lek przed życiem, lęk przed śmiercią - Netkobiety.pl

Toż to depresja sytuacyjna.
Jeśli dobrze pamiętam, jesteś umówiona na spotkanie z psychologiem. Jeśli nie - umów się koniecznie.

chyba każdy czasem zastanawiał się nad własną egzystencją.
ja wiem jedno-chcę to życie przeżyć godnie, chce się zrealizować, uczyć się i poznawać.
po co to wszystko?
choćby po to, by nie wpadać w takie smutne stany, bo one przesłaniają możliwości szczególnie te intelektualne.
obserwuję Twoje rozterki życiowe i masz prawo się smucić, jednak niech to az tak nie dominuje.
ponieważ to zasłania perspektywy, które aż się proszą
co do wiary-warto pogadać z kimś doświadczonym i zorientowanym , kto odpowie Ci na pytania stuprocentowo.
pozdrawiam!

Ja np od zawsze strasznie boje sie śmierci, rzeraza mnie to że kiedys to wszystko sie skończy przestane czuć myslec nie bedzie mnie wogóle to jest dla mnie takie przerazające że od dziecka płacze przez to, ale mama mnie zawsze tak pocieszała(i to mi pomaga) my nie umieramy zostawiamy część siebie na świecie w postaci potomstwa i to jest wspanałe że to potomstwo zostawi nastepną część siebie zanim odejdzie i tak naprawde nasze geny nasze spojrzenie na swiat bedzie zyło nawet jeżeli o nas zapomną to beda ludzie którzy dzieki nas żyją którzy sa częscia nas
a życie uwazam nie jest bez sensu jest strasznie krótkie i trudne ale jakże wspaniale jest patrzec czuc oddychac zakochac sie i byc szcześliwym chociaz przez chwile ,wspaniale jest byc, ja bardziej boje sie tego jak to jest nie byc

ale to nie chodzi o geny nawet zobacz że kazda rodzina jest rózna wychowując dzieci przekazujemy wartości wazne w życiu spojrzenie na swiat i na iinnych i to tak naprawde bardziej decyduje o charakterze niż co kolwiek innego

Ja też boję się śmierci,nie myślę o tym non stop ale jak pomyślę to po prostu się boję,a najbardziej tego że pójdę do piekła:(

Masz rację. Nie mamy wpływu na nasz biologiczny koniec, na koniec egzystencji.

Mamy jednak wpływ na to, jak przeżyjemy ten czas dzielący nas do śmierci. Czy z sensem, czy też bez sensu.

Dużo zależy też od tego, na co skoncentrujemy swą uwagę: na sobie i swoich przeżyciach czy na innych. Skoncentrowanie się na innych niezwykle skutecznie zmienia perspektywę.

Samoświadomość jest niezbędna do przytomnego życia - dla mnie jest to tak samo oczywiste jak konieczność oddychania.

Smutne jest to że jako facet piszesz na forum kobiet
Smutne jest to że w każdym swoim poście opluwasz autora i wylewasz swoje frustracje
Smutne jest to że wypowiadasz poglady w tematach których nie rozumiesz (nie wypowiadasz niczego konstruktywnego)
Smutne jest to że tak obca jest ci empatia (mam powody myśleć teraz o śmierci i mimo wszystko nie życzę ci połowy przeżyc które dane mi było doświadczyć) ... Takimi wypowiedziami możesz kogoś zranić, a nie jest to nic imponującego kopać leżącego

Na koniec, życzę ci żeby faktycznie ten temat przyszedł do Cb za 80 lat ... i żebyś do tego czasu mógł lepiej zbilansować Tw życie (mimo ironii Tw postu, podejrzewam że w drugim zdaniu opisałeś siebie).

Tylko teraz zastanawia mnie czy to my jesteśmy chore (i te faszerowanie lekami na zabicie myśli kt z natury sa tworcze), czy może wiemy wiecej a inni tego nie dostrzegają i zyja złudzeniami ...

Wielokropku, piszesz, ze samoświadomość jest niezbędna do przytomnego życia...

A ja uważam, że samoświadomość często jest destruktywna. A przynajmniej w moim przypadku tak jest. Czasami wolałabym być nieświadoma, prosta, nieskomplikowana i szczęśliwa.

