Zdradza mnie od czterech lat... - Netkobiety.pl

Przykro mi to pisać , ale on już się nie zmieni. Tacy sie nie zmieniają.Zastanów się czy nie lepiej samej , w spokoju wychować dziecko i dać sobie szansę na poznanie kogoś wartościowego.Najgorsze jest życie w niepewności, oszustwie, a jemu już nigdy nie zaufasz bo też nie warto,zwłaszcza że on tego nie żałuje tylko chce ci zamydlić oczy do następnego razu, szkoda czasu i nerwów. Powodzenia i życzę mądrej decyzji ,bo teraz potrzebujesz spokoju.

Jeśli nie ma zalu, skruchy to jakie sa widoki na przyszlosc? Zdrady się zdarzają ale musza być przepracowane bo przecież w jakiś sposób jesteś upokarzana. Inaczej...rodzi się bezkarność. Oczywiście nie sa to podstawu do tworzenia rodziny. Jak Ci się wydaje jakby się czuly dzieci? Jaki przykład by miały? Tu nie ma się co zastanawiać. Szanuj się dziewczyno albo brak szacunku Cie zniszczy.

Po co Ci to? Nie brzydzi Cię fakt, że facet "wsadza" jakiejś babie a potem Ty z nim się kochasz? Ohyda.

Tak, stało się i jestem w ciąży.  Na początku był płacz i setki pytań co to będzie ale sama czy nie to poradzę sobie. Mam 26 lat, własny biznes i mieszkanie w którym razem mieszkamy- wiec nie jestem zależna od Niego. Nie jest mi łatwo, bo podchodzę do wszystkiego bardzo emocjonalnie i zaraz wpadam w histerie. Podzielam Wasze zdania w większości ale żeby to wszystko było takie proste...

Gdy to czytam myślę sobie tylko "Jezu, żeby ta kobieta zobaczyła to z mojej perspektywy, żeby do niej dotarły te wypowiedzi, żeby miała jeszcze szansę na szczęście", ale wiem, że tak nie będzie. Potrzebujesz się przekonać na własnej skórze i dopiero po pięciu, dziesięciu latach zdrad, aż w końcu pomacha ci dzieckiem innej kobiety przed nosem i jeszcze powie najlepiej masz, kochaj jak swoje, w końcu widziałaś co brałaś, może, MOŻE dopiero wtedy. A jak miło by było gdybyś odeszła i po roku, dwóch, spotkała mężczyznę, nie pipę...

"Jak mamy stworzyć rodzinę?  Na jakich podstawach? "
Gdybyś te pytania zadała sobie po udowodnieniu pierwszych zdrad, nie zmarnowałabyś kilku lat życia, nie byłabyś teraz z nim w ciąży i nie miała w perspektywie samotnego macierzyństwa. Nie stworzycie rodziny, bo z takim człowiekiem nie sposób, on się nie zmieni.
Całe szczęście, że jesteś niezależna materialnie i bytowo, czas popracować na uniezależnieniem się od tego typa.
Pomyśl, co czujesz wiedząc, że on systematycznie zabawia się z innymi panienkami, kłamie, nie szanuje i ma Cię gdzieś. Podejrzewam, że ma u Ciebie wikt i opierunek i to są główne przyczyny, dla których tkwi przy Tobie. Chcesz tak dalej żyć?

"psychicznie mi się uda" ?!

To znaczy ze przeciwstawiając samodzielne zycia obecnej ponizajacej Cie sytuacji masz wątpliwości? Ale czego one dotycza, te wątpliwości? Chodzi o samotność? Z doświadczenia Ci powiem ze zycie ma rozne etapy. Może się jeszcze wiele rzeczy zdarzyć. Ale trzeba prezentować okreslona postawe bo "biednej" nikt nie przygarnie naprawdę jak tylko dla seksu. Skoro wiec już okreslilas swoje granice tolerancji, wiesz na czym stoisz, nie zostaje nic innego jak konsekwentne działania a zal czy smutek sa jak najbardziej dozwolone, przez jakiś czas. Nie możesz przewidzieć jak się będziesz czula za np. pol roku, jeśli nie zrobisz pierwszego kroku. Z reguly wygląda to tak ze przechodzi się przez dol a potem już tylko do góry bo nie ma innej opcji. Wiele osob miało tak samo i nadal zyja. Nic im się takiego nie stało.