Kiedy dojrzewaja panowie? - Netkobiety.pl

Nooo ! Dobre wiadomości z rana. Może udało się " wstrząsnąć" Misinxem bo widzę jakby zapał.
Wszyscy tu będziemy czekać na rozwój wydarzeń.
Ela a co było pisane w zeszłym roku?

wiem ale nie powiem.
Piegowata tak dużo o tych strzykawkach ostatnio w przestrzeni publicznej  ze nic dziwnego że się śnią.

mawet jak sie nam wydaje że nie zwracamy uwagi i to po nas spływa, to gdzieś tam nas dotyka mocno ten cały Covid, szczepienia. itd.

Adela błagam Cię.!
wygospodaruj jakieś grosze na ten weekend na fryzjera, wystawę, masaż karku, jakiś tshirt sobie kup ale nie siedż w tym domu.
o dzieki Ci boże że minie ex zostawił z kredytami na łbie, przerażonymi dziecmi i w kazdy weekend musiałam pracować aż padałam na pysk..bo nie miałam czasu myśleć o nim.

współczuję bolesnych miesiączek bo znam to.  Tak. ustawiam, Cie do pionu, bo szkoda życia.
co do mieszkań to musisz na bieżąco obserwować portale takie jak otodom, olx, morizon, gratka, gumtree itd.
przejść się po miejscach które Cie interesują i zostawić tam informację, ze jesteś prywatną osoba i jakiego szukasz lokum, sama takie ogłoszenia dać. obejrzeć z 10 i wktórymś poczujesz że chcesz żyć. powodzenia.

o kredycie to trzeba by było porozmawiać z doradca kredytowym. Banki sie ubezpieczaja na każda okoliczność .
a myślałaś o TBS? tam masz wkład partycypacyjny około 100 tys?

Pytanie też czy musisz mieć mieszkanie na własność- jest sens jak płacisz taka samą ratę jak koszt wynajęcia. ale masz to na głowie.
z drugiej strony gdzieś mieszkać trzeba. Trudna decyzja i tylko Ty mozesz ją podjąć

A musisz podejmować ja teraz? Nie możesz wynająć czegoś na następny rok i się spokojnie zastanowić?.
Jakiegoś gotowego, umeblowanego mieszkania abyś nie musiała inwestować.

No właśnie chcuałabym uniknąc tej przeprowadzki " na chwilę"- składowanie gdzieś mebli, rozkręcanie , skręcanie itp. Wiem że pod presją i teraz jak jestem  taka niestabilna podejmowanie decyzji jest nienajlepsze.
Ale jak to jest z tymi TBS ami? Wpłaca się wkład , a resztę wartiści miesxkania w czynszu, tak?

No właśnie orientuję się w tym temacie. Jest tak jsk mówisz. Napiszę do łódzkiego biura, zobaczę co mi odpiszą.

Pasławek, świetne wpisy wczoraj, zwłaszcza ten do A2019. Bardzo merytorycznie i bardzo mądrze napisane. Dawno tak klarownie ktoś czegoś nie napisał. I nawet bez przecinków dało się z łatwością przeczytać.

Wszystko trzeba przeliczyć  w danym mieście.
W Krakowie zakup 2 pokojowego mieszkania w miejscach gdzie TBS są to 500 tyś.
Wkład własny wymagany w banku jest taki jak partycypacja TBS.
Czynsz jednak z tego co się orientuję  sporo niższy nic odstepne.
Wydaje mi się że z 700 zł różnicy bedzie i partycypację można sprzedać na wolnym rynku.
Więc trzeba z kalkulatorem przeliczyć jakie mamy warunki kredytu hipotecznego bo niekoniecznie każdy taki sam dostanie.
Jakie raty i jak to na przestrzeni lat wyjdzie.
Kawalerkę  odradzam, za mała na młode małżeństwo.

Ostatnio zastanawialam sie nad zmiana pracy. I bralam udzial w rekrutacji, przeszlam, dostalam oferte, a tam napisane jak byk, 70 000 zl brutto miesiecznie.
Patrze na maila, na partnera, na oferte, na partnera. Mowie "Sluchaj, za taka kase, to ja nam dom wybuduje" oczywiscie w glowie juz scenariusze, ile z tego mozna odlozyc, jaki kredyt mozna wziac, co mozna kupic, ja juz przeliczam na ksiazki, na planszowki, na muzyke, ale stwierdzam, ze sie upewnie zanim podpisze, bo kto normalny dawalby na managerskim stanowisku tyle kasy.
No i odpisuje na tego maila dopytujac i po chwili dostaje odpowiedz, ze 70 000 brutto, ale rocznie xD

