Święta z mamą - o zgrozo - Netkobiety.pl

O Boże.
Nie wiem, co Ci doradzić.
Z jednej strony nie powinnaś spędzać z nią Świąt, ale z drugiej, no nie wiadomo, co zrobi, jak ją zostawisz samą.
Współczuję.

Może, skoro masz tak dobry kontakt z tatą, zapytaj go o zdanie i poproś o pomoc?

Myślę że kontakt z psychiatrą obowiązkowy ....

Słuchaj i zrobiłaś głupio. To co opisujesz może być albo objawem psychozy albo objawem nadużywania substancji psychoaktywnych albo objawem zespołu dezadaptacyjnego. Zachowania które opisujesz nie kwalifikują mamy do zatrzymania prewencyjnego ale do przyjęcia mamy w trybie przymusowym do szpitala psychiatrycznego ze względu na to, że jej zachowania stanowią zagrożenie dla mamy i dla otoczenia.

Następnym razem po prostu powiedz policjantom, że mama ostatnimi czasy dziwnie się zachowuje, że namawiacie ją na psychiatrę i że jej agresja narasta i zaczyna zachowywać się w sposób zagrażający jej i otoczeniu. W tej sytuacji Policja będzie musiała wezwać karetkę i dostarczyć mamę do lekarza w celu zbadania. Lekarz ją pewnie zostawi na kilka dni i może uda się wtedy z mamą coś zrobić.

ja wiem, ze najlepszym rozwiązaniem byłoby zaczac w koncu działac, tylko, ze chodzi o to... ze moja mama ma napady, jednak pomiedzy nimi jest całkiem spoko człowiekiem. ja nie wiem jak ona to robi, ale tak jest. Wiem, ze gdy miałam pogryzioną dłoń i gdy poszłam z tym do przychodni, bo wyglądało paskudnie to powinnam powiedzieć, ze nie zrobił mi tego moj szczepiony na szczecie pies (biedny psiak, poszło na niego), tylko ze była to moja mama... ale takie osoby podczas ataków mowią takie rzeczy, ze człowiek czuje jakby to była jego wina. Wiem, ze to brzmi załośnie, ale naprawde ja nawet dzisiaj czuje, ze gdybym zrobiła albo powiedziała cos inaczej tego by nie było...

Wiec w szkole wmawiałam wszystkim, ze tą paskudną rane zrobił moj pies. Do dzisiaj mam blizne i czasami po pijaku wymyślam różne historie w tej kwestii... ;p

A nastepną kwestia jest moja rodzina, sąsiedzi, generalnie moje całe otoczenie, ktore i tak już twierdzi, ze jestem najgorzą córką na świecie, bo mama rozpowiada wszystkim rzeczy, o ktorych gdy pozniej słysze to po prostu włos sie jeży... No generalnie znęcam sie psychicznie na własnej matce, bije ją itp. Moje przyjaciołki, brat, jego dziewczyna - po prostu ludzie, ktorzy byli swiadkami "napadów" dziwią sie, ze sie w ogole jesczze odzywam do mamy. Ale niestety, nieporadność zyciowa i bycie tzw. "ciotą" mam najwidoczniej wpisane w DNA.

najlepsze, ze moja mama ma niesamowitą siłę perswazji! pamietam do dzisiaj, gdy połtora roku temu, gdy odwiedziła mnie moja przyjaciołka i gdy zostawiłam ją z moją mamą dosłownie na góra 7 min., bo poszłam po sok do piwnicy... po powrocie moja przyjaciołka dziwnie zaczeła sie zachowywac. Pozniej okazało ie, ze mama zdązyła nagadac na mnie naprawde straszne rzeczy. I nawet moja przyjaciołka zaczeła wierzyc, ze to własnie moja mama jest ofriarą. tak bardzo smutne i dołujące, ze sama znowu zaczełam w to wierzyc...

Ja nie sądzę, ze jestem w tym wszytkim ofiarą i nie chce sie nad sobą uzalac, bo przeciez mam gdzie spac, co jesc, jestem w miare zdrowa, ludzie maja naprawde gorzej i kazdy nosi swoj krzyz, trudno. Tylko po prostu chce wiedziec jak ja mam spedzic te cholerne 3 dni, kiedy to powinnam byc z normalną rodziną, jak wszyscy.

