Czy bić mężczyzn? - Netkobiety.pl

Summerka88 - po przeczytaniu tytułu przyszedł mi do głowy kultowy tekst
"nie bij pana, bo się spocisz"

Zaczynając od początku dyskusji - jeśli problem dotyczy 5% mężczyzn, to znaczy, że reszta 95% to kobiety, dzieci i zwierzęta doznające bicia. OK, może jest to jakiś problem dla tych 5%, ale czy jest to problem dla tych (~95%) facetów, którzy znęcają się nad kobietami i dziećmi?
Nie wiem, czy mnie to aż tak zajmuje, aż tak nie porusza.

Natomiast zgadzam się z kobietami, które uważają, że trochę faceci zagubili się we współczesnym świecie, dawniej chodzili na wojny, odrąbywali sobie nawzajem rączki, nóżki, a teraz nie mają okazji .
Nie za bardzo orientują się o co im chodzi w życiu, niewspominając o związkach.

Błąd logiczny. Skoro jest mowa o 5% bitych mężczyzn to wcale nie oznacza że pozostałe 95% bije kobiety!!!!
Bardzo proszę nie tworzyć takich stereotypów

Zanim się doczepisz przeczytaj uważnie, wprowadziłam w nawiasie i ze znakiem ~ (około), bo zdaje sobie sprawę, że to matka może bić dziecko, czy dziecko może znęca się nad psem, nie zmienia to jednak faktu, że znacznie częściej to kobiety doznają przemocy i że większość sytuacji przemocy pozostaje ukryta w domowych pieleszach i nie jest objęta statystyką (te 5% - to (przypuszczam)procent ujawnionych aktów przemocy wobec mężczyzn).

Poza tym więcej dystansu - tak jak Marcin statysta

Przecież one sobie jaja robią

nie znałam tego hasła, ale bardzo mi się spodobało
a co do przykrego obowiązku... mam już tyle obowiązków, że po co mi kolejny i do tego przykry
Nie, ja raczej jestem skłonna zgodzić z sugestią, by nie bić panów, bo się człowiek zmęczy i spoci

Dokładnie tak, są tacy co lubią,
gorzej jak trafi się taki, co nie wie, że lubi

Snake - nikt w tym materiale nie podał źródła danych statystycznych, ani jak one są zbierane, może to być 5% z populacji, a może być 5% z grupy doznających przemocy. Ja się na statystyce nie znam, ale statystycznie wszystko można udowodnić

Ona jego, a potem on ją? Może to jakaś forma boksu koedukacyjnego?

może ona też udawała, by nie wyszło, że bije chłopaka... poza tym pomyśl sobie jakie miałbyś szansę (nawet po kilku latach regularnych treningów) z własną żoną, gdyby w nią wniknęły rzymskie boginie... Furie

A co mogła udawać mając 20 kg mniej? Gdyby jeszcze była dużo lepsza technicznie, to byłoby ryzyko jakiejś szybkiej torpedy.

Przećwiczone. Rzymskie Furie są bez szans. Owszem jeszcze rozumiem jakiś nóż kuchenny znienacka w brzuch czy garnek z wrzątkiem ale tak poza tym patrz wyżej o różnicy mas. Choć w tym przypadku to już 30 kg. 5 sekund i Furia jest obezwładniona i na łasce, i niełasce Marsa....

Przecież one jakiś kabaret w tym filmiku robią... Ale tak na serio, słabe to jest, bo one walczą nie z prawdziwym problemem ale z jakimś chochołem mentalnym, którego sobie ubzdurały. Według tego jak idzie ich rozumowanie wynika, że bicie żony jest powszechnym i kompletnie akceptowanym zjawiskiem. Dlatego przemocowcy tłuką za zamkniętymi drzwiami, a kiedy im się udowodni przestępstwo, to dostają wyrok za dokonanie czynu zakazanego Ludzie, jasne, że patologia się zdarza- sama miałam takiego "miłego" eks męża- ale to nie znaczy, że każdy facet to potencjalny damski bokser. A minimalizowanie tego, że kobieta TEŻ MOŻE znęcać się nad mężczyzną (niekoniecznie fizycznie, ale takie przypadki też się zdarzają) jest już kuriozalne. Wychodzi na to, że panie zawsze są dobre, a panowie zawsze be.

