Zdradził mnie. Dałam druga szanse. - Netkobiety.pl

Tak latwo Ci to przyszlo... ja nie potrafilam i po 6 latach odeszlam...

piszesz, ze nie chcesz zalowac... trwaj wiec w swoim wyborze i utwierdzaj sie kazdego dnia, ze go kochasz i ze on kocha ciebie.  kazdy moze wybrac inna droge. mam nadzieje, ze Wam sie uda, powodzenia

Bardzo współczuje takiej sytuacji. Pewnie czujesz się oszukana, i nie umiesz znieść myśli, że inna go dotykała. Ale przynajmniej masz go dla siebie widzisz go na codzień, możesz całować, dotykać,rozmawiać. Nie każdy ma takie możliwości. Już bym wolała,żeby facet mnie zdradził, a nie zostawił bez słowa wyjaśnienia.

To nieprawda ze odejść mozesz zawsze. Jeśli nie odeszlas od razu będzie ci coraz trudniej.
W końcu poczujesz ze ta decyzja z wtedy spowodowała ze teraz już nie masz wyboru. Musisz być z nim...
Bo przecież sie stara. Przecież cie kocha. Przecież. Przecież.
Jeśli wtedy nie powiedziałas dosyć... To cieZko znaleźć powód. Bo ten najciezszego kalibru odpuscilas.
Pisze z własnego doświadczenia.

Kobieto, potraktuj to jak spotkanie z prostytutką (czego też osobiście nie popieram, ale...).
Z tego co opisujesz nie wygląda to wcale źle. Jeden krótki raz, bez zaangażowania, zakochania.

Rozpaczasz - rozumiem, ale porównując Twoja historię do jakiejkolwiek innej przytaczanej tu na forum to, wybacz...śmiech na sali.

Nie przyprowadzał jej do Waszego domu, nie "używali" Waszego łóżka, ręczników itd., nie jeździł z nią w delegacje, nie zakochał się po uszy, nie oszukiwał Cię miesiącami, nie esemesował z kibla. Nie miał równoległego życia, trudno to nawet nazwać romansem...

Skoro chciałaś wybaczyć to tego się trzymaj. Myślę, że akurat Twój facet na to zasługuje.

czarodziejka > to straszne co piszesz, że mąż pokazywał swojej kochance Twoje gołe foty i jeszcze pisali do Ciebie. Masakra.

autorko > myślę tak jak Ty, że odejść zawsze można. Ale póki co spróbuj wybaczyć i zapomnieć. Daj sobie czas. I jeszcze jedno: jeśli zdecydowałaś się wybaczyć, nie wypominaj mu tej zdrady, nie rozdrapuj, udźwignij ciężar swojej decyzji (że wybaczasz).

A jaką ona ma pewność, że tak nie było, że całą prawdę jej powiedział?

Zasluguje na wybaczenie?! Ma to zrobić? Nie! On na to nie zasługuje. On ewentualnie może takie wybaczenie dostać, ale nie zasługuje na nie!
Smutna jeśli jesteś w stanie mu to wybaczyć i czujesz że dasz radę, to to zrób. Ale nigdy tego nie zapomnisz. Zdrada zawsze pozostanie zdradą. Jeśli będzie Ci ciężko z tym żyć, że to zrobił to możecie iść do poradni małżeńskiej. Ja trzymam za was kciuki. Zrób tak byś to Ty była szczęśliwa.

Jakiego spokoju szukal u tej drugiej. O jakich problemach piszesz w domu? W jakis sposob probowalas to ratowac zanim Cie zdradzil, ze sie nie dalo?

