Kiedy dojrzewaja panowie? - Netkobiety.pl

No to dobrze że napisałaś o spaniu, bo miałam dzwonić.

A u mnie: sesja przez telefon wyglądała podobnie, to znaczy ona zadzwoniła, dzień dobry i milczy. Na szczęście miałam moje zapiski, ale i tak na niewiele się zdały- jakos tak zeszło w inne strony to moje gadanie. Mianowicie ta sesja była dodatkowa, i ja zrozumiałam, że jest to jednorazowa sprawa. A okazuje się, że nie. Ona znalazła dla mnie wolny termin na stałe. No to mówię,że fajnie, że ją źle wczesniej zrozumiałam, na co ona, że ja zapewne myślałam, że wcisnęła mnie na zapchajdziurę. Na to ja znowu,że myślałam, że po prostu zwolnił się termin i o mnie pomyslała, i że to miłe. Ona- że pewnie myślę, ze mnie tak byle jak tu leczą, i że zadowalam się chyba byle czym. Tak wykręciła kota ogonem, że zrobiło mi się niezręcznie. Nie będę przecież do upartego powtarzać, ze po prostu źle ja zrozumiałam.
Ona chyba chce podkreślić, ze niewiele wymagam od innych i ciesze się z "ochłapów', i z tego, ze mi cos przez przypadek skapnie. No i weź tu nie przyznaj racji- akurat ucieszyłam się, ze wpadła mi ta sesja i tyle. No to mówię, ze staram się cieszyc z drobnostek, na co ona, że chyba raczej staram sie przetrwać, nie wymagać i zadowalać byle czym.
No. Dynamicznie było, a właściwie zaskakująco dla mnie. wyraźnie dała mi do zrozumienia, że jestem zbyt wycofana i nie wymagam zbyt wiele od ludzi.
W czwartek ciąg dalszy.
Jakoś tak się czuję dziwnie. No bo ja faktycznie ja taka jestem, albo czesto bywam. To niedobrze? A jeśli zacznę wymagać, (jak to zrobić???) to czy będę się z tym dobrze czuc? Jak to zrobić, żeby było to naturalne a ja nie czułabym , że robię coś na siłe? I czy jest to konieczne?
Nie wiem, czy ktoś jet w stanie zrozumieć co tu napisałam, bo to zakręcone jak świński ogon.

A na czym to polega ? Bo ja się nie znam na gotowaniu.

Czemu nie używacie Skypa do sesji ? Przynajmniej jej powinno zależeć na tym, żeby Cię widzieć, Twoje reakcje itp. Sama fonia przez telefon tego nie odda.

Ja nie wiem, czy to jest dobre, ale mnie się wydaje, że nie jest źle mieć mniej wymagań od ludzi, a nie więcej. Może to zależy od tego jakie są te wymagania, bo waga ich jest różna. Duża ilość wymagań powoduje to, że jest coraz więcej spiny.

Jak kiedyś chodziłem na Jogę, to też myślałem, że łatwiej by mi było jakbym się w paru miejscach ponacinał.

o tak najlepiej kręgosłup usunąć

Bo masz z kolei duże wymagania wobec siebie, których w swojej ocenie nie spełniasz.

Jeśli trafię na dobrą "kucharkę", to może mnie gotować

Pomyślę o tych wymaganiach wobec siebie. Kobitka wydaje się podkreślać to że często godzę się na "wszystko", żeby nie robić zamieszania, nie prowokować dyskusji, nie wychylać się.
Taki "komprimis" 70:30.
To idzie w parze z niskim poczuciem wartości.

Myślę że mam więcej narzędzi niż inne kobiety do ugotowania mężczyzn.
Ale primo, ugotowani mi nie smakują,
Po drugie uważam to za niemoralną manipulację .
Więc są bezpieczni.

Chyba należałoby najpierw ustalić jaka jest definicja "ugotowania". Bo to nie jest oczywiste.

Ale ja nie robię tego " po coś". To nie jest mi potrzebne, truje mnie. Pracuję, jak z tego wyjść, moja terapia nosi tytuł " Jak zamknąć tą furtkę". Święty Graal w postaci odpuszczenia jest ciągle daleko. Niby mija dzień za dniem, moja optyka się zmienia, postrzeganie partnera też. Ale gdy uczciwie zaglądam do serca żal i poczucie krzywdy zajmują tam sporo miejsca.
I wiem że z obojętnością( po zdradzie nie śmiem wspominać o życzliwości) dla M żyłoby mi się dużo lepiej. Odzyskałabym siebie.

