Witam, kiedy miałam 12 lat wyjechałam z rodzicami za granice pamiętam ze bardzo to przezywałam było to dla mnie coś wielkiego nowi ludzie inny język i zmiana szkoły oczywiście nieobeszlo sie bez dyskryminacji i rasizmu w wieku 13 lat dostałam ataku nie mogłam zapanować nad ruchami mojego ciała ręce i ramiona oraz głowa mi sie wykręcały podczas tego widziałam wszystko jak za mglą powiedziano mi ze to od stresu, potem do lat 17 sie to powtazalo ale zadziej przez to cale wydarzenie chyba mam fobie społeczną, stresuje sie niemal wszystkim czuje jak to mnie zjada nie mam juz sil z tym walczyc a za 5 dni zaczynam nowa szkole strasznie sie tym stresuje probowalam wielu zeczy by temu zapobiec ale proszę was o porady moze wasze metody sa lepsze moze bierzecie jakies leki ktore wam pomagają sie uspokoic, z góry dziękuje pozdrawiam
- zapomnialam17
- Niewinne początki
- Nieaktywny
2 2011-08-31 18:18:52 Ostatnio edytowany przez heathcliff (2011-08-31 18:19:38)
- heathcliff
- Net-facet
- Nieaktywny
Mnie nieco pomaga racjonalizm. Staram się eliminować z życia negatywne emocje, niszczę je myśleniem, jak są bezpodstawne i jak mi szkodzą.
Stres może motywować, ale gdy zaczyna już tylko szkodzić, to sam jest moim wrogiem.
Nie miałem tak dużych problemów ze stresem, jak te przez Ciebie opisane, dlatego łatwo mi będzie powiedzieć, że polecam raczej racjonalizowanie niż leki, nie jestem ekspertem i być może w Twoim stanie leki dadzą już lepsze efekty.
Najlepiej by jednak było, gdybyś się przekonała do świata. To zależy oczywiście od otoczenia, ale może gdybyś wreszcie poczuła akceptację, nie stresowałabyś się w przyszłości tak bardzo.
Ogólnie w każdej sprawie wydaje mi się ważniejsze leczenie przyczyn niż objawów. Musiałabyś się przekonać do ludzi, a nie lekami zwalczyć objawy fobii.
- Fascynacja
- Wróżka Bajuszka
- Nieaktywny
Ja w swoim życiu przezyłam okropny okres załamania,byłam wtedy praktycznie dzieckiem.Nie mogę powiedziec ze bym miała jakies problemy,nie.Miałam dużo znajomych, dobrych rodziców a jednak sie stało.I choć dzis jestem juz dorosła kobieta nadal odczówam tego skutki gdy sie stresuje,robi mi sie słabo,trzesa mi sie rece,drży w klatce piersiowej.I Chociaż mówiłam sobie ze trzeba twardo stąpać po ziemie,nie poddawać to nie potrafiłam tak,zawsze zdażyło sie cos co mnie przytłaczało.Ale jak mówią po burzy zawsze wychodzi słońce:)Nie trzeba sie tak wszystkim zamartwiac i brac wszystkiego do siebie;)Ja tez przeprowadzam sie do innego miasta,boje sie nowego otoczenia ale wiem ze czeka mnie tam inne życie,moze ciekawsze:)Tak samo i Ty nie masz sie czym martwic,pójdziesz do szkoły poznasz nowych znajomych.Bedzie dobrze
Trzymam za Ciebie kciuki:):)
- zapomnialam17
- Niewinne początki
- Nieaktywny
Dziękuję wam za wasze odpowiedzi postaram sie myśleć w bardziej pozytywny sposób ,wasze komentarze dały mi wiele do myślenia , mimo wszystko umówiłam sie na wizytę z lekarzem na jutro mam nadzieje ze to mi pomoże w pracy nad sobą pozdrawiam 
5 2011-09-22 10:38:54 Ostatnio edytowany przez Olinka (2011-10-18 22:29:57)
- pohob
- Zbanowany
- Nieaktywny
spam
mądrej głowie dość po słowie; lektura tej strony internetowej wystarczy - nie musisz "wyrzucać" na mnie pieniędzy 