W domu problemy głównie z kasą. Jakiego spokoju? Rozmowy o wszystkim i niczym. W tamtym czasie mąż był przez chwile jakby hmm nieobecny? Próbowałam zaproponować np jakis fajny wypad ale kończyło sie tym , że przeciez kasy nie ma. Zaczełam jeszcze bardziej dbać o siebie ale mąż nie zwracał uwagi na to. Byłam bardziej kochająca. Jednak nie pomogło to co robiłam.
Pytałam go co sobie wtedy myślał w końcu nie zapomniał , że ma żonę. Mówi , że nie myślał co robi , że sam nie wie , że po prostu sie stało.
Następnego dnia po tym jak sie dowiedziałam miałam wolne. Rano sms od męża jak to dalej będzie? Że naprawde chciałby cofnąc czas ale nie może i żebym wiedziała , że zawsze mnie kochał. Maiałam zaprowadzic córke na świetlice by troche sie pobawiła z dziecmi a ja mogłabym wtedy w spokoju pomyślec co dalej, mąż miał ja odebrać ale z pracy mi napisał abym nie zaprowadzała córki na świetlice bo on nie wie czy wróci do domu , że jest debilem i czuje sie w h...j podle. Odpisałam  aby wrócił tak czy inaczej.

Myszeczka23 Mam pewność co do ilości spotkań, mam pewność że było tak jak mówi mąż w 95 procent. Ich smsy to tez nie było wyznawanie uczuć , bo wiele przeczytałam. Po za tym mój mąz jest osoba zamknięta w sobie mało mówi o uczuciach bo nie potrafi tego obrac w słowa. Tymbardziej doceniam że chiał o tym szczerze porozmawiać. Usłyszałam słowa których nigdy bym się nie spodziewała, miłych.
Wiem , że nigdy nie zapomnę. Chciałabym tylko przestac o tym tak często mysleć , pozbierać sie i zyc dalej bo na ten moment czas mi sie zatrzymał.
Momentami są fajne chwile jest naprawdę jak w bajce... i wtedy powraca myśl , że przecież ten idiota to zrobił...

Nawet przez chwile nie czułam sie gorsza od tamtej a wrecz przeciwnie moja wartość wzrosła jeszcze bardziej , że to ja jestem tą lepszą i mam duzo wiecej do zaoferowania , bo nigdy nie weszła bym w cos takiego wiedząc , że facet ma rodzinę a ona to doskonale wiedziała.

Właśnie co do tego wybaczenia. Nie potrafie sie odciąc od tego co było i iśc na przód.

Czym jest, a czym nie jest wybaczenie?
"wybaczyć" nie oznacza:    

    zapomnieć
    zrozumieć
    usprawiedliwić
    udawać, że nic się nie stało
    zbagatelizować krzywdę
    znów zaufać
    zaprzyjaźnić się
    być blisko z osobą, która nas skrzywdziła
    zrobić niezasłużony prezent sprawcy krzywdy
    zrezygnować ze sprawiedliwej kary
    zrezygnować z obrony przed ponownymi krzywdami

"wybaczyć" to znaczy:

    zrezygnować z pielęgnowania urazy
    zrezygnować z zemsty (w tym karania samego siebie)
    zrezygnować z "drewnianej nogi"( nie wykorzystuj swojej krzywdy dla własnych celów)
    pogodzić się z tym, że nie będzie rekompensaty za doznane krzywdy
    pogodzić się z tym miejscem w życiu, w którym jest się teraz

To tak w skrócie na podstawie artykułu "Czym jest wybaczenie".

Dostał szanse ale czy ja wykorzysta to czas pokaże. Powiedziałam mu żeby dobrze zastanowił sie czy chce ta szanse bo jesli kiedyś miał by to powtórzyc to zabiję! Jeśli miałabym sie znim rozstać to wolałabym teraz niż po kolejnej niespodziance za kilka lat , mówiłam mu to i to że teraz jeszcze jestem w miare młoda i moge sobie zycie ułozyc z innym mężczyzną więc naprawde niech sie zastanowi by nie zmarnował mojego czasu.
Staram się nie wypominać i wracac do tego tematu jak najrzadziej. Stara się. Zmienia się. I choc nie potrafi okazywac uczuć coraz częściej to robi.

