Wpływ wyznawanej religii na pracę zawodową - Netkobiety.pl

Mnie ciekawi, gdzie Ty pracujesz? Pierwszy raz o czyms takiem slysze. Dla mnie religia to prywatna sprawa kazdego czlowieka i  w pracy, nie powinno to nikogo interesowac.

Ha, ha... Dobre pytanie. Zapewniam, że o zatrudnieniu zdecydowały kompetencje i nikt nie pytał o wyznanie. Przełożonym bardzo zależy na atmosferze i unikaniu konfliktów, stąd ich reakcja.
Być może niepotrzebnie wspomniałam o zdarzeniu z pracy, ale ta sytuacja sprowokowała moje rozważania.

Summerko, mam podobne zdanie. Często powtarzam, że w każdym środowisku znajdą się partacze i sumienni ludzie, a co dopiero w zawodzie.
Jednak ludzie czasami skłaniają się do zatrudnienia kogoś wierzącego, zamiast nie, albo wyznawcę konkretnej wiary.

Jeżeli o to samo stanowisko będą ubiegać się z identycznymi referencjami Świadek Jehowy i niewierzący, to skłaniają się w kierunku wierzącego. Dlaczego? Bardzo proste. Nie pije - brak ryzyka przychodzenia na kacu do pracy, nie pali - nie będzie kombinował nad przerwą na papierosa, nie kłamie - raczej korzyść oczywista, nie kradnie - przeważający argument. Czy rozsądny pracodawca oprze się takim argumentom?

Dlaczego dyskryminacją?
Chyba pracodawca ma prawo wybrać osobę, którą uważa za bardziej kompetentną. Jeżeli ma do wyboru osoby o tym samym wykształceniu, podobnym doświadczeniu, to kiedy łamie konstytucje wybierając tę, która jego zdaniem będzie bardziej sumienna?
O dyskryminacji można mówić, gdyby nie zatrudnił kogoś z powodu wyznania.

Ateistą.
Nie sugeruj się tym że interesuję się religiami i systemami filozoficznymi. To tylko hobby.
To że napisałem o tym iż spotkałem sumiennych chrześcijan o niczym nie świadczy. Po prostu podałem przykłady z życia.

Kolejny raz podkreślam, że piszę o dwóch kandydatach o tych samych kompetencjach lecz innych wierzeniach.
Zakładając firmę wolisz zatrudnić kogoś, kto być może będzie przychodził do pracy na kacu, haju i Bóg wie w jakim jeszcze stanie, kantował, kombinował i uważał, że robi łaskę pracodawcy, czy kogoś kto ze względu na przekonania jest uczciwy i chemicznie czysty, a do tego będzie wykonywał swoje obowiązki z pełną starannością?
Pracodawcy wciąż kwalifikują ludzi pod byle pretekstem. Ileż to wątków na forum, że ludzie są oceniani przez wygląd, nie otrzymują pracy, bo potencjalnemu pracodawcy nie spodobał się tatuaż. Proponuję jako test założyć pentagram na szyję i spróbować poszukać pracy.

Uważam, że kultura i wychowanie oraz praktykowanie danego wyznania ma ogromny wpływ na życie codzienne. Rozsądny człowiek wybierze ekologiczną żywność z pewnego źródła, nawet jeśli wiarygodność tego źródła jest poparta tylko, albo aż wiarą.

A ja poprosze o wynika badan potwierdzajace wieksza uczciwosc, pracowitosc, rzetelnosc ludzi wierzacych.
Bo jak na razie sa to opinie autorki watku.

Jak na razie najwiecej ludzi wierzacych jest w wiezieniach.
W Stanach obszar tzw. Pasa Biblijnego pokrywa sie z najwieksza przestepczoscia. Najwiecej ateistow jest wsrod wyzszej kadry uniwersyteckiej.
Panstwa ateistyczne (np.Skandynawia) maja niska przestepczosc. A poziom podnosza muzulmanie i nasi rodacy.

Słuchałam ostatnio polskiego księdza, który prowadzi parafię w Anglii, w dużym mieście, gdzie jest kilkutysięczna polonia. Mówił, że niestety rodaków widuje w kościele tylko przy chrztach i ślubach oraz w Sobotę Wielkanocną na święcenie koszyczków.

Dlatego trzeba by jeszcze dobrze zdefiniować, co znaczy "wierzący"? Nie wszyscy tzw. wierzący traktują z równą powagą zasady, z którymi się utożsamiają i w tym zapewne tkwi kontrowersja tego tematu.

