Zakochał się we mnie- jak go nie zranić? - Netkobiety.pl

Czym szybciej to urwiesz tym lepiej. Z każdą chwilą robisz mu niepotrzebne nadzieje, a to dopiero może się źle skończyć. Jak się nie odezwiesz to i krzywdy sobie nie zrobi. Ewentualnie będzie Cię szantażował: odezwij się, bo się zabije - zignoruj. W końcu chyba nie jesteście dziećmi...

Powinnaś przede wszystkim się z nim spotkać i porozmawiać poważnie. Wytłumacz mu wszystko że masz kogoś kogo kochasz a do niego nic nie czujesz i tyle. Zwykli znajomi. I właśnie... nie proponuj mu przyjaźni. Lepiej jak zerwiesz z nim kontakt łatwiej mu będzie o tobie zapomnieć. Zrozumie napewno. Z czasem zapomni. Pozdawiam:)

No, ostatnio były moje urodziny i też tam do mnie dzwonił, pisał wciąż. Nie odbierałam, ani nie odpisywałam. Albo da sobie siana jak bede milczec. A jak sie przypadkiem spotkamy to mu powiem, ze kocham i jestem kochana i nie wiem czemu sobie pomyślałes, ze cos moge do Ciebie miec.

promemora, wybacz szczere slowa ale mnie osobiscie zdegustowalo to jak piszesz, Twoj luzacki czy raczej flejtuchowaty jezyk - rzeklabym podworkowy i bardzo "chrzescijanskie" podejscie do innych. Jak tak prezentuje sie mlodziez z oazy to dobrze, ze ja to miejsce "uduchowienia" szerokim lukiem omijalam. I juz jesli, to jestes w zwiazku a nie w relacji (patrz slownik albo wikipedia).

Ojej, promemoria, podpadłaś Miodkowi:D (i to chyba z jakąś awersją do chrześcijan...). Ja odebrałem Twoje posty jako właśnie bardzo ciepłe, bezpośrednie i oczywiście zrozumiałe w odbiorze. W ogóle cały styl mi się spodobał co już wspomniałem w innym Twoim wątku:).
Jak to się mówi "jeszcze się taki nie urodził co by wszystkim dogodził". I jak ktoś nie ma o co się przyczepić, to znajdzie choćby najmniej istotny powód. Anyway...

Wypowiadałem się tu na forum w temacie założonym wczoraj: "Nie wiem czy kocham chłopaka ;/ proszę o pomoc", więc bądź stanowcza i nie rób mu żadnych nadziei!

Mozna jesc na stole z talerza uzywajac do tego sztuccow a mozna z gazety albo z podlogi. Taka roznica. Uzywanie niechlujnego jezyka swiadczy o ogolnej kulturze czlowieka oraz jego szacunku dla innych.

Bardzo wiele, choc Ty tego wlasnie zza tej zaslony dymnej "prawdziwej i szczerej" katoliczki nie widzisz.

Czy tak wedlug Ciebie opisuje sie uczucia drugieo czlowieka, nawet jesli nam to nie na reke, ale skadinad nie krzywdzacego Cie w zaden sposob: "ten typ z oazy wyjeżdża z takim wyznaniem"? Nie widzisz i nie czujesz ile w tym zdaniu jest arogancji, lekcewazenia i pogardy? Sadzilam, ze jestescie tam jakas wspolnota, bracmi i siostrami a nie typami, co nie trybia i powini sobie siana dac. To moze nie oaza a jakias stajnia w takim razie?

I troszke krecisz tak poza tym:"zaczął wystawać pod moim blokiem jak szłam na mszę, no sorry, to jest irytujące- jak nawet w spokoju nie możesz iść do kościoła, bo jakiś typ się tam na Ciebie czai... " oraz "on nie wie, że  ze soba mieszkamy- mieszkamy w innym mieście" - to w koncu w ktorym miejscu on tak wystaje???

Skąd stwierdzasz, że nie mam szacunku dla innych? Czy Cię czymś obraziłam? Jeśli nie podoba Ci się mój styl wypowiedzi- nie wchodź w moje wątki, proponuję forum poetów. Jest mi również bardzo przykro, że wysnuwasz zdanie na temat mojej kultury na tej podstawie, ale to Twoja sprawa. Nie będę zmieniać siebie żeby się komuś przypodobać, wybacz.

Skąd wykminiłaś, tą zasłonę dymną "prawdziwej i szczerej" katoliczki? Nigdy niczego takiego nie napisałam, jestem jaka jestem i Bóg mnie taką właśnie chce- prawdziwą, a nie sztuczną. Z takim a nie innym życiem. Taką. I każdego chce takiego, jakim jest. Ale mniejsza. Powiedz mi- skąd Ci się wzięła ta zasłona dymna?

Piszę o uczuciach w ten sposób, ok, on mnie nie krzywdzi, ale co do sposobu mojej wypowiedzi to już Ci wspominałam wyżej. A poza tym już od dawna nie jestem w tej wspólnocie i cieszę się bardzo, bo stała się ona kółeczkiem wzajemnej adoracji animatorów, a nie miejscem poszukiwania i spotkania z Bogiem.

