Psycholog - psychiatra - depresja - Netkobiety.pl

Jako student masz możliwość leczenia w ramach NFZ, tylko ważne jest do jakiej placówki się udasz. W sumie najprościej do poradni zdrowia psychicznego, ale jeśli np. Twoje problemy wynikają z tego, że żyłeś w dysfunkcyjnej rodzinie, warto zainteresować się poradnią DDA, jeśli masz problemy z nerwicą- placowkę, która lecz nerwicę itd.

Jeśli chodzi o leczenie psychiatryczne (moje obserwacje): wizyta to nic szczególnego, leki są różne, w zależności od objawów i ich nasilenia. Ja np. na depresję próbowałam dwóch - Setaloftu (bardzo tani- ok 5-7 zł za opakowanie na miesiąc), spróbowałam też droższego Effectinu- ten koło stówy. Pierwszy był ok, bez skutków ubocznych (może trochę słabsze libido), drugi- dramat- drgawki i myśli samobójcze. Pierwszy brałam chyba pare lat, ten drugi-nawet opakowania nie skończyłam. Żeby lek zadziałał, trzeba czekać min. 4-6 tyg. Od tego nie ma reguły. Psychiatrzy są bardzo rzeczowi, wizyta wygląda jak u każdego innego lekarza, choć oczywiście można się 'wyżalić'. Ale na NFZ nie oczekiwałabym, że psychiatra wysłucha mnie przez godz., tutaj jest raczej nacisk na mówienie o objawach stricte somatycznych np. jak śpimy, jak jemy itp.

Jeśli chcesz, aby Cię wysłuchano, raczej niezbędny jest psycholog. Ja niestety leczyłam się tylko na NFZ i pomimo kontaktu z niejednym psycho- nie byłam zadowolona z efektu. A trwało to pare lat. Może nie był to stracony czas, ale też nie skaczę z zachwytu. W tym momencie, jako doświadczony uczestnik zarówno terapii grupowej jak i indywidualnej, stwierdzam że udałabym się prywatnie do kogoś naprawdę dobrego, kogoś poleconego, a nie liczyła na cud, że pierwszy lepszy psycholog zaraz po studiach,uleczy moje życie.

Do psychiatry chodzi się ok. raz na mies/dwa. Do psychologa-różnie, w zalezności od zaburzenia, objawów itp. To się już ustala z psychologiem lub terpauetą. Terapia -ok 2 spotkania na tydzień (czasem długie nawet 3 godz -> co nie jest łatwe, większośc osób nie może sobie pozwolić na nią tylko przez brak czasu).

Moim zdaniem- grunt to trafić na właściwa, mądrą, doświadczoną osobę. Bez tego każda forma leczenia nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, wręcz objawy mogą się nasilic, pojawiają się zachowania destruktywne (niestety znam to również z autopsji).

Szkoda, że nie piszesz jaki masz problem, ale nie każdy ma ochotę się nim"chwalić";) Jeśli byłaby to depresja, to radziłabym garść orzechów, trochę sportu i omijać szerokim łukiem te świństwa z apteki. Według mnie większość psychologów/psychiatrów/terapeutów sama ma problem ze sobą i potrzebuje leczenia.