Kiedy dojrzewaja panowie? - Netkobiety.pl

Kurzy się u mnie i zarasta chwastami, ale wpadłam do studni z powrotem i mieli się ciągle to samo, więc odezwę się kiedy indziej.

Tak, Ross, list doszedł. Dzieki.

No tak, studnia, dołek... ta studnia zbudowana ze smutku, rozgoryczenia, niemocy, żali , itp.

Pod tym określeniem zawarea jest wiara w lojaoność, uczciwość i bezinteresowność w związku.
Nie sprawdziło się i teraz nie wuem czym się kierować.

Da zrobić Rossanko na pewno, jeno jakbym zaczęła pisać o tym to mogłabym mieć problem się zatrzymać  bo temat z tych co sama ze sobą możesz dyskutować ważne to siłę budować w sobie, List do syna Kiplinga, Dezyderata Maxa Ehmanna, itp teksty mogą wyznaczać kierunek dążeń bo  mądrość tych  treści jak dla mnie bezsporna i całe życie jest co robić, przyjaciele , rodzina, bliscy to ważni ludzie i potrzebna ich obecność w naszym życiu ale nie można na tym opierać swoje być albo nie być  ? bardziej przyziemne sposoby jak pomyślę to jeszcze napiszę bo póki co smażę placki

Czuje się jakbym miała 80 lat. Albo 90 i nic mnie już nie czekało na tym polu.

Ela210 napisał/a:

Być może Rossanka powinnaś znaleźć  terapeutę  ale nie po to by się dalej grzebać  w przeszłości  tylko aby popracować  nad teraźniejszością  spojrzeniem na zwiazki na mezczyzn.
Może to nawet jakiś  mężczyzna powinien być.

Myślałam nad tym, tylko doszłam do wniosku że zwiazki- na to nie ma przepisu, albo wchodzisz w związek naturalnie albo nie wchodzisz.  Kiedyś, parę razy, podpytalam koleżanki,  kuzynki cioteczne, jakieś ciotki, rodziców -słowem osoby będące od dawna w zwiazkachm jak doszło do ich zwiazkow. Konkluzja jedna była,  wszyscy jak jeden mąż odpowiedzieli, że to się działo bardzo naturalnie, nikt nie miał schematu, pary poznawałem sie różnie i w  różnych okolicznościach i tempie. Po prostu wychodziło. Na moje pytanie , jak to się robi, wszyscy oczy tylko okrągłe robili że zdziwienia, odpowiadające że to samo wychodzi. Albo nie wychodzi i trzeba trafić na inną osobę.  Oczywiście mówimy o początkach relacji a nie o parach z 20 letnim starżem, gdzie mogą być już różne problemy,  albo i nie.
Co mi powie terapeuta o związkach?  Albo mi się ktoś podoba, albo nie podoba, pewnie jak tysiącom ludzi.

Terapeuta nie jest od tego by jakieś przepisy na związki wydawać.  Raczej chodzi o wykrycie jakichś  własnych schematów które uniemożliwiają  stworzenie takiego związku.
Może warto je rozpracowac. To w końcu wazna dla Ciebie sprawa?
A sugeruję  terapeutę mężczyznę  bo chyba dużo "mądrosci" życiowych wysłuchałaś  od kobiet.

Tylko że ten związek był wieki temu i twoje problemy nie dotyczą jego.
Tylko aktualnego nawiązywania znajomości . Więc  chyba masz co przerabiać w oderwaniu od tamtej relacji.

Ela210 napisał/a:

Być może Rossanka powinnaś znaleźć  terapeutę  ale nie po to by się dalej grzebać  w przeszłości  tylko aby popracować  nad teraźniejszością  spojrzeniem na zwiazki na mezczyzn.
Może to nawet jakiś  mężczyzna powinien być.

Myślałam nad tym, tylko doszłam do wniosku że zwiazki- na to nie ma przepisu, albo wchodzisz w związek naturalnie albo nie wchodzisz.  Kiedyś, parę razy, podpytalam koleżanki,  kuzynki cioteczne, jakieś ciotki, rodziców -słowem osoby będące od dawna w zwiazkachm jak doszło do ich zwiazkow. Konkluzja jedna była,  wszyscy jak jeden mąż odpowiedzieli, że to się działo bardzo naturalnie, nikt nie miał schematu, pary poznawałem sie różnie i w  różnych okolicznościach i tempie. Po prostu wychodziło. Na moje pytanie , jak to się robi, wszyscy oczy tylko okrągłe robili że zdziwienia, odpowiadające że to samo wychodzi. Albo nie wychodzi i trzeba trafić na inną osobę.  Oczywiście mówimy o początkach relacji a nie o parach z 20 letnim starżem, gdzie mogą być już różne problemy,  albo i nie.
Co mi powie terapeuta o związkach?  Albo mi się ktoś podoba, albo nie podoba, pewnie jak tysiącom ludzi.