Powiem tak ja jestem 16 lat po ślubie , zdradził mnie po po kilku latach byłam bardzo młoda, nigdy się nie przyzanł, potem po kilku latach , złapałam go na wczasach znów niby tylko na dyskotece, nie wierze mu teraz , mam dwie córki , mam teraz trudny okres , poza tym że maż lubi imprezować itd jest przystojny mam kase ,, ja kładąc się z nim do łózka za każdym razem widzę jak dotyką tej kobiety itd niszcze siebie nie wiem co Ci doradzic bo ja jestem słaba,,inni mówią ze silna ze to wytrzymuje

Tak.... wybaczanie to cholernie dlugi i trudny okres. Tak.... wciaz szukam drogi do wybaczenia, wciaz robie dwa kroki do przodu, jeden do tylu. Czasem jeden do przodu i dwa do tylu. Poruszam sie mozolnie, bardzo ale jednak do przodu. Czasem zastanawiam sie, co mnie powstrzymuje, zeby przejsc ta droge szybko, dotrzec do celu... wybaczyc... uwolnic sie...Jest to trudne

Współczuję, ja także jestem w podobnej sytuacji, ale ja nie mam dziecka, nie mam zobowiązań. Podziwiam za możliwość wybaczenia, bo wbrew wszystkiemu uważam, że jest to najcięższe ze wszystkiego co może spotkać człowieka w związku.
Życzę Ci byś dała radę w tym postanowieniu, ale również tego byś była w tym ostrożna. Czasami ludzie nie doceniają tego co robią dla nich inni, albo doceniają zbyt późno.
Uważaj na siebie, przede wszystkim.
pozdrawiam

Jeśli oboje tego chcecie, to uda się. Czasami miłość jest silniejsza od rozumu, może dla jednych to naiwne, dla innych marnowanie życia, ale to jest możliwe. Każdy żyje według własnych przekonań, a co najważniejsze - smutna1984 jeżeli uważasz że potrafisz, że jesteś na tyle silna to walcz. Życie jest jedno i każdy ma prawo przeżyć je tak jak chce i jak uważa, że będzie mu najlepiej.
Trzymam za Ciebie kciuki. Ja sama walczę ze sobą co zrobić ze swoim życiem. Wiem jak bardzo jest to ciężkie. Najłatwiej odejść, ale wierz mi czasami też najtrudniej.

niestety, copkolwiek zrobi,to nie ma znaczenia

to ty zadecydujesz i tylko ty masz wpływ na to, by było "tobie łatwioej"

On sam czasem pyta co ma  zrobić , a ja moze własnie dlatego odpowiedziec nie umiem bo tak naprwdę cokolwiek by zrobił niewiele by dało.

zdradzana88
Niczym mnie nie uraziłaś.
Myslałam , że łatwiej jest odejsć bo moze wtedy ten ból skończył by się szybciej. Ale moze i faktycznie wtedy bolało by jeszcze bardziej?
Ja juz sama nie wiem co myślę, teraz tak a za chwile inaczej...
Tysiąc mysli w sekundę, hustawka straszna.

Niby tak , ale zawsze cos na to wpłyneło. Skoro ktos mógłbyć wierny przez 10 lat a potem nagle zdradza to chyba musiało cos pchnąć ku temu tak mi sie wydaje.