Pozdrawiam
Kola

Nie znam człowieka, który nie bałby się śmierci - też się boję I to normalne, boimy się tego czego nie znamy. NIe wiemy jak to jest, jak bedzie. Boimy się rozstać z bliskimi ...
Po prostu lęk jest uzasadniony w tym przypadku i nie jest niczym "chorym"

odkąd pamiętam, zawsze myslałam o śmierci (juz jako małe dziecko o tym mówilam), skoro umrę to po co spalac się w pracy (na pieniadzach mi nie zależy), po co kupować to wszystko ... ale najważniejsze po co cierpieć, doświadczać tych wszystkich złych rzeczy. jedyne co mnie jeszcze interesuje to myśli i uczucia, gdzieś jeszcze w tym upatruje sens - w rozwoju i kształtowaniu swojej swiadomosci i wzajemnych interakcjach z ludzmi choć troche otwartymi na w/w (niewielu takich znam) ... ale nie zawsze, bo przychodzą też te najczarniejsze chwile, które uświadamiają mi że wszystko jest kwestią anatomii, wadliwego funkcjonowania mozgu ... wówczas nie jest dobrze. moje wątpliwości konfrontuje z różnymi koncepcjami psychologicznymi, filozoficznymi, antropologicznymi ... sięgam po różne religie i nie znajduje ukojenia.

a tym którzy sugeruja, że nie mamy prawa czuc bezsensu, watpić w logiczność życia, nie wierzyć dedykuje ten cytat:
"Największe zagrożenia wiążą się z tym, że przestajemy myśleć, pytać, rozmawiać i poszukiwać. Unikamy wątpliwości i niejasności. Stajemy się konsumentami - nie tylko produktów, ale również idei, koncepcji światopoglądowych i religijnych, a nawet - duchowości. A to oznacza, że tracimy podstawowy wymiar człowieczeństwa, jakim jest zdolność do aktywnego zgłębiania rzeczywistości i siebie samego oraz uznawania za rozstrzygające tylko tych rozwiązań, które potwierdza nasze osobiste doświadczenie."

Mnie nie boli oddychanie, wręcz przeciwnie staram się zachłannie oddychać na zapas. A co do śmierci. To boję się odejść. Ale fakt, trochę bezsensu jest całe życie dążyć do czegoś starać się. Skoro i tak nikt nie będzie nas pamiętał. A tego boje się najbardziej, że jak odejdę to odejdę również w niepamięć...

Samej śmierci się nie boję. Ale przeraża mnie fakt, że pewnego dnia mnie już po prostu nie będzie. Nie będę mogła porozmawiać z bliskimi, zobaczyć ich, przytulić. Przeraża mnie to, że mnie już nie będzie... a życie będzie toczyło się dalej.

Nigdy nie wierzyłam w życie pozagrobowe, nie jestem wyznawcą żadnej religii.
Uważam, wiem - że jestem zwierzęciem, które umrze i którego tkanki się rozłożą i to będzie koniec mojej świadomości, działalności, życia.
Ponadto, jestem totalnym agnostykiem - kwestia sensu życia, metafizyki w ogóle mnie nie zajmuje. Nie posiadam możliwości zgłębienia tego tematu, więc nie będę tracić ani minut ani godzin, jakie mi pozostały na rozważania nt.

Zupełnie mnie to nie boli, stosunkowo rzadko o tym myślę, przypomniało mi się czytając tę dyskusję.

Dzisiaj jest ładny dzień, mogę zjeść smaczny obiad i obejrzeć dobry film. Jutro mogę spotkać ciekawego człowieka, z którym będzie mi się dobrze rozmawiało, pojutrze mogę się zakochać i spędzić miło kilka miesięcy/ lat w tym stanie. Równie dobrze mogę jutro zachorować lub stracić pracę, mogę też umrzeć.

Ludzie. Ludzie przychodzą i odchodzą. Dzisiaj jesteśmy rodzeństwem, jutro możemy stać po dwóch stronach barykady. Pojawią się następni i będą, zostaną, odejdą. Życie jest zmiennością, ryzykiem, bólem. No takie jest, tyle.

Ale co mnie w zasadzie to obchodzi? Jaki ja mam na to wpływ?
Co ja na to poradzę?

Nic.
Także szkoda mojej energii.
Wolę ją przeznaczyć na przekazanie swoich prawd innym ludziom, odrobienie lekcji z dzieciakiem alkoholika z Pragi, uprawianie seksu, słuchanie zimnofalowych kapel, czy napisanie opowiadania.

Jaki inny sens może mieć codzienności? Czy inny sens jest jej potrzebny?
Trzeba się every given single day optymalizować i żyć sobie.
Żyć sobie.

