Cud mnie uratował - Netkobiety.pl

Przyłaczę się do cudu też w moim przypaku.
W Walentynki 1979 roku dostałem faktycznie drugie życie. Dokładny zmierzony czas mojego wypadku gdy to trwało to 0.08 sekundy i w tym to wlaśnie czasie leżącego mnie przodem na ziemi widziałem siebie unosząc się w górę widząc wszystko w kolorach rownież to co czego wcześniej nie widzialem na dachu a potem miałem okazje sprawdzić. Tak to dusza mam tego przekonanie. W tym czasie to była wysokość ok 5 metrów no i powróciłem do życia.
Te kilka lat wstecz w roku śmierci Papierza Jana Pawła , z powodu wrzodu żołądka znalazłem się na badaniach w szpitalu. Wynik- owrzodzenie dużej powierzchni leczenie zachowawcze i oczekiwanie na wynik pobranych próbek. Wynik dostalem do domu. Wrzody. Z wynikiem do kolejnej gastroskopii- zdziwienie lekarza- popatrzył znów na wynik czyta ze zdziwieniem wrzód. Stwierdza to jakiś cud-nie ma żadnego śladu żadnej blizny po wrzodach. Po miesiącu ponownie żadnych śladów wrzodu.
Jaki cud? śniło mi śię jeszcze przed śmiercią Papierza , że w dużej komnacie położył się na marmurowej posadzce i modlił się za mnie. Tak i to był ten cud.
Kolejny cud to tego roku ale co dziwne znów miesiąc luty.
Na trasie firmowym autem jechałem i patrze w boczne lusterko jest złożone do środka. Gdy stanąłem już na miejscu, poprawiłem lusterko wsiadłem do auta by sprawdzić jak widać no i widze białą plame i łup. Kobieta cinkusiem nie wyrobiła zakrętu i walnęła w tył auta tam gdzie w tym czasie powinnem być ja a akurat byłem w kabinie. Cud.
A kobieta uciekła podnosząc mi rękę jakoby przepraszając.
Cuda się  zdarzają.

W średniowieczu wielu teologów i filozofów chrześcijańskich zanegowało w ogóle możliwość wystąpienia zjawiska cudu. Dlaczego? Bo wszelkie zdarzenia w świecie musiały się dokonać zgodnie z jego zasadami. Gdyby Bóg chciał by coś stało się wbrew zasadom świata który stworzył to stworzyłby świat o innych zasadach, dlatego wszystko dzieje się wedle tych zasad. Zatem cud jest tylko złudnym wrażeniem człowieka który zetknął się z czymś co wydaje mu się niezwykłe ale co jest umożliwione przez zasady obowiązujące w świecie. Średniowieczne chrześcijaństwo ,a jakże blisko stoi ten pogląd do współczesnych "doktryn" naukowych.

Tak tylko że wynika z tego że sami chrześcijanie uznali że cudu nie można traktować jako dowodu na istnienie Boga... Cała religia chrześcijańska jest oparta na akcie wiary. Dla osoby o racjonalistycznym sposobie myślenia religia chrześcijańska jest więc nie do przyjęcia i jest praktycznie niemożliwe. Trzeba się więc opowiedzieć o którejś ze stron: Albo nie jestem racjonalny i wierzę, albo szukam dowodów. Jeżeli szukam dowodów to znaczy że mój racjonalizm góruje nad moją wiarą, właściwie więc nie wierzę. Oczywiście jednak każdemu związkowi wyznaniowemu opłaca się mieć jak najwięcej wyznawców, stąd robi się ze świętych czarodziejów żeby dać pożywkę wierze wiernych.