Mówić o problemie na poważnie - źle. Robić z tego  kabaret - źle. Zamknąć usta i udawać, że część społeczeństwa nie ma z czymś trudności - to jest wyjście? Te filmiki są robione na podstawie parafraz z poważnych wypowiedzi prawdziwych postawi w realnych programach. To jest poziom polskich polityków, dziennikarzy, "autorytetów".

... i co poryczałeś się?
Jeśli problem jest ważny, to należy mówić, do jednych trafi przez śmiech,  a do innych na poważnie. Gorzej, gdy przekaz jest niezrozumiały, natomiast nie zgodzę się z tobą, że śmieszne jest wtedy, gdy wygłupiają się, robią miny, albo jak w amerykańskich serialach komediowych, gdy podkładają śmiech, by ludzie wiedzieli, kiedy się śmiać.
Monoceros słusznie zauważyła, że jest to trochę parodia naszych telewizyjnych mędrków, którzy potrafią głupoty gadać z poważnymi minami, albo wycina się za długą wypowiedź i puszcza się w TV zdania wyrwane z kontekstu.

Jak Ci się chce płakać to płacz. Mnie te filmiki się podobają. Błyśnij i zrób coś lepszego.

<żółwik>
Od całkiem niedawna oglądam sobie róże śmieszne filmiki na youtube.
Np. a propos naszej dyskusji o „polskich obozach” polecam

Fajny też jest odcinek o ZUSie

Jest jeszcze jeden problem - dane feministek, które można nazwać trzecią prawdą ks. Tischnera. Feministki nie przejmują się badaniami naukowymi, tylko biorą policyjne statystyki i tam gdzie są im wygodne przyjmują za prawdę objawioną (właśnie przemoc domowa), a tam gdzie są im niewygodne - "poprawiają" (np. gwałty) i to całkowicie dowolnie.

Badanie naukowe wykazały zdecydowanie inny obraz przemocy domowej - przemocy wobec partnera/partnerki. Otóż stosuje ją 11% mężczyzn i 10% kobiet, czyli mniej więcej tyle samo. Z czego wynika różnica w policyjnych statystykach? Przyczyny są dwie:
1) Mężczyźni wstydzą się, że są OFIARAMI przemocy i nie zgłaszają tego - tym bardziej że takowe zgłoszenie zazwyczaj wywołuje wesołość policjantów czy prokuratorów.
2) Biologii - mężczyźni są silniejsi, więc pewnie rzadko zdarza się, żeby bijąca kobieta poważnie uszkodziła mężczyznę, a w drugą stronę dość często. Przy uszkodzeniach skutkujących L4 powyżej 7 dni prokuratura wkracza z automatu (np. po zawiadomieniu ze szpitala).

W przypadku przemocy wobec dzieci czytałem (ale już dość dawno) opracowanie, z którego wynikało, że głównymi sprawcami tej przemocy są właśnie kobiety, co zresztą wydaje się dość oczywiste, bo wciąż jeszcze znaczenie ma model: mężczyzna pracuje, kobieta zajmuje się dziećmi i domem.

Ile razy dostałem w dupę od swojej mamy, to nawet nie jestem w stanie policzyć. Od ojca tylko w przypadkach, gdy mama już wymiękała

I znała się na rzeczy Zwykły pasek w damskiej ręce nie ma takiej siły oddziaływania. Dlatego mnie żadne "babskie" lanie nie wryło się specjalnie w pamięć. Za to jak mi kiedyś ojciec wlał skakanką po tym jak matka nie dała już rady, to ponad tydzień chyłkiem się przebierałem na w-f. Takie miałem siniaki na całej tylnej połowie ciała. Co męska ręka, to jednak męska

Teraz to jest lelum polelum

Było wiele takich badań, np. CBOS z 2012 roku. Gdzieś w necie powinien być pdf, a w skrócie masz na WP artykuł "Przemoc wobec mężczyzn. Doświadcza jej co dziesiąty", albo w NaTemat "Jak nękają nas kobiety. 20 proc. mężczyzn pada ofiarą przemocy psychicznej". Co ciekawe, o ile przemoc wobec kobiet potępia 84% Polaków, o tyle przemoc wobec mężczyzn zaledwie 56%.

