Kiedy dojrzewaja panowie? - Netkobiety.pl

Nie wiem, może chodzi o to że mają dużo soku i miąższ nie jest suchy...

ale kombinacje

Ech, a ja wczoraj zrobiłem sobie świetny trening na bicki. Lata na siłowni nie udało mi się takiego zrobić. Latałem z łopatą  grabkami po koparce i tak mnie piekły bicepsy, że w końcu musiałem odpuścić, bo już siły nie miałem grabić. Pomału zbliża się stan kiedy posesja będzie jako tako wyglądać, bo już stanął murowany fragment ogrodzenia, wkrótce ma wejść pan z resztą ogrodzenia, glebogryzarka, bronowanie, sianie trawy i może jeszcze w wakacje doczekam się trawy, a nie koszonych chwastów. No i na drugi dzień po zamknięciu ogrodzenia jadę szukać PSA. Jak na razie celuję w labradora ale kto wie?

Trzeba sobie wyznaczać cele do osiągnięcia. Serio. Jak wynajmowałem mieszkanie, to myślałem o własnym. Jak już miałem własne, to myślałem o domu. Teraz myślę o różnych rzeczach Mam trochę hamulcowego w postaci żony, bo ona nie lubi ryzykować. Teraz min. mam możliwość zamienić stare mieszkanie na nowe, w lepszym standardzie, lepszej lokalizacji i mamy lekki spór w domu No i sentymentalna jest, bo w tym starym mieszkaniu doczekaliśmy się dzieci i w ogóle. Dla mnie to mieszkanie jak mieszkanie. 

Miałem przybłędę ale sobie poszedł.

To ja dla odmiany dzisiaj mało spałem. Obudziłem się chyba gdzieś koło 4 i już nie mogłem usnąć. Może to ta pełnia ?

Bardzo sie cieszę, że sie wyspałaś. Właśnie miałam ci napisać byś robiła krótkie nawet 30 minutowe spacery. Ale ty to już odkryłaś.

Ajko, chyba to potraktuję poważniej niż zwykłą przyjemność i na pewno warto systematyczniej to sobie dawkować. Systematyczność nie jest moją cnotą główną
Na co dzień żyje się nieraz tak automatycznie: praca - dom - codzienne zakupy (a jednak wyprawa do Biedronki to nie to samo co spacer) i marudzenie że pogoda do d...

Symbi, rzeczywiście!
Jejku, jak dawno nie byłam w kinie!
Skoro mowa o kinie i przyjemnościach, łapię się (bardzo do mnie przemawia, to, co napisała Ela o tropieniu przyczyn swoich "zjazdów' - tak a propos) na powrocie starych myśli pt. "nie stać mnie! kasy mi zabraknie i będę tynk ze ścian obgryzać!". Ma to związek z podjęciem terapii, która kosztuje, choć mniej niż standardowo. A tu trzeba portki dzieciakowi kupić i buty. Odmówiłam sobie wczoraj w Biedronce półki na drobiazgi kuchenne.
Ale z tym myśleniem, jakby powiedzieli terapeuci, nie muszę się ślepo zgadzać. Odważyłam się w tym roku na kilka śmielszych wydatków i przeżyłam. Nawet na nową lodówkę obeszło się bez pożyczania od mamy, co mi zaproponowała. Zawsze jakoś opatrzność przybywała mi z pomocą i a to PIT kapnął, a to nagroda w pracy...

Elu, żeby nie było... To, co niekiedy mnie w Tobie irytuje, jednocześnie imponuje mi, a więc ten Twój spokój i pewność siebie. Tylko to czasami takie zimne bywa (a może tylko się wydaje, nie wykluczam) i wyniosłe.
Ale dość już na ten temat.

Ogólnie nastrój taki:
fajny tekst piosenki i nuta w sam raz na lato

.

piosenka dla Adeli specjalnie tylko i wyłącznie.

