Obrażanie uczuć - wątek odłączony od religii w przedszkolu. - Netkobiety.pl

Przyznaję Ci 100% racji. Postaram się tak przedstawiać swoje poglądy by nikt nie czuł się urażony.  Jeszcze raz przepraszam.

Księga jest rzeczą więc nie można jej obrazić to po pierwsze. Po drugie dlaczego takie zestawienie ma być niestosowne? Czy porównywanie encyklopedii do książki telefonicznej też jest niewłaściwe?

Czy widzisz coś niestosownego w publicznym głoszeniu swoich poglądów? Megafony kościelne w każdą niedzielę transmitują treści religijne na zewnątrz świątyń bez względu na to czy przechodnie chcą tego słuchać czy nie.

Prawie zgadzam się z Sadie. Prawie Bo wg mnie nie można obrazić "niewiercy" pokazując swoją religię. Uważam, że nie można nikogo obrazić z temacie, który go bezpośrednio nie dotyczy. Dlatego nie wiem, co obraźliwego widzi ateista we wszędobylskich krzyżach i figurkach? Czy ateista nie może przejść koło nich obojętnie i uznać, ze te symbole są dla kogoś ważne a dla niego całkowicie obojętne, więc mu nie przeszkadzają?

Zgadzam się natomiast w pełni z tym "chodzeniem na paluszkach". Uważam, że wokół wiary jest za dużo zamieszania. Czy nie prościej byłoby, gdyby każdy mógł sobie wierzyć w co chce, szanować to, ze inny człowiek może wierzyć w coś zupełnie innego lub nie wierzyć? To, że coś jest ważne dla jednego człowieka, nie znaczy, że drugi też musi się o tym wypowiadać z pełnym szacunkiem.

Moje stanowisko na przykładzie Biblii:
- porównywanie do komiksów z Supermanem w kontekście pierwszego posta wątku - tak
- określanie słowami bezapelacyjnie obraźliwymi wiedząc, że na 100% będą czytali to katolicy - nie (bo jest to świadome obrażanie uczuć religijnych rozmówcy)
- określanie jak wyżej w towarzystwie ateistów - wedle uznania

To co napisała Andrea jest dla mnie dyskryminacją. Bo dlaczego zagorzały zwolennik Supermana, ktoś kto w niego wierzy i kieruje się jego zasadami, nie miałby poczuć się urażony, gdyby uznano za uwłaczające porównanie jego wyznacznika wartości z wyznacznikiem wartości innych ludzi?

A Wojewódzki faktycznie czasem obraża uczucia religijne. Ale też nie tak często, jak niektórzy mu zarzucają. Chyba "nadwrażliwość" bierze się z przekonania, że do rzeczy świętych należy podchodzić z całkowitą powagą i nikt nie ma prawa z nich żartować. Wg mnie można żartować, ale taktownie, z wyczuciem i bez chamstwa.

A moje uczucia obraża obowiązkowe uczestnictwo we mszy świętej rozpoczynającej rok szkolny i kończący go.Brałam w tym udział jako nauczyciel (wiadomo- nie chciałam stracić pracy) i biorę udział jako matka dziecka- bo tam są wszyscy i z tego powodu chce tam być moja córka- by się nie wyróżniać. Gdybym chciała brać udział w tych hockach to zapisałabym dziecko do szkoły katolickiej- ALE NIE ZAPISAŁAM!
Pod moim oknem jest kościół i przeszkadza mi bardzo głośny dźwięk dzwonów i megafony przez które słyszę w swoim mieszkaniu całą mszę. .Ale przeszkadza tylko mnie- inni patrzą na mnie zaskoczeni,że coś takiego śmiem powiedzieć.
Więc rozumiem,że stoję na przegranej pozycji i być może powinnam wyprowadzić się w bardziej wieloreligijne regiony kraju.