Da się zauważyć u Ross takie zjawiska " To się nie uda, to się nie może udać" oraz " Chciałabym dobrego związku" ale.... To się nie uda...
Masz dobre intencje ale ciągle nie wychodzi. Spotykasz nieciekawych typów.
I koło się kręci.

Potwierdza się że jak człowiek chce to znajdzie sposoby Otóż mam dwie propozycje Psychoterapii bo bardzo obniżonych kosztach kropka Jedno już zaczęłam, odbyłam kilka spotkań online.  2:00 jeszcze Nie spróbowałam więc trudno mi na razie podjąć ostateczną decyzję, której się trzymać. Ale grunt że sprawa ruszyła do przodu.

nie O tym jednak chciałam napisać czytając ostatnie posty powyżej znowu  zadaję sobie pytanie: jak to jest, że interesują się nami wyłącznie nieodpowiedni faceci. chętnie wybrałabym odpowiedniego ale takowi po prostu nie pojawiają się w moim życiu,   żaden nie okazał mi zainteresowania. Zamierzam to oczywiście przegadać na terapii, ale i na forum chętnie się czegoś dowiem.

rossanka napisał/a:

Ela210 napisał/a:

Być może Rossanka powinnaś znaleźć  terapeutę  ale nie po to by się dalej grzebać  w przeszłości  tylko aby popracować  nad teraźniejszością  spojrzeniem na zwiazki na mezczyzn.
Może to nawet jakiś  mężczyzna powinien być.

Myślałam nad tym, tylko doszłam do wniosku że zwiazki- na to nie ma przepisu, albo wchodzisz w związek naturalnie albo nie wchodzisz.  Kiedyś, parę razy, podpytalam koleżanki,  kuzynki cioteczne, jakieś ciotki, rodziców -słowem osoby będące od dawna w zwiazkachm jak doszło do ich zwiazkow. Konkluzja jedna była,  wszyscy jak jeden mąż odpowiedzieli, że to się działo bardzo naturalnie, nikt nie miał schematu, pary poznawałem sie różnie i w  różnych okolicznościach i tempie. Po prostu wychodziło. Na moje pytanie , jak to się robi, wszyscy oczy tylko okrągłe robili że zdziwienia, odpowiadające że to samo wychodzi. Albo nie wychodzi i trzeba trafić na inną osobę.  Oczywiście mówimy o początkach relacji a nie o parach z 20 letnim starżem, gdzie mogą być już różne problemy,  albo i nie.
Co mi powie terapeuta o związkach?  Albo mi się ktoś podoba, albo nie podoba, pewnie jak tysiącom ludzi.

Rossanka moim zdaniem nie trzeba robić doktoratu z psychologii, żeby widzieć u Ciebie duży problem z samoakceptacją, z obiektywną oceną sytuacji. Sama jesteś swoim największym wrogiem. Doskonale znam to z własnego "podwórka". To wszystko też mocno wpływa na Twoje podejście do związków. Co to może mieć do tego czy ktoś Ci się podoba, czy nie ? No może mieć, bo jeśli ktoś np. boi się wejścia w związek to będzie podświadomie wybierał sobie takie "obiekty uwielbienia", które mu będą gwarantować, że "z tej mąki chleba nie będzie".
To wszystko są kwestie, która można przepracowywać na terapii. Długiej terapii. No, ale trzeba chcieć. U Ciebie natomiast króluje postawa "Po co będę coś robić, skoro i tak nic dobrego mnie już nie czeka.".

niepodobna napisał/a:

Misinx napisał/a:

Rossanka moim zdaniem nie trzeba robić doktoratu z psychologii, żeby widzieć u Ciebie duży problem z samoakceptacją, z obiektywną oceną sytuacji. Sama jesteś swoim największym wrogiem. Doskonale znam to z własnego "podwórka". To wszystko też mocno wpływa na Twoje podejście do związków. Co to może mieć do tego czy ktoś Ci się podoba, czy nie ? No może mieć, bo jeśli ktoś np. boi się wejścia w związek to będzie podświadomie wybierał sobie takie "obiekty uwielbienia", które mu będą gwarantować, że "z tej mąki chleba nie będzie".
To wszystko są kwestie, która można przepracowywać na terapii. Długiej terapii. No, ale trzeba chcieć. U Ciebie natomiast króluje postawa "Po co będę coś robić, skoro i tak nic dobrego mnie już nie czeka.".

