Kuchnia chińska - lubicie? Gotujecie? Przepisy i porady. - Netkobiety.pl

W kauflandzie często jest świeża trawa cytrynowa. Koniecznie trzeba zaopatrzyć się w dobry sos sojowy. W kuchni chińskiej nie stosuje się sól tylko w postaci sosu sojowego, lub rybnego. Co do właściwości:
- jasny sos sojowy- lżejszy i bardziej uniwersalny, można go stosować niemal do wszystkich potraw
- ciemny sos sojowy- mocniejszy, bardziej słony i bardziej wyrazisty, najczęściej stosuje się go do czerwonego miejsca, oprócz posolenia potrawy ma za zadanie nadać odpowiedni kolor
Przydatne też będą suszone grzyby mun, makaron ryżowy lub sojowy, papier ryżowy. No i oczywiście dobra przyprawa pięć smaków - ja używam Kamis, bo kupiona w sklepie Kuchnie Świata to prawie sam cynamon. Mieszkam w niewielkiej miejscowości i nigdy nie miałam problemu z kupieniem potrzebnych składników.

Co do przepisu to niestety nie mogę żadnego podać,  bo zazwyczaj kuchnię chińską robię "na oko". A mój ukochany przepis na kaczkę po pekińsku z powidłami śliwkowymi gdzieś mi zginął i żaden inny od tej pory mi nie pasuje.

To chyba jednak była kuchnia amerykańska

Właśnie znalazłam przepis kuchni chińskiej z początków mojej przygody z gotowaniem.

1 torebka ryżu
1 paczka mrożonych warzyw chińskich
1/2 piersi z kurczaka
1/2 łyżeczki przyprawy pięć smaków
1/2 łyżki oleju
skórka z połowy cytryny
sok z cytryny
1 łyżeczka cukru
2 ząbki czosnku
1 łyżeczka startego imbiru
sos sojowy do smaku

Pokrojoną w kostkę pierś z kurczaka obsmażyć przez chwilę na oleju razem z przeciśniętym przez praskę czosnkiem. Dorzucić warzywa i przyprawy. Dusić do miękkości. Zdjąć z ognia i doprawić cukrem, sosem sojowym i sokiem z cytryny. Podawać z ugotowanym ryżem.

Teraz też robię coś podobnego, ale używam świeże warzywa zamiast mrożonych: cebulka dymka, marchewka, pędy bambusa, kiełki fasoli mun, grzyby mun (suszone), i co mi w ręce pasującego wpadnie.

Dziękuję bardzo za rady i pierwszy przepis Co do trawy cytrynowej, to w naszym warzywniaku spojrzano na mnie jak na idiotkę Mąż był w Tesco, ale chłopina nie bardzo wiedział, czego właściwie ma szukać, a pracownicy nie mają pojęcia, co sprzedają i gdzie to leży No nic, będę musiała zamówić przez net.

Iceni, psujesz mi image

Ja świeżej trawy cytrynowej jeszcze na oczy nie widziałam Ale marynowaną (w całości lub tartą) bez problemu dostaję w większości marketów.
Co do porad odnośnie kuchni chińskiej to ja mam parę rad - jeśli chodzi o smażenie, to Chińczycy używają najczęściej oleju arachidowego (który u nas niestety jest bardzo drogi) lub rzepakowego  - oba te oleje bardzo dobrze znoszą wysokie temperatury jakim poddawane jest jedzenie przy np. smażeniu w głębokim tłuszczu i to ich najlepiej używać do smażenia.
Jeśli planujemy częściej gotować w chińskim stylu warto się zaopatrzyć w wok - dzięki niemu możemy smażyć na naprawdę niewielkiej ilości tłuszczu, a usmażone już kawałki można przesunąć na ścianki, gdzie już nie mokną w tłuszczu, a jeszcze "dochodzą"
Co do dostępności składników, to w dużej mierze kuchnia chińska opiera się na ogólnodostępnych w Polskich sklepach składnikach. Są trzy bardzo popularne marki (niestety nie wiem czy wolno mi wymienić ich nazwy), któych produkty są w ofercie marketów i mniejszych sklepów.

Babo, i jak Ci idzie chińskie kucharzenie?

BabaOsiadła miałam na myśli firmy Tao-Tao, Thai i Blue Dragon. One wszystkie mają w swoich ofertach te podstawowe składniki kuchni chińskiej jak sos sojowy czy trawa cytrynowa.