I troszke krecisz tak poza tym:"zaczął wystawać pod moim blokiem jak szłam na mszę, no sorry, to jest irytujące- jak nawet w spokoju nie możesz iść do kościoła, bo jakiś typ się tam na Ciebie czai... " oraz "on nie wie, że  ze soba mieszkamy- mieszkamy w innym mieście" - to w koncu w ktorym miejscu on tak wystaje???
nie wyraziłam się dość jasno- mieszkam w mieście X w weekendy, on stał pod moim blokiem w mieście X, a studiuję i na codzień mieszkam w mieście Y.

co do stylu pisma popieram niestety Mussaka. Razi mnie to. Tak samo jak skróty typu bd, wgl, Cb i wszystkie inne.

Co do wątku, tak mu napisz jak zamierzasz, ale moze troszkę więcej?  Zabrzmi brutalnie ale chyba zasluzyl na "odrzucenie" w wiecej niż jednym zdaniu;p Napisz mu tak, aby nie mial juz wiecej pytan, aby wszystko bylo jasne. Daj znać, ze mozesz mu zaproponować jedynie kumpelstwo, nie proponuj przyjazni i... zabrzmi glupio, ale moze przeproś go za to że moglas jakimkolwiek zachowaniem dac mu do zrozumienia że ma szanse? Swoją drogą myśle, że chłopak faktycznie ma coś z głową. Wyznawać miłośc dziewczynie z którą nie jest się  jakiś bliższych relacjach i się jej oświadczac?;D Bo ta piosenka to takie oświadczyny po pejowemu

Może bez "Słuchaj".
Zaproponuj mu, że zawsze może z Tobą porozmawiać, wyżalić się ale nie chcesz go ranić i dlatego nie mogłabyś być z Nim.

Faktycznie styl pisania masz luzacki ale nie oceniam. Może jesteś taką osobą i piszesz tak jak uważasz, jak czujesz. Osobiście też nie lubię takiego języka ale każdy z Nas jest inny.

Stanowcze jasne i bez owijania w ogródek - błędnie na samym początku zakładasz, że uda się komuś, komu wydaje się, że zakochał się - zakomunikować coś takiego by nie bolało. Nie ma znaczenia czy mniej czy bardziej - to będzie bolało. Zatem im szybciej tym lepiej - im delikatniej tym lepiej, ale nie ma na to złotego środka, a najlepiej słowami swoimi , nie wyszukanymi, nie fromułką, ale szczerością.

powiedziałam mu. Przez neta, nie chciałam tak tego robic, o takich sprawch powinno się rozmawiać w oczy... ale tak wyszło. Po kolejnej jego próbie i dodaniu jakiegoś obrazka z kwejka na mojej tablicy. Odpowiedział, że spodziewał się, że kogoś mam, ale i tak zostanę jego najlepszą przyjaciółką, jaką miał... Powiedziałam, że ok. I zaczął opowiadac, że on to juz własciwie nie wierzy, bo jego babcia ma raka i ze gdyby Bóg istniał to by jego babci nie dał raka... i  ze teraz to na czuwania przychodzi dla znajomych, i... zaprosił mnie na piwo... czy on cokolwiek zrozumiał?

Oczywiście że zrozumiał - ważne że byłaś szczera. Rozmowa w tamtej chwili - na jakikolwiek temat - była z jego strony formą obrony - przetrawieniem sprawy - chciał o czyms gadać, a ponieważ go bolało - zaczął szczerze opowiadać pewnie o swoich uczuciach wobec innej sytuacji - tyle. Jak widzisz spodziewał się że może się okazać iż może pójść to w kierunku nnym niz by sobie zyczył - zatem warunek że im szybciej dałaś mu odpowiedź - tym mniej będzie żył nadzieją - powiodło się.

Jak on Ci Peją to Ty mu wyślij w odpowiedzi "sic" Hey

I nie czepiajcie się stylu pisania Autorki, nie jest taki zły, a czepiłyście się tak, bo napisała, że do oazy chodzi i do kościoła co niedziele. Dajcie spokój, katolik też człowiek.

Moim zdaniem, powinnaś mu dać wszystko jasno do zrozumienia. Nie owijaj w bawełnę, nawet jeśli mówienie prawdy nie będzie dla Ciebie przyjemne.

założyć własny wątek i nie pisać duzymi literazmi.

Przychylam się do poglądu Mussaki i Kazi.

co jest zakłamanego w oazie, mszy a zarazem mieszkaniu razem? Uwielbiam ludzkie stereotypowe myślenie, i ludzi, którym mieszkanie razem kojarzy się tylko z seksem=/. Piszę wyraźnie- mieszkanie razem, a nie SYPIANIE razem. Można? Można.

Mnie to wygląda na echo katolickiej działalności.

