Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!
Forum Kobiet » MOJA NIESAMOWITA HISTORIA » Anegdota z pizzerii
Strony 1
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Byłam w pizzerii świadkiem takiej sceny:
Przy sąsiednim stoliku siedzą sobie cztery kobiety, chyba koleżanki ze wspólnej pracy i plotkują. Objadły się pizzą, opiły się piwem, po czym zaczęły obgadywać jakąś piątą (nieobecną) że -uwaga, uwaga- ostatnio strasznie przytyła! Na szyi! Na bokach! Źle wygląda w sukience itp.
Chyba nie dostrzegały ironii 
Wszystkie były dosyć puszyste.
No cóż, jak widać podwójne standardy u niektórych mają się świetnie 
Generalnie chroń nas losie od takich koleżanek, co to na spotkaniu towarzyskim nie mają lepszych tematów, jak zajmowanie się tuszą nieobecnej, której zresztą wprost prawdopodobnie nigdy tego nie powiedzą.
Już mówiłem tę anegdotę. Rzecz toczy się na pogrzebie. Obie panie stały obok mnie, dlatego słyszałem ich dialog,
- ty widzisz tą z dużymi cyckami?
- którą?
- no tą, która ma spękane pięty
Aż się zastanawiałam, czy przy innych okazjach w innej konfiguracji jest: piąta + 3/4 tych z pizzerii obgadują czwartą. I tak na zmianę.
Lol, Legat, masz wesołą rodzinę 
Ja z pogrzebów znam tylko smętne anegdoty w stylu "no to teraz nasza kolej".
W temacie pogrzebów, choć już nie w temacie obsmarowywania innych ludzi, ale nie mniej żenujące, o ile nie barddziej.
Mój wujek na pogrzebie naprawdę bliskiej mi osoby wypalił, że on lubi pogrzeby, bo (uwaga!) za darmo może się najeść. I to nie był żart.
Wujka nigdy specjalnie nie lubiłam, ale po tym tekście do dziś pozostał mi niesmak.
Aż się zastanawiałam, czy przy innych okazjach w innej konfiguracji jest: piąta + 3/4 tych z pizzerii obgadują czwartą. I tak na zmianę.
Bardzo wielu ludzi tak ma niestety. Moja żona zerwała kontakt z większością z swoich przyjaciółeczek/koleżaneczek z tego powodu - każde spotkanie to był festiwal obrania dupy komuś nieobecnemu z kółeczka adoracji na zmianę z wiecznymi narzekaniami na mężów/partnerów/dzieci/pracę/brak pracy.
I spoko jak takie zachowania/tematy pojawiają się od czasu do czasu. Ale nie jak dominuje to w rozmowie i zajmuje 80-90% całego czasu spotkania.
Odnośnie pogrzebów jeszcze inna anegdota. Był to jakiś luty, zimno na maxa, do tego leciał śnieg z deszczem - bardzo nieprzyjemna pogoda.
Nad trumną stoi ksiądz otoczony wianuszkiem babek. To był pogrzeb ich koleżanki, już nie pamiętam z jakiegoś chóru, czy kołka różańcowego. Pogrzeb się zakończył i babki zaczęły śpiewać jakąś nabożną pieśń. Skończyły ją śpiewać i ksiądz chciał podziękować tradycyjnie za przybycie i szybko zwiać z nieprzyjemnej pogody.
Ale babki były szybkie i zaraz zaczęły śpiewanie kolejnej pieśni. Widać było zdenerwowanie księdza coraz większe, bo babki pociągnęły tak jakieś 5 pieśni.
W końcu udało się księdzu je złapać w przerwie, bo zdaje się wyczerpał im się repertuar i na chwile zamilkły. Szybko podziękował za przybycie i zwiał pierwszy od trumny.
W temacie pogrzebów, choć już nie w temacie obsmarowywania innych ludzi, ale nie mniej żenujące, o ile nie barddziej.
Mój wujek na pogrzebie naprawdę bliskiej mi osoby wypalił, że on lubi pogrzeby, bo (uwaga!) za darmo może się najeść. I to nie był żart.
Wujka nigdy specjalnie nie lubiłam, ale po tym tekście do dziś pozostał mi niesmak.
No cóż, pozostaje przynajmniej satysfakcja, że na własnej stypie akurat się nie naje. Brzmi znajomo, możliwe że na którymś z wesel ktoś wspomniał coś podobnego. Ale ślub to jednak zupełnie inny kontekst, przy nim nie ma tego hienowatego wydźwięku.
KSandraK napisał/a:Aż się zastanawiałam, czy przy innych okazjach w innej konfiguracji jest: piąta + 3/4 tych z pizzerii obgadują czwartą. I tak na zmianę.
Bardzo wielu ludzi tak ma niestety. Moja żona zerwała kontakt z większością z swoich przyjaciółeczek/koleżaneczek z tego powodu - każde spotkanie to był festiwal obrania dupy komuś nieobecnemu z kółeczka adoracji na zmianę z wiecznymi narzekaniami na mężów/partnerów/dzieci/pracę/brak pracy.
I spoko jak takie zachowania/tematy pojawiają się od czasu do czasu. Ale nie jak dominuje to w rozmowie i zajmuje 80-90% całego czasu spotkania.
No właśnie łatwo się domyślić, że też jest się obrabianą w razie nieobecności. Antypatyczne.
Czy z tego narzekania przynajmniej wynikały jakieś zmiany na lepsze? Czy bardziej takie tkwienie w starej biedzie?
Odnośnie pogrzebów jeszcze inna anegdota. Był to jakiś luty, zimno na maxa, do tego leciał śnieg z deszczem - bardzo nieprzyjemna pogoda.
