Skonfliktowany ze wszystkimi - Netkobiety.pl

Cześć,
Mam 30 lat. Chciałbym się poradzić. Otóż od ponad roku jestem w związku z dziewczyną, wszystko rozwijało się dość szybko, mieszkamy razem od 10 miesięcy w domu moich rodziców (nie z nimi). Miałem zawsze bardzo duże grono znajomych, takich wieloletnich, od podstawówki, w większości single. Czy mogę ich nazwać przyjaciółmi? I tak i nie. Mogłem na nich liczyć kiedy potrzebowałem pomocy w pracach domowych, kiedy zepsuł mi się samochód itp. Mimo wszystko jakoś o problemach ciężko było tam rozmawiać, miało być zawsze miło i śmiesznie. Odkąd jestem w związku oczywiście wszystko się zepsuło, co było do przewidzenia. To prawda że spotykałem się rzadziej z nimi ale kiedy wychodziłem, tak czy siak nikt specjalnie nie chciał nawet ze mną gadać. Przykre ale pogodziłem się z tym. Czasem mi tego brakuje, żeby obejrzeć z kimś mecz, wyjść na piwo, pośmiać się. 
Dom w którym mieszkamy jest własnością rodziców, moi starsi bracia mają swoje domy, rodziny, jednak widzę ewidentnie że nie pasuje im to, że ja to "dostałem", chociaż prawnie nie jest to usankcjonowane. Widzę z ich strony jakiś dystans, niechęć, unikanie. Czuję że tu też moje relacje z rodziną mocno się osłabiły. W pracy przez ostatnie wydarzenia światowe wcale lepiej nie jest.
Czasem mam wrażenie, że wszystko tracę, dziewczyna mnie wspiera i bardzo się kochamy ale boję się że kiedyś zostanę całkiem sam. Wiadomo, w związkach różnie bywa i życie pisze różne scenariusze. Czy to normalne, ze kiedy człowiek po latach imprez, zabawy i lekkiego życia chce w końcu coś zbudować na poważnie zostaje praktycznie przez wszystkich odsunięty na boczny tor? Nikomu nic nie zawiniłem, żyję tak jak dawniej, po prostu mam troszkę inny priorytet. Czy ktoś był w podobnej sytuacji?