Co do przemocy wobec dzieci, to wyniki badań bywają drastycznie różne. Być może wynika to z tego, że niektórych działań przemocowych kobiet otoczenie nie odbiera jako przemocy (ot tam, strzał w tyłek - przecież to nie przemoc). Natomiast co jest ciekawe - 5% matek w Polsce jest sprawczyniami przemocy seksualnej wobec dzieci (Raport z badania TNS OBOP dla Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej 2008).

Ha, ha lanie w wykonaniu mamy było nieskuteczną metodą wychowawczą. Miałem je wkalkulowane w ryzyko. Lanie w wykonaniu ojca było bardzo skuteczną metodą wychowawczą Nie przypominam sobie żebyśmy z braćmi odwalili później jeszcze taką manianę jak wtedy, gdy oberwałem skakanką. Znaczy przez tyłek do głowy dotarło Zresztą mogłem się cieszyć, bo dziadek synów prał kijem jak zasłużyli. A co drugiej części twojego pytania. Tak się składa, że z psychologami, pedagogami itp. odbyłem przez lata wiele rozmów. Najciekawsze było jak mi mówili "na ucho" - tylko niech się pan nie da sterroryzować tym od nowoczesnego wychowania. Bywają sytuacje, że nie idzie inaczej i dziecko w dupę dostanie. Niech pan nie da sobie wmówić, że dziecko przez to przestanie pana kochać.

Widzisz, jak łatwo się pomylić...

Pamiętam taką sytuację z mojego dzieciństwa, kiedy moja matka wku**ła sie o cos na mojego brata. Miał wtedy jakies 15-16 lat, czyli ja jakies 5. Nie pamietam powodu, pewnie zrobił coś głupiego, ale nic nadzwyczajnie głupiego, bo raczej nie sprawiał większych kłopotów.

Tamtego dnia matka miała do niego pretensje o cos a on zaczął coś jej odpyskiwać na temat ojca (mojego, jego ojczyma) w rezultacie wywiązała się miedzy nimi kłótnia i w koncu czymś jej skutecznie dowalił. Moja matka rozwścieczona zaczęła go wtedy tłuc ręką, ale oczywiscie na 15-letniego chlopaka to niewiele działało i znów jej coś odpysknął. Wtedy odwróciła się i złapała pierwsze, co jej wpadło w rękę - trafiła na kabel od żelazka.  Pewnie pamietasz jak kiedyś wyglądały kable do żelazek, prodiżow, z takią porcelanową końcówką.

Pamietam jak zaczęła tłuc tym kablem mojego brata. To już nie był klaps, nie było lanie, tylko jakiś napad szału. Pamiętam jak siedział skulony w kącie przy szafie, a ona go lała raz po razie gdzie się jej trafiło. Mój brat, 15-letni chlopak, juz nawet nie płakał, tylko kwiczał z bólu.  Miał dużo szczęścia, że stał obok tej szafy...

Miałam wtedy 5 lat.

Do dziś widok takiego kabla kojarzy mi się z tamtym zdarzeniem.

Pamiętam, jak przez długi czas bałam się, że kiedyś zrobi to mnie.

Nigdy potem się to nie powtórzyło, ale ten jeden raz posunęła się za daleko.
Dużo, dużo za daleko...