Uważam bardzo podobnie. Powinny wisieć albo wszystkie symbole religijne, albo żaden. Mnie nie razi porównanie Biblii do komiksu Supermana, bo dla mnie i jedno i drugie jest fikcją. Jednak jeśli piszę na forum, gdzie pewnie wielu katolików czyta, staram się zwracać uwagę na szczegóły, piszę Biblia z wielkiej litery (chociaż nie wiem czy prawidłowo), ale i Superman też, w końcu to też jakaś tam postać. Nie napiszę z małej litery, co by nie narobić sobie problemów z sympatykami tego pana...

Mjollnir na mojej szyi tylko czeka, żeby rozłupać jakiś tępy katolsko-ateistyczny czerep

Wiem, że teraz wsadzam kij w mrowisko ale na równi nie cierpię katoli co 'zwalczających' ich ateistów bo dla mnie między nimi różnica jest taka jak między szafotem a gilotyną.

Zarówno Biblia, jak i Supermen, to nazwy własne, a te zgodnie z zasadami polskiej pisowni zaczynamy wielką literą .

Nawiązując do symbolu krzyża wiszącego w państwowych urzędach i instytucjach - dla mnie to jak podkreślanie ,,patrzcie, jest nas najwięcej, więc mamy tu najwięcej do powiedzenia". Mnie osobiście razi to swoją nachalnością. Aczkolwiek weźmy pod uwagę, że ratyfikując w 1998 roku konkordat z 1993r. władze państwowe wyraziły zgodę na uczestniczenie Kościoła w życiu państwa, katolicy natomiast otrzymując oficjalne przyzwolenie szybciutko zaczęli ,,swoje" tereny oznaczać. Dla mnie osobiście jest to trochę niezrozumiałe, bo obnoszenie się z wiarą jest niezrozumiałe - człowiek albo naprawdę wierzy i ma tę wiarę w sobie, albo robi to na pokaz.

Mnie osobiście przeraża skala tego, co nazywa się obrazą uczuć religijnych. Niedługo nie będzie można powiedzieć nic, żadnego słowa krytyki, żeby ktoś nie poczuł się urażony. Zgadzam się z tym, że prywatnie, jak ktoś chce, niech krzyż sobie wiesza, ale nie w urzędzie.
Olinko naprawdę sądzisz, że wiszące w urzędach krzyże to przejaw typu "patrzcie, jest nas najwięcej"? Warto spytać kogo jest najwięcej - ludzi, którzy chodzą do kościoła, są wyuczeni i ich życie czy zachowanie nie ma nic wspólnego z poszanowaniem krzyża, choć będą mówić "niech wisi krzyż" bo tak wypada, bo wstydzą się przyznać, że ich to też ni ziębi ni grzeje, choć są katolikami? To chyba nie jest wyssane z palca, że w kościele zaczyna się pewien kryzys - coraz mniej wiernych, coraz mniej ludzi chętnych do posługi... Za granicą kościoły "przerabia się" na świetlice czy nawet kluby, bo ludzie odchodzą od kościoła. Myślę, że wśród katolików jest coraz więcej osób, które rozumieją, że przestrzeń publiczna, to przestrzeń publiczna, której nie wolno zawłaszczać. W takiej sytuacji, chyba warto podyskutować czy faktycznie "większość chce krzyża".
Druga sprawa odnośnie Biblii - OjciecPiotr trafnie napisał: to jest przedmiot, nie można go obrazić. I sory, nie zgadzam się z tym odniesieniem do Supermena. Jeśli ktoś powie, że to pajac w rajtuzach, to osoba, która go lubi, ma prawo poczuć się urażona? Zacznijmy wreszcie rozgraniczać to, co odnosi się bezpośrednio do nas, i to, co odnosi się do czegoś, co lubimy, szanujemy, czy uznajemy za wartościowe... To, że tak jest, nie znaczy, że ktoś nie ma prawa do krytyki.