Witajcie! Napisze co u mnie. Znów minął jakis tam czas. Czuję się na zmianę dobrze czasem źle. Czas mija , ból chyba mniejszy z kazdym dniem. Już nie trzęsę sie w środku na myśl o tym co mój mąz zrobił ale nadal boli.  Próbuje normalnie się zachowywać. Mniej myślę o tym co się stało, ale dalej nie widzę co dalej będzie. Nie wypominam... w końcu przestałam... chyba... Drapanie w tym dołuje jeszcze bardziej. Mąż się stara. Ma świadomość że dalej mnie to boli. Czasem zaskakuje mnie tym co powie, bo nigdy nie byl wylewny. I gdy napisal mi ze dostane od niego wszystko czego zapragnę  to zwaliło mnie z nóg, słowa zupełnie nie podobne do niego. On nigdy nie potrafił obierać w słowa tego co czuje i myśli, czy okazywać uczuć ale nigdy go nie winiłam za to bo matka która wychowywała go sama nigdy tego tez mu nie pokazała.
Chwilowo miałam dołek który mówił mi abym odeszła , jednak on minął i wiem teraz że napewno nie chcę odejść. Kocham Go bardzo, jest świnią ale Go kocham. Nie wiem może faktycznie  on żałuje? W sumie to nie wiem jak bym ja sie zachowała na jego miejscu, gdyby ktoś tak o mnie zabiegał... W sumie nie którzy mówia mi że byłam wierna tyle lat bo nie znalazł sie odpowiedni adorator, może cos w tym jest? nie wiem.
Wczesniej nie pisałam ale mieszkam na stałe za granica od kilku lat. I zastanawiam się czy nie pojechać na urlop na tydzień, akurat jest okazja bo znajoma jedzie i mogłabym zabrac sie z nią. Nie wiem jednak czy dobrze zrobię jadąc. Mąż by został wtedy sam na tydzień lub dwa. Waham sie czy jechać.

Dużo czytam te forum i cieszę się że tu trafiłam, naprwdę. Czasem warto wyrzucic z siebie coś co tkwi w nas w srodku... Czesto spotyka sie na forum osoby ze wspolnymi problemami, warto poczytać ja sobie inni radzą.

Tak chciał tego. Nikt go nigdzie nie ciagał. Pisałam , że ona latała za nim ALE on poszedł w to... Chciał ale pewnie coś popchneło go do tego. Nie bronił się bo gdyby tak było do niczego by nie doszlo, i dobrze o tym wiem.

Tak, jasne... ona za nim latala, rozporek rozpiela i "ten tego owszem" tez ona zapoczatkowala...
Samotna, ja Cie prosze, ja Cie blagam, nie wbijaj sobie do glowy i nie wmawiaj Nam takich banialuk.

Tak jak nie nawidze polityki i jej "przedstawicieli", tak swego czasu wypowiedzi poslanki Renaty Beger mnie rozlozyly na lopatki. Nie pamietam jednego dokladnie jak to bylo ale brzmialy tak:

i drugi, ktory idealnie pasuje do Twojego tematu, to to, ze cyt. poslanke Beger

.
Takie wlasnie kurwiki ma Twoj pozal sie boze misiu, biedny misu. Oj biedny Ci on biedny jak od Kaukazu po Majorke.

Przerabialem taki schemat jak Ty mowisz o sobie i wykrytej zdradzie u swojej jz, co sie zwie w poczatkowym stadium zazdrosc o... kolezanki z pracy i - o zgrozo - nawet moja eks szefowa z pracy, kobieta po 60 na karku. A jestem pracownikiem z branzy turystyczno - hotelarskiej, wiec "powodow" do zazdrosci zona czy wczesniej ona jako dziewczyna/narzeczona miala na peczki.
Nie da sie ukryc, ze zdarzaly sie dwuznaczne propozycje i tego typu sekretne ekscesy, ale nie dawalem sie omamic nigdy.
U mie zdrada nie miala miejsca nigdy, bo przede wszystkim nie ma prawa bytu dla mnie. A ten konwejer bezsensownych mysli u Ciebie tudziez Was wyglada tak - na moim przykladzie:, ze przy facecie kreci sie jak nie kolezanka to szefowa jak nie szefowa to inna kolezanka a jak nie uklad firmowy to poczta pantoflowa w relacji sluzbowej "ta pani z firmy/biura x z ktora wspolpracujesz/cie". A jak nie to, to goscie hotelowi mi cos tam ten teges. I tak w kolko macieja. Jak nie panienka to fryzura, to szminka, to bluzka, to kiecka i etc. A nie daj boze damski glos zwlaszcza obcy echem w telefonie uslyszycie... RIP i tyle chlopa widzieli. A u Ciebie juz lapki poszly w ruch.