Antyklerykałowie i ateiści często czują się urażeni retoryką kościelną albo uderza ich hipokryzja (np. z jednej strony zarzuca się im brak moralności, z drugiej sami padają ofiarą jej braku ze strony rzekomo wierzących), stąd później często szydzą z katolicyzmu. Sam często sarkastycznie używam określenia "dobry Polak i katolik". Nie oznacza to bynajmniej że szydzę z Polskości choć wyraźnie nie odpowiada mi lansowany model polskości martyrologicznej i katolickiej. Mam zupełnie inną wizję tej sprawy.

Po przeczytaniu tego posta chyba tez zaczne prosic ludzi o potracenie mnie

ja stane w kolejce zaraz za Toba:))) albo na szynach sie poloze!

no właśnie tak się zastanawiam nad sensownością tego off topu=p=p. Proszę założyć własny wątek o swoim problemie/dylemacie. Wracając do mojego tematu- rzekłam mu. I fajnie, cisza przez jakiś czas, poczym przedwczoraj wiadomośc od niego- Jedziesz ze mną na Woodstock? PS- On nie rozumie nic. (TAK, JUŻ LECE, WGL JUŻ ŚPIĘ W TWOIM NAMIOCIE NAWET!=P=P)

Szczerze mówiąc to nie chce mi sie tego wszystkiego czytać, ale jeśli nie będziesz z nim i nie chcesz go to powiedz mu to prosto z mostu, bez uśmieszków czy pokory. Musisz być pewna siebie i stanowcza.

tu trzeba obu stronom pomóc i rozwiażac problem

Wczorajsza sytuacja. Są wakacje. W wakacje mieszkam w domu z rodziną. =P. Wychodzę z mszy, piszę smsa, nagle słyszę: "Cześć" za plecami. Patrzę... on... Odprowadził mnie do domu. Stoi pod moją klatką. Tam mi coś tam gada, ja szybko urwałam się do domu, powiedziałam, że zimno. On chciał mnie przytulić na pożegnanie, ale się wywinęłam. I miałam iść na spacer z kolegą z oazy (innym!). Więc za chwilę poszłam pod kościół (tam się umówiliśmy), patrzę- przychodzi kolega, a z nim... on... myślałam, że... no nie wiem co zrobię... I szedł z nami na ten spacer, my tu sobie gadamy, żartujemy, a ten nic, nic nie gada, tylko idzie. No... heloł... sytuacja mega dziwna! Potem poszliśmy na pizzę, a on z nami. Gadamy sobie z kolegą, on siedzi cicho, w pewnym momecie temat zszedł na związki damsko- męskie, i specjalnie kilka razy podkreśliłam, że jestem w szczęśliwym związku, specjalnie, coby dotarło. I tam między wierszami wyszło, że jadę jutro z siostrą na Jarmark Dominikański. Wiecie co? Dzisiaj od rana- smsy i telefony od niego. Tel nie odb, a smsy z treścią: "O której jedziecie?"!!! Nie dociera do tego człowieka nic. Irytuje mnie to strasznie. Okropnie... M ó w i ę mu w twarz wszystko, a on jak się przyczepił... tak się odczepić nie może...

Witam .
Ja sama przyznam że zakochałam się w kuzynie . Tylko to nie jest tak że mi się podoba sam jego wygląd . Mi się podoba On cały . Przy Nim czuję się szczęśliwa . Mogę z Nim o wszystkim porozmawiać . Ja też mu się podobam od dawna . Tylko dopiero teraz sb to wyznaliśmy gdy On ma dziewczynę wciąży a ja mam chłopaka od 2 lat . Ale moje uczucię względem jego już nie są takie jak kiedyś . Całowaliśmy się ost i przytulaliśmy , tylko nikt o tym nie wie . Bo boimy się opini innych . Że tego nie zrozumieją , nie zaakceptują . mi naprawdę na Nim zależy . Najgorsze jest to że jesteśmy bliską rodziną, bo jego mama to moja chrzestna i jest siostrą mojej mamy . Co ja mam robić ?

Moim zdaniem chłopak ma jakieś zaburzenia i to dosyć spore, ale szkoda, że przy jego pierwszym pobycie w szpitalu (próba samobojcza) nikt nie wpadł na pomysą, aby podpowiedzieć lekarzowi o jego skłonnościach, uważam, że przydałby mu się bobry psycholog, psychiatra. Chociań z tego co wiem, każdy niedoszły samobójca, taką pomoc w szpitalu otrzymuje. Na miejscu - promemorii- na spokojnie starałabym się porozmawiać z chłopakiem, nie krzyczeć, nie wyzywać, krzykiem niczego się nie załatwi, a i efekt będzie odmienny od zamierzonego, raczej starać się porozmawiać jak z dzieckiem, wytłumaczyć jeśli czegoś nie rozumie, albo jeszcze jest inna możliwość, można spotkać się z nim idąc na to spotkanie razem z jakąś koleżanką. Może zainteresuje się nią.Gorzej jeśli coś sobie zrobi, tym razem skutecznie?.....