Czy należy zawsze mówić prawdę? - Netkobiety.pl

Wszystko zależy od sytuacji. Ale jeżeli narzeczony o coś się mnie spytał i wiedziałam, że to może go zaboleć to i tak powiedziałam prawdę. Nie można budować związku na kłamstwie.

W "dobrej wierze" kłamię wtedy, kiedy nie chcę komuś sprawić przykrości, bólu czy zmartwienia. Zazwyczaj nie mam wtedy wyrzutów sumienia, chyba, że kłamię mojemu facetowi - wtedy pomimo, że kłamstwo jest w "dobrej wierze", to czuję się jakoś głupio.
A kiedy należy bezwzględnie mówić prawdę? Wtedy, kiedy zatajenie prawdy/kłamstwo, jeśli wyjdzie na jaw, może wiele napsuć i ryzyko jest niewspółmiernie duże w stosunku do korzyści.

Ogólnie jestem takiego samego zdania jak dr House: everybody lies

Mówienie prawdy jest wielką sztuką

Kiedy decydujesz się powiedzieć prawdę, która jest niewygodna dla odbiorcy, musisz być przygotowany na krytykę, złość, a nawet ból i smutek drugiej osoby. Odbieganie od prawdy w stronę fałszu, kiedy musimy powiedzieć o swoich porażkach i niedoskonałościach lub przyznać się do winy uchodzi za zachowanie bardzo nieeleganckie. Takie kłamstwo ma zupełnie inny charakter niż koloryzowanie i ubarwianie własnego życia. Czym innym jest powiedzenie ?Spędziłem wakacje w nadmorskim kurorcie? choć tak naprawdę wyjechałeś do pracy do nadmorskiej miejscowości, niż wyprzeć się własnych błędów i obarczyć winą za źle wykonane zadanie koleżankę z pracy. Druga sytuacja jest niedopuszczalna, jeśli zamierzasz uchodzić za człowieka kulturalnego.

mojemu chłopakowi na razie nigdy nie skłamałam i nie zamierzam... wcześniej, przy mniej poważnych znajomościach, byłam okłamywana i dlatego w tym związku stawiam na szczerość i tego samego oczekuję od mojego  partnera. na szczęście w tej kwestii się zgadzamy
a co do kłamstwa ogólnie... wydaje mi się, że takie sytuacje są dopuszczalne, ale ciężko podać przykład. warto jednak kierować się dobrem tej drugiej osoby niż własnej.. wtedy dopuszczam do siebie myśl o "nie mówieniu całej prawdy"

Tego właśnie nigdy nie rozumiałam... naprawdę wolałabyś usłyszeć "wyglądasz dziś okropnie" albo "moja ex była lepsza w łóżku" czy coś w tym stylu, jeśli ktoś tak myśli? Temat jest między innymi o kłamstwie mówionym po to, by nie sprawić komuś przykrości i ja jestem za tym, że czasem lepiej skłamać, niż powiedzieć coś, co sprawi komuś ból.

A ja uwazam,ze nie nalezy klamac,ale nie trzeba mowic wszystkiego.
Trzeba umiec wybrac mniejsze zlo.

w sumie to nie okłamuję tylko mojego partnera.Kilka razy powtarzałam mu np jaka jest jego rodzina,że nie
podoba mi się zachowanie jego matki itp.Z nim jestem szczera do bólu.Teraz myślę,że na pewne tematy(np jego
kochanej rodzinki nie powinam się wypowiadać w taki a taki sposób).
jeżeli chodzi o resztę świata to kłamię w dobrej sprawie,aby nie sprawić komuś przykrości itd.
ale to raczej drobne kłamstwa.

Przemilczanie to też nie najlepsze wyjście. Wlaśnie dziś, dowiedzialam się, że mój chlopak jedną sprawę przemilczal, ja uważam że mnie oklamal, on utrzymuje że to bylo w dobrzej wierze żeby mnie nie denerwować. Jednak wolalabym wtedy uslyszeć wszystkood razu, dostac szalu,a teraz już dawno by mi przeszlo, a nie teraz kiedy mamy jeszcze inne problemy, a on sie po prostu wygadal, sam swoje klamstwo wydal. a ja czuje się tak oszukana, oklamana,jeśli powiedzial by mi to od razu teraz bym nie byla na niego zla. i nie wiem jak mu dalej wierzyć...
Tak czy inaczej klamstwo, niedopowiedzenia, przemilczenia potem powodują konflikty i problemy. Lepiej tego unikać.
Chyba że to male nic nie znaczące sprawy...

Trudne pytanie.Myślę,że nie zawsze należy mówić prawdę,np.jeżeli ktoś ma ciężko,wręcz nieuleczalnie chorą matkę,i dostaje taką wiadomość,to raczej nie powinien jej tego mówić,bo mogłoby to wpłynąć na pogorszenie się jej i tak nieciekawego stanu...Osobiście uważam,że kłamstwo zawsze wyjdzie na jaw i wszystko można ukryć,ale tylko na jakiś czas.A potem można stracić czyjeś zaufanie.