Przewalkowala ze mna ten podly temat od deski do deski, zapewniala, ze ja to ten oc i ach a eksiki to po zapalki moga biegac w por. do mnie i... caly sek jest w tym, ze sama poszla w tango.
Biedactwo tez nie? Jak Twoj maz. A tyle sie nagadalo i nasluchalo o tym...

Zdrada to podstępne zabójstwo partnera bez sądu, wyroku i prawa do obrony.
Lub inaczej- jest jak podanie polonu Litwinience w herbatce- zabija powoli i wszyscy wiedzą. że nie ma ratunku - śmierć i tak nastąpi. To tylko kwestia czasu

Zdaję sobie doskonale sprawę, że nie jest Tobie się łatwo pogodzić z tym co się stało, że ciężko jest "start your life all over again"- ale trzeba się z tym pogodzić.
Będzie cholernie trudno, ale uwierz mi, to jest możliwe.

"Nie rób priorytetu z kogoś, dla kogo jesteś tylko opcją, czasem jedną z wielu."

Bo musisz przewartościować całe dotychczasowe swoje życie, cały swój świat wartości.
Musisz przebudować tak, aby zniknęło słowo "MY" jako partner - partnerka... rodzina.
Słowo "MY" zniknęło w momencie zdrady i to bezpowrotnie.
Już nie żyjesz dla niego, a on dla Ciebie, przestaliście być jednością, rodziną, mającą wspólne plany i wspólny świat wartości.

Od tego momentu zostało słowo "JA" i tylko ono już się liczy-
Ja- to znaczy mam poczucie swojej wartości,
Ja- to znaczy szacunek do  siebie,
Ja- to znaczy jestem dumną kobietą, zasługującą na szacunek innych,
Ja- to znaczy, że liczą się tylko moje potrzeby,
Ja- to znaczy że najważniejszymi dla Ciebie osobami jesteś Ty sama.

Ja oznacza również, że partner/ka jest zupełnie dla mnie osobą, która w moim życiu okazała się może i przykrym, lecz tylko maleńkim epizodem.
Postawiliście nowy dom pt zwiazek - ale na piasku, nie skale. Na bardzo kruchym fundamencie. Widocznie postawił go kiepski budowniczy i nie o Tobie tutaj mowa.

Czy warto ryzykować mieszkanie w nim, wiedząc że w każdej chwili może runąć?
Jak się człowiek dowiaduje co zrobiła najbliższa "niby" osoba to chce się zniknąć.
Walnąć gdzieś w koncie i wyć. Nie je się, nie śpi, czepia się wszystkiego co tylko daje jakąś namiastkę normalności związku. Nie zdając sobie sprawy, że to uczucie właśnie i emocje kierują nami w tej chwili. Często poniża się do granic możliwości. I nie ma innej wersji jak to przeczekać.

Zdanie, które mocno trzeba sobie zapisać w pamięci brzmi: o miłość się nie błaga... !
No niestety, bardzo znikoma ilość ludzi wierzy i stosuje się do rad napisanych na portalu.
Większość mając świadomość, do czego to może doprowadzić i tak podąża swoją ścieżką.
Po prostu do pewnych decyzji musimy dojrzeć a nasza wiara jest przeogromna.
Popełniamy mnóstwo dziwacznych błędów.
Rozum krzyczy jednak NIE ale serce i tak ściska.
Dopiero po pewnym czasie, kiedy stajemy się cieniem samego siebie, wypruci z emocji, dociera do nas prawdziwy obraz tego, co się stało. Dobrze kiedy będzie to parę miesięcy i jest jeszcze odrobina siły i silnej woli aby odejść, gorzej kiedy przyzwyczajamy się do sytuacji, pogrążamy się coraz bardziej i trwa to latami. Wtedy zmiany w naszej psychice zachodzą na tyle ogromne, że jest później mało realna szansa na normalne życie.

