Kiedy dojrzewaja panowie? - Netkobiety.pl

Buraczków na chłodnik wystarczy.
Widziałam.

Nie lubi ,ja tam lubię .
Ostatnio z pomidorów zrobiliśmy chłodnik też jajko do tego trochę bazylii i mięty

Bazylię siałam i nie wiem, czy przez pomyłkę nie wykosiłam motyką. Jedno nieśmiałe maleństwo z ziemi wyłazi.

Dziś mam pizzę, ale na jutro inspiracja gotowa.

Uuuuffff!  było dzisiaj na terapii bardzo produktywnie i konstruktywnie Mam dużą satysfakcję ale emocjonalnie czuję się  wyczerpana do cna.

Na poprzedniej sesji rozmowa poruszyła we mnie coś bardzo osobistego i najgłębsze moje bolączki, sprawy, o których zawsze trudno było mi mówić, bo hamował mnie wstyd i autocenzura. Poczułam, że to jest TO - sedno i źródło moich niepokojów.
Ponieważ mam zamiłowanie do pisania i potrzebę wywnętrzenia się, utrwaliłam różne myśli i emocje na kartce, jak to często robię. Nabazgroliłam w tzw. międzyczasie, po kryjomu w pracy i wczoraj wspomniałam o tym terapeutce, a potem przeczytałam.
Babce szczęka opadła, widziałam, pod jakim była wrażeniem. Powiedziała, że to takie szczere i prawdziwe i że poczuła wielką bliskość ze mną.
Chyba przede mną najtrudniejsza, ale i najbardziej fascynująca część terapii. Wyczekuję z ogromną ciekawością i jestem taaaaka dumna ze swojej odwagi.
Gdyby nie ta kartka, nie wiem czy wykrztusiłabym to wszystko z siebie. Nie wiem, czy nie "zapomniałabym" połowy, czy zwyczajnie by mi to nie umknęło.
Było to trudne, jeszcze dziś jestem "rozwalona", ale pozytywnie.

A przy okazji usłyszałam, że mam talent do pisania - nieskromnie przyznam, że nie pierwszy raz w życiu.
Kurczę, powinnam coś z tym zrobić, bo już pisałam, że za gadanie niekoniecznie, ale za pisanie czasem płacą
Uwielbiam pisać.

Idę se w nagrodę w szmateksie pokopać, bo dziś przecenę mają

OdpisywałamNa telefonie i właśnie Skasował mi się cały gotowy już post.
Ja chcę laptopa!!!

.--. .. . --. ..- ... -.... --...

a co napisałem ? hę
dziadek był dzielnym ułanem radiotelegrafistą przed  II wojną
trzy lata był w wojsku 2 normalnie jeden rok w anclu za samowolkę przypiliło go udał się na "przepustkę" do babci  no i jeszcze miał ko ko konflikt z kapralem ale zatarto mu karę bo potem był wzorowym żołnierzem.

dziadek był z Powiśla nie pękał

S.O.S.?

Eeee, chyba nie.

Misinx, może nie zacytowalam dokładnie. Absolutnie nie odczytałam tego jako próbę spoufalenia się.
Babka (że tak sobie pozwolę ją nazwać) zobaczyła we mnie żywe emocje i żywego człowieka, który ma autentyczne, żywe uczucia. Padł mur, który mnie chronił i oddzielał.
Bardzo dużo w życiu biorę "na główkę" i wiele emocji trzymam na wodzy, nie dopuszczam do siebie.

Żyje!

Adelo, rozumiem, co piszesz o wspomnieniach. Ja zaraz po wywaleniu Pepka nie czułam nic, byłam zadowolona i chłodna, potem docierało do mnie to i owo z emocji, ale czułam się tym upokorzona - że taki ancymon tak na mnie wpływa, że czuję zazdrość o Nową, że czuję się od niej gorsza.
Bardzo, bardzo tego nie chciałam czuć. To przecież idiotyzm - żałować kogoś, z kogo osobiście i z pełnym przekonaniem się zrezygnowało. To przecież idiotyzm lubić nadal kogoś, kto nie był w porządku i pozwalać mu na obecność, czerpać korzyści i nawet przyjemność z tej obecności. To przecież idiotyzm, że zaczęłam z facetem, którego od początku nie byłam pewna.
Na tej kartce dałam sobie upust i tym wszystkim żalom, złości na siebie i na niego, porzucałam ch...ami i k...ami. Była ekspresja
Wiesz, Adelo, stopniowo się wyciszam, czuję to, ale niedawno widziałam jej zdjęcie w takiej pięknej czerwonej spódnicy (sąsiadce pokazywał zdjęcia z urodzin, które mu urządziła).
Na tym zdjęciu ona taka radosna... A k...a, czemu nie ja?

