TRACĘ WIARĘ.... - Netkobiety.pl

"Nie zawsze to Bóg doświadca człowieka. Czasem poprostu ponosimy skutki swoich własnych wyborów,które zawsze mają odniesienie do przyszłości a innym razem doświadczamy tego, że działanie innych ludzi ma wpływ na nasze życie. Bóg doświadcza wtedy, kiedy jakieś trudne  doświadczenie przychodzi na nas niewiadomo skąd ale niesie ze sobą rówież nadzieję na lepsze jutro bo Bóg nikogo nie pozostawia w samotnośąci.Bóg doświadcza tych,których kocha" to nie są moje słowa ale mam nadzieje że w jakimś stopniu pomogą i Tobie
współczuje Ci bardzo

"Żadna noc nie może być aż tak czarna, żeby nigdzie nie można było odszukać choć jednej gwiazdy... Pustynia też nie może być aż tak beznadziejna, żeby nie można było odkryć oazy... Pogódź się z życiem, takim jakie ono jest...Zawsze gdzieś czeka jakaś mała radość... Istnieją kwiaty, które kwitną nawet w zimie..."

nikt ci nie odpowie dlaczego tak się dzieje bo nikt tego nie wie możemy tylko Ci współczuć i wspierać .

Witaj,całkowicie się z Tobą zgadzam. Widzę,że jesteś wierzącą i doświadczoną przez los Dziewczyną.
Ja też przerzyłam wiele; praktycznie od dziecka:ojciec wyjechał za "chlebem" do usa, zostawiając Mamę,mnie i nienarodzoną siostrę... po latach napisał,że ma inną rodzinę... Potem przeżyłam dramat z mężem sadystą/i erotomanem/ dzieci mają problemy emocjonalne i nie umieją zrozumieć dlaczego??? ja też pytam Boga czemu je i mnie to spotkało...???????????????????
Ewula dołączysz do nas ~netkafejki po 40~ Skąd jesteś Ewciu napisz coś o sobie.Zapraszam Cię w swoim i koleżanek imieniu.

                                                                                              Pozdrawiam Cię gorąco Julia

widać że faktycznie jest Ci bardzo ciężko, ale może jeszcze wszystko się ułoży tylko nie możesz się poddać musisz walczyć, wiernie i wytrwale walczyć a wszystko się szczęśliwie ułoży... ale póki co będę trzymała za Ciebie kciuki żeby wszystko skończyło się dobrze.... pozdrawiam

Natalia87, niestety nie wszystko jest czarne lub białe. Pieszy był pijany, droga nieoświetlona, czy naprawdę uważasz, że to tylko jego wina?? To był wypadek, a nie celowe działanie, więc Ty drogi miki nie nazywaj siebie mordercą. A Ty Natalia87 przemyśl swojego posta 3 razy zanim zdecydujesz się napisać coś w tym temacie.

Myślę, że dla mikiego nie ma teraz znaczenia, kto ma takie problemy, bo to jest JEGO problem, JEGO moment załamania, cała reszta nie istnieje. Akurat banalne tłumaczenie, że "inni mają gorzej" na niewiele się tu zdaje. A "weź się w garść' jest równie bez sensu jak nic nie znaczące "będzie dobrze".

Nie chodzi o mieszanie Boga w całą tą sytuację, czy zrzucanie winy. Miki jest wierzący, więc dla niego Bóg kieruje wszystkim, tym co jest dobre i co złe.

Miki, gdy mnie spotyka coś złego, staram się w tym odnaleźć jakiś sens. Myślę jakim będę po tym człowiekiem, co to zmieni we mnie, czego mnie nauczy. Ja wierzę, że jeśli spotyka mnie coś złego to dlatego, że to właśnie ja będę umiała sobie z tym poradzić, że Bóg wie, że dam radę. Nic nie dzieje się bez przyczyny, także to, co jest złe. Współczuję Ci, bo nawarstwiło się u Ciebie wiele poważnych problemów, z których każdy mógłby być niedopokonania przez wielu z nas. Masz prawo wątpić. Pamiętaj, że masz obok siebie żonę, nie jesteś z tym sam.