Pasławku. Raz a dobrze poczuć emocje a potem puścić i nie wracać - byloby najzdrowiej. Tylko że ja już je poczułam - aż oddychać z bólu nie mogłam. Obejrzałam je wszystkie, trwałam z nimi , trawiłam.
Przyznaję.,  są słabsze, ale trują jeszcze skutecznie. Chcę odzyskać siebie. Tylko czy to jest możliwe? No bo ja przecież inna już będę po tym wszystkim. Tylko nie wiem czy z tej poczwarki wyjdzie motyl.

Moja córka znalazła przy pomocy pani psycholog (bardzo znanej z resztą ,córcia se dzwoniła do niej bez krępacji jak do cioci ) ,pewien pomocny środek po rozstaniu z chłopakiem,który zdradził ją co później wyszło na jaw jak się rozstali.

organizowała " godziny nienawiści "(jak z 1984) , w ciągu dnia gdzie ustaliła ze sobą że 10 minut będzie urągać ,złorzeczyć ,a 10 minut użalać się nad sobą z premedytacją planowo z rozmysłem,w ściśle określonych porach ,po jakimś czasie te urazy jej jak mówiła zaczęły się zmniejszać i całe to rozmyślanie karmienie urazy wydało jej się tak absurdalne że odpuściła,w znacznej mierze pewnie przez przekorę i wybór ,oczywiście to jeden ze sposobów robiła też inne rzeczy.

Nie każdy jest podatny na hipnozę To tylko w filmach tak fajnie wygląda.

"szczerze poczuć emocje, niż na raty się podtruwać  i ciągle na nowo dokarmiać awersję, żal, niechęć"

Tak, to jest to. Nie przyszło i nie przychodzi mi to łatwo, bo ja się bardzo intelektem bronię, co nieraz mi Paslawek zresztą pisał. Ja mam w sobie takiego durnego cenzora, który mnie opitala za to, że żałuję faceta - pijaka, złodzieja i kombinatora.
Ech, gdyby był tylko tym, to rzeczywiście nie byłoby czego i kogo żałować.
A mnie żal pitych razem kaw, wspólnego słuchania Daukszewicza i Kaczmarskiego, tańców w kuchni, przytulania, nakrywania kołdrą z uszami tak jak lubię... Tego wypowiadanego z ciepłem w głosie: "Czubek!" pod moim adresem.
Już nikt identycznie mnie czubkiem nie nazwie

Adelo, wiesz, co mi napisała koleżanka na "40-tkach"? NIE MA LUDZI BEZWARTOŚCIOWYCH.
Chyba sobie to nad moją kanapą powieszę.

Inna pani psycholog stwierdziła że hipnoza w moim przypadku była bezskuteczna bo niczego szczególnego w "czeluściach,otchłani, nieświadomości" nie było po prostu u mnie ,czyli pustak w głowie
żartuje trochę inaczej to ujęła

Ech, no właśnie, Piegusku.
Było nam dobrze- ale alko.
Było nan dobrze- ale zdrada.

Pasławku ja chętnie się poddam, jakby chcieli mnie zahipnotyzować. Czy w przychodniach to robią ( komiczne pytanie, co nie?)
Miałam ciekawe doświadczenia ze snami i takie tam. Ake je$li faktycznie dotrzeć do głębszych pokładów tym sposobem - jestem otwarta.

Dziecko złożyło papiery na studia. A że kierunek jaki by chciała jrst dość oblegany , złożyła jeszcze na trzy inne. No trzepnęło mnie to po kieszeni, nie powiem. Ale z niecierpliwością czekam na wyniki, bo możliwe że mi dziewczę wyfrunie do Olsztyna ( łobaboga) lub do Warszawy ( lepiej).
A jakby tak się złożyło to wzięłabym od Szefa fajną kawalerkę po remoncie po taniości ( na wynajem).
Jednak jek mam mieszkać sama( nie licząc kitku) to nie uśmiechami się to. Człowieka potrzebuję, taką mam naturę.

Adela, brzmi słabo, ale dasz radę.
Czas i jeszcze raz czas.
Spojrzysz w oczy sobie, samotności i - przeżyjesz. I wyjdziesz z tego mocniejsza.
Uwierz.

Przepraszam, że zalatuje tanim moralizowaniem, ale wiem, co mówię, przerobiłam osobiście.

No, tak, klasyczna to może i nie była, ale przyliżyła mi zagadnienie. Korzystam z tego, czego się od Anny nauczyłam.
Chociaż w ostatniej trzydniowej megachandrze zupełnie o tym zapomniałam

Misinx, co do wydawania kasy, mam zasadę, że na co dzień nie szaleję, wiem z grubsza, ile "idzie" mi na życie, ale jak już sobie pozwalam na fanaberie, to świadomie i nie analizuję, nie rwę włosów z głowy.
A jak trzeba, to przykręcam nieco śrubę i tyle.
Były czasy, jeszcze w małżeństwie, gdy nawet na lody sobie żałowalam - paranoja!