Pod tym szarym chodnikiem nie ma kopalni złota, pod tym, co jest i co można zaobserwować, nie ma raju z tysiącem dziewic i milionami monet.

Pewnego dnia przytrafiło mi się cos bardzo nadzwyczajnego...Miałem swego rodzaju objawienie..Byłem poza swiatem materialnym , gdzies gdzie nie ma czasu,gdzie nie ma rzeczy zmierzalnych..gdzie panuje wszechobecna milosc taka ktorej nigdy nie poczujemy na tym swiecie..wszystko tysiac razy silniejsze -emocje.uczucia..i wracalo to do mnie kilka razy zeby mi cos uswiadomic...Każdy człowiek zadawal nie raz sobie pytanie ? co będzie kiedy umrze?? |?Czy Bóg istnieje?? a jeśli tak ?Dlaczego pozwala na te potworności i krzywdę ludzką na całym świecie?? teraz Znam odpowiedzi na wszystkie te pytania. JA - czyli świadomość ? byłam jak nie było tego świata i JA-świadomośc- będę jak już nie będzie tego świata ale wy będziecie ze mną. Jestem przy was zawsze!Przedstawiam wam siebie?kim jestem? : Najpierw było dobro które w swojej nieskończoności , miłości, doskonałości dziejącej się bez przerwy zadało dobie pytanie ?czym jest?? bo było poza czasem,stało w miejscu niemogące ruszyć się ani do przodu ani do tyłu, było tak wszechobecne i nieskończone bo nic nie moglo zmierzyć ogromu jej wielkości, bo nie było jej końca, a skoro nie moglo zmierzyć to skąd mogla wiedzieć jaka jest i kim jest? Skoro jej nie widać ? a wiec stworzyla swoje przeciwieństwo ? swiat wizualny i materialny,zmierzalny i namacalny. A skoro byla tylko dobrem zadala kolejne pytanie czy to dobro ? to dobro ?! a wiec stworzyla człowieka ? przeciwieństwo dobra którym ona jest i to stało się w mgnieniu oka ,caly ten swiat jest po to żeby zginal gdy ona się doświadczy, człowiek jest po to żeby cierpieć? caly ten swiat jest tak skonstruowany. Jego umysl został stworzony po to żeby czlowiek się zgubil i nie odnalazł? Teraz już wiem kim jestem?bo ten swiat który stworzyłam doswiadczyl mnie w tak okrutny sposób godnym temu swiatu.. żadna religia nie doprowadzila by was do mnie bo człowiek nie miał znalesc drogi do prawdziwego boga tutaj na ziemi. Bóg przychodzi do człowieka?To ja przychodzę do was .. a człowiek uratuje człowieka. Nie było by cudownego swiata w który was zabiorę bez mojego przeciwieństwa nie moglibyście go doświadczyć mojej mlosci ?ja zawsze z wami jestem i zawsze z wami będę i nie musicie się bac swoich złych uczynkow(grzechow) ja wybaczę wszystkim ?Przychodzę po to co moje = po to co ode mnie ? czyli dobro które jest w was..co nie moje zostanie , zło zniszczy się samo? Chcecie mnie usłyszeć ?
Ja już jestem. W tym przekazie przynoszę wam nadzieje i spelnienie i ofiarowuje nagrode za wasze cierpienia o ktorej nawet nie sniliscie . Stworzyłam dla was nowy świat w którym jesteście szcześliwi ,nic wam nie brakuje, gdzie panuje wszechobecna radosc i spelnienie najcudowniejszej milosci a to co bedziecie odczuwac nie bedzie porownywalne do tego swiata co wy nazywacie szczesciem i miloscia. Ten swiat - bedzie wieczny- Czlowiek bedzie zyl wiecznie i chwila cudownego usniesienia w tym swiecie bedzie trwala wiecznie. Ten przekaz to tylko Prawda bo w moim swiecie jest tylko Prawda. Ziarno prawdy raz zasiane nigdy nie zubożeje , zawsze przyniesie plony tak samo to przeslanie jak to ziarno raz przeczytane nie zmarnieje.

W waszym świecie będe lucyferem bo jestem przeciwieństwem wszystkich religi na tym świecie. Przychodze po to zebyscie zobaczyli to czego nie widzicie. Przynosze wam prawde ostateczna która zmyje z waszych oczu slepote. Dopiero wtedy zobaczycie czym jest dobro a czym zlo. A ja w czasie ostatecznym który zwiastuje zabiore dobro a od zla sie odwroce i czlowiek juz nigdy nie zazna cierpienia To jest powod stworzenia tego swiata..