Kiedy dojrzewaja panowie? - Netkobiety.pl

No właśnie oo to chodzi że się nie da. A niektórzy ustawią sobie tyle " filtrów" przez które przepuszczą człowieka że małoco po tym zostaje. Stąd może wrażenie że ktoś szuka adoracji.
A przecież w realu prościej jest" wyczuć" czy ktoś nanm pasuje, po wstępie o którym pisze Misinx. Poza tym w prawdziwym świecie dichodzi jeszcze urok osobisty, aura, co w sieci raczej umyka.

Muszę przyznać, Chłopaki, że daliście mi do myślenia ostatnimi postaami.  Misinx, nigdy w ten sposób nie myślałam o selekcji, A coś w tym Zapewne jest.
ja swego czasu pomyślałam że taki wirtualne początek to świetny sposób na przełamanie nieśmiałości, a była ona przez wiele lat moim dużym problemem.
jest też kwestia, nad którą również  zastanowiłam się dopiero teraz:
Zawsze miałam wrażenie że gdy ktoś dąży do szybkiego spotkania,  To niezbyt jest zainteresowany mną jako człowiekiem, osobą. Chce po prostu szybko znaleźć jakąś kobietę, byle była.  No to ja nie chcę być "Byle była".
spotkało mnie też kilka nieprzyjemnych sytuacji na spotkaniach więc jednak wolę trochę zbadać grunt zanim się spotkam.
w realu cała dynamika przebiega jednak trochę inaczej.  Mój wymarzony scenariusz To tak jak w tym sanatorium albo z PP:  po prostu kogoś spotykam i scenariusz sam się pisze.

Tak o to mniej więcej chodzi .
Portal to taka dziurka od klucza .
Nawet jak ktoś ma dużą moc obliczeniową jako doświadczony życiowo człowiek to jest za mało danych i to takich danych naturalnych.
które reagują,rezonują na poziomie również podświadomym, ba nawet "neurologicznym" ,nie tylko tym deklarowanym wcześniej na piśmie w formie zamanifestowania swoich preferencji ,poglądów ,przekonań, podstawowych oczekiwań.
Ludzie nie są moim zdaniem niech będzie stworzeni do cyberprzestrzeni w takim zakresie w jaki próbują się przystosować do  portali i tej metody poznawania ,zawierania znajomości i to w różnych celach ,to już forum jest lepszą o jeden null formą poznania kogoś
zwłaszcza że czasem poznaje się kogoś w jakiejś słabości czy kłopocie ,
ja to se mogę tutaj manifestować deklarować cytować mądrować
dzielić się doświadczeniem itp ,tylko że mi nie zależy na zawieraniu znajomości w celach związkowych.
Takie dłuuugie pisanie miesiącami przez na badoo,tindera to trochę bez sensu mimo woli rosną wyobrażenia ,wizerunków obrazki i związane z tym oczekiwania,moim zdaniem jak miąłbym skorzystać z portalu randkowego to też dość szybko chciałbym się spotkać w realu .pisemną przyjaźń czy koleżeństwo za to można sobie śmiało rozwijać na odległość, przez internet do tego jest świetny.
Mam taką wizję że za kilka lat to na takich portalach będą zdjęcia i jeszcze więcej skrótów w opisach ,typy ons fwb fbi kgb i różne rankingi bmi,svm itp albo po prosu kody kreskowe do skanowania.i różne zaawansowane algorytmy doboru a i tak będzie to ruska ruletka w pierwszych wrażeniach ,ludzie się przyciągają głównie na poziomie podświadomym potem świadomie .

Był kiedyś taki slogan reklamowy: Naturalne jest najlepsze. Można sobie oczywiście jakoś tam poszerzyć możliwości, ale po pierwsze: czy aby na pewno poszerzyć? A po drugie: poszerzyć, a nie przywiązywać się do jednej opcji.
Osobiście przeczuwam, że jakiś potencjał mam, lubię ludzi, czuję często, że oni lubią mnie, ale sama sobie bywam przeszkodą i nad tym chcę pracować na terapii. Na razie leczę się z Pepka, bo to ciągle jeszcze ze mnie wyłazi.
Misinx, muszę Ci powiedzieć, że gdy rozmawiałam z Tobą, byliśmy w kontakcie, kompletnie nie zwracałam uwagi na Twój wzrost. To się po prostu nie liczyło. Zresztą bez przesady, wcale nie jesteś taki mikrus. Widziałam sympatycznego, zadbanego i całkiem przyjemnego gościa . Trochę mi z wyglądu przypominasz dawnego, baaaardzo lubianego przeze mnie kolegę.