Z nim też pogadałam. Trochę robił uniki, aż w końcu zawołał: "No, bo cię lubię. Znajomych mieć nie można?"
Obgadałam to z Babką (tak ją sobie nazwę, bo to poręczne słowo). Pomogła mi to poukładać. Doszłam do wniosku, że większym problemem jest dla mnie nie on, ale te wszystkie moje rozterki pt. "Czy powinnam?", "Chyba jestem idiotką", "Wszyscy mi mówią, że..."
Już wiem: na swój sposób jest fajny, mam z nim bogatsze życie towarzyskie, co bardzo lubię, mam atrakcje i mam trochę radości. Mam znajomość na satysfakcjonującym poziomie intelektualnym i rodzaj porozumienia, bo sporo poglądów mamy wspólnych.
A Nowa? Niech sobie ma dziesięć Nowych, ja swoją decyzję podjęłam i jestem jej pewna. A że mi czasem przykro? Przeżyję.
Nie będę żałować, gdy zniknie, nie dążę sama do spotkań, ale nie unikam go za wszelką cenę.
Byliśmy wczoraj razem u Ulubionej i Meczowego, bo coś Meczowemu w komórce nawaliło i poprosił o pomoc.
I nic, i o.k.

A w szmateksie kupiłam wczoraj nieprzemakalną kurtkę, taką cienką wiatrówkę z kapturem. W sam raz na lato. Taliowaną, a nie jakiś koszmarny wór, jak to bywa z tą przeciwdeszczową odzieżą. Czerwoną, na przekór burzowym chmurom. Wczoraj już zdała egzamin, bo złapał mnie w drodze powrotnej deszcz.
Nie cierpię parasoli, wreszcie nie będą mi potrzebne.

P.S. Kajaki - supersprawa, raz próbowałam i spróbowałabym jeszcze. Szkoda, Adela, że bliżej nie mieszkasz, boś babka do tańca i różańca

Ja to już myślałem że on tam biedak dalej na tym dworcu w Krakowie stoi.

brawo.  oczywiście że zamierzony musi być na opak coś

.--. .. . --. ..- ... --... -....

teraz prawidłowo

.-- ---.--

dziewczęta przeginacie

ale wciąga co nie ?

Dokładnie, Symbi, ale się męczyłam z rozterkami.
Zostawiam to jak jest. Nie wykluczam zmiany.

ale z nas to chyba nikt tu nie jara i chyba (trza by sprawdzić to ) u mnie obowiązuje zakaz rozpalania ognisk

tlumacz-translator-alfabetu-morsea-online

jeszcze lusterkiem albo znaki świetlne możliwości jest wiele

-.-. --.. -.-- / .--. .- -. .. / .--. .. . --. ..- ... / .--. --- ... .. .- -.. .- / ... - --- ... --- .-- -. . / .--. --- --.. .-- --- .-.. . -. .. . / -. .- / -. .- -.. .- .-- .- -. .. . /
--.. .- / -... .-. .- -.- / .--. --- --.. .-- --- .-.. . -. .. .- / --. .-. --- --..-. .-.- / -.- .- .-. -.-- /

