strach przed związkiem - Netkobiety.pl

Stella - albo doznałaś wcześniej jakiegoś przykrego doświadczenia o czym wspomniała- maomam-, albo Twoje zmysły są jeszcze uśpione. Jeśli tak się dzieje jak piszesz, daj sobie czas, udaj się np do psychologa, porozmawiaj z nią o tym, z pewnością udzieli Ci odpowiedniej porady. Pamiętaj, że psycholog to nie psychiatra i od tego jest,aby pomagać innym,zagubionym,nieszczęśliwym. Jest jeszcze jedno, jeśli kogoś poznajesz,staraj się być w tej przyjaźni jak najdłużej, nie zmieniaj tej ....granicy koleżeństwa....a na samym wstępie zawsze możesz wspomnieć, że póki co chodzi Ci o przyjaźń i nic więcej,że może później będzie coś innego, ale jak na razie tylko koleżeństwo.

Jeśli chodzi o molestowanie to nie przypominam sobie, żebym kiedykolwiek tego doświadczyła.
Reagowałam w ten sposób nawet na swojego pierwszego chłopaka, czyli zanim zdobyłam jakiekolwiek doświadczenie w sprawach miłosnych. Wcześniej chłopak w żaden sposób mnie nie skrzywdził.
Jeśli myślę o bliskości czysto teoretycznie, to czuje, że bardzo jej potrzebuję, ale w praktyce gdy ktoś zwraca się do mnie czule, albo stara się do mnie zbliżyć to po prostu robi mi się nie dobrze. Po każdej randce mam ogromne wyrzuty sumienia, jakby to co robie było bardzo niewłaściwe i złe.
Natomiast jeśli chodzi o przedłużenie tej fazy przyjaźni, to też kiedyś myślałam że to dobry pomysł. Uważałam, że reaguję w ten sposób na chłopaka bo zbyt krótko go znam i ta znajomość zbyt szybko się rozwija, ale myliłam się. Kilka razy zdarzyło się, że zakochali się we mnie moi bardzo dobrzy kumple, których znałam od wieków. Uwielbiałam spędzać z nimi czas, podobali mi się, ale reagowałam w ten sam sposób- odruch wymiotny na samą myśl, że możemy być sobie bliscy.

stella91 ale właściwie o jakiej bliskości mówisz? Chodzi Ci o bliskość fizyczną i perspektywę seksu? Czy chodzi Ci w ogóle o bliskość z drugą osobą?

Napisałaś, że jak ktoś jest czuły to już robi Ci się niedobrze?

Co masz dokładnie na myśli to pisząc? Czy mam rozumieć, że "odrzuca Cię" świadomość, że teraz to będzie tak na poważne? Odrzuca Cię na czułe słowa, romantyczne gesty świadczące o uczuciach? Myślisz sobie to jest miłe, ale budzi w Tobie awersje i ogólną niechcęć?

Kiedy piszesz: "robi mi się niedobrze", masz na myśli stan fizyczny - faktyczny odrych wymiotny? Czy chodzi Ci raczej o uczucia, uczucia awersji, poczucie obrzydzenia itp.

Jeśli są to odczucia i dotyczą całej tej strefy czułości, bliskości nie tylko w aspekcie fizycznym to mozliwe, że Twój poprzedni związek był dla Ciebie dość traumatyczny.
Może podświadomie bronisz się w ten sposób przed uczuciami, zaangażowaniem aby znów nie cierpieć. Może uważasz, że kiedy zaczyna się coś na poważnie to wówczas musisz się bardziej starać, być jakaś lepsza aby kogoś nie stracić i jest to na tyle stresujące, że wolisz pozostać w bezpiecznej fazie "związku", a w Twoim przypadku taki bezpieczny stan to KOLEŻEŃSTWO? W koleżeństwie nie martwisz się oceną, tym jak wypadniesz?

Może straciłaś wiarę w "uczucia i miłość" i z jednej strony tego pragniesz, a z drugiej strony w wyniku rozczarowania odrzucasz ten stan - miłości, bo uważasz, że jest żałosny, śmieszny, infantylny itp. A tak naprawdę bardzo Cię przeraża taka uczuciowa bliskość z drugim człowiekiem, koniecznośc "obnażenia" się przed kimś drugim. I obawiasz się konsekwencji pójścia na całość.

Sama przeanalizuj swoje zachowanie, swoje motywacje. Musisz sama przed sobą obnażyć swoje uczucia aby dość sedna, o co w tym chodzi...!