Pytanie ktoś czy coś... Niektórzy politologie są skłonni sądzić że w ciągu 100 lat nawet Watykan przejdzie na metaforyczne rozumienie Boga bo społecznie rozumienie osobowe nie znajdzie posłuchu... A jeżeli mówimy o czymś to można dosyć odważnie mówić o logosie kosmicznym jako pewnym systemie zasad sterujących wszechświatem, pytanie tylko skąd one się wzięły, czy istnieją wewnątrz czy mają źródło zewnętrzne. Jeżeli trzymać się europejskiego sposobu rozumowania (bo chrześcijaństwo to twór bliskowschodni z jego typowymi cechami ,a nie europejski) to źródło powinno raczej znajdować się wewnątrz bo nie może być poza bytem. Ale powstaje pytanie czy byt wszechświata nie znajduje się w jakiejś innej strukturze bytowej...

W gruncie rzeczy jest to twardy problem filozoficzny na gruncie ontycznym.

Determinizm wszechświata można uznać za przeznaczenie

To jest podstawowa zasada uczciwie naukowego spojrzenia na świat.

Problemy zaczynają się kiedy ktoś mówi że z powodu wiary trzeba głosować za tą albo za tamtą ustawą, albo trzeba tych ludzi wybić do nogi.

Są tezy ,które sam kościół zaprzecza a one są wyznacznikiem wiary.
A co do bytu istoty czy rośliny , to jednak warto pomyśleć jak komórka się rozmnaża by coś stworzyć. Ktoś nad tym pomyślał. Wiara- kiedyś musiano wierzyć w Boga , który mógłby być byle kim nawet czym, byle wierzył ktoś w coś bo w innym przypadku palono go na stosie. Święta Inkwizycja to potem zmieniła.
Wierzyć to nie znaczy tylko w odniesieniu do przekonań religijnych a odnosiłoby się właśnie do tego. Dlaczego? Ile razy ktoś mówił- wierzę że mi się uda, uwierz na słowo, itp. Ateisci też używają tych słów-wiara , nawet gdy mówią nie wierzę w Boga. Mogę powiedzieć wierzę w Boga i w to czego doświadczyłem w istnienie Duszy i tej jej podróż na drugą stronę, która została przerwana i nie wiem jak tam jest.
Na mieszałem trochę.

Choć każdy z nas w "coś" "wierzy" to jednak nasze podejście do tematu jest całkowicie różne. "Wiara" w potocznym rozumowaniu całkowicie umiera, jeśli doświadczenie życiowe staje się jej potwierdzeniem. Wówczas otwiera się oczy na obiektywny fakt, który zdaje się uciekać pokoleniom.

Ales ty zapatrzona w siebie...
W momencie, kiedy czytasz ten tekst, gdzieś na świecie jakieś dziecko zostaje porwane, zgwałcone i zamordowane. Statystyki przestępczości mówią o tym wyraźnie: mniej więcej trójka dzieci na godzinę pada łupem porywaczy. Wiele z nich staje się ofiarami agresji seksualnej, a później morderstwa.
Twierdzisz ze bog dal ci drugie zycie a ja sie pytam dlaczego nie pomogl pięciu milionom dzieci, które rocznie umierają w Afryce ? wygłodzone, wycieńczone, zdewastowane przez AIDS albo zabite w bratobójczych, plemiennych wojnach. Podobny brak zainteresowania Bog wykazuje na przykład wobec ofiar zdarzających się prawie co roku katastrof żywiołowych (jak choćby wobec prawie 290.000 ludzi, którzy zginęli w 2004 roku, zmieceni z powierzchni Ziemi przez gigantyczną falę tsunami). O milionach, miliardach ginących w potwornych męczarniach, skrajnym ubóstwie, katastrofach czy szpitalach ? nie wspominając. Nie wspominając także o skrajnym, niewyobrażalnym cierpieniu zwierząt.
A ty twierdzisz ze wobec calego tego cierpienia Bog wybral ciebie... Pycha i duma to grzechy glowne.

Błędnie rozumujesz: nie każdy człowiek, który wmawia sobie pewne rzeczy jest w stanie coś zmienić. Pewne parametry naszego organizmu w przypadku jednych osób mogą dać zaskakujące wyniki, a w przypadku innych niczego nie zmienią. Wiara, siła woli, to wszystko wypływa z mózgu, nie do końca poznanego organu, który potrafi naprawdę niesamowite rzeczy.

