Prawo ? prawem, ale tradycja musi być. - Netkobiety.pl

U nas wieczerza wigilijna jest tradycyjna. Typowe potrawy bezmięsne.
Nie zabraniam nikomu jeść mięsa i w lodówce zawsze jest coś przygotowane. Mam ten komfort, że moje dzieci są już w takim wieku, iż decydują same za siebie. To co mogłam, wydawało mi się słuszne, im przekazałam, a teraz to już ich wolna wola.
Powielam tradycje naszych rodziców i przodków. Być może dlatego, że zostałam tak wychowana, a może z szacunku i dla pamięci.

Ja jestem niewierząca, ale do dziś dzień święta z rodziną obchodzę, jest tradycyjnie, czytanie Pisma Świętego, dzielenie się opłatkiem, potrawy bez mięsa, karp w galarecie, kapusta z grzybami, pierogi z kapustą i grzybami, kluski z makiem, barszcz z uszkami zawsze 12 potraw, ah no i kompocik Wszystko przygotowane tradycyjnie bez żadnych proszków czy innych gotowców. Babcia nas męczy kolędami, u nas mało kto chce ich słuchać ja od ojca metalowiec, siostra też, mój też, druga siostra też raczej nie ma zamiaru ich śpiewać więc puszczamy z kasety ;P

Wigilię obchodzimy po polsku, drugi dzień świąt trochę polsko trochę francusko, mieszają się tradycje z obu krajów.

Uważam, że to jest fajne. Pomimo, że jesteś niewierząca nie obrażasz się na tradycję. Święta, to też czas spędzony z bliskimi, czas pokoju i pojednania.
Co do słuchania kolęd, to warto się do tego przekonać, choćby z szacunku dla babci.

Tradycja nakazuje też pozostawić wolne miejsce dla wędrowca. Nikt nie gwarantuje, że będzie nim nasz współwierca.

Nie mogę już edytować.

Jest też sianko pod obrusem, łuska karpia do portfela

U mnie w domu mięsa nie ma w Wigilię. Zresztą bez przesady, jeden dzień w roku można się chyba przemęczyć (zależy jak kto jest religijny, ja tam przestrzegam postów wszelakich cały rok)

Zresztą jest tyle jedzenia, że i tak tego nie damy radę zjeść w jeden wieczór, więc i w Boże Narodzenie nie mamy typowych mięsnych dań (z wyjątkiem bigosu i szynek). Wigilię zawsze zaczynamy od barszczu z uszkami (nie wszyscy go u nas lubią, więc jest do wyboru jeszcze zupa grzybowa). Później mamy smażonego karpia, którego osobiście nie znoszę i rok w rok apeluję, żeby go nie było, a jeśli już ma być, to żeby przynajmniej oporządzić go w sklepie, a nie męczyć biednego zwierzaka w domu (widok odciętych łbów u babci w kuchni zawsze mnie przerażał)... W tym roku mama się zlitowała i mają być oprócz karpii ryby morskie. Następnie są pierogi z kapustą i grzybami (ja zazwyczaj karpia olewałam i od razu zabierałam się za pierogi, czasem mamy różne rodzaje pierogów - są ruskie, są na słodko z serem). Oprócz tego są śledzie w kilku rodzajach, od paru lat chcemy też mieć łososia wędzonego na stole. To chyba by było na tyle z tego, co kojarzę. Jest też kompot z suszu, ale mało kto go chce, mama go zazwyczaj gotuje dla siebie.

A mam do was takie pytanie o post. Bo niejedzenie mięsa to oczywistość. Ale czy u was jest tak, że cały dzień nic się nie je, dopiero gdy zasiadacie do kolacji? (z tą kolacją to w sumie nad wyrost powiedziane, bo ciemno robi się już o 16 ;P). Bo chyba Kościół tego oczekuje, u mnie śniadanie się je normalnie, tylko może jest ono skromniejsze (chociaż ja i tak rzadko kiedy jem dużo na śniadanie)

U mnie w domu Wigilia zaczynala sie od barszczu i pasztecikow z kapusta i grzybami. Barszcz z porcelanowego dzbanka, w porcelanowych filizankach Jako dziecko bylam przekonana ze inaczej sie barszczu wigilijnego nie je, jak sie dowiedzialam ze ludzie jedza z talerzy lyzkami to bylam w szoku. Jeszcze z jakims "wkladem".
Potem karp w galarecie - nie jadlysmy go z siostra, wiec dla nas czasem jakas ryba smazona. Ale bylo narzekanie, ze w swieto smierdzi smazenina. Do karpia chalka, domowa. Potem salatka z warzyw ktore byly do galarety, tj, najpierw gotowalo sie jarzyny, wyciagalo i w tej wodzie gotowalo karpia. Warzywa ryba nie smierdzialy. Sledzie - tez z siostra nie jadlysmy.
Wielkim zdziwieniem bylo dla mnie ze karpia sie smazy - u nas nigdy tego nie robiono. Slazacy jedza do tego piernik - nigdy sie nie odwazylam sprobowac ani tego piernika ani smazonego karpia.
Wszystko nakladalo sie na talerz (oczywiscie zmiana talerzy po barszczu), nalezalo jesc po trochu, absolutnie nie nakladac na chleb. Jedzenie czegos np, pierogow czy kaszy, normalnie jak obiadu bylo profanacja.
Nastepnego dnia do barszczu dolewany byl wywar w ktorym gotowala sie szynka - nie cierpialam tego, dla mnie i siostry zostawal czysty barszcz.
Sniadania i kolacje ( i imprezy w gronie rodziny) byly podobne jak wigilia - wszystko na talerzu, kroilo po trochu, chleb byl osobno ew, posmarowany maslem chociaz to bylo uwazane za deklasacje. Zwlaszcza jak na imprezie byla ciotka -hrabina.