Adelo, zwykle sypiam jak niemowlę, uwielbiam spać i ciągle mi mało A tu trafiła się seria bezsennych nocy. Koszmarnie irytujące i psujące humor, zwłaszcza gdy trzeba wstawać rano, co przez całe życie szkolne i zawodowe jest moją zmorą. Zaczęłam bać się kolejnych takich nocy.
Za planowaniem, szczerze mówiąc, nie przepadam, lubię spontaniczność, a poza tym wkurza mnie, gdy nie realizuję planów, ale czasem coś tam się planuje.
Też nie mam planów na nadchodzący weekend. Działkę jak zwykle, trochę trzeba odchwaścić...
Aha! Przypomniało mi się: wsiadam jutro na rower i pędzę na targ po pelargonie na parapety i żółte irysy do ogródka - będą pięknie wyglądać obok tych fioletowych. I nasiona cynii kupię.
No, więc dzisiaj podgonić domowe gospodarcze sprawy, żeby jutro mieć więcej czasu. I odwieczne pytanie: co ugotować na jutrzejszy obiad??? Żeby nie stać nad garami za długo, a żeby dobre było Mój synalek lubi tradycyjną kuchnię, ja natomiast mogłabym co dzień jadać jakiś makaron ze szpinakiem i serem.

Piegowata, moi synowie lubią schab w sosie własnym, taki jaki mi tata gotował  w dzieciństwie. Kupuję kawałek schabu, kroję na plastry, solę i pieprzę, podsmażam (można wcześniej otoczyć w mące), przekładam do gara, zalewam wodą, daję przyprawy, jakie mam (na pewno zioła prowansalskie,sól i co tam akurat mam), wstawiam na małe grzanie pod przykryciem (mam kuchenkę elektryczną), samo się dusi. Zagęszczam śmietaną, niektórzy dają zasmażkę. Roboty tyle co przy smażeniu, potem robi się samo. Zajadają się.

PUNK NOT DEAD, Pasławku.
Tak,to nuty na tą chwilę.
Przypomniał mi się koncert Fugazi w Warszawie. W jakiejś dupie, na Jelonkach.
Skiny się zaczaiły za krzakami na panków.
Ale dziewczyn nie bili.
Tak sobie myślę czy by nie zobaczyć Heya w Jarocinie.

Mnie też męczy zbyt ostra muzyka. Ale dobra jest, gdy się ma ochotę przydzwonić komuś w łeb
Wdzięczność jakoś tak od małego mi wpajano i w szkole, i w domu - żeby doceniać co się ma i nie grymasić. Pamiętam lekcje polskiego z liceum i jak polonistka i wychowawczyni w jednej osobie podkreślała potrzebę szukania piękna i pozytywów, pionu moralnego w niełaskawym nieraz świecie. Pamiętam, jak nie podobało się mojemu tacie, gdy koleżanki marudziły, że za mało zarobiliśmy wycinaniem żyta z pszenicy w PGR-ze (taką fuchę nam, dzieciakom zaproponował kierownik). Pamiętam jak mama pokazywała nam, swoim dzieciom wijącą się w trawie dżdżownicę (jedno z moich najstarszych wspomnień). I tak dalej, i tak dalej...
Kwiat Jabłoni podoba mi się.

Oczywiście nie zaprzeczam, że potrzebny jest czas na żałobę po związku i trzeba dać temu czasowi minąć. Mnie zajęło to kilka lat i nawet interesowałam się teoriami, jak długo to może trwać. Z różnymi opiniami się spotkałam: że rok, jak nie było wspólnych dzieci , a dwa lata jak łączą dzieci; nawet, że połowę czasu, ile trwał związek. Na pewno im kto bardziej był zaangażowany i miał większe oczekiwania, tym dłużej to trwa.

Właśnie tak długi okres żałoby mnie martwi. Że tak mnie gnębią te złe emocje , że nigdy nie czułam do kogoś tak długo pretensji i żalu , że zgorzknieję od tego zmienię się na gorsze depresja mnie pokona. Nie chowałam urazy do nikogo zbyt długo. Dystans i nie przzejmowanie się odpuszczenie zazwyczj łatwo mi przychodziły. A tu złe i złe i złe emocje. Negatywne. No ile jeszcze? Jak nie złość to rozżalenie. Nie chcę żeby mnie wyżarły jaj domestos bakterie.

Los zostaw w spokoju Piegusie
a pytanie  i kwestia poniesiona na terapii  bardzo interesująca jest.
wujek Karol Gucio się kłania.

Adelo, mam na blogu rysunek na tablicy przedstawiający okres poszczególnych etapów żałoby w formie okręgu. ktoś mi na starym blogu napisał w komentarzu, że nie przypadkowo jest to okrąg, bo wciąż się kręci, etapy przeplatają się ze sobą, nie muszą następować w określonej kolejności, mogą wracać. Pewnie cały sekret tkwi w tym, żeby nie wprawiać tego koła ciągle w ruch. Kłopoty finansowe nie pomagają, jak to mówią ludzie: lepiej płakać w mercedesie niż w pekaesie.