Także mogę powiedzieć że przeżyłam podobną sytuację do Twojej.Dziesięć lat temu zmarła moja
mama.Bardzo to przeżyłam ,zostałam sama (nie miałam własnej rodziny).Po śmierci mamy zachoro-wałam na serce byłam na zwolnieniu.Kiedy wróciłam do pracy zastałam tam różne intrygi a jeszcze
w tym samym miesiącu wręczono mi wymówienie.Szef powiedział że nigdy nie był ze mnie zadowolony
i jestem po prostu niepotrzebna chociaż wtedy pracowałam u niego prawie 10 lat i pracowałam za dwoje za marne pieniądze .pop[adłam w depresję myślałam nawet o samobójstwie,materialnie miałam
kiepską sytuację.Moje rodzeństwo mówiło że to moja wina że nie mam pracy choć ja bardzo starałam
się znależć nowe zajęcie.Codziennie modliłam się do Boga i pytałam się dlaczego?
Jednak wszystko zaczeło się powoli układać.poznałam nowych ludzi we wspólnocie religijnej,a także osobę która też jest po przejściach.teraz też mam różne troski ale jakoś sobie oboje radzimy
Głowa do góry po każdej burzy zawsze świeci słońce.Oddawaj Bogu codziennie swoje lęki i obawy a On Cię wzmocni.i wyprostuje to pogmatwane życie

dziękuje wszystkim za słowa otuchy
to nie jest tak, że obwiniam Boga za wszystko zło . Nie mogę zrozumieć sensu jego  działania. Jeżeli było mi przeznaczone spowodowanie śmierci Zygmunta bo tak miał na imie to czy ja jestem winny tej śmierci.( policja mnie uniewinniła, to była jego wina, był pijany , na zakręcie jechał środkiem drogi ) jeżeli nie jestem winny  to dlaczego dręczą mnie wątpliwości.  Dlaczego on nie żyje ??? czy dlatego że tak zaplanował BÓG.??? bo tak miało być???  celowo sie mną posłużył ???  jeżeli działamy zgodnie z jego planem ,to po co nam ,,,, wolna wola??? ( ksiądz nie umiał mi na to odpowiedzieć)  .,,,,kto szuka ten znajduje!!!
dziękuje   ,,,naami ,,,

przełóż to na mój przypadek....

Czasami tak jest ze problemy spadaja na nas ze zdwojona sila tak ze mozna sie pogubic ale uwierz mi one sie skoncza  potem bedzie lepiej .Niektorych spotykaja mniejsze nieszczescia niektorych wieksze dlaczego tak jest ?Nikt ci na to nie odpowie,poprostu  zdarza sie .Mi sie wydaje ze takie trudne sprawy czegos nas ucza cos przekazuja. Problemy co cie spotkaly potraktuj jak wyzwania.Uspokoj sie  i zastanow sie co mozesz zrobic zeby choc jeden problem rozwiazac ,cociaz troszeczke, wiem ze sa powazne ale nie mozesz uzalac sie nad soba i oskarzac Boga.Pamietaj o przyslowiu co nas nie zabije to nas wzmocni,gdy mimo wszystko wezmiesz sie w garsc dasz sobie rade nawet z najgorsza trauma.

A czy na wszystko musi byc jakies wytłumaczenie? Są rzeczy, których rozum ludzki nie ogarnia i nie sil się na zrozumienie tego. Ten wypadek NIE BYŁ TWOJĄ WINĄ. To raz. Dwa - cała reszta Twoich problemów- w zyciu każdego człowieka przychodzi moment, że wszystko się wali. Grunt to zachować spokój i zdac się na Boga. Skoro w Niego wierzysz to zaufaj mu! Pamiętasz co Jezus powiedział do apostołów gdy płynęli lódką i rozpętała się burza?? Żeby się nie BALI ! Oni już pewnie robili w majty ze strachu, a Jezus sobie spał... Mysleli, że lada moment zginą, a On co? On oczekiwał od nich wiary i zaufania! Więc co Ci pozostaje? Zdaj się na Pana, módl się o Jego prowadzenie, a wyjdziesz na prostą.

jestem , jest mi ciężko , od ciągłego poklepywania mnie  po plecach mam wrażenie że ludzi g..... obchodzi co ja czuje. bo kim ja własciwie  jestem  ??? jednym z milionów o podobnych problemach??? czas leczy rany !.............ja nie mam tego czasu .....ja mam żonę dla której mam być  mężem ,wspierać i pomagać.  Tracę  priorytety i wartości. Ktoś powiedział że Bóg doświadcza ludzi bo ich kocha,,,, czy to prawda???