P.S. Wiadomości do PP nie wysłałam, niech sobie będzie jak jest. Dam sobie radę z moimi dołkami, trzeba rzeczywiście pchać swój wózek i wierzyć, że jest, jak ma być.

No właśnie wcale nie tak dobrze. Za to z polskiego i matmy nadspodziewanie dobrze.
Nie zrobi mi to dobrze jak ona wyjedzie . Już teraz czuję się samotna.

Powtórzę jej to. Że nawet żłobek można sobie zorganizować.
Swoją drogą - niezłe wyzwanie.

Pasławku- nie wiem w jakim nurcie pracuje moja Jola ( będę tak ją nazywać bo terapeutka to za długie słowo). Nie chciała mi odpowiedzieć jak ją ostatnio o to spytałam tylko wykręciła kota ogonem.

Piegus chyba do Ciebie dziś zadzeonię bo inaczej zadzwonię do exa żeby mu przypomnieć że złamał mi życie.

Ale chyba wcześnie ponapieprzam kijem.
Dziecko do roboty idzie więc mogę się uzewnętrznić.
Ależ si€ fatalnie czuję. Nie chce mi się pchać tego " wózka". Jak chwast mi się to niedobre rozrasta.

Albo na bocznicę.

Tak, Ela bardzo dobrze i mądrze mówi.
Sama wczoraj byłam w rozsypce, ale to przychodzi i odchodzi.

W związku teraz nie jestem i nie wiem, kiedy będę, ale doświadczam fantastycznego porozumienia z innymi kobietami. Jedna z koleżanek stwierdziła, że dawniej takich relacji nie doceniała.

"Zadała" mi wczoraj Kasia fajne "ćwiczenie". Wyciągnęłam rozpostartą dłoń, umieściłam na niej myślami i wyobraźnią dobro całego świata i mocno przytuliłam do siebie, tam gdzie najbardziej czułam swoje smutki i bóle. Było to kojące.

Dzisiaj chyba pójdę na basen, tak dawno już nie pływałam. W ramach dobroci dla siebie.

Kurczę, mówiłam o basenie tej mojej "osieroconej" koleżance, dodając że trzeba się zresetować, a ona mi na to, że owszem, jak najbardziej powinnam pójść, i dodała: "Nie wiem, kiedy ja się zresetuję, czy jeszcze kiedykolwiek w życiu".

Dużo dzisiaj rozmawiałyśmy we cztery. Mądre, ważne i piękne, ale jakie smutne rozmowy.
Opowiadała o dumie z córki, jaka rozpierała ją ostatniego wieczoru przed jej śmiercią, o szczęściu, że mają tak ciepłą relację, że ma mądre dziecko.
Opowiadała, że po przejściach z inną bliską osobą sądziła, że o depresjach wie wszystko...
Guzik wiemy, całe życie się uczymy i nigdy dość...

Brak mi słów... To jest dopiero bezradność.
Nie zamyka się w sobie, ma potrzebę się dzielić, szuka odpowiedzi, książek... To dobrze, nie każdy potrafi.

Ela, oczywiście, że miałam. Zdanie o złamanym życiu brzmi melodramatycznie, ale na tę chwilę czuję się złamana. Jakbyś szła z kimś na górski szczyt, a ten nagle tak po 3\4 drogi zawraca, zabierajac ze soba wszystkie zapasy.
Nie, że Tobie coś tłumaczę, bo sama jestes po gorszych przejsciach. Po prostu opisuje swoje uczucia.
Tak naprawdę, czy złamał, czy nie przyjdzie mi ocenić jak już bedę umierać. Jeśli ta rana się nie zagoi i będe resztę życia zatruta- to zdanie będzie prawdziwe.

A tak wracając do gotowania- jakie masz te narzedzia do ugotowania facetów, których większosć nie posiada?

Misinx- ugotować go , to tak omotać, zeby jadł z reki...

proste

Zazdro. Ja nie posiadam żadnego z powższych zasobów.

ale głupstwa pleciesz

tak tak wiemy - chcą Cię wredni pocieszyć na złość

A co Ty piszesz Adelo, ja widziałam na zdjęciu piękną buzię, super figurę z meganogami, filuterny uśmiech. Piszesz inteligentnie, bez błędów gramatycznych, czy ortograficznych. Pracujesz zawodowo.
Masz pełno zasobów.
Pewnie będzie, że znowu robię osobiste wycieczki do Eli, ale jakoś jej ta superpamięć i uroda nie pomogły w zatrzymaniu eksmężą i powodowaniu, by jadł jej z ręki i nie zdradził. Zresztą, są mężczyźni co zdradzają najpiękniejsze i najmądrzejsze kobiety, weź Halle Berry, która wygląda oszałamiająco, a musi płacić alimenty na eksmęża-obiboka, a też ja zdradzał albo Sandrę Bullock, też ja facet zdradzał i to z wieloma kobietami. Z drugiej strony jest Pierce Brosnan, którego żona (ta sama od 25 lat) jest po prostu gruba, a jakąś ją wszędzie wychwala. Facet, który grał Bonda. Ja na ulicy widziałam ostatnio młodą dziewczynę, rozmiar chyba 46, a chłopak jej marzenie, szczuplutki i wysoki.
Jakby takie łatwe było parowanie, to w programie "Ślub od pierwszego wejrzenia" byłyby same sukcesy psychologów, a niestety tak nie jest.

