Nagość. - Netkobiety.pl

To ja mam do Ciebie pytanie: Zgodziłabyś się pozować do aktu?

Myślę, że nie ma to związku z zainteresowaniem psychologią. Ja tez się nią interesuję. Jednak psychologia to szeroki zakres, a tak sprecyzowane pytania świadczą o czymś innym. Moim zdaniem masz ochotę/możliwości/propozycje, aby zrobić coś z w.w..
Chcesz poznać nasze zdanie, by w razie czego móc się wybronić, usprawiedliwić. Nie chcę nikogo urazić, toteż proszę moich słów nie traktować oszczerczo. To tylko luźne spostrzeżenie.

Ja odpowiem szczerze:
1. Sam akt, jako ciało zakryte w tych najintymniejszych sferach nie budzi we mnie sprzeciwu. Ktoś ma ładne, gratuluję, niech pokazuje. Jednak już zdjęcia z pozycji ginekologa już budzą inne odczucia. Mi to odebrałoby godność. Intymne miejsca to moje miejsca, osobiste, prywatne. Mogę pokazać osobie bliskiej, związanej z moja intymnością ale światu całemu nie pokażę. Tak po prostu czuję.
2. Jeśli zanadto pokazują, to znak, że mają kompleksy. Chcą się dowartościować pokazując co mogą. Dlatego uważam, ze są raczej łatwym celem dla tych co chcą się na nich wyżyć.
3. Ja nie krytykuję, raczej współczuję. Co musiało je skłonić do takiego poniżenia się. Noooochyba że jest dziewczyna nimfomanką .
4. Uważam, ze problemy ma osoba, która nie ma skrawka ciała dla siebie, która musi się chwalić ciałem na lewo o prawo by poczuć się lepiej, która musi oddawać się za pieniądze by poczuć się doceniona, która nie rozumie czym jest godność.
5. A dlaczego Ciebie nie gorszy?

Pytanie nie ma związku ze mną. Gdybym chciała pokazać swoje ciało, zrobiłabym to, nie muszę nikogo prosić o zgodę.
Zapytałam, ponieważ dla mnie nie ma w tym nic złego. Drażnią mnie inne rzeczy, na przykład: hipokryzja. Pytanie jest natury psychologicznej, na bazie obserwacji.
Nie jestem psychologiem, po prosru mnie interesują pewne zjawiska.
Dlaczego ja nie mam problemu z nagością? Nie wiem. Nigdy by mido głowy nie przyszło komuś z tego tytułu ublizyć.
Proszę by ktoś szczerze się w to zagłębił i dał odpowiedź.

Czy mam problem z nagością? Ze swoją nie mam, z innych, obcych mi, ludzi - wielokrotnie i nie dlatego, bym była pruderyjną czy hipokryzja (co zarzucasz innym) była mą cechą. Nie zawsze i nie wszędzie chcę oglądać człowieka nago, o ile na plaży, basenie, saunie nagość lub skąpo odziane ciało jest dla mnie rzeczą oczywistą, to spotkawszy nagiego lub niekompletnie ubranego człowieka np. w restauracji byłabym zniesmaczona. Nie, nie nagością tylko brakiem kindersztuby i wynikającego z tego niedostosowania stroju (jeśli nagość nazwać można strojem) i zachowania do sytuacji: nie to miejsce, nie ten czas na nieskrępowane prezentowanie swego ciała. Ale ubliżać takiej osobie? To nie mój poziom.

Na koniec: nie wiem, dlaczego nie masz problemu z nagością.

każdy ma chyba inne poczucie godności, to, co dla jednego jest brakiem, dla innego nie jest. Odsłanianie fragmentu ciała w miejscach publicznych mnie nie razi, zwłaszcza, gdy jest lato i gorąco, więc naturalna potrzeba. Ale co innego mieć rozpiętą koszulę czy głębszy dekolt lub krotszą sukienkę a co innego epatować prawie sutkami na wierzchu czy majtkami (panie) lub gołym torsem (panowie). Wielokrotnie latem zdarzało mi się w komunikacji miejskiej obserwować to zjawisko - facet w samych spodniach i butach. Aż dziw, że nie przyszło mu do głowy w slipach jechać, skoro już w połowie był rozebrany Uważam, że nie żyjemy w afrykańskich plemionach, gdzie wszyscy chodzą prawie nago, okryci przysłowiowym listkiem figowym, więc jest to dla wszystkich normalne i naturalne, tylko w tzw. cywilizacji, gdzie jednak normy są inne i raczej mało kto chciałby oglądać na co dzień półnagich ludzi. W naszej kulturze nagość dobrze jest widziana w bardziej ku temu odpowiednich miejscach, typu plaża czy sauna.
Z dwojga złego wolę w przestrzeni publicznej naturalną nagość, bo ona nie prowokuje do określonych reakcji natomiast wyzywajacy strój tak a takie manifesty uważam za żenujące i w złym guście.
Prostytuacja to nie jest profesja, która cieszy się powszechnym społecznym szacunkiem i uważam, że słusznie. No bo z czego tu być dumnym tak naprawdę? Można okazać dezaprobatę, poniżanie jednak uważam za przesadę. Jeśli ktoś tak wybrał i robi to z własnej nieprzymuszonej woli... jego w końcu dupa i sprawa, nie musimy takiego modelu na życie akceptować, ale uprzykrzać komuś z tego powodu życia też nie.   
Czy mamy prawo oceniać innych? Mamy. To nie jest zabronione Robimy to całe życie, często sobie nie uświadamiajac, ile razy. Ty masz prawo ocenić mnie pod kątem tego, co piszę, bo akurat na tyle mnie znasz w tej chwili. Możesz pomyśleć albo nawet napisać - ale idiotka, co ona pier..li. Albo - rozsądna laska, ma dużo racji... Cokolwiek pomyślisz o mnie, czytając co piszę, jest jakaś oceną. Normalne. Tym bardziej oceniamy czyjeś zachowania i reakcje. Ktoś, kto twierdzi, że tego nie robi, kłamie Ale co innego oceniać czy wyrazić swoją opinię, pochlebną lub nie, a co innego ubliżać komuś i prześladować z tego powodu, że nie podoba nam się jego światopogląd, wygląd, zachowanie czy cokolwiek.