Witaj, miło się czyta co piszesz jak masz ochotę zapraszam do naszej społeczności ~netkafejka 40+ ~
możesz wielu Dziewczynom doradzić a one Tobie,pozatym zaglądnij u nas ciepło i przyjaźnie zapraszam w swoim i Dziewczyn imieniu.Pozdrawiam
                                                                                                                ...do następnego Julka

Bardzo traumatyczne doświadczenie... myślę,że mógłby Ci pomóc dobry psycholog i mądry ZAKONNIK,.... nie ksiądz.jeżeli są w Twojej miejscowości Zakonnicy, powinieneś postarać się o rozmowę. Sama nie jestem klasycznie wierzącą osobą, mieszającą opowieści mityczne do życia i wtłaczającą cechy ludzkie Bogu . Bo przypisywanie ludzkich motywacji Panu Bogu jest dla mnie .... takie ludzkie,że nie powiem ....dziecinne.

Ponoć kto ma wyrzuty sumienia, temu Bóg przebacza.
W pewnym kraju się nie spowiadają.
Uważają, że największą karą są właśnie wyrzuty.
Dlatego ponoć nikt tam złych uczynków nie robi.
Jechał po pijaku, alkoholem go nie częstowałeś.
Choroby wynikają ze złego prowadzenia się i/lub wieku organizmu(czasami ten wiek zależy od prowadzenia się).
Na śmierć teściowej też wpływu nie miałeś.
Twoim priorytetem jest zostanie i wspieranie żony, co wydaje mi się, że rozumiesz.
Drugim priorytetem jest znalezienie pracy, przez co też wspomożesz swoją rodzinę - w tym i żonę.
Chciałbym napisać, że jedno dobre wydarzenie może pociągnąć pozostałe i w rezultacie może odzyskacie choć na jakiś czas uśmiech.
Ale nie chcesz być poklepywany po plecach.
Czego zatem oczekujesz?
Już wszystko wiesz.
Litości nie chcesz, rad już chyba też nie.
O Bogu za bardzo się nie będę wypowiadał bo mogę zostać tu zlinczowany.
Mam dość dyskusyjne pod tym względem poglądy zwracając uwagę na to, że tu tylu wierzących.
Zamiast pisać na forum, zajmij sie żoną i rodziną.
Bardziej Cię potrzebują i więcej mogą Ci dać niż my.
Tak mi się wydaje.

ja Ci powiem tak: Bóg na pewno nie planuje cierpienia jakiegokolwiek. Bóg może je co najwyżej dopuścić. Zajrzyj do Księgi Hioba. ALE ŻADNE CIERPIENIE NIE JEST BEZSENSOWNE, JEŻELI BÓG TO DOPUŚCIŁ TO ZNACZY, ŻE W JAKIMŚ CELU. Próba Twojej wiary. Nie bój się, bo strach to cholerne narzędzie złego. Ufaj Panu i uciekaj się do Niego w trudnym czasie. Będę się za Ciebie modliła, cobyś nie zwątpił w Niego i coby się w Twoim życiu poukładało!

Rozumiem to i chociaz nie jestem tak bardzo doswiadczona przez los to tez czesto zadaje sobie podobne pytania.
Lubie obserwowac ludzi i zastanawiam sie jak to jest, ze czasami na jednych spada tak duzo ,a innym jakosc sie wszystko uklada.
Czasem jest tak ze ludzie wcale nie zasluguja na szczescie ,ktore ich spotyka a jednak tak jest.
Jak o to pytalam innych zawsze mowili zobaczysz ich los kiedys tez doswiadczy.Dlugo czekalam na tzw. sprawiedliwosc nie dlatego,ze jestem msciwa ale chcialam doszukac sie jakis regul ,ktore rzada naszym zyciem.I co? Nie ma!!! Nie ma nic co mogloby wyjasnic dlaczego jednym ludziom sie powodzi ,a innym nie.
Myslalam, ze moze znajde odpowiedz w religii. Nie znalazlam.
Ale wiem jedno,ze bez wartosci,ktore sa nam wpajane od dziecinstwa nie daloby sie zyc.
Nie wiem i nie chce sie zastanawiac czy Bog ma udzial w tym co nas spotyka.
Bo przeciez byli ludzie ,ktorzy zgineli w obozach albo w jednej chwili w czasie kataklizmow stracili wszystkich bliskich.
Ale wiem,ze jak juz wszystkiego zabraknie to moge isc i opowiedziec mu o wszystkim. Bog wypelnie proznie ,ktora zostaje wtedy gdy cos cennego tracimy.I mam wrazenie,ze jak nikt inny wszystko rozumie.