mąż chciał mnie zabić.. - Netkobiety.pl

spokój będzie na chwilę,potem może być już za późno,nawet szpital nie pomoże

Ja bym radziła Ci zakończyć wasze małżeństwo.Pomyśl sobie jak bedzie czuło się wasze dziecko za pare lat.Nie myśl sobie że on tego dziecka nie uderzy.On sie nie zmieni,chyba nie chcesz aby Twoj syn bądz córka przeżywali taką traumę ?Miłość jest czasem trudna ale zobaczysz że po jakimś czasie będzie coraz lepiej.Ty o nim zapomnisz i na pewno znajdziesz faceta,który Cie pokocha.Później będzie tylko gorzej jak tego nie zakończysz.Życzę powodzenia!

zadam Ci pytanie dla paru jego miłych słowek kwiatuszku skarbie,dla kilku jego czułych gestów dasz sobą do konca zycia pomiatać???ktoś inny też Ci da dobry sex i bedzie czuły a dodatkowo dobry cały czas a nie tylko wtedy gdy bedzi miał taki kaprys!ocknij sie bo jesteś młoda,a zniszczysz sie!!!czas leczy rany!

Uciekaj! Im dluzej mu pozwolisz sie bic tym gorzej dla Ciebie. Rany na ciele sie zagoja, ale poraniona dusza zostaje. Nie tkwij w tym amoku. Jezeli go kochasz, udowodnij to. W tym wypadku najwiekszym aktem milosci jaki mu mozesz ofiarowac jest podjecie leczenia go w zakladzie psychiatrycznym. Musisz to zakonczyc, bo on zakonczy twoje zycie a potem w wiezieniu sobie tego nie daruje. Ratuj was w pierwszej kolejnosci wizyta na policji. Popros o rozmowe z psychologiem. Maja tam specjalistow, pomoga. Policjanci nie sa zli a ich psychologowie sa wspanialymi ludzmi. Przerwij to! Serce sie kraje gdy to czytam. Pisz tu co postanowilas... Pomozemy!

Zostaw go a jemu karz iść się leczyć. Zgłoś to na policje. Jak sie rozstaniecie może krzywde robic innej kobiecie...nie pozwól na to.

Pilnie zrób obdukcję i zgłoś fakt pobicia na policję. Również szybko zakończ związek z tym bandytą, bo u jego boku nie czeka Ciebie nic dobrego a tylko bicie i poniżanie. Może to się dla Ciebie smutno skończyć.
Następnie po tych wszystkich ruchach składaj pozew o rozwód.
Musisz być stanowcza i zdecydowana. Nie możesz mu odpuścić.
Nie chcę sobie wyobrażać co by było gdyby to jego zwolnili z pracy za pijaństwo. Prawdopodobnie leżałabyś w szpitalu lub gdzie indziej.
Pospiesz się jeżeli nie chcesz zostać kaleką.
Sorry za tak okrutne słowa, ale już w swoim życiu widziałem wiele takich sytuacji.
Wiem, że będzie Ci trudno, ale dziewczyno szanuj się i zostaw tego dupka i damskiego boksera.
Życzę powodzenia.
Jak chcesz pogadać to zapraszam na priv.

a mi sie wydaje ze autorka tego postu juz z nim jest spowrotem,bo powiedział jej pare miłych słówek,a do nas sie odezwie dopiero wtedy jak znów ją pobije.

ciekawe co u marander,od wczoraj sie nie odezwała...

Zrobisz co będziesz chciała, my bedziemy pisały uciekaj, a Ty i tak do niego pójdziesz...skomlić po łaskę jak pies pragnący głaskania.
Uwierz mi że z czasem dojrzejesz,zbuntujesz się...urodzisz dziecko.
Zaczniesz chronić swoje dziecię, on zobaczy że nie dajesz sobą pomiatać,a syn/córka jest Twoim słabym punktem i zabierze się za nie,najpierw klapsy,pas,rzucanie o sciane....nie chcę myśleć co dalej.
Uciekaj... wiej ile wlezie i nie tłumacz go...