Musisz bardziej poznać naturę ludzką aby zrozumieć, że w dobroci i źle nie ma nic boskiego.

Czas to pojęcie które na Ziemi ma całkowicie inna naturę, niż np. na horyzoncie zdarzeń. Tak samo wysoka prędkość wpływa na to, że czas biegnie wolniej. To ciekawe zagadnienia.

To ile będziemy żyć jest uwarunkowane genetycznie, tj. w Twoim genomie jest już określone czy będziesz żyć 64 czy 121 lat. Możesz ten proces skracać np. poprzez niewłaściwą dietę czy nieprawidłowy styl życia ale raczej nie możesz go wydłużyć.

Ja uważam, że abstrakcyjne myślenie to powód tej całej intelektualnej twórczości rasy ludzkiej na Ziemi: technologii, wierzeń itd.

Do Mat87

ja nie błędnie rozumuję, ja wierzę......

mogę być genetycznie zaprogramowana na np. 86 - lat to normalne i nie
odkrywcze.

Ale ile lat będę żyć , nie zależy ode mnie, bo za 5 lat mogę zginąć w wypadku
i co wtedy z tą genetyką?

Powinieneś nauczyć się, że wiara nie ma nic wspólnego z rozumem.

A ja właśnie opisałam swoją wiarę, do której nie mam zamiaru nikogo przekonywać.

I z tym, całkowicie sie z Tobą zgadzam:)

Nie mogę z Tobą dalej polemizować.....ponieważ mylisz pojęcia.

Piszesz, że czarne jest białe i na odwrót.

A może powinieneś pisać w innych tematach, opartych tylko na rozumie?

Czy Ty nadal nie możesz zrozumieć prostej rzeczy, że wiara to nie dowody?

TEŻ CELOWO - MOŻE DOTRZE, ALE JESTEŚ DLA MNIE ZA MŁODY DO PROWADZENIA JAKIEJKOLWIEK WYMIANY ZDAŃ - BEZ IRYTACJI i OBRAŻANIA Z TWOJEJ STRONY.

Dużo lat minie, zanim nauczysz się czytać innego człowieka ze zrozumieniem.

P.s. przykro mi, że musiałam użyć "wiekowego" argumentu, ale inaczej się tutaj nie dało.
      Wpierać , że nadal błędnie rozumuja, możesz swoim ( kolegom, znajomym i.t.p )       w realu. Tutaj jest forum do wymiany myśli a nie do narzucania swojego toku myślenia.

Matt87 jestes czlowiekiem bardz mlodym,nie doswiadczyles pewnie niczego w swoim zyciu.Uwazas,ze  Boga nie ma,ze to sugestia,a w mozgu mamy galaretke  nie podoba mi sie takie okreslenie.W zyciu przeszlam bardzo wiele i zeby nie wiara w Boga nie znoislabym wiele zyciowych spraw i z Boza pomoca przeszlam ciezka droge na ,ktora sie nie uskarzam. Taka moja droga i czlowiek zniesie duzo! BOG JEST MILOSCIA ,a nie wyimagowanymi myslami!!!!!

Jak wyżej

Dawno mnie tu nie było. Panie Lewski - to co opisałem to prawda i nie muszę wciskać kitu. To się wydarzyło gdy miałem praktykę nauki zawodu a nie popijając trunki. I to , że widziałem cały teren z pewnej wysokości
to właśnie to mnie osobiście przekonało do istnienia duszy, która gdzieś wędruje a z tego mojego wydarzenia wiem unosi się do góry. Ja leżałem na ziemi twarzą na niej. Niektórzy podczas operacji widzieli jasny tunel w którym gdzieś wędrowali ku górze a niektórzy mówili - czekają tam bliscy i oni jakoby cie tam przyjmują .  Ja nie miałem tak długiej podróży.
Moja podróż trwała chwilę i została zmierzona miernikami. Milicjant w szpitalu powiedział trwało to 0.08 sekundy.   A co mnie walnęło? Wysokie napięcie te z tych lini napowietrznych bo komuś z nudów chciało się rzucić rolkę drutu na te linię.