tak ze jak to moj partner skomentowal "czlowiek niby wiedzial, ale sie ludzil"

ja znowu mam tak, ze bardzo chcialabym miec wlasne mieszkanie. Potrzebuje stalego punktu w zyciu, czegos, co sobie urzadze po swojemu, gdzie jak nas wezmie na remont, to nie bedziemy myslec, ze to nie nasze, tylko zrobimy remont. Jak bede chciala zmienic polozenie szafek w kuchni to zmienie, jak bede chciala wyburzyc sciane, to wyburze itd. Cos, co bedzie odpowiadalo nam i kotom pod wzgledem wielkosci i rozkladu. Obecne mieszkanie nie odpowiada nam zupelnie, ale jest tanie, wiec sie chcemy przemeczyc i kupic cos na poczatku przyszlego roku juz na kredyt.

No o to chodzi, że się nie chce bo tu to mam taki układ, że spokojnie mogłabym zrobić np. remont łazienki, tylko po co mam ładować w to kasę, której nikt mi nie odda.

Czasem sobie coś jednak biorę do serca pokwękam, pomarudzę, ale coś tam czasem trafia.Styl mam okropny taki "krzywy" i ciężki.
Piegusa bym zatrudnił do redakcji,ale ona zajęta teraz jest bardzo

To bardzo trudne tematy jak wiesz z tych, gdzie nie ma  super sprawdzonych i skutecznych recept
co by się nie zrobiło ktoś ucierpi .
Miłość i wolność najważniejsze w życiu sprawy.
Pozdrowienia

a co by się stało gdybys po prostu na ten mopment znalazła jakieś przyjemne, niedołujące mieszkanko, na czas gdy będziesz pewna co zrobić?

Nabijaniem guza okreslilbys zostawienie pacjenta z myslami samobojczymi? To tak jakbys mial noge zlamana i kosc by Ci wystawala, a sanitariusz by Ci powiedzial, ze przeciez dasz rade isc jutro do pracy, nie potrzebujesz opatrunku

Ja sie ogarnelam, bo z epizodami depresyjnymi polaczonymi z myslami samobojczymi zmagam sie od lat i zwykle radze sobie z nimi sama. Nie uwazam, zeby akurat tamta terapeutka zrobila dobrze ignorujac temat. Wiesz, ja poszlam w kierunku, w ktorym poszlam, a moglam sprawdzic na wlasnej skorze po ilu tabletkach strace przytomnosc czy cos w tym stylu.
Poza tym w ten sposob pokazuje sie czlowiekowi, ze jego problemy nie sa wazne, z czym ja sie zmagam tez na kazdym kroku. Zawsze jak mam isc do lekarza, to wpadam w postawe "przepraszam, ze zawracam glowe, ale reka mnie boli, w sumie to chyba zlamana jest, czy moze dostane apap?"

Potem znalazlam bardzo fajna terapeutke, ktora mi uswiadomila, ze kazdy czlowiek ma takie problemy jakie ma i zadne nie sa mniej lub bardziej wazne. Dla danego czlowieka najtrudniejsze moze byc cos, co mnie przychodzi mega latwo i odwrotnie.

Nie mam takiej potrzeby. Facet od mieszkania nie naciska a ja sama chciałabym we wrześniu być gdzie indziej. Z nim po ludzku da się pogadać.

Pasławku - ja trż mam taką terapeutkę która " nic nie robi". Czasem zastanawiam się czy jej czymś nie sprowokować żeby żywiej zateagowala. Jutro mam sesję prz4z telefon (nadprogramową) mi ciekawe jak ta pójdzie.Nie będę jej widzieć, więc nie zorientiję się że przysypia.

No zdarza sie. Ale okazalo sie, ze ksiazki i samodzielne analizowanie wlasnych emocji dzialaja u mnie lepiej niz 30min rozmowy z babka, ktora wprost stwierdzila, ze ludzie maja wieksze problemy.
Ja wtedy potrzebowalam pomocy, a nie zepchniecia w wiekszy dol. Przyszlam, bo potrzebowalam porozmawiac o konkretnej sprawie, z ktora nie umialam sobie wtedy poradzic. Szybko sie zorientowalam, ze tej akurat kobiety zupelnie nie interesuje to, co chce jej powiedziec i ona zupelnie nie potrafi postawic sie w mojej sytuacji.