Ze wszystkiego mozna zrobic galarete dodajac zelatyny. Z karpia robi sie gotujac calego (dlatego potrzebna jest glowa) ale zelatyny i tak raczej trzeba dodac.

Karp to mieso przeciez, wiec jak bez miesa?

Nino w Polsce się tak utarło, że się mówi bez mięsa i ryby się jak mięso nie traktuje (ja również tak jak Ty uważam że to mięso), ja i tak go nie jem, trudno żebym zabroniła go jeść całej rodzinie

W Polsce od dawna się mówi że Wigilia bez mięsa a ryba jest, nie zmienię tego że tysiące ludzi tak mówi

Jest opisana, przynajmniej nie widziałam nie opisanej, jest też coś co nazywane jest żelatyną roślinną z agaru.

Można normalnie kupić i używać, stosuje się też do kuchni molekularnej i do wielu produktów używany jako zagęstnik.

Kodeks Prawa Kanonicznego jak zaklaszcze tak  lud tańczy. Jakże to godne pochwały .. jednym słowy pacynkowo, bal marionetek tańczĄCY do rytmu zależnie od fanaberii ,zachcianek  i kaprysu  P.K   

W moim domu rodzinnym, kolacja wigilijna to zlepek tradycji wielkopolskich i podkarpackich.
Zawsze jednak, na początek, była zupa grzybowa z makaronem, a później, jak leci.
Były u nas, oprócz klusek z makiem, także makiełki, czyli krojona w kostkę czerstwa bułka pszenna wymieszana z masą makową nasyconą mlekiem z miodem.
Wiadomo, kapusta z grochem, kapusta z grzybami, pierogi z kapustą i grzybami leśnymi.
Krokiety i barszcz z uszkami zaczęły się pojawiać, gdy dorośliśmy, by zadośćuczynić tradycjom naszych partnerów.
Z ryb, oczywiście karp panierowany, śledź w śmietanie i w oleju.
Nie cierpię rybnej galarety, nigdy w domu rodzinnym jej nie przygotowywano.
I dobrze.
W odróżnieniu od Eillen, tradycja jest dla mnie bardzo ważna, bo jest elementem budowania nastroju i wyjątkowości okresu świąt Bożego Narodzenia.
Ta tradycja, o której mówił jeden z bohaterów "Misia" Barei w ostatniej scenie filmu.

Halucynogenne działanie ma tylko sok z rośliny lub niedojrzałych nasion. Dojrzały, niebieski mak nie zawiera żadnych substancji halucynogennych.

Bo taka odmiane sie hoduje. Byly odmiany ktore mialy halucynogenne nasiona. Mysle ze podobny proces zaszedl z galka muszkatolowa i imbirem - zwiekszajac ich wzrost i wydajnosc zatracono wlasciwosci halucynogenne, te substancje wystepuja w malej ilosci.
Sok z maku to opium, znane od dawna. Zawiera m.in morfine i papaweryne, czyli srodek rozkurczowy. Jeden z najstarszych lekow.
Ale nasiona poldzikich odmian mialy tez takie wlasciwosci.
Zreszta tu nie chodzilo o rzeczywiste dzialanie, tylko slawe jaka sie te rosliny cieszyly - taka pierwotna magia. Zatapiona przez magie innego rodzaju.
Ja bede laczyc wszystkie te tradycje, tym bardziej ze ide do Dunczykow na wigile. Pewnie kaczka pieczona i risengr?d- z migdalem. Kto znajdzie dostaje specjalny prezent. Ale na krotko, chce pogadac z rodzina na skypie.
edytuje, by odpowiedziec na post zamieszczony rownoczesnie z moim.
Niewiele weimy o zwyczajach Slowian. Ale jest pewne rytualne narkotyzowanie sie Wikingow. Najczesciej jak ktos zginal w boju to wyprawiali stype, mase alkoholu i halucynogenow, wiec zawsze byly ofiary smiertelne, wtedy nastepna stypa i tak dalej. Pewne jest tez, ze przed walka odurzali sie alkoholem i wyciagami z ziol, dlatego mieli opinie niewrazliwych na bol.
W polncnej Polsce tzw, gen wikingow ma nawet 25% ludnosci, wiec nasze kultury tez musialy byc podobne.