Obiadu nie chcieli

A tak serio, to czułam to, co nazywam normalnością i co bardzo lubię.

Ja mam wrażenie, że za kilka lat będzie odpływ ludzi z tych portali, a przynajmniej tych ludzi, którzy szukają tam związków czy miłości. Chyba, że usługa ewoluuje i zaoferuje jakieś nowe rewolucyjne możliwości i wzbudzi nowe nadzieje. W tej formie to sądzę, że straci na popularności, bo doświadczenie jakie użytkownicy mają teraz jest bardzo rozczarowujące dla większości jak sądzę.
Widzieliście netflixa "The One"? Fajny. To o takiej aplikacji przyszłości dla szukających prawdziwej miłości.

Stary numer Też mnie tak za młodu jakieś panienki z domu wyciągały, a tam jeszcze przyzwoitka.
Ech, gdzie te dawne czasy kiedy trzeba było po prostu do jakiejś panny podejść i zagadać. Pamiętam pierwszy raz jak chciałem zapoznać pannę telefonicznie, a miałem lat 17. Takim telefonem z obrotową tarczką Pół dnia chodziłem dookoła telefonu, podnosiłem słuchawkę, odkładałem. Podnosiłem, wykręcałem i odkładałem. W końcu zj*****łem się w duchu, RAZ KOZIE ŚMIERĆ! Wykręciłem, odebrała matka. Przedstawiłem się, zapytałem czy mogę rozmawiać z córką. Była obecna i wzięła słuchawkę. Znów się przedstawiłem i zapytałem czy reflektuje na jakieś spotkanie. Okazało się, że jest chora ale zaprosiła mnie do domu. Poszedłem...
Nigdy w życiu nie bałem się tak bardzo jak wtedy stojąc nad telefonem

Nie wiem , jak Wy, ale ja jestem ciekawa jak wygląda Misinxowy opis na Sympatii?
Zdradzisz nam go??

A tak swoją drogą to można byłoby pobawić się i zrobić sobie nawzajem opisy.

Na przykład:
Pasławek: "Wszystkie głupoty i błędy mlodości mam już za sobą. Zalety młodości także- mam .... lat ale mówią, że nieźle się trzymam. Ciągnie mnie trochę do " wariatek". Pracuję jako (nie wiem dokładnie) ale moją pasją jest zaglądanie ludziom w duszę i zabawa z kotem. Daleki mi do disco polo, bliżej do punkrocka.
???

Cośtam mi kiedyś pisałeś także raczej tak, prz4z forum wysyłałeś.
Ale ja tu myślałam żebyśmy się do tego odnieśli
Zobaczymy co tam naskrobałeś.
Ale może to zbyt osobiste. Spoko. Podeślij jak się uda..

Dzięki Sprawdź maila. Wysłałem.

Znaczy Ty, Piegus poszłaś na randkę a ona jako obstawa?
Noo..trzeba wiedzieć, kogo się bierze. Ja bym nie wzięła dwóch z trzech moich przyjaciółek, bo szans bym nie miała. Jedna bladolica piegowata wielkooka, tajemnicza a druga wesoła, rozgadana , bez kompleksów. Jako konkurencja miałyby fory.

Zaproponowałam mu przyłączenie się do babskiej wyprawy na koncert. Byłyśmy cztery, a on jeden.
Dziewczyny zachowywały się normalnie, dopóki jedna z nich nie napomknęła czegoś osobistego na temat mojej "prawie siostry". A ta ma taki charakter, że jest bardzo otwarta, ciepła, a do tego nie poskąpił jej Pan Bóg urody. Działa na facetów, kompletnie nie zdając sobie z tego sprawy, uśmiech ma na półtora metra Opowiedziała mu pół swojego życia, niespełnioną historię miłosną, on tak pięknie jej słuchał. Uuuuuch!
Nie była nim wcale zainteresowana, po prostu taka już jest.
Siedzieliśmy całą bandą w samochodzie, ona paplała, a ja miałam ochotę wyjść i z całej siły trzasnąć drzwiami. Czułam, jak znikam, a to przecież ja byłam inicjatorką całego spotkania, wypadu do sąsiedniego miasta, główną zainteresowaną...
Do dziś, skubana, nie widzi swojego nietaktu . Ja na jej miejscu stonowałabym, by nie robić świństwa przyjaciółce, a ona zupełnie nie zdawała sobie sprawy, że czasami wypada zachować dystans.
Pierwszy i ostatni raz umówiłam się wtedy na pierwsze spotkanie z facetem nie w cztery oczy.