Potem przy innej okazji trafilam doraznie na bardzo fajna babke, ktora mnie potraktowala powaznie i faktycznie poczulam sie wysluchana. I tyle mi trzeba bylo tak naprawde. Nawet jezeli raz na rok mialabym placic za taka dorazna pomoc i samo wysluchanie i kilka zdan komentarza, to jest to tego warte. To mi pomoglo stanac na nogi i zyc dalej, a rozmowa tez nie trwala dlugo. Z 30-40min max.
Ja bardziej potrzebuje pokierowania mnie w odpowiednia strone raz na czas, nie chce analizy calego zycia.

Zreszta epizody nerwicowe da sie przewidywac, a przynajmniej ja mniej wiecej widze ich symptomy u siebie i potrafie juz zrobic tak, zeby nie wplywaly bardzo mocno na moje zycie codzienne. Wiem, co mnie triggeruje i jak wiem, ze bedzie cos takiego, to staram sie to jak najbardziej amortyzowac juz duzo wczesniej. I to swietnie dziala, tylko potrzebowalam pomocy kogos, kto mi to uswiadomil. Nie kogos, kto powiedzial, ze to zaden problem, bo ludzie maja wieksze i zyja.

I ja osobiscie mysle, ze do problemow kazdej osoby trzeba podejsc indywidualnie. Nie da sie zrobic uniwersalnej miary problemow, bo kazdy je postrzega inaczej i kazdy jest tez na innym etapie rozwoju. Na studiach bylo inaczej, przed studiami bylo inaczej, teraz jest inaczej. O to chodzi, zeby czlowiek mogl poczuc sie wysluchany na takiej wizycie, nawet jezeli terapeuta sam uwaza, ze te problemy nie sa wielkie.

PS. Ten ortopeda tez moze podejsc do pacjenta roznie moze wytlumaczyc, co bedzie zrobil, ostrzec, ze zaboli, zrobic swoje szybko, zapytac, jak sie pacjent czuje i sprawdzic czy jest ok.
A moze tez wpasc do gabinetu z biegu, potracic po drodze pacjenta w chore miejsce, uzupelnic dokumentacje nie odzywajac sie, zrobic swoje bez wiekszego ostrzegania i bez myslenia o pacjencie, skonczyc dokumentacje i wyjsc.

"Świetnie dobie radzę, świetne sobie radzę"
Wcale nie. Czuję ze stoję w miejscu i furtki nie umiem zamknąć. A do niej chodzę opowiedziec co się zdarzyło podczas tygodnia.

Moja dawna znajoma miała taki podobny przypadek. Dziewczyna, która została adoptowana wraz z siostrą jak miały 4 i 6 lat, a miały jeszcze czwórkę rodzeństwa, które widziały ostatni raz przed adopcją więc miało co na niej odcisnąć piętno, ona sprawiała problemy wychowawcze, piła i wagarowała a jej siostra już była w poprawczaku a terapeutka (na nfz) powiedziała jej w sumie wprost, że zamiast się cieszyć, że ktoś zechciał dzieciaki z patologicznego domu i w ogóle domu dziecka to powinna tych rodziców po rękach całować a nie stwarzać problemy bo by może gdzieś na melinie siedziała i tam by dopiero miała problemy, a ona niewdzięcznie stwarza problemy takim miłym rodzicom Pyk, odhaczone, następny. Można? można.

Ludzie to mają podobne pomysły ,Adelo też zaliczyłem ten numer kontrolowania procesu terapii ,czy aby na pewno mnie dobrze leczą i czy robią to najlepsi, ale nie za to wyleciałem z terapii

Umiesz tylko może nie masz jeszcze klucza w ręku do niej,gdzieś się zapodział chwilowo.
Szukasz klucza  a to początek zamykania ,będzie tyle to trwać ile powinno,choć  rozumiem że to szukanie klucza może męczyć i irytować, drażnić i wyprowadzać z równowagi, bo chciałoby się mieć już spokój, a pewne zjawiska go odbierają ,są takie jakieś mimowolne  i wydają się poza kontrolą dzieją się jakby baz naszego udziału.