W dodatku moja babcia dzisiaj mnie zapytała jak chce spedzic swieta. Czuje, ze oni są wrecz na mnie zli, ze w ogole sie nad tym zastanawiam zamiast isc do taty. tak juz myslałam, ze skoro mam jesczze mieszkanie w sosnowcu, a moje wspollokatorki bedą nieobecne...to moze pojadę tam, sama sobie posiedze i tyle...

Słuchaj Peace mamie potrzebna jest hospitalizacja psychiatryczna, choćby tylko po to żeby postawić diagnozę. Oczywiście, że jest całkiem spoko tylko, że.....

Tu żadne życiowe rady nie pomogą bo to problem medyczny i wymaga interwencji medycznej. Im szybciej tym lepiej.

A ze ŚJ jak z każdymi innymi ludźmi. Nie lubię tej organizacji, ale ludzi znam różnych bardzo w porządku i bardzo nie w porządku. Problem w tym, że ze trudno powiedzieć jaką politykę przyjmie miejscowa organizacja ŚJ wobec tego problemu. Wypada mieć nadzieję, że są tam osoby o odpowiednim poziomie empatii (niestety nie jest to regułą). W sumie może warto porozmawiać z rodzicami taty o tej sytuacji.

posłuchaj.. Twoja mama może mieć schizofrenię..- nie wiem czy dobrze napisałam...
to co napisałaś idealnie odtwarza mi moją sąsiadkę i jej synów dorosłych porządnych chłopaków..
O mały włos posłała by ich za kratki, swoimi opowieściami, słyszałam od niej żale że chcieli ją dusić w nocy itd.. miała takie ataki, a na drugi dzień całkowicie normalna kobieta i potem znowu.. okazało się że jest po prostu bardzo chora... kurczę no idealnie Twój opis mi do tego pasuje

Juz wiemy, ze policja nic nie moze zdziałać, wyjaśnili nam jak sie sprawa ma, bo byli wzywani po tyle razy, ze sami juz mieli tego dość... A zamkniecie na 24h dlatego, ze moja mama gdy ma juz "atak" to przy okazji zakłoca spokoj po godz. 22, demoluje dom i drze sie jak opetana (jest taka drobna, a ma głos jak dzwon).

Teraz moja mama jest cudwona, mieszkam sobie razem z nią w domku, bo jak juz wczesniej pisałam rzuciłam studia, a teraz trwa rekrutacja do szkoły policealnej gdzie mam zamiar chodzić od lutego... i gorączkowo szukam pracy. No wiec teraz jest dobrze, otoczenie twierdzi, ze jest to cisza przed burzą. Zobaczymy jak bedzie. ja i tak znając siebie nic nie zrobie, ile to juz było akcji, po kt. mowiłam "juz nigdy sie do niej nie odezwe", po czym zawsze wracałam.

No i tez nie wiem gdzie ja mam w koncu mieszkac, czy u taty czy u mamy... szkoda, ze studia były taką porażką, zostałabym w tym sosnowcu.

znaczy no moi dziadkowie są i tak w to wszytko juz wplątani, bo cały dom jest przepiany NA MOJĄ MAMĘ, bo przeciez nikt nie przewidział jak życie sie potoczy... Wiec mama sobie tutaj mieszka, za nic nie płaci, koszty utrzymania domu pokrywają dziadkowie i moj tata, a mama swoją wypłate ma dla siebie, ot taka sytuacja.

A do psychologa mam zamiar sie wybrac juz od dłuzszego czasu. Tylko boję ię, ze nawet on nie bedzie mi w stanie pomoc, bo to jest wszystko tak bardzo pogmatłane, ze chyba nawet on tego nie ogarnie o.O

Psycholog dla ciebie to dobry pomysł.

Jeżeli chodzi o twoją mamę, to najlepszym wyjściem jest niestety ubezwłasnowolnienie i umieszczenie w jakimś dobrym szpitalu psychiatrycznym. Mówię to z własnego doświadczenia, moja mama ma schizofrenię i kilka lat temu też miała pewne ataki, że jedynie szpital psychiatryczny był jedynym rozsądnym rozwiązaniem. Chociaż muszę powiedzieć, że nikogo nie biła ani nie gadała żadnych bzdur na mój i taty temat do innych ludzi, a i tak zostało zastosowane ubezwłasnowolnienie. A twoja mama zachowuje się o wiele gorzej. Więc szpital, szpital i jeszcze raz szpital.