Wyrachowane dobieranie sobie koleżanek - "przyzwoitek" zdecydowanie mi się nie podoba. W ogóle nie ma to sensu, to sprawa między nami dwojgiem i nikomu nic do tego.

Misinx, jestem zaintrygowana. Wyślesz mi?

W sumie pasuje podoba mi się
Z tymi wszystkimi głupotami to trochę przesada że mam je za sobą, czasem nie jestem do tego tak przekonany w pełni w realu nie jestem taki kaznodziejski,"poprawny" i poważny .
zaglądanie w duszę ludziom brzmi tajemniczo i odrobinę złowieszczo - co lubię
zawodu to lepiej nie podawać bo jakieś "remonty",wymiany instalacji itp to mi nie w głowie są

Trzym się, babo :*

Misinx, wysłałam namiar

Właśnie przeczytałam.
Opis dowcipny, inteligentny i ciekawy, ale... hm... chyba po prostu nie w moim typie.

Gdybym Cię nie znała z forum i reala, raczej by mnie odrzuciło. Za "dowcipne" to, za mało zwyczajne. Nie znając Cię, odniosłabym wrażenie: gość w stylu "hej, patrzcie, jaki jestem dowcipny!". Nie daj Boże, bufon jakiś...
I to jeszcze jeden argument, że portale to jednak nie to.
Na żywo jesteś bardzo fajny, masz to ciepło i normalność, moje ulubione cechy. Z bufona zero

Dubel

Ja się na portalu nie opisywałam, bo za nic nie byłam w stanie tego ująć zwięźle i w miarę obiektywnie. Dałam zdjęcie, wymieniłam z grubsza zainteresowania i wyszłam z założenia, że trzeba się po prostu poznać.
Gdybym miała znowu "się ogłosić", chyba dodałabym coś więcej na temat oczekiwań: że ważne jest dla nie właśnie poznawanie się, spokojne budowanie relacji, a nie pośpiech i szalone fajerwerki.
Oblężenie na profilu nie spodziewam się po takiej deklaracji.
Nie wiem, czy to dobry pomysł, ale chyba chciałabym to zaakcentować, bo mam serdecznie dosyć tych panów, co mnie przed pierwszą randką pytali, czy dostaną buziaka. Wrrrrr!
Może i by dostali, kto wie (choć raczej wątpię), ale tego się nie planuje, do licha! Po takim "uroczym" pytanku mam ochotę pokazać zamaszystego "pingwina" (co to "tu się zgina dziób...")

P.S. A ja owszem, zprdlm co dzień z torbą na kółkach. I co w tym złego? bo nie kumam

Ha ha ha Piegowata, no i super. Co mu miałam tłumaczyć, że zakupy robię raz w tygodniu akurat w Netto, podjeżdżam wózkiem pod bagażnik auta, a pod domem dzieci wnoszą zakupy do chałupy.

Ha ha ha! To masz dobrze, ja musze powozić samodzielnie...

Inne skojarzenie o portalach i pewnych grupach osób tam przebywających, to jeszcze mam , że to jest taka "wieczna poczekalnia- przeczekalnia" z niby alibi,że robi się coś w jakimś kierunku, dla siebie,w gruncie rzeczy jedynie co się robi to okazja do wywalania agresywnie frustracji ,a właściwie do jej stałego eskalowania i udowadniania sobie czegoś ,zaklęte koło niby możliwości a w sutkach niemożności z buractwem i chamstwem jako mechanizmem obronnym.

Myślę Piegus, że masz wystarczająco duzo otwartości. Jak tu być otwartą, jak na dzień dobry typ spod ciemnej gwiazdy żąda zdjęć w bikini albo pyta się, jakie metody antykoncepcyjne stosuję i czy lubie seks. Mnie się już nie chce grzebać w tym bagnie.

