Ateizm a uczestnictwo w tradycyjnych, polskich świętach - Netkobiety.pl

Moj facet jest niewierzący. Jednak wszystkie święta obchodzi. Nie uważa tego za jakieś duchowe przeżycie. Po prostu święta są "fajne" i uważa to za tradycje, w której został wychowany. Moim zdaniem brak wiary w Boga, a praktykowanie tradycji kościelnych jest po prostu niekonsekwentne.

Uczestniczę w Świętach, ponieważ:

-mój mąż jest osobą bardzo wierzącą i nie widzę powodu, dla którego miałabym psuć te piękne i ważne dla niego dni
-zgodnie z naszymi przedślubnymi ustaleniami zamierzamy wychowywać dziecko w wierze tak długo, aż samo zdecyduje, jaką drogę wybrać
-Święta są czasem pięknym i magicznym, okazją do spędzenia uroczystych dni z najbliższymi
-nie wyobrażam sobie, by moje dziecko nie mogło wpatrywać się w migoczące światełka na choince, czekać z utęsknieniem na Gwiazdora i cieszyć się z prezentów (tak, wiem, nie o prezenty chodzi, ale przyznacie zapewne, że to jeden z uroków dzieciństwa ).

Wychowano mnie w wierze katolickiej, byłam posyłana na religię i do kościoła, przyjęłam wszystkie sakramenty. W liceum zaczęły się rozmyślania, jak to ujęłaś, o życiu i duchowości, wtedy przestałam uczęszczać na msze i odrzuciłam nauki Kościoła. Obecnie wierzę w Boga i wyznaję filozofię satanistyczną.

Można, nawet osoby deklarujące się jako katolicy często nie przeżywają świąt jako wydarzenia duchowego/religijnego, tylko jako tradycję i spotkanie rodzinne.

Zapytałam kiedyś o to osobę niewierzącą i odpowiedziała, że to dla niej jest po prostu tradycja, okazja do spotkania się z rodziną, udekorowania domu, obdarowanie się a nawet śpiewanie kolęd, które traktuje jak zwykłe piosenki. Jedna osoba niewierzącą powiedziała mi kiedyś, że najchętniej w święta pojechałaby na narty albo do ciepłych krajów, ale zostaje w domu dla rodziców.

Ja trochę nie rozumiem tego tematu...
To tak jakby się ktoś zastanawiał, jak niewierzący może słuchać albo śpiewać gospel. Ja jestem zdeklarowaną ateistką-agnostyczką, a słucham, bo to często fajna muza jest, po prostu dla mnie nie ma żadnego wymiaru religijnego. Tak samo jak jakaś muzyka Indian północnoamerykańskich. I tak samo wigilia - dla mnie to rodzinny obiad i tyle. Czemu w nim uczestniczę? Dla rodziny.

Zauważę też, że ani wspólne jedzenie, ani choinka, ani dawanie sobie prezentów nie jest rdzennie katolickie. Nawet data nie jest katolicka, tylko katolicyzm "wybrał ją sobie" z innej religii. Więc nie rozumiem, dlaczego jakiemuś katolikowi miałoby przeszkadzać, że niewierzący wybierają prezenty i wspólną kolację, a pasterki już nie chcą.

Kościół zapożyczył (czyt. ukradł) praktycznie wszystkie zwyczaje świąteczne. Nawet data narodzin Jezusa jest zafałszowana bo tak było wygodniej.

Faktem pozostaje, że Chrześcijaństwo(nie tylko KK, wystarczy spojrzeć na protestantów) przejęło mnóstwo rzeczy z kultu pogańskiego. Jednak jaki jest sens roztrząsania tego w tym wątku, skoro mowa jest o Świętach i ich kultywowaniu?

Ja do Bożego Narodzenia czy Wielkiejnocy podchodzę czysto tradycyjnie. Moja rodzina jest generalnie(generalnie, bo nie wszyscy) wierząca i bierze w tym udział z racji duchowości itp. Reszta z nas, która nie wierzy, chce po prostu spędzić czas z rodziną, cieszyć się tym, że jesteśmy razem. Zjeść świetne potrawy, dać sobie upominki. Po prostu być razem, bo nie zawsze jest czas, czy możliwości, by zebrać się razem.

Jak będę spędzała ten czas, gdy będę już starsza? Sama nie wiem. Może wyjadę wraz ze swoim mężczyzną na narty/do ciepłych krajów/SPA itp? Albo będę wciąż przekazywać tradycję, sama nie wiem. Dla mnie święta jakiekolwiek mają podtekst czysto rodzinny a nie religijny.