Ale problemem jest nie tylko to, czy ktoś się podobał Rossance, ale komu ona się podobała, a komu nie. Jeśli Rossanka przyciąga tylko facetów, którzy ją odpychają, a ci, co się jej podobają, nie są zainteresowani, to moim zdaniem nie bardzo da się to wyjaśnić tylko mechanizmami autosabotażu - bo przecież pisała o bardzo wczesnym etapie kontaktu, czasem to była tylko ocena wizualna i nie było już szans na bliższe poznanie się. To, czy ktoś jest odpowiednim partnerem, i tak może się okazać po lepszym poznaniu i dopiero wtedy można wyciągać wnioski o tym, że podświadomie wybiera takich, którzy nie rokują. Tak naprawdę nie wiadomo, czy tamci rokowali (z wyjątkiem żonatych, bo to akurat wiadomo).
To zagadnienie także mnie żywo interesuje, bo sama miałam taki okres w życiu (w młodym wieku), kiedy ściągałam na siebie uwagę WYŁĄCZNIE odpychających dla mnie gości, przeważnie dużo starszych i wedle moich standardów brzydkich, często też antypatycznych z charakteru. Zadziwiające, ale oni już tylko wyglądowo byli jak spod jednej sztancy. A dla facetów, którzy mnie interesowali, byłam przezroczysta. Potem to się zmieniło, a przecież starzeję się, a nie młodnieję. Nie rozgryzłam tego.

Można wybrać postawę pasywną i mówić, że "ja ściągam tylko TAKI typ. No i co ja mam na to poradzić ?". Ale można też wybrać postawę czynną i mieć jakiś wpływ na sprawczość, a wtedy już samemu się też wybiera, a nie jest się tylko wybieranym. Ja wiem, że to jest trudne, bo mnie samemu też jest z wielu względów ciężko być po tej stronie "wybieracza". Ale jednak jakieś tam "nieudolne próby" uskuteczniam.

niepodobna napisał/a:

Misinx napisał/a:

Można wybrać postawę pasywną i mówić, że "ja ściągam tylko TAKI typ. No i co ja mam na to poradzić ?". Ale można też wybrać postawę czynną i mieć jakiś wpływ na sprawczość, a wtedy już samemu się też wybiera, a nie jest się tylko wybieranym. Ja wiem, że to jest trudne, bo mnie samemu też jest z wielu względów ciężko być po tej stronie "wybieracza". Ale jednak jakieś tam "nieudolne próby" uskuteczniam.

Ale gdzie ja napisałam, że byłam tylko wybierana? Przecież nie związałam się z żadnym z tych nie budzących mojego zainteresowania facetów
Nigdzie też nie twierdzę, że mam problem z nawiązywaniem znajomości.
Pisałam, że był okres w moim życiu, kiedy przyciągałam uwagę tylko nieatrakcyjnych dla mnie facetów, a ci atrakcyjni z mojego punktu widzenia nie byli mną zainteresowani (i doprawdy nie wiem, jaka miała tu być moja "sprawczość" - nie wymusisz na nikim zainteresowania, niezależnie od stopnia swej inicjatywy)

Ale ja piszę ogólnie, a nie konkretnie o Tobie

Ja się właśnie zastanawiam kogo w pracy lubię  a kogo nie i zawsze to analizuję i poprawiam na bieżąco.
Po prostu moje relacje z ludźmi dzięki temu są jakby żywe. Z mężczyznami mam podobnie zdanie na ich temat sobie wyrabiam i dostrzegam różne niuanse i zmiany. Nie mam sztywnego podejścia.
Dzięki temu wychwytuje się sygnały i chyba warto to ćwiczyć.