Niie rozumiem też Twoich słów "kochanie,proszę,kocham".
On cię tłucze a Ty słodkie słówka...przez gardło by mi to nie przeszło chociaż tez kiedyś byłam w toksycznym chorym związku.

na co Ty czekasz jeszcze?

zastanawiałam się czy odejść...ale boję się. nie męża, tylko tego że zostanę sama. że zniszczę coś w swoim życiu i już nigdy tego nie odzyskam, boję się poczucia winy, złości do samej siebie. obecnie sprawa się wyciszyła, jest spokojnie...rozmawiałam z nim o rozstaniu, powiedziałam, że zastanawiam się nad rozwodem. on wtedy się rozkleił, zaczął mnie błagać żebyśmy zostali razem, powiedział nawet że pójdzie na terapię.płakał, ale szczerze, nic nie udawał...dzień później rano obudziłam się, a jego nie było. poszłam go poszukać, a on płakał sam w innym pokoju. tak mi go szkoda teraz, jest taki smutny..wiem że może powinnam odejść, ale nie wydaje mi się teraz, że po tym wszystkim będzie mnie jeszcze bił..jestem rozdarta, nie wiem czy zostać z nim czy brać rozwód.

Tobie jest jego żal bo płakał? Że niby teraz on taki biedny? A kiedy on z pełną świadomością zadawał Ci cierpienie, to co? Jemu nie było żal Ciebie? Dla mnie facet, który podniesie rękę na kogokolwiek słabszego od siebie jest nikim. Nie wahałabym się nawet przez moment gdybym była w Twojej sytuacji. On Cię nie kocha, nie szanuje i uważa za kogoś komu można od tak przyłozyć, to nic, że leje się krew, to nic, ze tracisz przytomność... To jakis koszmar. Prosze Cię nie pozwól aby on zmarnował Ci życie, zasługujesz na kogoś kto Cię pokocha i będzie bronil przed całym światem. Nie odbieraj sobie tej szansy!

Nie dawaj sie na to nabrac kobieto. Jezeli bez problemu mogl Cie kopac i bic, bo "sie zdenerwowal", te jego lzy sa conajmniej krokodyle.

Widocznie ma problem z agresja, ale co Ty masz do tego? Jestem przeciwna jakimkolwiek terapeutycznym interwencjom, a jak najbardziej za spakowaniem walizek i pronto wyprowadzka. Jak mu zle z byciem bydlakiem, niech sam idzie sie leczyc i Ciebie w spokoju zostawi.

Przemocy NIGDY nie powinno sie usprawiedliwiac.

jest ci go żal bo sie popłakał,oj jaki on biedny biedaczek,ale jak Twoją głową bił o ściane i jak prosiłas kochanie przestań to Ci powiedział ze jesteś załosna i Cie podduszał,tego juz nie pamiettasz??on nie miał wtedy nad Toba litości ,tym bardziej ze pisałas ze nie pierwszy raz Cie uderzył.Co na to Twoja rodzina czy przyjaciele??czy ktoś wie co sie u Ciebie dzieje??jeśli z nim zostaniesz to mam nadzieje ze nie bedziecie mieli dzieci! bo szkoda dziecka!a ten horror bedzie trwał i trwał latami,bo on dalej Cie bedzie bił ,bo to taki człowiek.Jak sie kiedys obudzisz bedziesz starą schorowaną babą i pomyślisz co zes na własne zyczenie zrobiłą z własnym życiem!

To nie ważne czy on płacze, prosi, czy kocha cię lub nie, to nie ważne, że da kwiatki, że przeprasza, że Ci jest żal niego, to nie ważne, że się wyciszył, że jest lepiej, że rodzinę masz daleko. To wszystko jest nie ważne, bo ważne jest to, co czułaś jak Ci walił buciorem w głowę.

Podejrzewam, że czasem oglądasz TV - czy wiesz ile jest spraw o morderstwo z powodu tego, że zwyczajnie ktoś kogoś popchnął na stolik,czy rąbnął byle czym - wiele. Uważam, że powinnaś się cieszyć, że udało Ci się, bo wystarczy chwila, by z człowieka zrobić kalekę albo roślinę - wystarczy 30 sekund dłużej poddusić. Czy będąc kaleką - żal by Ci go było? Nie sądzę.

Jeśli masz jakieś wątpliwości - idź do swojego ojca, mamy i opowiedz o tym, wraz z pokazaniem wypisu ze szpitala. Oni wątpliwości mieć nie będą. Gdybym miał siostrę i mi opowiedziała co Ty, wziąłbym łom i zrobił raz na zawsze z nim porządek, tak by bał się nawet palcem pogrozić. A potem zniszczyłbym go jako człowieka.

Jedyna alternatywa - odejść i to potajemnie, bo jak zaczniesz za dużo mówić, albo on zrozumie, że naprawdę chcesz odejść to wtedy może Cię zabić. To psychopata.