Niedawno trawę cytrynową świeżą kupowałem w markecie Re.l

(Nie wiem, czy można podawać nazwy sklepów, ale chyba wiadomo )

No nie ma co ukrywać, że smażone niskokalorycznie nie jest Ale nie musi być od razu nie zdrowe - jeśli tłuszcz jest świeży, a potrawa smażona krótko i we właściwej temperaturze (to ważne, bo zbyt wysoka temperatura przypala, a przy zbyt niskiej potrawa wchłania dużo tłuszczu) to smażenie nie jest wcale takie zła jak je malują Oczywiście, nie będę kłamać, że jest to zdrowe, ale też nie tak bardzo szkodliwe jak panuje przekonanie. Te oleje, które lepiej znoszą wysoką temperaturę np. olej rzepakowy, wciąż po krótkim smażeniu zawierają część swoich właściwości odżywczych. Tyle, że niestety w restauracjach ciężko trafić na taką, która smaży na świeżym tłuszczu...

Szczerze - bardzo lubię, ale i nie gotuję. Świetna kuchnia, zarówno mi, jak i mężowi bardzo smakuje, ale żeby coś zrobić według przepisu - nie wychodzi tak jak powinno. Ostatnim czasy znaleźliśmy świetną restauracje chińską, spam . Kuchnia wyśmienita, smak i aromat po prostu mnie zabił. Chciałabym te tak móc, ale nie potrafię

zjem od czasu do czasu, ale nie przepadam. Jestem zakochana w kuchni polskiej. Nic nie przebije tradycyjnego schaboszczaka z zasmażaną kapustką i ziemniaczkami

Ożesz kurczę! To ja zawsze myślałam,że tacy ludzie są smaczkiem opowiadaczy,którzy to z uśmiechem snuli historie przy grillu o tym jak to Polacy w Egipcie,Tunezji,Turcji czy Tajlandii koniecznie chcieli zamówić schaboszczaka w knajpie hotelowej
Co prawda jeśli o polską kuchnię chodzi-to lubię pierogi ale bez mięsa

ale co ma piernik do wiatraka? To, że lubię kuchnię polską to nie znaczy, że oczekuje iż każdy  i wszędzie będzie na mnie czekał że schabowym
Bez obaw, nie umarłabym z głodu w Egipcie czy Chinach. Nie zmienia to jednak faktu, że nasza kuchnia jest dla mnie najsmaczniejsza. Proste, bez zbędnych udziwnień smakowych i nadmiaru składników oraz przypraw, potrawy, to  jest to, co lubię najbardziej. Żeberka w kapuście, bigos, goloneczka... Niebo w gębie! I zupy rzecz jasna. Kocham zupy.

A Chińczyki nie mielą niczego ? Przecież oni tam akurat mieli by duże możliwości w tej kwestii. Psy, koty, szczury... Wszystko można zmielić

Nie obrażąj Chińczyków.Ja mam akurat wielu chińskich znajomych i żaden z nich nie je szczurów,psów czy kotów.I dla nich to jest afront zarzucanie im tego.Nie bawią ich takie żarty.

Na ile ich znam-to najmniej wrażliwa na swoim punkcie grupa :) Córka mi czasem opowiada jak jej chińska kumpelka opowiada jakie teksty to rzucają jej dzieciaki na ulicy gdy idzie ze swoim psem a na jakichś zawodach,z dzieciakami z innych szkół to tekst "Żółci do Chin" jest na porządku dziennym.Dziewczyna na to nie reaguje.

Dziewuszka nie robi tego na pewno z poczucia wyższości.Ona raczej jest wychowana by slużyć a nie wywyższać się.
Jej rodziców spotykam w bardzo luźnych sytuacjach -jakies grille,imprezy w knajpie.Śmieją sie z dowcipów o sobie,nawet braci męża nazywają swoją rodziną.Z tym,że nie wiem na ile są szczerzy.