Otóż to - jakby ująć to wyraźniej: popatrzcie na wojujących muzułmanów, nawołujących do ataku na innowierców. Czy oni się zastanawiają nad tym, że ktoś po prostu nie widzi świata tak jak oni? Nie, wielu  z nich jest gotowych poświęcić życie, żeby tylko walczyć "w imię Allaha". Chodzi mi o to, że religia rości sobie prawo, do ingerowanie w życie każdego, nawet ateisty. Choćby przez takie teksty, że "Bóg i tak cię kocha"...;/

"Nie zgadzam się z twoimi poglądami, ale oddam życie, abyś mógł je głosić". Tak chyba bym określiła swoje podejście do tej kwestii - każdy ma prawo głosić swoje poglądy, nawet jeśli inni się z nimi nie zgadzają. Niestety właśnie wielu katolików powiedziało by raczej, "nie zgadzam się z Twoimi poglądami, więc nie głoś ich, bo jesteśmy w większości - myśli i rób co chcesz, byle w swoim domu". Tak się u nas traktuje odmienność, i stąd nawet duperela może być obrazą uczuć religijnych.

Też to mi przyszło do głowy.

Symbole same w sobie istotne tak bardzo nie są, istotne są intencje osób je wieszających. W Polsce jest to polityka religijna na psa - obsikiwanie terenu. Wszechobecne krzyże mają za zadanie pokazywać nam, że prawdziwy Polak to katolik, a ateista/agnostyk czy wyznawca innej religii (bo tylko katolickie symbole wiszą) to Polak gorszego gatunku, w najlepszym razie podejrzany, w najgorszym zdrajca polskości. Te wszechobecne krzyże mają nam ukazywać, że nie do końca jestesmy u siebie i że tylko łaskawie jesteśmy tolerowani.

Wracając do początku dyskusji i Biblii. To książka ani mądra, ani głupia - typowy produkt swojej epoki i swojego kręgu kulturowego. Głupie natomiast jest, moim zdaniem, wierzenie dziś w "prawdy" w tym dziele zawarte.

Wbrew przekonaniu wielu osób nie żyjemy w kraju katolickim (Konstytucją) tylko w kraju neutralnym światopoglądowo. Tego faktu nie zmienia to, że większość obywateli to zdeklarowani katolicy. Demokracja też nie polega tylko na rządach większości ale też a może przede wszystkim na poszanowaniu mniejszości.

Wiesz miałem okazję być w UK (05/2005 - 09/2006) i raczej rzadkie szczęście pracować tylko wśród typowych wasp'ów. Sporo się od nich dowiedziałem o realiach a nie medialnym szumie. Ta cała tolerancja made in UK jest fasadowa, muzułmanom czy żydom nie podskoczysz bo pierwsi cię zaszlachtują a drudzy zrujnują w sądach. Czarnuchów musisz znosić pomimo ich ewidentnego i nieukrywanego lenistwa i obiboctwa. Te całe parytety + 'forced tolerance' + political correctness to coś co dla mnie jest nie do zaakceptowania. Polskiego katolstwa nie znoszę to fakt ale nie pozwoliłbym też go zniszczyć bo ja wierzę w równowagę sił - jedni muszą równoważyć drugich.

Otóż to!
Oczywiście, że ,,Konstytucja RP" głosi wolność religii, ale konstytucja sobie, a ludzie sobie. Niby jest wolność światopoglądowa, wolność sumienia, a jednak wciąż toczą się nowe spory i debaty - a to in-vitro, a to aborcja, a to eutanazja, a to coś tam jeszcze. Ja tu widzę wiele sprzeczności, bo skoro Konstytucja gwarantuje mi wolność sumienia, to nie rozumiem dlaczego Kościół i katolicy zwykle roszczą sobie prawo do nadawania tonu zapisom ściśle związanych z sumieniem ustaw? Sumienie jest to zdolność pozwalająca człowiekowi ujmować swoje czyny pod kątem moralnym i odpowiednio je oceniać, ale nie zapominajmy, że sumienie jest odczuciem subiektywnym, a tym samym moim własnym, osobistym.

,,Konstytucja RP" stanowi m.in.:
Art. 25.
1. Kościoły i inne związki wyznaniowe są równouprawnione.
2. Władze publiczne w Rzeczypospolitej Polskiej zachowują bezstronność w sprawach przekonań religijnych, światopoglądowych i filozoficznych, zapewniając
swobodę ich wyrażania w życiu publicznym.
Art. 53.
1. Każdemu zapewnia się wolność sumienia i religii.