wierszyki smutne - Netkobiety.pl

Czekałam dotyku mężczyzny
W zapachach po szyi się pnących
Schowałam usta i dłonie
Pośród domysłów we mgle brodzących
Ostatnie myśli czyste
Chciałam gołębiom ofiarować
I na nic już nie liczę
Już nie mam co żałować

Ośmiornica nie musi się malować
Wystarczy nastrój i odpowiednia woda
Kolor sam się pojawia nie trzeba nic tuszować
Tylko dwie sekundy i cała się zmienia
Inny makijaż świeże spojrzenia
Ciśnienie wokół duże a tabletek nie łyka 
Głowa jej nie pęka i nie nosi szalika
Gdyby tak chciała skoczyć na miasto
Cztery pary szpilek na deptaku ciasno
Przeglądać jej szafę z butami
Czego by się tam nie znalazło
Lecz Galerie Trendy Pokazy
To nie są jej obrazy
Ośmiornica się nimi nie zachwyca
Ona jest modą sama dla siebie
Kobietą która przeistacza się w każdej potrzebie
Gdy tylko zapragnie już to ma
...a ty,tamta,ja...

Wiersz przez wielkie W

Wyrwali skrzydła
Rozproszyli marzenia
Zatrzasnęli drzwi
Dla chęci istnienia

Pomazali twarz
Barwą bez uśmiechu
Byś zamilkła pośród
Cieni bez oddechu

z pozdrowieniem.

Czego chcesz
Od niedoścignionych
W chwilach lepszych spajanych
Niespełnionych marzeń
Obarczasz je własnymi niepowodzeniami
Porzucasz
One wciąż unoszą się
Nie dla siebie
Pragną spełnienia
Tak jak kiedyś Ty
Tworzysz kolejne
Nic nie zmienia się
Bo nie chcesz
Produkujesz bez celu
One błąkają się
Czasem o którymś sobie przypomnisz
I gdy już myśli że stanie się
Zostawiasz je na później
Po latach uchodzi z nich energia
Nadzieja że uda się
Stają się senne
Snują jak cień po twoich wspomnieniach
Wpadając przypadkiem na okna i drzwi
Widziałam te oczy przez firankę

Zaproś mój uśmiech do tańca
Popłyniemy tangiem do walca
Między zadumą a chichotem
Rytm na cztery,trzy z powrotem
Obok siebie w pustym świecie
Gdzie nostalgia jest w pakiecie
Melancholia tak mi bliska
Każdej nocy łzy wyciska
A o świcie zasną nuty
Tylko księżyc będzie smutny
Więcej z gwiazdą nie zatańczy
Pragnął by ją mieć na tarczy
Lecz panienka jest płochliwa
W taktach dźwięku
      ...się rozpływa
Jemu krócej jest do słońca
Ona gaśnie zimna drżąca
Obieg jest zamknięty
Pełny obrót dobiegł końca

Summerko
Celowo użyłam słowa ''krócej'' gdyż chodzi o odległość Księżyca do Słońca a dalej Księżycowi w km jest do Gwiazdy.
Natomiast emocjonalnie zawsze jest bliżej ukochanej. Po za tym słowo ''bliska'' już występuje przy melancholii.
Lecz każdy może zmienić (zamienić) słowa wedle własnego uznania. Pozdrawiam Kamila

Rozumiem Twoją wrażliwość na słowa.  Dziękuję za wyjaśnienie. 

Nie wierzę w Boga
Miłość nie jest po to
Bym była mężczyźnie podległą istotą
Kto to wymyślił
Na pewno nie Bóg
Ktoś słaby,sfrustrowany tylko mógł
Zniewolić kobietę fizycznie delikatniejszą
Zgwałcić,pobić jest rzeczą najpodlejszą
Lecz gdy trzeba rozwiązać problemy dnia codziennego
Mężczyzny nie ma,skrywa się w cieniu chłopca słabego
Wtedy widać wyraźnie która płeć jest silniejsza
A która się tylko nadyma jak bańka powietrza
Dlatego modlę się do Bogini
By dała nauczkę każdej męskiej świni