Skoro jesteś niewierząca i nie uznajesz KK to dlaczego chcesz dziecku to wpajać. Piszesz o odbieraniu dziecku możliwości poznawania Boga. Tym co chcesz zrobić odbierasz dziecku neutralność światopoglądową. Jak odpowiesz później dziecku gdy zapyta - mamusiu, dlaczego chcesz bym chodziła do kościoła skoro sama jesteś niewierząca? Czy indoktrynacja katolicka pozwoli jej podjąć właściwą decyzję w dorosłym życiu?  Uczciwiej jest wychowywać maluszka zgodnie ze swoim światopoglądem, a jeżeli ma się uczyć religii to niech chodzi na katolicką, prawosławną, protestancką, buddyjską, mojżeszową. Wtedy w życiu dorosłym samo dokona prawidłowego wyboru.

Szkoda, że nie przez wzgląd na szacunek dla rodziny i ich wiary. Dla nich to Wy zachowujecie się idiotycznie.

Po prostu ludzie chcą kultywować tradycję. Nie namawiam do zmiany wiary ale korona z głowy Wam by nie spadła a rodzicom byłoby milej gdybyście też się w tą choinkę pobawili.

Bo to Wy jesteście gośćmi w ich domu. To Wy jesteście dziećmi, które winne są szacunek rodzicom. Jeżeli jesteście innego wyznania to rodzice nie powinni wymagać byście Wy ubierali choinkę i dzielili się opłatkiem ale w ich domu jest taka tradycja więc wszyscy powinni się podporządkować. Gdyby ktoś mnie zaprosił do domu żydowskiego starałbym się zachowywać tak by gospodarzom było miło bez względu na to co myślę o ich obyczajach.

Wyraziłem swój pogląd na sprawę inności wiary i nie zamierzam uczyć kultury ani Was ani Waszych rodziców. Bez względu na wyznawaną religię święta są czasem pojednania i zgody. Jeśli ktoś nie jest w stanie tego zaakceptować i trochę się nagiąć to jego sprawa.
Zastanawiam się czy wyjaśniliście rodzicom decyzję zmiany wyznawanej religii i na czym polegają różnice.

A ja uważam, że to jest trochę nie fair, że Twój ojciec WYMAGA od Ciebie uczestnictwa w świętach. Fakt, są one czasem pojednania i zgody, ale jeśli ktoś jest niewierzący i nie bardzo ma ochotę na to wszystko, to po kiego ma w tym wszystkim brać udział?

Na szacunek tez trzeba sobie zasluzyc

A co ludzie powiedzą?

Wydaje mi, że to działa na zasadzie- jest pięknie, biała suknia, wesele, goście itp. Poza tym, żyjemy w takim kraju, w którym lepiej jest widziane, jeśli para weźmie ślub kościelny, zamiast cywilnego.

Tegan, nie musisz rezygnować z białej sukni biorąc ślub cywilny

Zrezygnuje bo uważam że białą suknię powinna mieć na sobie dziewica w dzień ślubu a skoro nią nie jestem to suknia odpada. Zresztą to mało twarzowy kolor, tym bardziej przy jasnej cerze i rudych włosach

Ta biel dla dziewicy to też kwestia umowna i kulturowa. W Indiach dziewice wcale nie idą do ślubu w białej sukni, tylko w kolorowej. Biała suknia w naszej współczesnej kulturze to po prostu kolor panny młodej i wcale nie ma znaczenia, czy ten ślub się bierze w kościele, USC czy na plaży przy zachodzie słońca. To w Polsce się tak utarło gdy nie było jeszcze ślubów konkordatowych i ludzie brali po prostu dwa śluby, że biała suknia była na ten kościelny, a na cywilny była skromniejsza i w innym kolorze. Teraz powoli się to zmienia.

Zwykle jest tak, że cechy rodziców przechodzą na dzieci. Jeśli jesteś wierząca, to jest też duża szansa, że i dziecko takie będzie więc rzeczywiście może mieć żal. To samo nakręcający się mechanizm indoktrynacji, religijnej. Nie bez powodu, jak nie raz już wspominałem, nowych członków wciela się do wspólnoty już po narodzeniu, bez ich wiedzy i świadomości. Tylko rodzice o poglądach niezbyt sprzyjających religiom są w stanie pozwolić dziecku samemu wybrać światopogląd, gdy to intelektualnie będzie na to gotowe. Cała reszta współtworzy ten system inwigilacji w ładnej otoczce tradycji, miłości i boga. To wszystko ma jednak podwójne dno.