Wiesz,na pewno są tacy co lubią psie mięso.Ale ja takich nie znam
Są i tacy Polacy co nie jedzą kiełbachy,kotletów i bigosu-np ja Ale to nie świadczy o tym,że wszyscy Polacy tego nie jedzą
Co do glutaminianu-wcale nie dziwi mnie,że tak powiedział o glutaminianie.Glutaminian to sól kwasu glutaminowego,który występuje w popularnej w Chinach roślinie- glonach kombu.U nas też można tego spróbować a najpopularniejsze są liście nori-używane do sushi.To kombu ma wiele właściwości zdrowotnych-leczy asmtę,obniża ciśnienie krwi,zapobiega udarom i obniża cholesterol i jeszcze pomaga w mnóstwie innych rzeczy, o których mam blade pojęcie.
Co do glutaminianu- u nas panuje syndrom chińskiej restauracji-jest to zespól odczuwalnych objawów przez klientów rzeczonych.
A tymczasem-nie ma to żadnego związku z samopoczuciem i ewentualnymi chorobami.
Pozwól,ze zacytuję fragment artykułu z GW z dnia 14.01.2016 z wynikami badań nad glutaminianem:
"Ponieważ zarzuty były poważne, a glutaminian sodu stosowany jest powszechnie, przeprowadzono wiele badań dotyczących jego faktycznego działania. Jedno z pierwszych, przeprowadzone jeszcze w 1969 roku dało faktycznie niepokojące wyniki. U myszy, którym podawano glutaminian pojawiły się uszkodzenia mózgu i niedorozwój. Niepokojące? Bardzo! A jakie medialne!
Tyle, że bliższa analiza badania pokazuje, że jest ono bezwartościowe i mylące. Badanym myszom podawano glutaminian sodu w postaci podskórnych zastrzyków. Ma się to nijak do sposobu, w jaki substancję spożywają ludzie - większość rozkładu glutaminianu zachodzi w jelicie. Dodatkowo dawki podawane myszom były gigantyczne i wielokrotnie przekraczały to, co normalnie może spożyć człowiek.

Jedyną wartością badania było więc zdobycie wiedzy, że wstrzykiwanie myszom dużych dawek substancji prowadzi do uszkodzeń układu nerwowego. Do ludzi i spożycia żywności ma się to nijak.

Komu (nie)szkodzi glutaminian?
Na szczęście z czasem wykonano kolejne, lepiej przygotowane badania. W 1993 roku przebadano 71 osób, którym podawano różne dawki glutaminianu sodu. Badanie było prowadzone według najwyższych standardów - podwójnie ślepa próba i podawanie placebo. Wyniki nie pokazały związku między podawaniem (lub nie) glutaminianu, a występowaniem znanych objawów.

W 1999 roku badano 100 pacjentów cierpiących na astmę - glutaminian miał nasilać jej objawy. 30 spośród badanych uważało, że substancja pogarsza ich stan, jednak w badaniu żaden z nich nie miał problemów po spożyciu glutaminianu.

Podobne efekty dały badania z 2000 roku. Tu zaproszono 130 osób, które skarżyły się na nadwrażliwość na glutaminian sodu i mówiły o pojawianiu się u nich syndromy chińskiej restauracji. I znowu okazało się, że ludzie nie są w stanie odróżnić, czy zjedli glutaminian sodu czy placebo.
Głośno było o badaniu rzekomo dowodzącym, że glutaminian sodu sprzyja otyłości. Jednak już pobieżne spojrzenie na procedurę badania pokazuje jej słabość. Opierało się ono na wywiadzie, na podstawie którego podzielono ludzi na trzy grupy w zależności od tego, ile zwykle spożywają glutaminianu. W grupie o najwyższym spożyciu najczęściej występowała otyłość. Trzeba jednak pamiętać, że takie badanie nie bardzo odróżnia faktycznie działanie danej substancji na organizm od innych czynników. Glutaminian sodu to częsty dodatek do żywności przetworzonej, która zwykle nie jest dietetyczna. Można więc równie dobrze przyjąć, że jedzący dużo glutaminianu odżywiali się niezdrowo i dlatego tyli.

Skąd więc syndrom chińskiej restauracji? Przede wszystkim to nie jest jednostka chorobowa, a lekarzom trudno uchwycić konkretne objawy. Ale nietrudno domyślić się, skąd mogą brać się osłabienie, kołatanie serca czy uderzenia gorąca. Po pierwsze chińskie (czy raczej - azjatyckie) potrawy są mocno i często ostro przyprawiane. Po drugie w restauracji ludzie często się przejadają. A po trzecie chętnie piją alkohol. Prawda, że objawy pasują jak ulał? A my mamy skłonność do zrzucania winy na okoliczności, które o nas nie zależą. O ile łatwiej założyć, że to wszystko wina „tej okropnej chemii”, niż przyznać, że się przejadło ostrym jedzeniem, a na dodatek wypiło o dwa piwa za dużo.