Potrzebuję wyciszenia
Od gwaru zakupów
Dobrych rad
Chcę posłuchać siebie
Zanim będę zła
Wytnę cię z każdej fotografii
Zapach twój usunę z pościeli i szafy
Wmawiałeś mi że mam trudne dni
A co ty możesz o nich wiedzieć
Nie przechodzisz ich
Choćby jogin chciał ułożyć ciało
By złagodzić ból
W środku zawsze będzie coś bolało
Więc nie mów mi
Wyjdź z moich myśli
Monolog dobiegł końca
Koleżanki przyszły

Po co ufać którego nie znasz
?
Daj otwarte wrota swych ust
!
Boisz się? życia kiermasz,
do śmierci taki jest mus
pozorom? czego ty pragniesz ?
Już jesteś wielka:)

"Chodzę i stoję - boli.
Leżę i siedzę - tak samo.
Może przestanie boleć jak pofrunę lub zawisnę.
Wybacz mi, mamo!"

Płacz nim Jesień...
Szeptała,gdy będzie Ci smutno
Otwórz wszystkie okna i drzwi
One popłyną pomalutku
Jedna obok drugiej
Czyste,jak twe serce
Siostry w smutku
Będzie ich wiele,w życiu Twoim
Czasem pomyślisz,czy to się nie skończy
Jeśli,znikną łzy
Uschniesz i Ty
Płacz dziewczyno
Bo jesteś wrażliwa
Nie jest Ci obojętne
Gdy los przerywa cudze szczęście
Po burzy,zakwitniesz raz jeszcze
Nie chcę zakwitać,chcę żyć wreszcie
Płakałam,jak Wróżka radziła
Cierpiałam bo byłam bezsilna
Los mnie nie skrzywdził,lecz podli ludzie
Jak mam rozkwitnąć,gdy wciąż czuje burzę
Zła czy miłosierna
Oni nie mieli dylematu,przeszli do sedna
Wspomnienia niechciane pozostaną
Oceany łez ich nie zmyją
Może,między jedną a drugą łzą zamknę oczy
Wszystko zniknie
                      ...i się skończy

Nigdy się nie odwróciłam
Nigdy nie odejdę
Zawsze będę przy Tobie
Z zimnym martwym sercem

Wód Twoich dotyk
Zaklęty w nienawiści
Dla mnie jest pieszczotą
Która Nas oczyści

Ostatni wers schnie na kartce
Oczy już nie chcą być tak szeroko otwarte
Usta nie będą mówiły wiele
Zamilkną w skupieniu jak nocą dzwon w kościele
Nadejdzie pełnia a my tacy inni
Ni mniej ni bardziej ale jednak winni
Potem nastąpi ciemność i już żaden dzień
Na końcu czeka sen

Dziś się urodziłam
Nie...
Rodzę się każdego dnia po swojemu
Co sekundę w świat rozmaitych emocji
Wkomponowuję siebie
Często bez przyjemności
Lwicą jestem
Lecz nie żyję w stadzie
Blisko ale to inny układ
Nocą wracam do swych wód płodowych
Gdy ból staje się nieznośny
Dalej jest tylko otchłań
Wyobraźnia faluje

Ześlij Nam los z bogatymi darami
Otwartą dłoń ze skrzydłami
Myśl nową co nie przekwita
Moc Wielką by już nie pytać

Nie znalazłam,pomysłu na więcej
Stapiam,odłamki choć nie chcę
By wróciły obrazy i mdłości
Robiłam to bez miłości

Tamto,co było święte
Wyschło,zatarło się i nie chce
Stać,na straży moralności
Aktorów Teatru Nicości

To jest taka gra,coś upiększa,gdy ktoś da
Dwa talary,zaufanie,nie dręcz się,zmieniłam zdanie

Smutne i ładne

Czy jestem szczęśliwa
Wczoraj,szłam ulicami Paryża
Widziałam biedę i obojętność
Stałam na Wieży,
            z niej dostrzec ciężko
Gdzie można schować
Wypłynie nocą,zacznie od nowa
Mam pogłaskać tego,
              co za mną lata
Tamten tylko spojrzy...
     Bardziej się opłaca
Jest ciepło,i mam lekkie sny
Więc,o co chodzi
To nie są te dni
Gdy chodziłam,ulicami Paryża
Torebka,pięć tysięcy Euro,
             przed nią szyba

