Facet. Czy to normalne, że nie pociąga mnie fizycznie? - Netkobiety.pl

Zaliczam się do, faworyzowanej przez Ciebie, grupy forumowiczek.

Dwukrotnie przeczytałam uważnie Twój post i... nie rozumiem, jaki masz problem.

Nie rozumiem, o ocenę czego występujesz.

Nie rozumiem, nad normalnością lub nienormalnością czego się zastanawiasz.

Mnie się wydaje, ze koleżanjka nie do konca jest przekonana, ze go kocha, z tego takie przemyslenia. No i wyglad - ktory niby nie ma znaczenia, ale jednak ma - fizycznie niezbyt ja pociaga i to sie naklada na przemyslenia, ze jednak nie do konca jest to wlasnie ten.
Jak na moj gust - jesli facet jest az za mily i na wszytsko sie zgadza bywa tym - malo pociagajacy. Moze w ytym problem - i kolezanka chcialaby kogos bardziej " z jajami", ze sie tak wyraze.

Znam sporo udanych związków, gdzie albo jedna osoba, albo obydwie do najbardziej urodziwych nie należą.

Moim zdaniem (wiem, prosiłaś, by tego nie pisać, ale jak inaczej wyrazić swoje zdanie?), fizyczność to opakowanie, towar jest w środku. I dla mnie, dojrzałej kobiety (gdy byłam młodsza, było podobnie), ważna jest zawartość. Idąc do sklepu, nie kupuję produktu kierując się estetyką opakowania.

Dobrze, niech bedzie, ze fizycznosc najwazniejsza nie jest, liczy się chemia i ogólne porozumienie - chec przebywania ze sobą. Natomiast kazda z nas ma swoj typ urody meskiej (i nie koniecznie musi to byc typ modela) ktora nas pociaga - i to jest wazne, bo przecie z ta osoba spimy w jednym lozku. Facet jesli jest zadbany i szczuply - nie moze byc brzydki - podobnie jak kobieta, takze nie chodzi o super urode, lecz o dbanie o siebie. ale chyba juz odbiegam od tematu nieco. Dla kobiety - liczy sie charakter, inteligencja jest seksi, poczucie humoru i tym moze niezbyt przystojny facet wielel nadrobic...

Malinowa - jak dlugo go znasz, jak dlugo jestescie razem? Skoro naszly Ciebie przemyslenia ze go skrzywdzisz to pewna nie jestes tego zwiazku? Czujesz chemie miedzy Wami, czy jestes z nim tylko dlatego, ze jest dobry i mily?

On jest typem właśnie hmmm wysoki a zarazem baaardzo chudy. Wręcz jak mu to ostatnio lekarz powiedział troche za chudy. z medycznego punktu widzenia.

Znamy sie rok jestesmy razem prawie pół roku. Ja się bardzo przywiązuje, tak jak i On. i wiem, ze nawet jakbysmy mieli od siebie odejść to nadal by Nas ciągło. Po prostu ten brak, ta swiadomość, że On jest tam ale już nie 'mój'.
hmmm.

Myslę, że nie jestem pewna z powodu tej fizyczności. Dlatego pisząc pierwszy post zaznaczyłam, ze moze to sie z czasem zmieni ...

Do tego nie mamy mozliwości spędzenia np razem weekendu przez co trudno mi racjonalnie myśleć.

Od kiedy racjonalne myślenie zależne jest od wspólnego spędzania weekend'ów?

Czyli, jak partnera nie ma w okolicy, to musimy zgłupieć? Chyba, że preferujesz opcję "facet odpowiedzialnym za wszystko, w tym, moje myślenie". Dorośnij i dojrzej. Twój młody wiek NIE JEST wytłumaczeniem takiego myślenia.

Wielokropek, to chyba normalne ze chce sie spotykac z partnerem i ze szkoda jej weekendu bez niego? Po to ludzie się wiazą, zeby spędzać ze sobą czas, a nie osobno.
Uważam, ze jak ktos ma 19 lat to wlasnie ma czas zeby doświadczać rożnych sytuacji, poznawać siebie i innych, swoje oczekiwania. Natomiast nie jest to czas zeby podejmowac juz decyzje typu - malzenstwo (tylko nie przeciagaj tych spraw to po 30 stce bo potem czlowiek juz zupelnie glupieje :-)) Tak że, radze, zeby troche wyluzować, spotykac się i obserwować czy jest dobrze czy nie.

Po porostu spędzająć z Nim czas raz na ruski miesiąć, oddalamy się od siebie. Przyzwyczailismy się do tego że mamy telefon i stały kontakt.

CHyba na prawde nie pozostaje nic innego jak zyc dalej i obserwowac co sie bedzie dzialo.