Ależ Symbi, Pomogła
Pierwsza Pani o której wiem została zlikwidowana  a my mieliśmy miodowy miesiąc..patrz mój wątek
Ale pojawiła się kolejna i zobaczyłam że to bez sensu tak sie bujać, bo i tak nie będę, nie chcę być taką kobietą, jakiej pragnie mąż- a on jest pantoflarzem po prostu.., i zamknęłam sie na meża.
Zawsze żona ma więcej narzędzi by męża odzyskać niż kochanka, wie co on lubi, mają wspólną historię- moze manipulować- tylko nie warto po prostu..
za pierwszym razem ratujesz rodzinę,więc wszystkie chwyty dozwolone, potem widzisz, że nie ma czego ratować.. po prostu.
I pisałam, że nie lubię, jak mężczyzna je mi z ręki. Ale wiele kobiet lubi, więc ręce się znajdą i tacy Panowie długo sami nie będą: ale jak ludzie są z tym szczęsliwi, to czemu nie?
Mam taką teorię, że często się zdradza włąśnie atrakcyjne kobiety, bo wybierają je męzczyżni, którzy kobiety po prostu lubią.:)
Oglądałam ostatnio z dziećmi stare zdjęcia, wiele zdjęć z młodości naszej i coś na co nie zwróciłam uwagi: chyba na z 10 zdjęciach mój ex przytulony z różnymi Paniami oglądałam tre zdjęcia setki razy, ale pierwszy raz zwróciłam uwagę

zona Pierca była piękną kobietą gdy się z nią związał i dalej taką jest, tylko nadwaga zabrała jej trochę looku,
Jak widać nie wszyscy muszą podbudowywać swoje ego idealną partnerką obok.
Kto miał szczęście w miłości? Marylin Monroe, Monika Belucci? nie wiedziałam że Hally powaliło się małżeństwo..ech..

"Ślub od pierwszego wejrzenia" lubię ten szalony program widziałam ze 2 lata temu jedną z bohaterek w ciazy w Krakowie, wyglądała na szczęśliwą.
Z takich programów duży sukces odniósł program z polskim tytułem: Miłość jest ślepa- gdzie pary rozmawiałyze sobą przez ileś dni przez drzwi nie widząc się i potem decydowali się na oświadczyny i wspólne życie na próbę. Chyba większość się sparowała- wiec lepiej jak sami w sobie coś znajdą.
na Netflixie to widziałam.

Mój też mi mówił " z Twojej rączki zjem wszystko, nawet truciznę".
Jak to napisał mistrz Przybora " Fałsz i ruja ekskluzywnie powodują nim".

No bo bajer może być zabaeny, przyjemny a taki " z przymróżeniem oka" to nie każdy umie zapodać.
Jest to jakieś rozpoczęcie rozmowy, ale przecież wciskanie kitu nie zawsze musi mieć miejsce. Czasem po prostu rozmowa toczy się naturalnie, i zresztą z tym najczęściej miałam do czynienia.

Na tych portach to ja się nie za specjalnie znam ,tyle co napiszecie o swoich przygodach ,aaa jeszcze swego czasu paru moich podwładnych
przeżywało okres fascynacji.
a za  moich czasów ........ nie ważne "panna Gienia świat się zmienia kup se trompkie"etc
jedno co widzę to ostra bitwa taka mocno skompresowana walka na oczekiwania, i na wyobrażenia o wyobrażeniach
taki świat domysłów,życie świat w pigułce ,domniemań,bardzo niepewnych przeczuć ,wrażeń,uprzedzań i wystawionych pod ogląd przez dziurkę od klucza  propozycji zależności w różnej formie itp - wyczytywany tylko ze słów niby jak w życiu,ale
pozbawiony zapachów, gestów, min ,mowy, ciała, temperatury, wilgotności całej tej aury i wielu istotnych ważnych wibracji, które w gruncie rzeczy
pochodzą od nas ,ale żeby je skonfrontować z rzeczywistością wielu ludziom brakuje odwagi, obawa przed rozczarowaniem urasta często
do rangi totalnej rozwałki - takie mam wrażenie,atencja adoracja i anty atencja ,kontr adoracja  selekcja i preselekcja.

Raczej nie jesteś romansowa po prostu