We mnie coś się zmienia, nie wiem, czy za sprawą terapii, czy to zbieg okoliczności.
Było mi cholernie wstyd przyznać się do własnych uczuć przed wiadomym osobnikiem, więc tolerowałam sytuację bardzo długo, a od pewnego czasu zaczyna mnie to wprost wkurrrrr...
Dokumentnie wkur...o mnie wczoraj.
Od niedzieli mam doła jak nigdy (no, prawie nigdy). Spadło mi na głowę trochę problemów, wiszą zaległe sprawy, przed którymi nie mogę już i nie chcę uciekać. Na łeb, na szyję spadła samoocena. No, dół po prostu.
Wczoraj moja przyjaciółka potrzebowała zawieźć psa do weterynarza. Zwróciłyśmy się do wiadomomego osobnika z pytaniem, czy pomoże. Zgodził się, panisko łaskawe, na paliwo od koleżanki dostał.
Gdy ona była w lecznicy, my czekaliśmy na parkingu. Nie byłam w stanie ukrywać podłego nastroju. On moje perypetie zdrowotne zna, więc wspomniałam w miarę rzeczowo i zwięźle, że dołują mnie te kłopoty. Zaczał pokpiwać, obracać w żart. Szlag mnie trafił., coś odburknęłam i zamknęłam się w sobie.
Nie oczekiwałam głaskania po główce, ale jakiejś akceptacji po prostu. Niby trzyma kontakt, niby chce przyjaźni... Od przyjaźni, proszę pana, więcej się wymaga niż rozrywek i zabawiania towarzystwa! Nie mam teraz siły udawać, że wszystko jest o.k.
Moja przyjaciółka stwierdziła, że on lubi szum wokół siebie i że gdy rozmowa zaczynała schodzić na inne tory niż jego królewska mość, stawał się znudzony.
Chyba wreszcie mam odwagę napisać mu, że chcę jeśli nie zakończyć, to ograniczyć te spotkania. Zredagowałam już wiadomość, tylko nad wysłaniem się waham.

Przypomina mi się ta koleżanka, która straciła córkę. Ma teraz serię mszy żałobnych, na których nie wypada jej nie być, i jedną z nich skwitowała: "Znowu trzeba będzie udawać". Trzymać fason przed ludźmi itd.

Po uważaniu

W sumie ciekawa jestem...

Tylko nie pisz, że jestem durna, bo sama wiem

Ano, przepadł. Ale randka ponoć mu się udała.

Powtórzę się, ale jak są szybko konkrety, to mam odruch, by brać nogi za pas. Wolałabym się spotykać i poznawać ze spotkania na spotkanie. I niech rośnie apetyt w miarę jedzenia

Ja Was podziwiam, że po takich mocnych przeżyciach macie głowę do nowych znajomości.
Nie chcę teraz nikogo.
Spokoju!

No, może nie do końca, bo gdyby się trafił ktoś bardzo ciepły i cierpliwy...

No, to już sama ne wiem.
Napisać mu chciałam, żeby przynajmniej ograniczył częstotliwośc wizyt. bo jednak mnie to rozstraja i destabilizuje. Wiem, co wiem (że to koniec i nie ma mowy o żadnych powrotach), powiedziałam, co wiedziałam, ale z kamienia nie jestem.

A co egocentryzmu - ani nie potwierdzę, ani nie zaprzeczę. Nie wiem po prostu.
Wiem, że bardzo źle poczułam się wczoraj, nie mogąc być sobą.
Taka relacja nie ma sensu.

Sama miałam niemiłe doświadczenia z notoryczną marudą, wampirem emocjonalnym i koszmarną egoistką - nie jesteśmy już koleżankami. Ale jednak nawet od koleżeństwa oczekuję, by było nie tylko na pogodę. Nie chce mi się udawać, że jestem "happy", gdy chce mi się beczeć.

Adela, są plastry ze srebrem ułatwiające gojenie się ran. Klin kojarzy mi się z przemocą i siłą.

Szczerze? To ja chyba też już jestem znudzona. Też czuję, że to już nic nie wnosi, że wyrasta jakiś mur. Nawet już chyba na wycieczki nie mam ochoty, lepiej gdzieś syna zabrać, bo on z PP nie pojedzie.Z dnia na dzień poczułam, że coś się wypaliło. Dokucza mi jeszcze tylko, że mimo woli porównuję się z Nową i nie są to porównania na moją korzyść.
Ale o tym może później.

Podejrzewam że w naszym mieście ma teraz mocno zawężony krąg znajomych,  odpadli kumple od piwa,  więc mu po prostu tę lukę wypełniam.  Jakoś mnie tam przy tym lubi więc...

Chyba dobrze,  że się to rozmywa, ale mam momenty że czuję się jak kupa śmiecia.