dzień dziecka już był ale co tam

dać dziecku zabawkę

kiedyś swojej córce sprezentowałem bębenek ciężko było

Piegus- nie dość że szyfrem to jeszcze rymuje.
Myślę ze określenie "do tañca i do różańca" w równym stopniu odnosi się też do Ciebie.)
Czwartej jeszcze nie ma, a u mnie już sporo się zadziało
.
1. Napisała do mnie nasza wspólna znajoma (moja i M, chociaż bardziej jego, znają się od studiów, pomagali przy pierwszych dzieciach, są chrzestnymi , jak rodzina bardziej). Wyjeżdża z rodziną na wakacje i czy bym nie chciała posiedzieć u nich na chacie w tym czasie (chałupa z ogrodem, taras, koty, pies, pomidory do podlewania).
Zawsze zostawiają komuś dom pod opieką. Pilnowaliśmy jej swego czasu z M. Ja tam uwielbiam siedzieć, dla kogoś kto mieszka w blokach to jak urlop. Trochę za Łodzią, 30 minut pociągiem. No ja chętna jestem, tym bardziej że stację mam pod pracą i nawet nie muszę brać urlopu.
Ale do mnie zadzwonili! Nie spodziewałam się, bo M im bliższy, mobilny jest...
No i fajnie, no i git.

2.Potem przyszedł szef pogadać ze mną o moich poszukiwaniach mieszkania. Zasugerował sprzedanie kawalerki ojca, i jako wkładu własnego staranie się o kredyt. Trzy pokoje bym potrzebowała, bo ojca musiałabym wziąć do siebie... co jest minusem, ale prędzej czy póxniej i tak musiałabym się nim zająć. No i zaproponowała pomoc w kwestiach bankowych, a potem usiedli z Szefową oglądać mieszkania na sprzedaż.

3. Byłam na terapii. Tu właściwie dużego zaskoczenia nie było, ale zaczęłam kopać w poczuciu wstydu, nieważności, bezradności, bycia wybrakowaną  o ogromnej potrzebie wsparcia. Jestem taka niedorobiona, pewne rzeczy sa poza moim zasiegiem, a próby osiągania czegokolwiek to wstyd nawe podejmować, no bo z czym ja do ludzi...

No taka jestem rozedrgana jakaś i niespokojna że zaraz sobie chlapnę syropku co go od psychiatry dostałam.

Piegus- nie jestem w stanie przełknąć, że kiedyś mogę spotkać eksa z dziunia. Juz na sam widok wiadomości od niego serce mi wali, robi mi sie zimno i goraco.. taki widok zwalił by mnie z nóg.

Adela , potrzebujesz 20 procent wkładu własnego..
Może szefostwo mogliby Ci udzielić takiej pożyczki?

Może znowu naraze się  na hejt w tym wątku, ale czy Twój ojciec jest niesamodzielny już?
Z tego co pisałaś układy macie nierewelacyjne, czy Ty nie zasługujesz na trochę  prywatności jeszcze przez najbliższe lata?
Sorry, głośno myślę..Może niekoniecznie powinnaś podejmować tę decyzję  teraz na szybko w Twoim stanie ducha.

Ja uważam, Adelo, że mieszkanie z ojcem to niezła rozwiązanie, o ile koszty emocjonalne nie są zbyt wysokie. Ja z moją mamą raczej nie chciałabym mieszkać na stałe,  byłoby to bardzo trudne.
A co do byłych facetów... cóż... mamy odmienną sytuację ja nie byłam w stałym, zdeklarowanym,  długim i poważnym związku Przez cały czas miałam świadomość, że to może być niewypał i szczerze mówiąc nie czułam, że jestem w związku tak naprawdę, nie miałam odwagi porządnie się zakochać,  choć niewątpliwie pociągał  mnie ten człowiek.
sama sobie z perspektywy czasu się dziwię że zaczęłam to wszystko. Cóż...  ciekawość, emocje i ukryte pragnienia.
nie żałują mimo wszystko, dostałam sporo rzeczy o których marzyłam,  a nie dostałam we wcześniejszym długim i poważnym związku  ani nigdy wcześniej w życiu.