Misinx napisał/a:

niepodobna napisał/a:

Ale gdzie ja napisałam, że byłam tylko wybierana? Przecież nie związałam się z żadnym z tych nie budzących mojego zainteresowania facetów
Nigdzie też nie twierdzę, że mam problem z nawiązywaniem znajomości.
Pisałam, że był okres w moim życiu, kiedy przyciągałam uwagę tylko nieatrakcyjnych dla mnie facetów, a ci atrakcyjni z mojego punktu widzenia nie byli mną zainteresowani (i doprawdy nie wiem, jaka miała tu być moja "sprawczość" - nie wymusisz na nikim zainteresowania, niezależnie od stopnia swej inicjatywy)

Ale ja piszę ogólnie, a nie konkretnie o Tobie

No to kontynuujmy ogólnie
Na czym polega sprawczość w sytuacji, kiedy drugiej osobie się nie podobasz i już?

Misinx napisał/a:

niepodobna napisał/a:

No to kontynuujmy ogólnie
Na czym polega sprawczość w sytuacji, kiedy drugiej osobie się nie podobasz i już?

Sprawczość w takiej sytuacji polega na tym, że nie "załamujesz się tym", tylko szukasz dalej.

To jakby oczywiste.

Misinx napisał/a:

niepodobna napisał/a:

Ale gdzie ja napisałam, że byłam tylko wybierana? Przecież nie związałam się z żadnym z tych nie budzących mojego zainteresowania facetów
Nigdzie też nie twierdzę, że mam problem z nawiązywaniem znajomości.
Pisałam, że był okres w moim życiu, kiedy przyciągałam uwagę tylko nieatrakcyjnych dla mnie facetów, a ci atrakcyjni z mojego punktu widzenia nie byli mną zainteresowani (i doprawdy nie wiem, jaka miała tu być moja "sprawczość" - nie wymusisz na nikim zainteresowania, niezależnie od stopnia swej inicjatywy)

Ale ja piszę ogólnie, a nie konkretnie o Tobie

No to kontynuujmy ogólnie
Na czym polega sprawczość w sytuacji, kiedy drugiej osobie się nie podobasz i już?

rossanka napisał/a:

niepodobna napisał/a:

Ale problemem jest nie tylko to, czy ktoś się podobał Rossance, ale komu ona się podobała, a komu nie. Jeśli Rossanka przyciąga tylko facetów, którzy ją odpychają, a ci, co się jej podobają, nie są zainteresowani, to moim zdaniem nie bardzo da się to wyjaśnić tylko mechanizmami autosabotażu - bo przecież pisała o bardzo wczesnym etapie kontaktu, czasem to była tylko ocena wizualna i nie było już szans na bliższe poznanie się. To, czy ktoś jest odpowiednim partnerem, i tak może się okazać po lepszym poznaniu i dopiero wtedy można wyciągać wnioski o tym, że podświadomie wybiera takich, którzy nie rokują. Tak naprawdę nie wiadomo, czy tamci rokowali (z wyjątkiem żonatych, bo to akurat wiadomo).
To zagadnienie także mnie żywo interesuje, bo sama miałam taki okres w życiu (w młodym wieku), kiedy ściągałam na siebie uwagę WYŁĄCZNIE odpychających dla mnie gości, przeważnie dużo starszych i wedle moich standardów brzydkich, często też antypatycznych z charakteru. Zadziwiające, ale oni już tylko wyglądowo byli jak spod jednej sztancy. A dla facetów, którzy mnie interesowali, byłam przezroczysta. Potem to się zmieniło, a przecież starzeję się, a nie młodnieję. Nie rozgryzłam tego.

O to to , dokładnie. Niepodobna bardzo dobrze to opisała. Wiem, ze teraz każdy problem tłumaczy się psychologicznie, coś na zasadzie córka alkoholika przyciągnie partnera alkoholika, chociaż zarzeka się, że nigdy na takiego nawet nie spojrzy. Zgadzam się z tym. Tylko na ile jest to w innych sytuacjach? Czytam tu ciągle o poradach typu terapia, praca nad sobą i to, że na pewno robię coś źle. Że to moja wina, bo wybiore takiego, u którego nie mam szans na związek a zsabotuję relację z zainteresowanym mężczyzną, w obawie przed czymś. Ale co jeśli, jak pisze Niepodobna, mężczyźni, którym się podobałam, nie podobali się mi (ogólnie mówiąc), bo po prostu nie podobali i nie ma co dorabiać ideologii. Wiekszość osób ma tak, ze nie wszyscy im się podobają i to kompletnie nic nie znaczy.
Poza tym zgadzam się z tym, co napisała niepodobna, że chodzi tu o sam początek znajomości - faceci,. którzy mi się podobali - nie miałam okazji ich poznać bliżej. Możliwe, że za pół roku związku, okazało się, ze sama stwierdziłąbym, co ja w nim widziałam, ale tego się nigdy nie mogłam dowiedzieć, bo znajomości utykały już na początku. Dlatego "brałam" się za tych, którzy wykazywali zainteresowanie, w nadziei, ze się rozwinie, poznamy, może stwierdzę, że to jest to. Niestety z biegiem czasu co spotkanie to było gorzej, utwierdzałam się, ze to nie to, że zamiast siedzieć tu i rozmawiać to wolałabym w tym momencie iść na basen, albo poczytać książkę, albo iść do koleżanki, a z tą osobą mogłabym się spotkać raz na parę miesięcy i to mi wystarczy. Albo wcale nie spotykać, nawet bym nie zauważyła.