On sobie układa nową relację wydaje sie  zadowolony,  a ja zostałam z pogarszającym się zdrowiem, wyglądem i kiepskimi perspektywami na przyszłość.
Ona wydaje się obrotna, zaradna, a ja czuję się nieudacznikiem. Ona ma inicjatywę,a mnie zawsze głupio było musztrować dorosłego faceta,  uważałam, że to on powinien o sobie decydować.  ona go zmobilizowała do walki z nałogiem a ja cóż...  Mówiłam mu zirytowana że jak chce to może zapić się na śmierć ale beze mnie.  oczywiście mówiłam że powinien szukać pomocy wsparcia terapii ale nie odwalałam za niego roboty.  dzisiaj bym też nie odwalała, ale może jednak trzba było trochę inaczej...
Wiem że poniekąd miałam słuszność, Miałam swoje rację,  ale po tym wszystkim czułam mocne zwątpienie w siebie, niepewność.

Tak skutek porównywania się z innymi na ogół jest taki że"stajemy się próżni albo zgorzkniali "
najgorzej jak jest fajnie być próżnym , co myli się ludziom z poczuciem wartości często gęsto tak zwanym wysokim,a wysoka samoocena wcale nią nie jest, ponieważ w gruncie rzeczy oparta jest na zależności od opinii innych, mnóstwa opinii z przeszłości urazów i satysfakcji przyjemności z chwalenia  i właśnie na różnicowaniu ludzi i porównywaniu się ,z pewnością już dawno wpadłaś na to tylko trudno się uwolnić od takiego myślenia, które ma korzenie w podświadomości niestety i wzorach przekonaniach o sobie i innych ludziach ,z tę "trudnością" dobrze jest sobie odpuszczać każdego dnia i medytować obserwować emocje uczucia ,tylko obserwować .Wcale nie jest tak trudno nie oceniać innych i porównywać się z nimi .Na pewnym poziomie  wiem że masz opanowane te sprawy i pamiętam, któryś Twój wpis o nadawaniu znaczeń, ocenianiu, porównywaniu siebie z innymi, o tym że te mechanizmy i ich ważność, jest mocno nadużywana, nie pamiętam już gdzie to sama napisałaś może w wątku Ross albo gdzieś indziej.
Przekonanie że Nowa wygrała jest jak dla mnie fałszywe, jeżeli Pepe nie pije tylko dla niej ,ale o tym już było ze sto razy w różnych wątkach.Tak samo Twoje przekonanie że byłaś w stanie coś w Pepe zmienić jest złudzeniem ,nie ma na razie naprawdę żadnej racjonalnej, logicznej reguły dlaczego jeden idzie się leczyć a inny nie idzie,tak zwana twarda miłość nie zawsze działa często nie działa wcale ,naukowcy ciągle to badają i próbują skonstruować metodę interwencji skutecznej dla każdego uśrednionej ,ponieważ niektórych kręgów naukowych nie przekonuje idea osiągania dna, chciałoby się znaleźć optymalne dno dla wszystkich i wspólny mianownik,moim zdaniem to nie możliwe jest,ale co ja mogę  

Pozostaje Piegusie pchać cierpliwie swój wózek ,nie osądzać się za to że porównujesz się z Nową ,jesteś zazdrosna i masz mnóstwo żali do siebie za coś czego nie byłaś moim zdaniem w stanie zmienić ,przywiązanie do skuteczności własnej siły sprawczej jest mocno przereklamowane jeżeli chodzi o zmienianie innych ludzi ,ciężko jest porzucić przekonania jak widać o tym, ponieważ życie jest różnorodne w zdarzenia i różne warianty.
Stawiasz się trochę w sytuacji nałogowca,  co żona go zostawiła odchodząc przez jego niechęć do leczenia i różne zachowania związane z chorobą upór w trwaniu w niej, a teraz on zazdrości że żona ułożyła sobie życie z kimś innym bez niego i jest według niego szczęśliwa (to wyobrażenia,nie konkretna rzeczywistość),nawet jak przestał pić, to teraz żona  nie potrzebuje  go do niczego,nawet do wykorzystywania jego słabości ,do zemsty, za picie, zdrady,nawet jego poczucie winy przestaje mieć znaczenie itp, tak jest znacznie częściej i wiąże się z pragnieniem doznania jakiejś ulgi w bólu, z żalu to jest silny mechanizm  , nie tylko u nałogowców  ,ludzie tak widać mają.
Wyczuwanie murów i barier to też złudzenia i projekcje dobrze o tym pamiętać że przede wszystkim czujemy coś w sobie a nie w innych czy od innych do końca nie wiadomo co czują inni czasem mamy słuszność czasem się mylimy.
Znowu mi wyszedł "elaborat"

Po tej wycieczce tak dobrze Ci poszło. :)Może się wyluzowałeś?

Kaczkę też się  luzuje przed pieczeniem...