo randka to trochę taki eksperyment,gdzie obserwuje się obiekt ,obiekt obserwuje obserwującego ,w eksperymencie istnieje błąd "pomiaru",ponieważ taka randka jest zdarzeniem niecodziennym, widzenie i obserwowanie zależy od wielu zmiennych co już nie jest obiektywnym
nawykowo stwarza się często jakby lepsze wrażenie i przedstawia się lepszą wersję siebie na podstawie domniemań i wyobrażeń co jest mega  subiektywnie i również na podstawie zależnych wielu zmiennych oceniane.
Najlepiej byłoby umieć być tu i teraz w jednej chwili i widzieć to co jest, bez oceniania, projektowania ,wymaga to jednak uważności
a mało kto to robi bo nauczeni jesteśmy żyć przeszłością i przyszłością na podstawie złudzeń i wyobrażeń jako coś co dominuje determinując.

Żonę zapoznałem na zainscenizowanej przez wspólną koleżankę swatkę randce w ciemno . Taka ówczesna sympatia Nawet gorzej, bo na randkę przyszedłem nie wiedząc o niej nic, nie zamieniając wcześniej słowa na komunikatorze, bo ich nie było. Gadu-gadu, to dopiero za jakiś czas było. No i jakoś dało radę i proszę, związek od 28 lat... Koleżanka miała nosa

Ale, ale zdradzę jak tam mój piesek! Niestety nabawił się jakiegoś zapalenia skóry. W paru miejscach wyłazi mu sierść, widzę jakieś ślady zaczerwienione. Ma to na grzbiecie, gdzie nie jest w stanie się drapać więc to nie od tego. Wizyta na szczepienie odłożona, bo weterynarz kazał go najpierw znów odrobaczyć. Pod koniec tygodnia podaję na szczepienie, to pokażę tą sierść, co się dzieje. W sumie dawno temu mój poprzedni pies za szczeniaka miał coś podobnego ale już nie pamiętam co i jak leczone. Poza tym jest niemożliwy. Ewidentnie określił mnie jako pana domu, śpi zawsze w moim pobliżu. Niestety oznacza to, że również pierdzi w moim pobliżu

Cześć.
Fajne tematy poruszacie, Całkowicie się zgadam co do przewagi nawiązywania znajomości w realu, odbywa się to naturalniej i swobodniej. To co Ela napisała o spotkaniach przy kawie to też ważne spostrzeżenie.  W realu idzie się na kawę z powodów trochę "większych" niż sam fakt, że chce się kogoś poznać ; zwykle trochę się już zna.

Miałam chwilę zawahania po napisaniu tego wczorajszego wątku o zniknięciu z forum, jednak uznaję, że to ma sens.
Zmykam na wakacje od forum. Miejcie się dobrze.

Już napisalam do Olinki.
Nawet u Ross w pewnym stopniu Magdzie tę rację przyznałam... Wykorzystała to, żeby sobie poużywac. Owszem, czasem się nieźle rozpędzam i powtarzam.
A co do rzeczy dziejących się w mojej głowie, mam tę świadomość, ale bodźców bywa za wiele. Moja odporność ma swoje granice. Niezależnie od tego, czyja to "wina".
Pozdrawiam.

Jeszcze jestem?
Symbi, ulegam pokusie pisania, gaduła jestem, lubię relacjonować, dyskutować. opisywać, potrzebuję tego, ale to pociąga konsekwencje. Trudno nie reagować emocjonalnie. To jeden z powodów mojej decyzji. Muszę, a raczej chcę "dać se na wstrzymanie". Już nieraz miałam takie wątpliwości i gdy sytuacja po raz kolejny się powtórzyła, uznałam to za ważny sygnał.
Mam zresztą teraz swoją terapię, dzięki forum, nawiasem mówiąc. Zmobilizował Paslawek, a pomogła w znalezieniu Adela. Tam się mogę wygadać i nie musi pół Polski wiedzieć
Sprawa, o której piszę, jest najbardziej emocjonująca, ale na pewno nie jedyna w moim życiu.

Jaka stylówka? Papiloty?:)

Gotowa ? Wyszykowana ?

A dopiero co była dyskusja, jak to młody chłopak był zawiedziony, bo panna na randkę w parku przyszła w dżinsach, bluzie i kucyku i bez makijażu.

Ciekawe, czy dzisiaj w tv będą "Zakazane piosenki"?