Dwadzieścia dziewięć razy
Zabije cię
Nie będzie lżej
Letni gram smutku
Zanurzę we krwi
Pomalutku
Niech prowadzi
Po krawędzi horyzontu
Coraz niżej
Coraz mocniej
Na postronku
By się można było,
           skatować
Wypluj gumę
By kałuży posmakować
Zobaczysz,nie zrozumiesz
Dotykam,nic nie czujesz
Znam metody,
          co kruszyły głazy
Wszystko mało,
        tym bez twarzy

Na postronku

W każdym spojrzeniu
Twarz Jej obca
Malowana późną jesienią
Na podartej sukience chłopca
Brudnym odcieniem bieli
Szarością milczenia
Wtłoczona pod warstwę
Samotnego cierpienia

Odpowiedz mi,za Niego
Bo,wciąż czekam
Choć,jeden mały znak
Niech,już nie zwleka
Wierzyłam,od tysięcy lat
Nadal,wierzyć będę
Kiedyś,znów przemówi
Ona,obok będzie
Otworzy,swe ramiona
Jak,matka i ojciec
Dlatego,że tak kocham
Po cichu,skromnie

Lśnisz,mój Książę
Jak,Księżyc majowy
Spojrzenie Twe,
Onieśmiela moje oczy
Serce tonie,w sprzecznych uczuciach
Najpierw,mnie pragniesz
Potem,odrzucasz
Znów,wysyłasz
Nie jasne sygnały
Jak,mam Ci ufać
Jesteś,taki nie stały

Przygotuj,pupę
Jesteś,nie posłuszna
Od teraz,tak będzie córko
Bo,jesteś próżna
Wypędzę,wszelką plugawość
Z mej,szesnastolatki
Jeszcze,mi podziękujesz
Za,czerwone pośladki
Ja,w Twoim wieku
Nie śmiała bym,słowem
Sprzeciwić się,mamie
Tak,radzę i Tobie
Bałam się,matki
Kochałam i nienawidziłam
Ale dosyć o mnie
Sprawię,że będziesz miła
O dwudziestej,masz być w łóżku,
                    po modlitwie
Odbieram Ci komórkę
Facebooka i portale wszystkie
Odeślij,koleżanki
Zapomnij,o chłopcach
Ja,decyduję czy pójdziesz,
W spódniczce,czy w spodniach
Rajstopy,będziesz ubierała co dziennie
Na wakacje,jak pozwolę,to zdejmiesz
Bym zapomniała,zero makijażu
Wystarczy błyszczyk
Nie dopuszczę,byś wyglądała jak...
Po za tym,nie masz pryszczy
Z buntowniczki,znów zrobię,
Grzeczną dziewczynkę
Chyba,nie warto było...
A,może masz zdanie inne

Atrakcyjną,byłam wczoraj
Dyskoteki,późna pora
Dzisiaj,puder sypie się z obrazu
Popraw mnie,Malarzu
Dłoń drży,oko nie dowidzi
Szkoda,że inni mężczyźni...
Widzą,tylko młode
Już,nie liczy się co jest w głowie
Ciało,tylko wdzięki
Co mają zrobić,wcześniejsze panienki
Zostać nałożnicą skalpela
Kwasy,silikony,botoksy
Czy to jeszcze,jestem ja
Czy,twór obcy
Powiększyłam piersi,stałam przy garach
Powiedział,jesteś za stara
By,pokazać się ze mną na plaży
Mam,trzydzieści jeden lat
Przede mną,jest cały świat
Nie zepsuje mi tego,żaden gad

Wiersz mi się podoba, ma klimat i wymowę ale bez ostatniego wersu.

Tak o poranku
Gdy mnie zawołasz
Nic nie odpowiem
Kobiety się nie woła
Może będę spała
Może będę gotowa
Lecz ci nie odpiszę
Może boli mnie głowa
Nie pomogą kwiaty,łyk szampana
Ja po prostu,chcę być sama

Dlaczego nie mogę umieścić postu ?