Sama na zakrecie- jak zyc samotnie ? - Netkobiety.pl

Agnieszko, wydaje mi się, że jesteś w poważnym stanie. Taki rozstrój nerwowy, który teraz przeżywasz jest bardzo niebezpieczny dla Twojego zdrowia. Są w Polsce miejsca, gdzie będą mogli Ci pomóc - nazywają się Ośrodkami Interwencji Kryzysowej. Uzyskasz tam bezpłatną pomoc psychologa, bez której obawiam się, że będzie Ci naprawdę ciężko.

Odłóż na razie na bok kwestię syna, jest bezpieczny u babci, o wiele bardziej nagła i wymagająca działania jest Twoja własna sytuacja.

Dlaczego nazywasz swojego faceta "swoim Panem"? Przecież nie jesteś zwierzęciem, a on nie jest Twoim właścicielem, nie odzieraj się z godności. Nie żebraj o jego uczucie, masz poważne problemy, a on nie jest dla Ciebie nawet najmniejszym oparciem.

Agnieszko, uciekaj też od alkoholu, używek i przyjmowania leków bez konsultacji z lekarzem, bo w Twojej sytuacji łatwo jest stracić nad tym kontrolę.

Wiem, że może być Ci trudno podjąć decyzję o wizycie u psychologa/psychiatry, ale pomyśl o swoim synu. On potrzebuje matki, nawet, jeżeli na chwilę obecną nie chce mieć z Tobą kontaktu. Dlatego ratuj samą siebie, pozwól komuś sobie pomóc. Martwa lub roztrojona na pewno nie przekonasz dziecka, by dało Ci kolejną szansę.

Koniecznie szukaj pomocy u specjalisty. Jesteś w bardzo ciężkim stanie i nikt na żadnym forum nie będzie w stanie ci pomóc.

Zgłoś się do psychologa, to żaden wstyd ani ujma.

A 'Twój pan' to człowiek bez uczuć, jaskiniowiec który od kobiety oczekuje tylko rodzenia dzieci.

Wysłuchamy zawsze ale niewielkie mamy możliwości pomocy. Zwłaszcza, że ewidentnie, co sama przyznajesz, wymagasz profesjonalnej pomocy. W twoim życiu nazbierało się za dużo przytłaczających, złych rzeczy naraz żebyś mogła po prostu o tym napisać na forum i zapomnieć.

Trzymam za ciebie kciuki i wierzę, że jak najszybciej zdecydujesz się pójść do psychologa. Na pocieszenie i dodanie odwagi mogę powiedzieć, że ja do mojej pani idę jutro

Dziekuje bylam juz na 2 wizytach u psychoterapeuty, powoli podnosze sie z tego koszmaru. Biore leki antydepresyjne i chemie daje sobie rade choc jest ciezko,ale życie biegnie dalej.Zdziwilo mnie podejscie terapeuty ze na 2 wizyte poprosil czy nie moglabym przyjsc z przyjacielem. Po rozmowie stwierdzil ze jego odejscie bylo spowodowane checia udowodnienia mi ze sama cos jestem warta i potrafie stawic czola wyzwaniu ( sory ale poczulam sie jak idjotka) nastepna wizyte mam w piatek i raczej wiecej juz nie pujde. Codziennie dostaje sms " Miłej nocy spij dobrze"Mam wrazenie ze moja sytuacja to tylko przerwa w naszym zwiazku ..... tylko dlaczego w momencie gdy ktos mi jest potrzebny ..... Te sms zaproszenia ze jak mi jest zle to moge u niego spac i mnie przytuli ..... boje sie niechce litosci....

Witam ponownie
Niestety przestalam chodzic do terapeuty staram sie sama stanac na nogi. Nadal nie rozmawiam z matka, syn nie odbiera tel. ale jakos sobie z tym radze myslac ze przyjdzie dzien gdy to sie zmieni. Moj były dzwoni czasem pyta jak sie czuje ......choc tesknie odpowiadam zwiezle niechcac by poczuł jak za nim tesknie.Mam nowa idee zyciowa " Co ma byc to bedzie "

Agnieszko, a dlaczego przestałaś chodzić do terapeuty?
Rozumiem, że terapia jest bardzo trudnym okresem w życiu i w chwilach, gdy czujemy się lepiej możemy mieć myśli "Chcę spróbować sama", ale dobrze jest powiedzieć o tym terapeucie. Wiadomo, że nasze samopoczucie to swojego rodzaju sinusoida, czujemy się silne, za chwilę słabe, ale terapia ma sens i pozytywny wpływ na nasze życie jedynie wtedy, kiedy się ją kontynuuje. Niekiedy psychoterapeuta pracuje z pacjentem przez kilka miesięcy, rok, dwa lata w zależności od tego, co było przyczyną problemów i oczywiście powracanie do stanu równowagi jest celem terapii, aby jednak nie było krótkotrwałe nie powinno się z dnia na dzień zaprzestać wizyt.

Wydaje mi się, że powinnaś ustalić z terapeutą wyraźne cele - np. że chciałabyś odbudować kontakt z synem i właśnie na tym można skupić się na sesjach.
Nie jestem pewna, czy Twój problem można uznać za rozwiązany, gdy sytuacja rodzinna wcale się nie poprawiła, na chwilę obecną mówiąc "Co ma być to będzie" chowasz tylko swoje kłopoty pod dywanem. Cała sztuka polega na tym, żeby odzyskać kontrolę nad tymi aspektami życia, nad którymi jest to możliwe i postarać się jak najbardziej świadomie kierować swoim losem - a w tym bardzo sesje pomagają.
Daj sobie szansę na szczęśliwe zakończenie, ono samo do Ciebie nie przyjdzie.

Ciesze sie Agnieszko z Twojej decyzji tez bym go spakowała... mysle, ze tej decyzji nie bedziesz napewno żałować!! Teraz najwazniejsze jest Twoje zdrowie i odzyskanie dobrych relacji z SYNEM!! 3mam kciuki za Ciebie, powodzenia!