Nad trumną stoi ksiądz otoczony wianuszkiem babek. To był pogrzeb ich koleżanki, już nie pamiętam z jakiegoś chóru, czy kołka różańcowego. Pogrzeb się zakończył i babki zaczęły śpiewać jakąś nabożną pieśń. Skończyły ją śpiewać i ksiądz chciał podziękować tradycyjnie za przybycie i szybko zwiać z nieprzyjemnej pogody.
Ale babki były szybkie i zaraz zaczęły śpiewanie kolejnej pieśni. Widać było zdenerwowanie księdza coraz większe, bo babki pociągnęły tak jakieś 5 pieśni.
W końcu udało się księdzu je złapać w przerwie, bo zdaje się wyczerpał im się repertuar i na chwile zamilkły. Szybko podziękował za przybycie i zwiał pierwszy od trumny.
A 'co łaska' z cennika za pogrzeb zainkasował.
Pamiętam, jak na pogrzebie kogoś z rodziny ksiądz dosłownie odwracając się od grobu zaraz witał się z jakimś tam grabarzem czy kimś z wielkim bananem na twarzy. I tyle było z trzymania powagi.
No i nieśmiertelne (to akurat na pogrzebie bez duchownych): 'to proszę teraz powiedzieć parę słów...' '...ale nie tak długo, bo mamy jeszcze kilka pogrzebów do zrobienia, proszę się streszczać', po czym przyklejają krzywo tabliczkę z nazwiskiem.
Ogólnie to dosyć przygnębiające. Z jednej strony - przenadęta pompa, z drugiej kompletna taśmowa fuszerka. Człowiek żyje i umiera, a potem nie ma dla niego nawet kwadransa. Akurat jedna rzecz, która powinna się należeć ludziom, czyli żeby mieli taki pogrzeb jak chcą, też nie działa (ktoś z rodziny chciał mieć rozsypane prochy po śmierci, ale nie wolno, bo przepisy). Strasznie to postawione na głowie.
Ogólnie to dosyć przygnębiające. Z jednej strony - przenadęta pompa, z drugiej kompletna taśmowa fuszerka. Człowiek żyje i umiera, a potem nie ma dla niego nawet kwadransa. Akurat jedna rzecz, która powinna się należeć ludziom, czyli żeby mieli taki pogrzeb jak chcą, też nie działa (ktoś z rodziny chciał mieć rozsypane prochy po śmierci, ale nie wolno, bo przepisy). Strasznie to postawione na głowie.
Istnieje możliwość rozsypania prochów, ale trzeba znaleźć miejsce, w którym jest tzw. krąg pamięci. Na przykład u mnie znajduje się na cmentarzu komunalnym. Jest też zresztą kolumbarium, co daje w zasadzie nieograniczone możliwości podejmowania decyzji, co stanie się z prochami zmarłej osoby. To, czego nie wolno, to zabrać ich do domu, jak robi się to w niektórych krajach.
W tym konkretnie przypadku chodziło o rozsypanie w konkretnym miejscu (nad morzem, w lesie), co zawęża krąg... kręgów.
Byłam w pizzerii świadkiem takiej sceny:
Przy sąsiednim stoliku siedzą sobie cztery kobiety, chyba koleżanki ze wspólnej pracy i plotkują. Objadły się pizzą, opiły się piwem, po czym zaczęły obgadywać jakąś piątą (nieobecną) że -uwaga, uwaga- ostatnio strasznie przytyła! Na szyi! Na bokach! Źle wygląda w sukience itp.
Żeby był temat do rozmów, zawsze musi jednej brakować;)
KSandraK napisał/a:Byłam w pizzerii świadkiem takiej sceny:
Przy sąsiednim stoliku siedzą sobie cztery kobiety, chyba koleżanki ze wspólnej pracy i plotkują. Objadły się pizzą, opiły się piwem, po czym zaczęły obgadywać jakąś piątą (nieobecną) że -uwaga, uwaga- ostatnio strasznie przytyła! Na szyi! Na bokach! Źle wygląda w sukience itp.
Żeby był temat do rozmów, zawsze musi jednej brakować;)
no i nie maja kogo obgadywac, jakie to jest prawdziwe, spotykaja sie dwie i obgaduja trzecia,a potem jedna leci do tej trzeciej, ktora tez obgadywala i opowiada jej co mowila na nia ta pierwsza i obie obgaduja te pierwsza
Mnie pouczła kobieta w pizzeri na temat diety (była moja szefowa z innej pracy) to że była gruba to naprawdę mało powiedziane. Jak kiedys stanęła na wadze do palet to po odjeciu różnicy było 135 kg... ma wzrostu 166... wiek po 40-stce tam gdzie pracowała tam cieszono się gdy wyleciała. W poprzednim zakładzie odeszła po drobnej sprzeczce mówiac odchodze ale liczyła że jest tak potrzebna że będą błagac aby wróciła. A gdy była cisza to przyszła nadal będąc święcie pewną że chcą jej ale np zapomnieli jej telefonu emaila że jest i że pewnie chcecie mego powrotu ale stawiam warunki. Jakie było jej zdziwienie gdy dali jej do zrozumienia że wcale za nią nie tęsknią.
Źdźbło w oku bliźniego widzisz, a belki w swoim nie dostrzegasz...
Strony 1
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Forum Kobiet » MOJA NIESAMOWITA HISTORIA » Anegdota z pizzerii
Mapa strony - Archiwum | Regulamin | Polityka Prywatności
© www.netkobiety.pl 2007-2024