Już tak się nie utożsamiaj na siłę z wszystkim
Ty przecież nie wylewałaś  frustracji agresywnie tym gościom,odreagowanie irytacji po takich podrywach z ich strony to jeszcze zrozumiem ,nie zaczepiasz w ten sposób facetów ,ani nie wybierałaś sobie celów specjalnie do "spompowania" po opisie
bo jak zrozumiałem Symbi dostała "reprymendę" kompletnie nie po rozmowie nawet jakiejś, tylko za sam opis  ,nie wiem czy też zdjęcie taki dureń skomentował bo jeśli widział Ciebie na fotkach Symbi i to napisał ,to chłopak ostro odleciał w jakiś swój ciemny świat dowalania za cichy chód po ulicy.
Symbi to ładna dziewczyna ,owszem delikatna ale energiczna
w ogóle z wyglądu nie kojarzy mi się z kimś udręczonym, umęczonym życiem, zakupami i pracą przynajmniej na zdjęciach.

O rany... Symbi, podziwiam
Nie jestem jakąś totalną abnegatką, ale zawsze, od dziecka byłam mało pod tym względem dziewczynkowata. Rodzice wiecznie mnie upominali, bym się uczesała
Nie zdzierżyłabym stania pół dnia przed lustrem, pilnowania, by mi się makijaż nie rozmazał, a zamiast wizyty w SPA, wolałabym morderczy spacerek
W latach chmurnej młodości, nie czując się w ogóle godną zainteresowania, za to będąc mocno "out", przybierałam pozę intelektualistki, buntowniczki, co takie pier...ły ma w nosie.
Coś mi z tego do dziś zostało, ale czasem jakieś pragnienie urody się odzywa.
Zamierzam przeprosić się z szamponem koloryzującym, kupić zachwalany przez "Sjogrenki" tusz do rzęs z apteki (podobno nie powoduje podrażnienia spojówek, co jest w naszej chorobie dużym problemem), a także rozważam pierwszą w życiu wizytę u kosmetyczki, bo nie mogę sobie dać rady z nieposłusznymi włosami.
Nie byłam nigdy i nie będę piękną kobietą, jakoś strasznie mi na tym nie zależy, ale czasem by się chciało

Pepek mówił: "Ty masz wywalone, czy się komuś podobasz, ale jak trzeba, to w 15 minut wyglądasz zaj...ście".

Te barwy wojenne to przesadzone, bo nie tuszuje rzęs, kreski na powiece nie robię, szminki nie używam bo i tak zjadam, ale takie filmiki mi się swego czasu wyświetlały na FB, gdzie panie nakładały sobie bronzer czy coś i zawsze kojarzyło mi sie to z barwami wojennymi wojownikow.
Jestem singielką, spacerować niespecjalnie lubię, dzieci duże, sprzatać i prasować im nie trzeba, nie spełniam się w kuchni, to co mam robić w wolnym czasie, którego mam dużo?
Do kosmetyczki chodzę tylko brwi regulować, bo nie umiem dobrze zrobić sama, cala resztę "oporządzam sama". Za cenę jednego spotkania u kosmetyczki mam mnóstwo masek i wosków profesjonalnych, każdy może sie nauczyć.

Pasławek, ten martwy gołąb to prezent z wdzięczności, jak miałam kota, to też mi myszki i ptaszki nosił pod drzwi.

Jola dziś mnie nie zaskoczyła. Może jutro? Mam teraz sesje w czwartek i piątek. czy to znaczy że będe uwolniona od exa o połowę czasu szybciej, niż standardowo? Ile to jest standardowo? Kiedy to nastapi, bo już naprawdę mam dosyć? Tak jak w przypadku ojca, gdzie wiedziałam, że kiedyś to uwolnienie nastapi ( skończę szkołę, wyprowadze sie), tak tutaj nie widzę takiego "okienka". Tam złosć, wstyd i bezsilność malały i nie dręczyły mnie jak się wyprowadziłam. Tutaj złe emocje  nie odpuszczają i nie mam takiego sposobu na "wyprowadzke", żeby sie odczepiły.

Symbi- noż właśnie miałam kupić ten kolagen. Też mam dużo czasu w łikend, ale pomysłu brak i towarzystwa.
A z biedry z siatami to ja zap.... am po pracy, bo akurat mam po drodze.
Piegus- żeby nie ta odległość to przyjechałabym zjęść Ci obiad, bo chyba nam nie darujesz...
Misinx- chyba popełniliśmy fopa
Pasławku- a może jest jakiś dżez na Starówce, czy coś?

Ech, młodość:

Wczoraj, wieczór

D (dziecko): Jeezu, na 11 godzin jutro do roboty ideee...
J (ja): to o której wrócisz?
D: no koło 21
J: zrobię ci dobrą kolację, może nalesniki z truskawkami...
D: Noo.. zrób Przyjade z Amelką, głodne, to zjemy i szybko..
J: ...idziecie spać?
D: nie, szybko szykujemy się na imprezę.
KURTYNA.