A jak sytuacja wygląda teraz? Moja mama bierze leki i zachowuje się właściwie normalnie, mam czasami napady lęku, ale to nic w porównaniu z tym co było kiedyś.

Trzymaj się Peace.

Domisia tu ciężko mówić o przesłankach do ubezwłasnowolnienia. Na pewno są przesłanki na psychiatrę.

No i życzenia zdrówka dla mamy. Też problem znam z domu.

Wiesz cuda się zdarzają. A bez wskazania psychiatry ciężko sąd przekonać o ubezwłasnowolnieniu.

Art. 544 [Właściwość]
§ 1. Sprawy o ubezwłasnowolnienie należą do właściwości sądów okręgowych, które rozpoznają je w składzie trzech sędziów zawodowych.
§ 2. W sprawach tych właściwy jest sąd miejsca zamieszkania osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, a w braku miejsca zamieszkania - sąd miejsca jej pobytu.

Art. 545 [Uprawnieni do składania wniosku]
§ 1. Wniosek o ubezwłasnowolnienie może zgłosić:
1) małżonek osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie;
2) jej krewni w linii prostej oraz rodzeństwo;
3) jej przedstawiciel ustawowy.

Art. 552 [Świadectwo lekarskie] 595)
§ 1. Jeżeli według wniosku ubezwłasnowolnienie ma być orzeczone z powodu choroby psychicznej lub niedorozwoju umysłowego, sąd przed zarządzeniem doręczenia wniosku zażąda, w wyznaczonym terminie, przedstawienia świadectwa lekarskiego wydanego przez lekarza psychiatrę o stanie psychicznym osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, lub opinii psychologa o stopniu niepełnosprawności umysłowej tej osoby. Jeżeli ubezwłasnowolnienie ma nastąpić z powodu pijaństwa, sąd żąda także przedstawienia zaświadczenia poradni przeciwalkoholowej, a jeżeli ubezwłasnowolnienie ma nastąpić z powodu narkomanii - zaświadczenia z poradni leczenia uzależnień.
§ 2. Sąd odrzuca wniosek o ubezwłasnowolnienie, jeżeli treść wniosku lub dołączone do wniosku dokumenty nie uprawdopodobniają istnienia choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego lub występowania innego rodzaju zaburzeń psychicznych osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie albo w razie niezłożenia żądanego świadectwa, opinii lub zaświadczenia, chyba że złożenie takich dokumentów nie jest możliwe.

Art. 5541 [Rola postępowania dowodowego] 598)
§ 1. Postępowanie dowodowe powinno ustalić przede wszystkim stan zdrowia, sytuację osobistą, zawodową i majątkową osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, rodzaj spraw wymagających prowadzenia przez tę osobę oraz sposób zaspokajania jej potrzeb życiowych.
§ 2. Sąd może zobowiązać osoby pozostające we wspólnocie domowej z osobą, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, do złożenia wykazu majątku należącego do tej osoby oraz do złożenia przyrzeczenia. Przepisy art. 913, 915-917 stosuje się odpowiednio.

Wiec:

1. musi uprawdopodobnić - jak mama wcześniej się nie leczyła praktycznie jest to niemożliwe. Moim zdaniem dobrze iść do psychiatry powiedzieć mu o sytuacji i poprosić o próbę badania w domu - prywatnie może się zgodzi. Wtedy masz już coś. W sumie ciężko mi powiedzieć coś więcej bo nie wiem jaką praktykę w tym zakresie przyjmuje sąd okręgowy właściwy dla Peace a tu z uprawdopodobnieniem bywa różnie.

Problem sprowadza się do tego, żeby Sąd przyjął wniosek.

Zaświadczenie lekarskie bardzo ułatwiłoby sprawę.

Nie chodzi o obdukcję ale o zaświadczenie od psychiatry, że mama wykazuje zachowania, które mogą świadczyć o chorobie psychicznej.

Problem w tym, że żeby wydać takie zaświadczenie lekarz psychiatra musi mamę zbadać. Skoro mama nie chce do lekarza trzeba lekarza do mamy. A to pewnie wiąże się z kosztami, poza tym wiem, ze nie każdy psychiatra takie coś praktykuje, wiec trochę kłopotów z tym jest.