??? taka niewyleczona trauma z przed 10 lat??? dalej boli?

Może w jakieś małej mieścinie, gdzie umierające z nudów babcie nie odpuszczą takiej gratki, by pouczać i krytykować pannę w zbyt krótkiej kiece.
Mieszkam w dużym mieście - latem często widzę ludzi prawie rozebranych, zabawne jak się pochylaj i widać omalże cały przedziałek na siedzeniu, brrr... litości!!!
Nie mam nic przeciwko nagości jak na klasycznych posągach, lubię oglądać niektórych sportowców - np. tych od jogi, od gimnastyki - oni mają pięknie umięśnione ciało, lubię artystyczne akty panów - np. w kalendarzu Psiarelli.

Super napisałaś. Właśnie o coś takiego mi chodziło. Dziękuję Ci.

Zależy w jakim środowisku. W patologicznym np. pijaństwo nie jest przecież niczym gorszącym, czyli uważane jest za coś naturalnego wręcz normalnego. Natomiast wygląd jest aktywnie lansowany przez media i podświadomie ulegamy tego typu działaniom. Poczytaj sobie trochę o syndromach psychologicznych, którym praktycznie każdy z nas podlega. To wynika z ludzkiej natury, gdzie normujemy/uśredniamy pewne zjawiska co ma racjonalne podłoże. Dlatego kulturowo Polska różni się od Japonii.

Zalezy od kontekstu.

Swojego ciala sie nie wstydze i nie mam problemu pozowac do aktu (pozowalam), rozebrac sie przed lekarzem, siedziec nago w saunie czy tez gdy jakis facet na silowni ocenia moje miesnie. Ale to sa wszystko odpowiednie miejsca do tego typu ekspozycji. Problem pojawia sie wtedy gdy facet sika z wackiem na ulicy albo kobieta wywala piersi w restauracji by karmic dziecko. Sorry, ale obnazanie sie w miejscach publicznych, nie przeznaczonych do jakiejs typowo sportowej badz medycznej aktywnosci, wzbudza albo niesmak albo zazenowanie (bo piersi np beda dzialaly erotycznie na faceta, nawet jak na koncu sutka jest niemowlak i wzbudza to konsternacje w odbiorcy takiego obrazka).

Lesny, nie wiem jak inni ludzie to widza, ale dla mnie penis jest zawsze erotyczny i byloby mi glupio gdyby facet go na wierzch wyciagal w publicznym miejscu, bo musialabym ukrywac podniecenie. Podejrzewam, ze podobnie jest z facetami, ktorym ktos wywala cycki na wierzch w restauracji.

Inaczej jest w kontekscie lekarskim, bo lekarz patrzy na objawy, a nie wolno dyndajacy w przestrzeni publicznej cycek, wacek czy tez tylek.

A to ciekawe, bo szatnia jak sama nazwa wskazuje jest to miejsce, gdzie się człowiek przebiera. Najczęściej również bierze prysznic np. po pracy, czy wysiłku sportowym. Ponieważ zazwyczaj są to szatnie jednopłciowe, to krygowanie się z zasłanianiem przyrodzenia czy tyłka uważam zwyczajnie za śmieszne. Nie rozumiem w czym widok cudzego wacka miałby być gorszy od widoku jego np. obwisłych piersi, zarośniętych pleców czy zaniedbanych stóp? Od czasu kiedy miałem lat naście, gdzie się chodziło kąpać w rzece "na waleta" nie spotkałem się z takim problemem tj. zażenowania i obrzydzenia na widok cudzego wacka. A korzystałem przez ten czas z szatni różnych ośrodków sportowych, basenów, siłowni itp. Może to jakiś ukryty problem?

no rzeczywiście tu chyba kolegę trochę poniosło Szatnia/przebieralnia na basenie czy siłowni to jak najbardziej odpowiednie miejsce, gdzie człowiek nie musi chować się po kątach z obawy, że zgorszy innych widokiem swoich miejsc intymnych. Nikt przecież specjalnie nie epatuje nagością, ludzie się przebierają, normalna sprawa. Jak kogoś gorszy, nie musi patrzeć. Zresztą nikt się nie wgapia jak sroka w gnat. No chyba, że to przebieralnia koedukacyjna, wtedy może i trudno się oprzeć, gdy jest na co popatrzeć