Pewnie masz rację, że Cię kocha. Tylko czy to coś zmienia?! to, że on cie kocha nic nie znaczy, bo to psychol, który okazuje swoją miłość w patologiczny sposób. Do psychologa marsz ale nie on a ty!! Poszukaj w necie jakiś grup wsparcia w twoim mieście, może tam Ci pomogą. Po co w ogóle się zastanawiasz kocha/nie kocha, to niema znaczenia bo po co Ci taka miłość?? Prawdziwa, szczera nigdy nie rani.

Płacze bo zdał sobie sprawę, że straci swoją ofiarę i nie będzie miał się nad kim znęcać.Damscy bokserzy to najbardziej obrzydliwy i wredny typ faceta.Jeśli już sama jesteś to w stanie zaakceptować, to pomyśl jaką traumę fundujesz swemu dziecku.Jakie masz prawo niszczyć komuś niewinnemu życie.Bo boisz się zmian.Dasz radę, lepiej być sama i rano bez obrzydzenia i upokorzenia patrzeć w lustro, niż mieć w domu faceta i służyć mu za worek treningowy.

Jeśli w amoku ją prawie zabił a potem gdy już zrozumiał do jakich czynów się dopuścił i na kim to jednak jestem skłonna w to uwierzyć, że postraszony rozwodem rozkleił się..

Nie masz racji Animus. Takie zachowanie jest typowe dla sprawców przemocy w rodzinie. Najpierw "puszczają nerwy" i jest przemoc, a następnego dnia jest błaganie o przebaczenie, kajanie się, kwiaty i czasem ten okres kajania i wyrzutów sumienia trwa kilka dni  a nawet tygodni, potem pomału wraca normalność i znów z byle powodu "puszczają nerwy", jest bicie, wyzwiska itd. i wszystko powtarza się od nowa. To jest schemat bardzo typowy.

To może być schemat typowy tylko w przypadkach klinicznych, ale nietypowy w pozostałych przypadkach. Agresja jest zachowaniem obronnym i każdy z nas ma takie ośrodki w mózgu, które się uaktywniają w sytuacji zagrożenia. Agresji nie można zlikwidować. Można ją ograniczać.

Zupełnie innym problemem jest agresja wobec słabszych i tu mamy do czynienia z zachowaniami agresywnymi Mężczyzn wobec Kobiet i Kobiet wobec Dzieci. Taka agresja jest egzekwowaniem i manifestacją władzy (instynkt kratyczny). Ta zależy od obowiązujących norm, modeli stosunków interpersonalnych i indywidualnych skłonności, ale skoro zależy, to mamy na nie wpływ.

W zachowaniach kompulsywnych (przymusowych, nie objętych refleksją i decyzją) agresora też traktuje się jako ofiarę, co nie znaczy, że się go nie izoluje i nie podlega on karze. Podobnie jak autoagresja także agresja rozładowuje napięcie emocjonalne w sposób społecznie nieaprobowany.

Dlatego prawo rozróżnia działanie w afekcie i z premedytacją i inaczej kwalifikuje te same często czyny.

Nie wiem co masz na myśli pisząc "przypadek kliniczny", ale zachowania, które opisuje założycielka tematu jest po prostu bardzo często spotykany. Kobiety, które są bite przez mężów/partnerów, często przyznają, że agresor przeprasza je potem, żałuje, wręcz błaga o przebaczenie i płacze.  W takiej sytuacji kobiecie trudniej jest odejść, bo faktycznie czuje litość i/lub ma nadzieję na rzeczywistą poprawę sytuacji.

A co powiedzieli lekarze na Twoje obrażenia, które zapewne definitywnie wskazywały na pobicie? Jak to tłumaczył mąz, kiedy Cię zawiózł do szpitala? Powinnaś zrobić obdukcję, bez względu na to, czy planujesz teraz odejść od tyrana, czy później- o ile znów Cię złapie na czułe słówka. Trzeba mieć wielką odwagę, żeby nadal przy nim zostać Uciekaj od niego póki możesz. Wszędzie będzie Ci lepiej, byle z dala od niego.

Właśnie też trochę jestem zdziwiona, że przy tak ciężkim pobiciu wszystko zostało bez echa, dlatego pytam o reakcję lekarzy? No, chyba że mamy do czynienia z kolejnym zaniedbaniem ?

nie zgłosili tego, bo pracuje tam nasz znajomy lekarz i ani ja, ani mój mąż nie chcieliśmy robić zamieszania...tamten przez chwilę się zastanawiał,ale mój mąż prosił go żeby nigdzie tego nie zgłaszał, no i w końcu odpuścił.

na chwile obecną nie zamierzamy mieć dzieci, nasz związek wisi na włosku...ale dziecka by nie skrzywdził, on nie jest aż taki żeby uderzyć dziecko...zresztą on bardzo lubi dzieci, nawet namawiał mnie kiedyś żebyśmy mieli własne...ale po tym wszystkim co mówicie nie mam pojęcia co o tym myśleć.