To jest naturalne
Trzeba też wiedzieć, że glutaminian sodu nie jest jakimś upiornym wytworem współczesnej chemii. Od setek lat ta substancja dodawana była do żywności na Dalekim Wschodzie w postaci wodorostu, listownicy japońskiej. To właśnie z niej japoński uczony kikunae Ikeda wyizolował czysty glutaminian sodu. Ta substancja obecna jest w wielu roślinach – jest go mnóstwo w pomidorach czy grzybach, które swój delikatny, wyrafinowany smak zawdzięczają właśnie temu składnikowi. Co ciekawe ludzkie mleko zawiera 10 razy więcej glutaminianu sodu od krowiego.
Wśród zarzutów wobec tej substancji pojawia się często taki, który wynika z nieznajomości fizjologii. Ponieważ glutaminian sodu jest jednym z neuroprzekaźników w układzie nerwowym, można spotkać twierdzenie, że jego spożywanie nadmiernie wzmaga przewodnictwo prowadząc do zbyt silnego pobudzenia. Tyle, że spożywany glutaminian nigdy nie trafia do mózgu i rdzenia kręgowego – zapobiega temu szereg mechanizmów, w tym bariera krew-mózg."

Dziś glutaminian sodu jest uznawany przez naukę za substancję nieszkodliwą oraz bezpieczną. W Unii europejskiej nosi oznaczenie e621. Jako dodatek do żywności poprawia ich walory dodając charakterystyczny dla siebie smak umami. Nadal jednak można spotkać w internecie mnóstwo stron poświęconych zdrowemu żywieniu, dietom, wychowaniu dzieci i ekologii, gdzie glutaminian sodu prezentowany jest jako niebezpieczna dla zdrowia i życia substancja.

Po przeczytaniu tego posta normalnie zacytuję naszego prezydenta (a rzadko go cytuję, bo nie bardzo jest co): "...ja się cały czas czegoś uczę, bez przerwy..."

To chyba dobrze?

Pewnie tak jest Do tego, niby pekińska, a kaczka była po seczuańsku
Masz niewątpliwie szczęście, że możesz używać oryginalnych produktów, ja póki co, będę testować na mieście

Gojka, ja nie byłam w stanie jej przełknąć Twarda, tłusta skóra....obrzydziło mi to całą potrawę Była podana z makaronem, podobno wszystko smażone było w woku. Nie dałam rady, a miałam nadzieję zjeść taką pyszną, chrupiącą kaczuszkę, jak u nas kurczaka na święta Chyba że mam mylne wyobrażenie o tej kaczce i taka niby miała być, choć w to wątpię.
W każdym razie pieprzu nie wyczułam i wyszłam głodna, za to mój Partner wciągnął swój ryż z kaczką bez problemu, jemu smakowało.

Ja bym spróbował wytarzać kaczkę w czipsach Wtedy powinna być bardziej chrupiąca

Na to nie wpadłem

Ileś lat mieszkałem w tamtym rejonie. Powyższe posty nie wspomniały o niektórych rzeczach i chcialbym o nich napisać. Dotyczy  tylko to, co można dostać w Polsce.
Kolendry stosuje się tam w dużych ilościach, to samo świeży imbir. 
Olej sezamowy.
Papryczka chili.
Makaron ryżowy,  sojowy, z tapioki.
Smażenie w karmelu.
Smażenie dopiero, gdy olej zaczyna dymić.
Kiszonki z pekińskiej kapusty, liści rzodkiewki, sałaty lodowej - w zasadzie wszystkie sałaty oprócz maslowej, bo jest za miękka.
Mieszkając tam nie spotkalem się z cytryną, tylko z limonką. Więc stosuje się skórki limonki i liści. U nas można kupić w internecie jej suszone liście. Używać jej zamiast liści laurowych. Jest podstawowym składnikiem do wietnamskich  zup  PHO. Z nią  zielona herbata jest niebiańska.
Bardzo rzadko spotykałem tam sos sojowy. Podstawą jest rybny sos - nie każdy go lubi i raczej nie polubi.
Tyle pamiętam w tej chwili.
Powyżej forumowicze napisali o pewnych rzeczach, więc i ja coś dodam:
Zjadłem parę razy nieświadomie psie mięso. Mięso jak mięso, nic szczególnego. Lepsze jest z kurczaka i wieprzowiny.
Nie rozdzierajmy szat, że tam jedzą psinę, bo rykoszetem dostaniemy to, że jemy wołowinę, wieprzowinę, a to dla miliarda ludzi grozi karą boską.
Z racji swego życia mogę pokusić się o porownanie polskiej kuchni do tamtejszej. Otóż polska jest uboga i opierająca się przeważnie na mięsie. Bigos, golonka, flaki, schaboszczak, mielone, gulasze itd. Nie mówcie tylko o plackach ziemniaczanych, naleśnikach, pyzach i pierogach, ponieważ tam są ich setki.

Musiałbym najpierw kupić sobie odpowiedni sprzęt do takiego chińskiego gotowania...