Nie zrozum mnie źle ,bo to nie złośliwe i raczej to życzenia ,ale jak Ty się zakochasz "porządnie" to dopiero będzie trzęsienie ziemi

Mam też wrażenie że trzymasz się tego "nieszczęśnika" w pobliży, nie tylko dla korzyści ,pomocy od niego.rozrywki,wycieczek,z ciekawości itp wcześniej byłaś/nie byłaś z nim w związku/pół związku żeby tak w ogóle się porządnie nie zakochać i być cała sobą w jakimkolwiek związku,podobnie jak Ty chyba  to widzę .
Mój romans był takim czymś (wiele wiele lat temu:) ) ,był po to żeby tkwić w czymś na niby niby znanym niby tymczasowo/stałym a był tak naprawdę unikiem przed czymś prawdziwszym, realniejszym nieznanym,ale jak w tym się jest trudno to dostrzec niby ,a nawet jak coś dochodzi do głosu to się temu zaprzecza i wypiera to - stara sztuczka.
Adeli historia jest czymś innym  .
z tym że obydwie macie podobne zadanie do wykonania jeżeli chcecie
dzisiaj "jadę" Jungiem ostro "wszędzie" chociaż jest dopiero 1 dzień miesiąca

"Nie trzymaj tego, kto odchodzi od Ciebie. Inaczej nie przyjdzie ten, kto idzie do Ciebie"

Słuchajcie, kochani. Łyknęłam tego syropu i spałam jak zabita prawie 3 godziny. Właśnie mnie obudziło dziecko a ja zdziwiona bo mi dzień uciekł.
Mocne cholera. Na myszach pędzone.
Sprawa z ojcem średnio mi się podoba. To znaczy jest on teraz po prostu męczący i przypomina nieciekawe przejścia a lubi grzebac w przeszłości. Jest za to bezradny i " usiadł na dupie". Ale potrafi swowim marudzeniem zmęczyć i rozzłościć.
Mieszkać razem- byłby za, bo czułby się zaopiekowany. Tego jestem pewna.
Elu poruszyłaś istotny problem bo nie darzę ojca uczuciami i cenię spokój jaki mam w domu.
Muszę się ruszyć i ogarnąc jeszcze conieco.
Cieszę się że Was mam.

Na terapii padło takie przypuszczenie, oczywiście z zaznaczeniem żebym poprawiła jeśli to nie tak: mogłam sobie tak wybrać i mojego męża, i Pepka żeby właśnie się nie zakochać.  No cóż, nie zaprzeczyłam.

Na sławetnej kartce napisałam: " czuję żal i złość że taka Nowa potrafi po prostu czuć, nie cenzurować się, a ja trzymam emocje na wodzy a i tak ch...a mi to dało. Wiem że ona może jeszcze gorzko zapłakać... a jeżeli jednak nie? a jeżeli Jednak wygrała?".

  mimo wszystko po tej dawce ekspresji czuję się lepiej i jakoś więcej we mnie przyzwolenia na to co się dzieje.

Może chodzi Gdzieś po świecie ktoś dla mnie, a w terapii Pokładam nadzieję że pokonam obronną skorupę i mur.
zawsze powtarzam że mogę być sama ale niech będzie że mogę być sama a nie że nie mogę być z kimś.  kurde, wybór chcę mieć.

P.S.  Nie trzymam się kurczowo Pepka, drogę ma wolną.

Prawo do czego? I co znaczy to o wolnym wyborze?
To już chyba on wie (lub nie wie), czy ma wolny wybór.

Paslawek, do gór z Podkarpacia nie tak daleko więc można podciągnąć  nas pod te góralki.  zwłaszcza ją,, u niej już niezłe górki

Jeśli o wybory chodzi, to dosyć często zadaję sobie pytanie, na ile one są naprawdę nasze.

Mi się zawsze wydaje że jak obcy facet chce długo gadać przez telefon to sobie przy tym dobrze robi
przynajmniej takie miałam wrazenie jak ktoś przedłuzał rozmowy w innych sprawach
ex miał jedną taką wielbicielkę. jak doszło co do czego, by się spotkać, okazało się że syn jej umiera w szpitalu i mążteż tam jest i scalają rodzinę.
zadzwoń następnym razem przy śniadaniu  w niedzielę do tego Sosnowca
albo zaproponuj spotkanie tam na miejscu na Rynku- o ile mają

serio to myślę że Sosnowiec od Krakowa "kamieniem rzucił"
Rzecz w tym czy Pani nie zmyślaczka.
tak jak uważam ze cudownie jest poznawać ludzki charakter online, to jednak w przypadku poszukiwania partnera /ki przez portal randkowy spotkałabym sie jak najszybciej by zweryfikować, bo ściemniaczek też jest wiele wśród Pań.