Ktoś mnie może oświeci - Netkobiety.pl

Popełniasz podstawowy błąd: tkwisz w nieszczęśliwym związku "dla dobra dzieci". To ostatnie w cudzysłowie, bo to stwierdzenie jest kosmiczną bzdurą - żadne dzieci nie będą szczęśliwe w takiej sytuacji. Dziecko, nawet małe, nie jest głupie i widzi jak na dłoni, że między rodzicami nie ma miłości, wyczuwa napięcie i patrzy na to wszystko, nie rozumiejąc. Rozwód bierze się z małżonkiem/-ą, a nie z dziećmi. A jeśli dzieci kiedyś dowiedzą się, że małżeństwo rodziców przez lata było fikcją, mogą wam nigdy nie wybaczyć takiego kłamstwa. W tej chwili niestety oszukujesz wszystkich: żonę, przyjaciółkę i dzieci.

to znowu trolling,gosc pisal ze niby zdradzil na  wyjezdzie  sluzbowym

Jeśli nie jesteś kolejnym wcieleniem trolla to powiem Ci tak, jesteś dupa a nie facet. Kochasz kobietę, a tak naprawdę sprowadziłeś ją do roli, nie wiem kogo... kochanki?

Powinieneś był zrobić tak, żona zdradziła, nie układa się, rozstajemy się, rozwód, wspólnie wychowywujemy dzieci po rozwodzie, układam życie na nowo z inną kobietą. A Ty widzę, ze nie miałeś za bardzo jaj żeby w ogóle postawić żonie warunki, a teraz nie masz jaj żeby po prostu skończyć tą farsę, którą nazywasz małżeństwem.

Jeśli kochasz kobietę, odejdź od żony, po co z nią jesteś? Czego się znowu boisz? Jesteś przestraszony ale czym? Nie zdziw się tylko jeśli Twoja przyjaciółka tego nie wytrzyma na dłuższą metę bo większość normalnych kobiet chce się czuć bezpiecznie i mieć klarowną sytuację.

rafatal
jaj to potrzeba, żeby zostać i ratować małżeństwo, a samo zostanie i odgrywanie teatrzyku bo dzieci, bo wspólny kredyt i rybki i dupa na boku, to jest właśnie farsa i tchórzostwo.

każdy robi jak uważa, ja mam swoje zdanie na ten temat. Niektórzy lubią żyć w matrix-ie. Tylko potem nie można miec do nikogo pretesji.

no i znowu się kupy nie trzyma...przyjaciółka to najpierw obca osoba, potem dramatyzm ze to koleżanka żony, ale na samym końcu dowiadujemy się, że żona nie utrzymuje z nią kontaktu.

A poza tym nie wierzę...że facet mógłby się tak zachować...

Czyżby trolling?

" Rozmawialismy ze soba dniami i nocami na kazde tematy."
"Jednakże wiem, ze i ona bardzo cierpi nie mogac mnie miec na co dzień. Nie mogac do mnie zadzwonic o każdej porze itd."

Miej odwage porozmawiac z zona szczerze i wspolnie zdecydujcie czy jest co ratowac czy nie i przede wszystkim nie mieszajcie w to dzieci one maja prawo miec i matke i ojca nawet jesli nie bedziecie chciec byc razem to postanowcie ze dzieci nie beda wykorzystywane do waszych porachunkow.

Czyli co? wychodzi na to że jestem tchórzem, bo nie umię podjąć decyzji o pozostawieniu swoich dzieci. Zastanawiał się z Was ktoś jak owego czasu przyjedzie na urodziny do córusi a ona będzie u nowego wujka na kolanach siedzieć. Oby ten wujek obdarzył ją miłością rodzinną. Tego bym chciał. Bo ja,  niestety nie bede już miał wpływu na takie rzeczy.
Za co ja muszę ponieść takie konsekwencje.
Zastanawiał się ktoś z Was co czuje człowiek, który całe życie jest z jedną osobą kocha się z nia, traktuje czule a potem dowiaduje się, że była ona pieprzona przez kolegę. Robił jej to smiejac sie ze mnie. Wykorzystywał sytuacje itd. Ile ja razy probowałem walczyć z myslami że to tylko nic nieznaczące rzeczy wtedy sie działy. Za każdym razem kiedy ja widze staja mi przed oczyma te obrazy, nie mowiac o sytuacjach intymnych.
Wolałbym w takiej sytuacji odejsc i o niej na zawsze zapomniec, ale nie potrafie wyrzadzić największej krzywdy swoim dziecią. Wiem, to do mnie należy ta decyzja i nikt mi w tym nie pomoże.
Problem jest zagmatwany z innego powodu. Jak jej mowie ze chce odejsc, to słyszę, że kogoś mam i kto to jest. Niestety, nie moge jej o tym powiedzic, nie moge. I to nie dlatego ze brakuje mi odwagi. Jeżeli to by o to tylko chodziło, to powiem jej to w tym momencie.

Skoro żona poszła na bok, no cóż czegoś jej brakowało, czego to nikt nie będzie wiedział.
Ale to jej decyzja i jej wybór.
Natomiast zostawić dwoje dzieci, hm..., co to za matka.

Też mam takie wrażenie, że problemy się rozwiązuje, a nie od nich ucieka.
Jeśli ktoś się decyduje na dzieci, to musi się wyzbyć swego egoizmu, trzeba wtedy szukać szczęścia i rozwiązań w tym czym się jest, oczywiście jeśli to nie jest toksyczny związek, widzę jak kobiety są silne i dbają o swoje szczęście....tylko czy to jest naprawdę?