U mnie gorąc sakramencki Ale mam wrażenie że pogoda będzie się zmieniać Bo ziewam.
właśnie wyskoczyłam spod chłodnego prysznica,  więc właściwie już nie ziewam
Adela sądzę że wiesz, że sobie żarty z tym obiadem stroję.
bardzo mi smakowało to danie które obie zamawiałyśmy w knajpie

U nas się nie zapowiada, a jest koszmarnie..

Adelo, przecież skoro zakochiwanie się jest procesem, który trwa, odkochiwanie też jest procesem, który trwa. Ja ostatnio znowu gdzieś natknęłam się na myśl, że odkochiwanie się trwa 50% czasu spędzonego w związku. Miałam podobnie jak Ty, z wyjątkiem problemów mieszkaniowych i u mnie to zabrało tyle czasu. Problemy finansowe nie pomagały. Ale przyszedł taki moment, że własnymi siłami osiągnęłam poziom życia, taki jak w małżeństwie i to był chyba ten moment, kiedy zaczęłam się czuć lepiej, a emocje wygasły. Może więc skup się na szukaniu mieszkania, a miłość i emocje złe odejdą z czasem. Przecież pracujesz nad sobą, chodzisz na terapię. Pasławek mówił, że córka jego przez określony czas wyzywała byłego, ja pisałam i pisałam, musiałam wszystko wyrzucić z siebie. Pisałam w różnych momentach dnia, nawet w pracy  kosztem obowiązków pracowych. Pisanie pomagało porządkować, systematyzować myśli, wspomnienia. Dużo też czytałam, zwłaszcza pozycji o pozytywnym myśleniu i praktykowaniu wdzięczności, robiłam też to.

Melodie Beattie „Koniec współuzależnienia”
Susan J. Elliot „Rozstanie to nie koniec świata”
Bruce Fisher, Robert Alberti „Rozwody i rozstania. Sprawdzony program odbudowy życia”.
Elizabeth Kubler-Ross „Rozmowy o śmierci i umieraniu”
Elizabeth Gilbert „Jedz, módl się i kochaj”

I cała masa książek o kształtowaniu umysłu pozytywnym myśleniem.
1. Dale Carnegie „Jak przestać się martwić i zacząć żyć”
2. Ewa Foley „Powiedz życiu tak!”
3. Marci Shimoff Carol Kline „Sekret szczęścia. 7 fundamentów życiowej radości”
4. Peter Kummer „Chcę! Mogę! Osiągnę!”
5. Beata Pawlikowska „Trening szczęścia”
6. Kristine Carlson „Nie zadręczaj się drobiazgami, kobieto”
7. Anthony Robbins „Obudź w sobie olbrzyma”
8. Searfino Falvo „Jak zwyciężyć depresję”
9. Joseph Murphy „Potęga podświadomości”
10. Gregg Braden „Boska matryca”
11. Florence Scovel Shinn „Gra życia (i jak w nią grać)”
12. Rhonda Byrne „Sekret”
13. Regina Brett „Bóg nigdy nie mruga”
oraz
Michaela Haas „Niezniszczalni. Rozwój po traumie”

Mam też w domu kilka pozycji psychologicznych o rozwodach, ale musiałabym poszukać.

Bardzo polecam, ja tak nie działam kremami na co dzień, jak maskami raz w tygodniu i regularnie kolagenem do picia. Na włosy znana z czasów komuny maska z żółtka, nafty kosmetycznej i olejku rycynowego, po myciu (mam szampon, co obiecuje zagęszczać włosy) stosuje maskę sklepową Pro LOnger na kilka-kilkanaście minut.
Dla rozrywki zapisałam się kiedyś do penpalklubu, nawiązałam korespondencyjną znajomość z pewną Amerykanką i tak sobie piszemy tradycyjne listy, wymieniamy się zdjęciami. Nawet zainwestowałam w piękna papeterię i drewnianą skrzyneczkę na nią.
Te weekendy świetnie rozumiem, miałam to samo, bo nagle zostawałam co drugi tydzień bez dzieci samiutka w wielkim domu, a większość znajomych jak to przy rozwodzie, jakoś sie rozpryśli, a były znajome co mi wprost powiedziały, że teraz boją sie o swoich mężów "bo jesteś przecież po rozwodzie". . Za to teraz wiem, że nie mam wielu pustych, pozornych znajomości, tylko na prawdę sprawdzone przyjaźnie.