Ahaaaa,on nie jest taki zeby uderzyc dziecko, ale wiążąc sie z nim odrazu wiedzialas ,ze on jest do tego zdolny aby cie pobic?i to zadne zaskoczenie?? czy rowniez łudzilas sie ze nie jest taki aby na Ciebie reke podnies, a tym bardziej cie zmartetowac??
Piszesz ze on lubi dzieci,do tego piszesz ,ze on Kocha Ciebie, a patrz co z tobą wyprawia mimo jego milosci do ciebie,tak cie kocha czy lubi ,ze  niejdokrotnie od kilku lat musisz siniaki ubraniami zakrywac bo ci wstyd,i jego sadystyczne zapedy o maly do smierci poprzez uraz glowy by nie doprowadzily.
Zlącz fakty w calosci i sie ocknij pakiet na trumny w takim bądź razie mozesz sobie wykupić

Rozumiem, że im mocniej bije tym bardziej kocha....
Wybacz, nie rozumiem Ciebie. Mieszkasz z katem i oprawcą, tłumaczysz go w sposób dość infantylny...  pisząc takie bzdury!

Każda z osób biorących udział w tej dyskusji krzyczy - UCIEKAJ... czekasz na mocniejsze wrażenia...
Kobieto jesteś od niego uzależniona, zacznij postrzegać fakty i analizować swoje położenie.

Aby pomóc ofierze przemocy, to ta ofiara musi dostrzec to, że nią jest.
Jeżeli teraz nie odejdziesz zniszczysz sobie życie, a on się nie zmieni...

Kat nie człowiek . Tylko poczuje twardy grunt pod nogami znowu się zacznie, tyle że efekt końcowy może być gorszy.
Każdemu człowiekowi należy się szacunek a dostawać po głowie bo ma problemy.
Będziesz siedziała cicho to będziesz bita.
Bo wie że z Twojej strony nic mu nie zagrozi skoro i Ty błagałaś lekarza żeby tego nie zgłaszać. Wyczuł Twoją słabość i ja wykorzysta

bardzo dobrze.naprawde ci gratuluje.znajdz w sobie sile i nie daj sie.ja swojemu dzisiaj zagrozilam ze wyprowadze sie jak sie nie zmieni,jeszcze jest w pracy.zobaczymy co bedzie jak wroci.tyle ze on nigdy na mnie reki nie podniosl,jakby to zrobil to odrazu powiedzialabym dowidzenia.badz dzielna.napisz potem jaka byla jego reakcja

Standardowo w takich sytuacjach kobiety szukają "rozwiązania", które pozwoliłoby na "ratowanie" związku którego już od dawna nie ma. Bije, wyzywa, prawie zabił... Czy to mało, by uciec od niego na drugi koniec świata, zażądać zakazu zbliżania się? Kobieto, ocknij się, zawalcz o siebie, a nie o faceta, który prawie Cię wysłał na tamten  świat. Bądź silna i mądra, nie bądź już ofiarą. Wystarczająco długo nią byłaś.
Powodzenia

Jest mi Ciebie bardzo szkoda z jednej strony, ale z drugiej strony sama mam ochotę Ci zdzielić.
Moja przyjaciółka takiego ojca miała, i do końca życia ma na sobie ciężar oglądania, jak ojciec traktuje matkę i jak matka się ojca boi w koło niego biega i tylko stara się go uspokoić.
To co wy tworzycie, to nie jest małżeństwo, tylko układ tyrana i ofiary.
Masz poczucie winy? Ale z jakiego powodu? Niema żadnego usprawiedliwienia dla takiego pobicia, czy Ty byłabyś skłonna pobić tak męża, gdybyś była większa od niego i silniejsza? Byłabyś?
Nie, bo go kochasz. On widocznie Ciebie nie kocha.
Na świecie istnieje wielu mężczyzn, takich dla których czułe słówka istnieją nie tylko jak Ci wkropią i Cię skopią.
Płakać to on sobie może, oczywiście, ale to nic nie zmieni, to nic nie znaczy.
Nigdy nie byłam w stanie zrozumieć kobiet ofiar.
Gdyby osoba, która twierdzi , że mnie kocha, mój mąż, tak mnie pobił bo stracił pracę, zabiłabym go. Tłukłabym go wszystkim co bym miała pod ręką. Już obcemu co Cię bije dla rabunku lepiej wybaczyć, niż własnemu mężowi takie traktowanie.