Bo 90 procent ludzi i tak chce pożywić się jeszcze tą odrobiną nadziei. Nigdy nie wiem co jest gorsze, czy przebywanie z taką osobą, czy życie w niewiedzy i kołaczących się myśli, co teraz moja "ukochana/y" robi. Ale jedno jest pewne- trzeba wszelkimi sposobami się starać oddzielić serce od rozumu. Porównywać, co mówi a co robi Twój partner/ka.

Pewnie zdarzyło się Tobie/Wam nieraz, że tłumaczyliście ją/jego wybielałeś, myślałeś, że jest inna/y,
bo obojętnie co się stało, to wiąże was przecież jeszcze miłość. A tak naprawdę podświadomie wiedziałaś/eś, że to jest czysty absurd, bo to co robi nie pokrywa się w faktach.

Jednak serce, ta odrobina nadziei wmawiają nam że jest inaczej. Po prostu chcemy w to wierzyć że jest inaczej, więc oszukujemy samych siebie. To, że Twój związek to fikcja i nic z tego nie będzie to fakt oczywisty.  ci co twierdzą inaczej, są niepoprawnymi optymistami albo masochistami.

Więc albo pogodzisz się z tym, co się stało, będziesz żyła w układzie na zasadzie każdy sobie rzepkę skrobie i układasz sobie życie równolegle z kimś innym,
bo łączą was rybki, dom, wspólna firma itp.
albo odchodzisz i układasz sobie życie z dala od niego.
Innej alternatywy nie ma... niestety.

3maj się. I przemyśl wszystko to co Tobie napisałem, na chłodno, bez emocji.
Bo gdy włączają się emocje - wyłącza się myślenie.

O tym jest doskonaly artykul na necie pt "prawda i mity o wybaczeniu". Warto przeczytac, przeanalizowac i przemyslec...

Smutba. Zgadzam sie z pati. Robił co chciał. Wiedział co robi.
Jak to kiedyś napisała kriss chyba. Jakby przed moim paradowala gola wyprezona chętna zolza- to on mógłby co najwyżej kocyk przynieść zeby sie dziewczę nie przesiebilo...

Dojdziesz do tego smutna. Teraz szukasz dla niego usprawiedliwienia. A potem przyjdzie etap w którym zrozumiesz ze zrobił to bo chciał. Wiedział co robi. Zrozumiesz ze to na niego jestes zła. Będziesz musiała nauczyć sie go nienawidzic. To znaczy będziesz musiała nauczyć sie akceptować to uczucie do niego. Z Twojej starej miłości nie zostanie nic. Ale moze narodzi sie nowa- do faceta z przeszłością. . Twoja- Kobiety po przejściach.
Ale to bedzie nowy rozdział.

Ja wiem że chciał zrobic i zrobił. Wiem że tamta latała za nim i oczewiście nie od niego bo on mógłby rózne bajki opowiadać. Jednak poszedł w to bo chiał, wiem że wiedział co robi. Na pytania dlaczego do tego doszło odpowiadał że nie wie że byc może się zauroczył czy coś tam. W sumie dla mnie juz nie ważne chyba dlaczego, wazniejsze jest że do tego doszło. I na niego jestem zła za to co sie stało nie na tamta, bo to on zdradził mnie nie ona. 

Na dzień dzisiejszy przeplatanka humorów, wciąż. Pamiętam jak czytałam gdzieś inną historię która ktos opisywał 4 miesiące po zdradzie, wtedy myslałam że ja po tych 4 miesiącach dojde juz do siebie, a tu co? 4 miesiąc mija a ja nadal nie potrfie normalnie zyć. Zastanawiam sie jak dlugo to potrwa u mnie.