Przeznaczenie - czy udało Wam się je rozpoznać? - Netkobiety.pl

Ja na ten temat mam inne zdanie , nie chciałabym znać swego przeznaczenia dlatego,  że niewiedza ciągnie nas do ciągłego poszukiwania sensu bytu na ziemi . Cieszymy się każdym dniem , każdą chwilą tu spędzoną , ciągle mamy nadzieję,  że coś co złe odwróci  się,  że mamy jakąś szansę . A jakby każda z nas znała swoje przeznaczenie to koniec z nadziejami , oczekiwaniem,  szukaniem, sensem życia bo i tak wiemy,  że tak naprawdę nic nie da się zrobić bo to nasze przeznaczenie . Pozdrawiam.

A Ja myślę że odczytać przeznaczenie jest łatwo zastanów się co chcesz w życiu robić, co sprawia Ci frajdę i rób to i to jest twoje przeznaczenie. Szczególnie dzisiaj jest to proste bo coraz mniej jesteśmy pod presją tradycii, nie jesteśmy już zmuszani do robienia tego czego życzą sobie nasi rodzice (przynajmniej w większości).
Owszem błądzimy bo chcieli byśmy natychmiast osiągnąć sukcesy i każdemu w dzisiejszych czasach wydaje się że musi podbić świat, a siedzenie w garach jest uwłaczające.
Ja odkryłam swoją drogę życia po 30 i dopiero wówczas zdobyłam pewnosć że to jest to.

ja tam tez mam inne zdanie na ten temat.
nie wierze w przeznaczenie kazy jest kowalem wlasnego losu, czasami nwet inni sa kowalem naszego losu zalezy od sytuacji.
a co do tematu mi sie wydaje ze kazdy czlowiek robi to na co ma ochote np ktos chce zalozyc rodzine to ja zaklada i jest szczesliwy bo zawsze o tym marzyl inny zas chce bys samotnikiem i miec dbra prace i duzo zarabiac, ja w ten sposob na to patrze pozdrawiam

Ja wierze w przeznaczenie pod każda postacią... bo wg mnie musi być jakiś sens, musimy mieć jakąś misję, ze tutaj jesteśmy... nie wiem, co jest moim przeznaczeniem, ale staram się do tego dojść wiedza, że mam jakaś misje do wypełnienia, że coś mnie czeka, pozwala mi zapomnieć czasami o smutkach i nie załamać się do końca

jestem tego samego zdania co kobieta, dużo zależy też od teorii przyczynowo skutkowej, i nas samych...

Witajcie Wszystkie/Wszyscy srdecznie podrawiam
Zgadzam się z Pestką35 /apropos zaglądniesz do nas jeszcze ?/ zapraszamy chętnie Cię "poczytamy" posłuchamy Twoich rad idowiemy się co u Ciebie...wiem nie jest koniecznościa należenie do netkafejki /w swoim wieku itp.- bo wiek metrykalny nie ma tu nic do rzeczy/ ale jeżeli możemy doradzic pomóc...to czemu nie
Zaglądnij do nas choć na chwilę,przywitać się, zobaczyc co nowego...będzie nam miło.Wiele "poprzeniczek" wybyło wiele jest nowych myślę,że warto zapraszam w imieniu swoim i wszystkich 40+ "do zobaczenia"
pozdrawiam Cię gorąco i Wszystkie Dziewczyny z tego wątku
                                                                          ...  do następnego Julka

Hm... A może to jest tak, że mając wolną wolę i spotykając się z przeznaczeniem (czymkolwiek by ono nie było) można wybraĆ je lub odrzucić? Tak tylko się zastanawiam .

A ja wierzę w miłość. Gdy dwoje ludzi się spotyka, poznaje siebie, zakochuje w sobie. Gdy są jak to się mówi dwoma połówkami jednego serca. Gdy zaistnieje sytuacja, że się spotkają, to właśnie jest dla mnie przeznaczenie. To nie żaden wybór, to nie sytuacja, którą potrafimy wykreować. To przeznaczenie.
Również tak tylko się zastanawiam

W zasadzie nie chodzi mi o temat miłości i przeznaczenia sobie 2 os.

Bardziej interesuje mnie czy moim przeznaczeniem jest być piekarzem, dentysta a może pilotem itp.

Co do intuicji wiesz jak bywa . Intuicja działa na zasadzie już znanych zagadnień .

A z no name to gratulacje jesteś pierwsza ......

Jedni rodzą się piekarzami, drudzy rodzą się pisarzami. Jedni rodzą się kochankami, drudzy rodzą się statecznymi ojcami. Jedni rodzą się pięknymi oszustami, drudzy brzydkimi geniuszami. To kim się urodziś determinuje twoje życiowe cele. A kim się urodzisz zależy od przeznaczenia, tego łutu losu, który sprawia, że po świecie nie chodzą sami piekarze albo sami geniusze.

Chill-out, byłam czy też jestem nauczycielką, bibliotekarką, handlowcem, marketingowcem, PR-owcem, piszę opowiadania, reportaże, artykuły, poezje, tańczę, biegam, wspinam się - kim się zatem urodziłam? Co mi jest przeznaczone?
A, no i na dzień dzisiejszy nie jestem w stanie określić życiowych celów (oprócz bycia lepszą w 3/4 wyżej wymienionych dziedzin).