Rozumiem .

Tak to też i to również

"Spotkanie dwóch osobowości przypomina kontakt dwóch substancji chemicznych: jeżeli nastąpi jakakolwiek reakcja, obie ulegają zmianie."
C.G Jung

Ajko złości pretensji mam dużo do typa. I nie umiem mu życzyć dobrze.
Co do siebie, to poczucie odrzucenia i nieco złości.
Symbi jak ten blog się zwie?
Wiem że to się przeplata. To koło właśnie mnie przeraża. Żeby nie było błędne.
Piegusie to osiem miesięcy. Ale środki żrące są za żrące.

Idę po ogórki kiszone małżonka znowu wszystkie nałogowo wciągnęła co kupi się to wszystko ze.... znaczy zje .
ciekawe czy jeszcze będą - zara wracam

Dzięki, Symbi. I mam już lekturę.

"Po co się mścić skoro karma i tak dostanie drania"
- Ajahn Brahm.
Karma w sensie konsekwencjo swoich działań , nie jakaś " siła wyższa"
Elu, przyznaję , z wyzwaniami u mnie ciężko.

I wiem, że inni mieli dużo gorzej. Że byli w gorszym bagnie. Myśle o tym często jak muszę się ustawić do pionu.

U mnie faza wkurzenia też była.
Ale o dziwo uruchamiala się tylko na widok exa po jego wyprowadzce.
Więc zaczęłam go mocno unikać chociaż On do tych kontaktów dążył.
A potem mi przeszło.
Trwało to że 2 miesiące gdzieś. 
Zrozumiałam że Adela ma poczucie że się na tym zawiesila.
Ale może to po prostu dłużej u niej trwa.
Mam gdzieś jeszcze wymianę  smswą po tym jak mnie EX wkurzył męcząc że powinnam się do niego oddzywac  jak się kontaktuje bo on taki dla mnie dobry to jest hit. Aż boję  się tam zajrzeć  ale po tym się odczepil  na dłuższy moment co pozwoliło mi zobojetniec do końca.
W sumie Adela to nie ma komu tego wykrzyczeć bo gość  się zmył nagle.
Może czasami ta złość  nie jest na kogoś,  tylko na siebie że zwiazalysmy się z kimś kto nas po prostu nie kochał.

Ajko- to co opisujesz jest mi znajome. Pozwolenie na to by te złe uczucia posiedziały sobie, poznanie ich, niejako "przetrawienie" pojawia sie w wykładach o buddyźmie, i często psychologowie tez podkreślają, że to jest ważne. Nie da rady ich wygonić, trzeba zaakceptować, że są u nas gościem, a one będą blednąć, mniej dokuczać. Ty tak zrobiłas, z tego co czytam i podziałało. Świetnie!
Ja też staram się żyć z nimi w niejakiej "symbiozie", no bo nie mam wyjścia. Ale czasem tak juz mam ich dość, że się wkurzam że jeszcze są.

Ela no nie wykrzyczałam gościowi, ale powiedziałam, co mi leży na wątrobie. W marcu jakoś pisałam, że się spotkaliśmy. Trochę pomogło, ale przełom to nie był. Z biegiem czasu mam następną listę pretensji, ale widzę że to te same w większości..
Może i sie zawiesiłam, nie wiem. Z perspektywy czasu dopiero da się to zobaczyć.

Wytłumaczenie i przeproszenie należy mi się jak psu buda !(albo kanapa). Ale go nie dostanę, no i już.

To ja nie jestem dojrzały ,tak do końca ,ogonek nie jest suchy,ale mam pajęczynki i jestem słodziutki ,a w głowie pusto bo wydaje odgłosy perkusyjne

jestem bardziej żylasty niż gąbczasty, także trza dojrzewać se na  spokojnie

No to wszystko jasne, czuję  się już arbuzowo wyedukowana
Teraz trzeba jeszcze  każdego mijanego z pajęczynkami chlopa postukac  w głowę  i sprawdzić czy dojrzały:)
Trochę  się boję reakcji...:D
Czyli jeśli faceci są jak arbuzy to im brzydszy tym slodszy.

No to te wątki gdzie dziewczyny czują się samotne i szukają partnera powinny się szybko zamykać bo instrukcja już gotowa. Już na 1 randce kilka klapnięć w głowę, pajęczynki żółty zleżały placek, suchy ogonek i bingo. Tyle wieków przemyśleń na temat doboru partnera poszło w  śmietnik.