Tyle tylko, że tak naprawdę to niewiele te słowiańskie zwyczaje maja wspólnego z Wigilią.  Wigilia to tradycja ledwie 300 lat - i o ile samo Boże Narodzenie mogło wciągnąć wiele pogańskich zwyczajów - to samo celebrowanie Wigilii jest zwyczajem dość młodym. Te wszystkie 12  potraw, sianko pod obrusem, makowce, ciasta drożdżowe itd to zwyczaj zapoczątkowany na bogatych dworach (gdzie 12 potraw u biednego chłopa? )

Więc jeżeli komuś się kojarzy "wigilia" ze starą, chrześcijańską tradycją, to nic z tego... to tradycja raczej z czasów Krasickiego i jego prześmiewczych utworów na temat rozpusty i obżarstwa ówczesnych mnichów  .

12 potraw - 12 potraw sugeruje przepych i obżarstwo, a nie postną kolację - już w samej tej tradycji tkwi sprzeczność.

A to nie chodzi o dwunastu apostołów?

Ujmę rzecz inaczej. Jestem z Kaszub. Kaszubi od zawsze kultywowali (świadomie bądź nie) własnym tradycjom. Łączyli, wplatali je w obrzędy chrześcijańskie, jednak to, co znajdowało, znajduje się na ich stołach dyktuje ekonomia, tradycja i nie oszukujmy się moda. Mamy na wigilijnym stole "nienaszego" karpia i "naszego" śledzia. Mamy też ruskie pierogi, kopytka, ale również kaszubskie kugle (bułki).

Gdy byłam jeszcze bardzo mała, jednak wystarczająco duża, żeby zapamiętać sytuację, moja mama piekła placki z ciasta, które normalnie przeznacza się na kopytka. Stawiając potrawę na wigilijnym stole tłumaczyła, że jest to rodzaj chleba. Wymyśliła coś, co zastąpiło wielodzietnej rodzinie chleb, który był towarem deficytowym w czasach komunizmu. Z biegiem lat wyjaśniła nam pochodzenie placków. Nie miała chleba, więc wymyśliła jego substytut, oprawiła go otoczką tradycji i postawiła na stole. Moja mama nie jest Kaszubką. Znalazła się w kulturowo niezrozumiałym dla niej miejscu. Urodziła się w centralnej Polsce, wychowała na wschodzie, żyje na północy. Bieda i chęć nakarmienia dzieci podpowiedziały jej sposób na podmienienie tanim kosztem placków na chleb. Zrodziła się nowa tradycja. Moja siostra i ja serwujemy takie placki na naszych stołach. Nasze dzieci znają ich pochodzenie. Czy dokonujemy profanacji utartych tradycji? Nie wydaje mi się. Mamy własną.

Oczywiscie, wszystkie te tradycje sie ze soba mieszaly. Chrystus urodzil sie (o ile sie urodzil, bo w tym czasie bylo kilku mistykow o tym imieniu) na wiosne. Kosciol zaadaptowal rzymskie Sol Invictus, co korespondowalo z naszymi Godami /Szczodrymi Godami) Od "godzic sie" wiec jest tradycja naprawienia krzywd, oddania rzeczy pozyczonych i przeproszenia sie z bliskimi.
A Sol Invictus ma tradycje jeszce starsze i tak dalej.
Nasze Boze Narodzenie to zlepek wielokulturowy. A czas jest oczywisty - chyba najbardziej spektakularne zjawisko astronomiczne wystepujace co roku. Bo rzeczy typu zacmienie czy komety nie maja stalych dat.

W moim domu byly tradycje ziemianskie - rodzina ze strony Ojca jak i robotniczo- chlopskie - rodzina Mamy.
Obie Babcie szykowaly swieta, wiec byly potrawy z roznych stron i srodowisk.
Piernik robiony na poczatku listopada, ciasto dojrzewalo w piwnicy kilka tygodni, potem sie pieklo pierniczki i wkladalo do podziurkowanej puszki metalowej (z UNNRY). Poczatkowe twarde i kruche nabieraly miekkosci.
Kapusta kiszona w domu, grzyby suszone w domu.
Szynka domowa, od ciotki, gotowana w pierwszy dzien swiat. Ale swinie znalysmy, a szynki wedzilysmy z kuzynem - niezla zabawa.
Na obiad wigilijny prosilysmy o kapuste z grochem - ale do kolacji nie bardzo wypadalo.

nadal nie wolno jeść mięsa w wigilie.

Z dostępnych informacji wynika, że kościół katolicki nie zabrania spożywania mięsa w wigilię Bożego Narodzenia. Post ten został zniesiony dla całego kościoła katolickiego (Polska to nie cały katolicyzm) w 1983 r. Nasi biskupi zalecają w ten dzień wstrzemięźliwość zgodnie z polską tradycją ale kto się nie powstrzyma raczej nie popełni grzechu

Mama mi tłumaczyła, jak byłam mała, że w Wigilie nie je się mięsa, bo przy narodzinach Jezusa były zwierzątka. Dla dziecka genialne wytłumaczenie i nadal tylko z tego własnie powodu nie jem w Wigilię mięsa. to taki mój ukłon w stronę zwierzaczków, przynajmniej ten jeden dzień w roku (w inne nie przestrzegam) przestaję być mięsożerna.