Pytanie w wątku jest z gatunku trollowatych. Takie zainteresowanie "pracodawcy" nie ma podstaw prawnych i dyskusja o wyznaniach i religiach jest niedopuszczalna na bazie polskiego prawa !! Cytuję:

""Na gruncie polskiego prawa obowiązuje bardzo ważny przepis prawa, mianowicie art. 51.1 Konstytucji. Zgodnie z jego brzmieniem nikt nie może być obowiązany, inaczej niż na podstawie ustawy, do ujawniania informacji na temat jego osoby. W zakresie udostępniania danych osobowych kandydatów do pracy stosujemy art. 22 z 1 par. 1 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks Pracy (Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141 z późn. zm.).

Zgodnie z jego brzmieniem pracodawca może żądać od kandydata do pracy następujących danych: imię (imiona), nazwisko, imiona rodziców, data urodzenia, miejsce zamieszkania (adres do korespondencji), wykształcenie, przebieg dotychczasowego zatrudnienia, innych danych osobowych jeżeli przepisy prawa go do tego upoważniają (przykładowo dostarczenie odpisu z Krajowego Rejestru Karnego ? dotyczy to tylko takich stanowisk gdzie przez pracownika musi zostać spełniony warunek niekaralności czy posiadania pełni praw publicznych, inny przykładem jest żądanie okazania zaświadczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań do wykonywania pracy na danym stanowisku).

Pracodawca nie może pytać o stan cywilny, ale może wyjątkowo zapytać o to czy kobieta jest w ciąży. Może to zrobić tylko wtedy gdy stanowisko wiąże się z wykonywaniem pracy wzbronionej kobietom ciężarnym (np. podnoszenie ciężarów). Przyszły pracodawca nie ma prawa także żądać dostępu do profili społecznościowych, nie może pobierać odcisków palców, nie może pytać o preferencje polityczne, wyznanie, przynależność związkową, poglądy religijne czy filozoficzne, pochodzenie rasowe czy etniczne, dane o stanie zdrowia, dane dotyczące kodu genetycznego, nałogi, życie seksualne, mandaty karne, skazania czy orzeczenia wydane w postępowaniu sądowym lub/i administracyjnym (chyba, że jest to dozwolone szczególnymi przepisami prawa).

Przyszły kandydat do pracy nie musi także odpowiadać na pytanie o sposoby spędzania przez niego wolnego czasu czy posiadanie przez niego samochodu. Jest to bowiem jego sfera prywatna"".

Autorko, na pewno rozmowa i dyskusja z pracodawcą dot. sfery życia religijnego, czy raczej nagannego zachowania na stanowiskach pracy ?? W pracy nie robimy żartów i nie opowiadamy permanentnie dowcipów, nie szydzimy i nie naigrywamy się z innych pracowników... Temat rozmowy na pewno był inny i dość pokrętnie sobie ten temat przyswoiłaś...

To co napisalas koreluje ze spadkiem liczby wierzacych i praktukujacych w Polsce co jest trafnym spostrzezeniem, gdyz z reguly nihilizm,  ateizm, brak wiary koreluje ze wzrostem przestepczosci z tym ze nacisk jest na te gospodarcza. Jesli sie wiec porowna to obecnie z tym co bylo za PRLu i skoreluje ze znacznym spadkiem wierzacych, to ew. mozna podjac wnioski takie jak podjelas ale w zupelnie innym kierunku.

Wogole mylisz wplyw kultury, systemu, sytuacji na poziom przestepczosci i to jeszcze bez wyszczegolnenia przyczyn, jej rodzajow.

Podajesz jakies artykuly, stosujesz tu wolne, niezwiazane ze soba powiazania, negujesz wplyw najpowszechniejszego znanego czynnika czyli alkoholizmu.

Jesli jestes ateistka to az rece opadaja bo poziom wnioskowania, skojarzenia jest wyjatkowo niski. Wlasnie odwrotnie, zamiast poruszac sie w swoich wyobrazeniach, nalezaloby sie pochylic nad prawdziwymi przyczynami roznych zjawisk, zamiast na sile kojarzyc nie zwiazane ze soba rzeczy.

To az ZENUJACE ze nie uzylas zwyklego google i nie przeczytalas pierwszego z brzegu opracowania na temat przestepczosci, ktorego przyczynami sa:

- Bezrobocie

- Bieda, niski poziom zycia

- Zbyt lagodne wyroki

- Zle wychowanie dzieci

- wielokulturowosc (obecnosc cudzoziemcow) - ksenofobia, zawisc, odmiennosc (najmniejszy % tutaj)

- Upadek obyczajow, brak poszanowania dla tradycyjnych wartosci (w tym panstwa - bardz dobry przyklad Holandia vs. Polska)

- brutalne obrazy w TV, kinie

- brutalne gry

- bezboznosc, upadek religijnosci w spoleczenstwie

JEST WIEC DOKLADNIE ODWROTNIE NIZ SUGERUJESZ.