Rossanka zauważyłem, że Ty się skupiasz jakoś głównie na tym, że Ciebie wybierają faceci, którzy Ci się nie podobają. Znacznie rzadziej mówisz o swoich własnych wyborach. Ja też mógłbym się skupić na tym, że mnie "wybierają" kobiety które kompletnie nie są w moim typie. No przesrane po prostu. Ale na to nie mam kompletnie wpływu. Dlatego próbuję ciągle samemu wybierać. Choć przyznaję, że w roli "podrywacza" zawsze czułem się kiepsko. Ale albo coś robię, albo "załamać ręce i siedzieć w domu".

rossanka napisał/a:

Misinx napisał/a:

Rossanka zauważyłem, że Ty się skupiasz jakoś głównie na tym, że Ciebie wybierają faceci, którzy Ci się nie podobają. Znacznie rzadziej mówisz o swoich własnych wyborach. Ja też mógłbym się skupić na tym, że mnie "wybierają" kobiety które kompletnie nie są w moim typie. No przesrane po prostu. Ale na to nie mam kompletnie wpływu. Dlatego próbuję ciągle samemu wybierać. Choć przyznaję, że w roli "podrywacza" zawsze czułem się kiepsko. Ale albo coś robię, albo "załamać ręce i siedzieć w domu".

Jak mi się ktoś podoba, to ja jemu nie. I na tyle się kończy moje wybieranie Nie podobasz się, to się nie podobasz i tyle .
Wybrać to sobie ja mogę kogoś, komu się też podobam.

Rossanka. Prosta sprawa Wracasz np. na Sympatię, podsyłasz nam tu linka do profilu, my Ci doradzamy co ewentualnie zmienić w opisie, zdjęciach. I działasz !! Wchodzisz w to ?

rossanka napisał/a:

Misinx napisał/a:

Rossanka. Prosta sprawa Wracasz np. na Sympatię, podsyłasz nam tu linka do profilu, my Ci doradzamy co ewentualnie zmienić w opisie, zdjęciach. I działasz !! Wchodzisz w to ?

Nie publicznie. Jakby wyszło na jaw w mojej pracy - to już bym była spalona zawodowo

Możesz wysłać na maila.
Jaka to praca by Cię spaliła zawodowo z powodu profilu na portalu randkowym ? Jesteś przełożoną w jakimś zakonie ?

rossanka napisał/a:

Misinx napisał/a:

Możesz wysłać na maila.
Jaka to praca by Cię spaliła zawodowo z powodu profilu na portalu randkowym ? Jesteś przełożoną w jakimś zakonie ?

Miałam na myśli, ze ze wstydu

Kto w dzisiejszych czasach się wstydzi profilów na portalach randkowych ? To całkowita normalka.

rossanka napisał/a:

Misinx napisał/a:

Kto w dzisiejszych czasach się wstydzi profilów na portalach randkowych ? To całkowita normalka.

Ja się teraz wstydzę

Oglądałaś kiedykolwiek profile kobiet na Sympatii ? To jest naprawdę pełen przekrój społeczny. Tam nie ma samych cichych, biednych, "szarych myszek". Tam jest pełno pewnych siebie, samoświadomych i naprawdę atrakcyjnych kobiet, które nie mają kompletnie żadnego problemu z tym, że tam są. Ty masz jakieś starodawne podejście do sprawy. Profil na takim portalu to kompletnie nie jest powód do wstydu.

Tobie się chyba ciągle wydaje, że bycie tam to w jakiś sposób deprecjonuje, że to akt desperacji. A obecnie to jest normalny sposób na poznanie kogoś. Taki sam jak pójście do klubu.

Dawniej to się wydawało, że z ogłoszeń towarzyskich to korzystają już tylko "stare panny, których nikt nie chce". Te czasy już dawno minęły.