Ooooo, no właśnie, rozwiodłam się. To znaczy że według tego co piszesz to ja już zawsze będę się rozwodzić?
Coś mi tu pachnie koncepcją predestynacji. Luteraninem jesteś? Tak tylko pytam, w końcu u luteran predestynacja jest czymś raczej poztywnym .

chill-out - przepraszam mam wrażenie ze nie końca rozumiesz przesłanie, a powyższy post chyba to potwierdza. Nie chcę Ciebie obrazić.

Christopher Michael  - ma IQ 195 a całe życie był bramkarzem.

Chodzi właśnie o to przeznaczenie . o to ze Kasparov dostał szachy. a Emilia jutro dostanie przez pomyłkę książkę do matematyki i za 10 lat będziemy czytać o Tw. Emili

Każdy ma prawo do swoich opinii niezależnie ?.. ? zgodzę się ale tu raczej chodziło o kwestie kierunku, chcesz się dostać do apteki a idziesz w złym kierunku- powinienem uszanować Twój błąd i nie informować Ciebie o nim.

Na każdego czeka druga osoba, co jest inteligentniejsza ? tu nie za bardzo wiem o co Ci chodzi.

Teraz powróćmy do tych szachów i stwierdzenia ze np. ja nigdy bym nie został mistrzem szachowym.

Pewien Pan  Laszlo Polgar wysnuł tako teorię ze geniuszy się tworzy, nie rodzi, napisał o tym książkę, ale to wciąż mało było więc postanowił to udowodnić, Zaczął uczyć swoja córkę Suzan w wieku 4 lat gry w szach. Dziś jest ona arcymistrzynią szachów, tak jak jej siostra i druga siostra. Ok. przypadek.
Co jeszcze ostatnia czytałem gdzieś artykuł ze współczynnik IQ można podnieść przez odpowiednie ćwiczenia ? wiec nikt nie jest skazany na coś.

Człowiek rodzi się i ma swoją drogę ?.dowiedzieć się po co istniał ?

Hitler, prostytutka która zostawia swoje dzieci i 2 młodsze siostry na Ukrainie wyjeżdża do Polski aby je utrzyma, matka która topi dzieci w beczce ? dowiedziały się po co istnieją , dziecko które umiera podczas porodu ? ma przeznaczenie nie istnieć ?
Z punktu wiary przeznaczenie (fatum, nieodwołana konieczność) jest sprzeczne z wolną wolą).

Jeżeli się rodzimy mając przeznaczenie ? wiara niema sensu, bo z góry jest wiadomo czy będziemy wierzyć czy też nie. Każda religia opiera się na tym ze jej wyznawcy ? wierzą w jej Boga ? jeżeli mieli by coś już zaprogramowane  (przeznaczone) było to by sprzeczne z podstawowym założenie wiary. Nie ma możliwości wiary ponieważ takie nasze przeznaczenie.

Więcej życiowej pokory ? - tzn ??

Dla mnie powołanie jest takim delikatnym kształtowaniem swojego przeznaczenia. Wydaje mi się, że skoro czuję do czego jestem powołana to wiem, co (i Kto ) jest mi przeznaczony. Jednak to taka wiedza na granicy podświadomości, w zasadzie tylko domysły.

Myślę sobie tak:do pewnego "momentu"mamy wpływ na kreowanie naszego"tu i teraz".Który to moment-tego nie wiem.Natomiast reszta jest gdzieś zdeterminowana-w jakim stopniu-nie wiem.I ta moja niewiedza jest moim "motorem"lub raczej motorkiem napędowym.

Mogłabyś rozwinąć swoją myśl?

Skoro nasz los został przesądzony, zdecydowany jak piszesz od pewnego momentu, to czy mamy na niego wpływ?

Piszesz, że nie wiesz w jakim stopniu i ta niewiedza jest Twoim motorem napędowym. Gdybym uwierzyła, że choć w niewielkim stopniu nie mam wpływu na swoje życie - uznałabym, że nie należy do mnie. Dla mnie takie przekonanie byłoby hamulcem, a nie napędem. Być może błędnie rozumiem przeznaczenie, ale kojarzy mi się z ubezwłasnowolnieniem, dlatego jestem ciekawa opinii innych.

przeznaczenie??
zyjemy dla Boga,zbieramy owoce,byc swietymi,dostac sie ku chwale do Nieba taki cel kazdego,ale beda i tacy co trafia do piekla :)innej odpowiedzi nie ma

Przeznaczenie kształtujemy sobie sami. Osoby które żyją w symbiozie z Bogiem mogą korzystać z Jego pomocy, gdy potrafią rozpoznać w swoim codziennym życiu działanie Bożej woli. W myśl powiedzenia że "jak sobie pościelemy tak się wyśpimy", wszystkie nasze życiowe porażki są owocem szybkiego myślenia bez rozważania konsekwencji.
Ale jak się nie ma co się lubi to się lubi co się ma:D