Moim zdaniem, tym bardziej ateizm powinien sklaniac do poszukiwania prawdy nic do prezentowania...po prostu glupoty.

A co do uczonych to wielu wybitnych bylo i jest wierzacych tak samo jak i pracujacych na uczelniach. Z ta tylko roznica ze na zachodzie jest postepujacy laicyzm a w Polsce nadal jest sporo ludzi wierzacych. Ich liczba sie zmniejszyla znacznie, tak samo jak sie zwiekszyl poziom niektorych przestepstw. To oczywista korelacja biorac pod uwage przyczyny przestepstw, ktore podalem wyzej.

Jak wyglada typowa impreza firmowa w obszarze kulturowym Skandynawi. Otoz ma miejsce w lokalu zamknietym. W momencie kiedys gosc jest pijany w trupa, pod tylne dzwi podjezdza samochod i zawozi go do domu tak zeby nikt nie widzial. Publiczne bowiem pokazanie sie w takim stanie jest pietnowanie spolecznie. Jest to woczywiscie hipokryzja i jest tam o wiele gorzej niz w Polsce.

Co wiecej dane statystyczne, to ta matematyka na ktora sie powolujesz mowi ze srednie spozycie alkoholu w Polsce jest ... PONIZEJ SREDNIEJ EUROPEJSKIEJ. A wiec w kraju chrzescijanskim...pije sie mniej. Przed polakami sa np. niemcy, dunczycy, brytyjczycy.

Jest jeszcze cos takiego jak ryzykowne picie w ktorym polska jest na 15 miejscu w UE ze wskaznikiem 19l dla mezczyzny, gdzie np. Fin ma 42l a wspomniany Dunczyk 38l mocnego - dane WHO

Dziewczyno do ksiazek, do encyklopedii, do danych, do opracowan bo to co wypisujesz tutaj to sa KOMPLETNE BZDURY!!!!

Kraje skandynawskie:
Szwecja ? tu ciekawostką jest, że do 1999 roku Kościół ewangelicko-luterański Szwecji, do którego przynależność w 2012 roku zadeklarowało 67,2% ludności, był kościołem państwowym.
Norwegia - 86% społeczeństwa należy do Kościoła Norweskiego, który jest państwowym Kościołem protestanckim.
Dania ? znowu religia państwowa ? Kościół Danii lub Duński Kościół Narodowy, oficjalnie Kościół Ewangelicko-Luterański Danii - 79,1% ludności.

Moje zestawienie nijak ma się do tematu, ale mam nadzieję, że przybliży pojęcie krajów skandynawskich.

Jeżeli chodzi o moje wypowiedzi, którym zarzucasz sporo, to trudno mi się ustosunkować do takich słów jak:

Czy ktoś prowadzi takie badania? Jeżeli nie, to nie ma potwierdzenia zarówno na rzetelność wyznawcy danej wiary, jak i na nierzetelność.
Prawdą zaś jest fakt, że pracodawcy, jeżeli tylko mają informację o wierzeniu danego kandydata, to biorą ją często pod uwagę, przynajmniej polscy. Oczywiście łamią tym prawo, ale mają na względzie dobro własnych interesów i trudno mieć im to za złe.

Jezeli pracodawcy, przedkladaja wlasnie Interesy, ponad prawo, to ja ateistka w przeciwienstwie do ciebie osoby wierzacej ,zadam traktowania ich jak przestepcow.

Pracodawca NIE MA PRAWA PYTAC O WYZNANIE.

Ludzie często sami eksponują swoje wyznanie. Gdy się widzi medalik Matki Boskiej na szyi, to chyba wiadomo do jakiej wiary zakwalifikować daną osobę. Symbole dużo mówią o człowieku, również styl ubierania się. Osobiście znam człowieka, którego niedoszły pracodawca wyrzucił za drzwi, bo miał długie włosy i glany. Mężczyzna starał się o pracę fizyczną, w której jego ubiór nie miał znaczenia.
Zgadzam się z Tobą, że o sumiennym wykonywaniu obowiązków zawodowych nie świadczy przynależność religijna, ale odpowiedzialność. Niestety bardzo często ludzie zwracają uwagę na wyznanie i wynikający z niego stereotyp.