Ja myślę, że ten cały wpływ "lania" zależy od bardzo wielu czynników i tu tak naprawdę nie ma jakiejś "złotej zasady". Owszem bicie jest złe. Owszem bicie jest wyrazem bezsilności, albo głupoty, bo jedni nie potrafią już po prostu inaczej argumentować swoje racje, a innym się po prostu nie chce, bo najłatwiej jest przywalić. Są rodziny w których atmosfera i emocje są na tyle dobre, że nawet jak matka da dziecku tego klapsa to tragedii nie ma. Ale jest wiele rodzin w których panuje emocjonalna "lodówka" i to bicie jest takim zwieńczeniem gównianej sytuacji, która jest i która po prostu musi mieć negatywny wpływ na dziecko, młodego człowieka. Trochę się dziwię Snake'owi, że z takim rozrzewnieniem wspomina to bicie, bo z tego co czytałem w innym poście to relacje rodzicielskie miał niespecjalnie dobre. Chyba, że coś pomyliłem. Nauczyło go coś to bicie ? Wątpię. Też byłem bity. Zmiotką. Nawet pamiętam rytuał, że musiałem się sam najpierw położyć plackiem na przedpokoju, a matka brała zmiotkę i waliła mocno. No i co mi to dało ? Lepszy jestem z tego powodu ? Nigdy nie uderzyłem syna. Nigdy nie uderzyłem żony. Chociaż przyznaję, że jeśli chodzi o syna to naprawdę odczuwałem już nieraz tą bezsilną złość, która może przywoływać chęć, żeby przywalić.

Trochę piszę o byciu niekochanym dzieckiem z dzisiejszej perspektywy. Nie pamiętam przecież dokładnie tamtych odczuć i myśli. Różni nas w podejściu do razów obrywanych od rodziców to, że ty uważasz, że sobie na nie zasłużyłeś, a ja nie.
Chociaż naprawdę smutno się czyta, że oberwałeś za przypadkowe, bo przecież nie intencjonalne uderzenie mamy. Nie wyobrażam sobie sytuacji, w której mój mąż pierze naszego syna, bo mnie przypadkowo uderzył. Podobnie z wyladowywaniem złości na dzieciach, bo przeszkadzają oglądnąć ulubiony program w TV. To nie lepiej pogadać?

wg mnie słusznie już wystarczy, ale cieszę się, że „nauka” utwierdza mnie w moich przekonaniach co do prawidłowości stosowanych metod wychowawczych

Znalazłam w opracowaniu fundacj „Dzieci Niczyje”:
”Nie każde stosowanie przemocy wobec dzieci ma równie destrukcyjny wpływ na jego charakter. Ustalono, że ludzie, którzy byli karani fizycznie, ale jednocześnie rodzice odbywali z nimi rozmowy wychowawcze są mniej skłonni do dziedziczenia wzorów prze- mocy. To samo dotyczy sytuacji, gdy dziecko obok kar fizycznych doświadcza jednak mi- łości i wsparcia emocjonalnego ze strony ro- dziców. Fakty stosowania przemocy są wtedy często interpretowane jako negatywne wy- jątki, nie zaś normalny sposób postępowania.

Nie miałam okazji oglądać walk nastoletnich chłopców. Mam tylko jednego brata i z nim trzymałam sztamę - w sumie to pewnie dzięki niemu jestem dziś w miarę „normalna”, tylko jemu zależało na mnie bezwarunkowo
I całe szczęście, że nie miałam okazji oglądać takich walk, bo jak czytam twoje opisy, to - chociaż rozumiem twoje poczucie zjednoczenia i wspólnego celu - jednak nie pałam chęcią obserwowania podobnych zajść na własne oczy

Hahaha czyli teraz ty musisz rozdzielać i uważać, żeby nie oberwać w ferworze walki?
Co oznacza „lepsza różnica wieku”? Chicałabym mieć więcej dzieci a płci nie można sobie póki co jeszcze wybrać, więc zbieram doświadczenia

Jeszcze daję radę obu na raz ogarnąć;)

6 - 7 lat różnicy jest pod tym względem w sam raz. Dysproporcja sił na tyle duża, że młodsze nie ma złudzeń kto wygra, a starszemu już bardziej głupio lać. Ja byłem środkowy mając w obie strony różnicy ok. 3 lat i musiałem się ciągle lać albo z młodszym, albo ze starszym. O dziwo moje dzieci tak się już nie leją więc może to zgodnie z tą zasadą.