" z ładnej miski się nie najesz ! "

A co Ty masz 50 lat i groźbę zostania starą panną? Chyba nie. Widać wyraźnie, że między wami nie iskrzy, a to przecież o te iskry mlodości chodzi Wnetrze wnetrzem, ale predzej czy pozniej ta jego "kluchowatosc" Cie dobije i zezłości. On bardziej pewnie nadaje się na przyjaciela niż chłopaka. Nie męcz siebie, nie męcz jego, najzdrowiej będzie to zakończyć niże oczekiwać, że wyjdzie z tego coś więcej. Jesli będzie Wam pisane to spotakcie się w odpowiednim momencie jeszcze raz

Nie myślałaś chyba, że ktoś poda tutaj Tobie rozwiązanie na tacy, tym bardziej, że informacje mamy szczątkowe.

Przeczytałaś różne poglądy na ten temat. Decyzja należy wyłącznie do Ciebie.

Jak już ktoś napisał: nie ma iskry, nie ma chemii... a to przecież praktycznie początek związku, więc namiętność powinna być stale obecna.

Owszem, to szczera prawda co niektórzy/niektóre tu piszą, że wygląd to opakowanie, otoczka i najważniejszy jest środek. W tej sytuacji jednak, nie w tym sęk. W tej sytuacji problemem jest coś głębszego, a mianowicie o brak fascynacji autorki wątku partnerem. Dlatego się męczy, dlatego zastanawia się czy go nie rani, itp.

Jak dla mnie, to nic z tego nie będzie. I sama autorka też to wie, inaczej nie było by tego postu.

to ja ci powiem co mi kiedyś siostra powiedziała i pamiętam to do dziś. jak miałam chyba 18 czy 19 lat poznałam cudownego chłopaka miły, uprzejmy super się gadało ale nie pociągał mnie nie że był jakiś tam brzydki po prostu mogłam mieć w nim oparcie ale mnie nie pociągał. no i pamiętam że miałam taki sam dylemat jak ty. porozmawiałam z siostrą która wtedy miała ponad 30 lat dziecko, męża pomyslałam, że ona to się zna na tych sprawach a to zaledwie był taki mój pierwszy niby poważniejszy chłopak. no a siostra jak to siostra prosto z mostu bez owijania w bawełne powiedziała tak: posłuchaj dobrze rozmawiać, zwierzać się, spędzać wspólnie czas itp to ty możesz z kolegą albo z przyjaciółką a chłopak ma cię pociągać może być brzydki ale dla ciebie ma być pociągający, musisz za nim szaleć, nie móc się doczekać kiedy cię pocałuję, kiedy chwyci za rękę, kiedy dotknie musi między wami iskrzyć, musisz czuć to COŚ! bo inaczej gdy wpakujesz się w związek z rozsądku i z przyjaźni bez namiętności to za kilka lat zatęsknisz za takim ogromnym uczuciem i albo będziesz zdradzać w poszukiwaniu tych iskier, albo związek i tak rozejdzie się z hukiem. i teraz kiedy mam te swoje 26 lat na prawdę rozumiem te słowa. chłopak może mieś nawet 100 pryszczy na twarzy jednak jeśli coś iskrzy to ty nie widzisz tych pryszczy i jest on pociągający i to jet ok, jednak jeśli dla ciebie on jest jak dobry przyjaciel to niech zostanie tym dobrym przyjacielem a nie partnerem. dobrze tu któraś koleżanka napisała z chłopakiem się śpi w jednym łóżku, budzi się przy nim i czuję się potrzebę ciągłej bliskości takiej cielesnej chociażby przytulania, całowania i to jest najpiękniejsze w tych pierwszych paru miesiącach. już sam fakt że tutaj piszesz świadczy o tym że czegoś ci brak jednak decyzje dotyczącą związku musisz podjąć sama. pamiętaj że nasza kobieca intuicja nigdy się nie myli.

A ja sobie niestety mysle tak.. za jakiś bliżej nieokreslony czas pojawi się facet na Twojej drodze na punkcie którego oszalejesz.. bo to co teraz Cie dręczy...raczej nie ustapi.. noo chyba że on zmężnieje przytyje i zacznie Ci sie podobac.. charakter owszem jest najwazniejszy ale musi byc tez i przyciaganie... Jest dobry dla Ciebie to czemu maiłabys nie czuc tego co czujesz ale nie  jest to ach i och.... :-)  jak to zazwyczaj bywa..

Ale czy tylko jego wygląd Ci sie nie podoba? Pociąga Cię on chociaż w jakimś stopniu? Czujesz tą iskrę między Wami ? Mi kiedyś spodobał się chłopak, który urodą nie grzeszył, jednak SUPER mi się z nim rozmawiało, chciałam z nim być mimo tego, że nie był za przystojny. Drugi przykład taki sam: chodziłam kiedyś z chłopakiem ( to było kilka lat temu) który wyglądał jak anorektyk, dosłownie. Jak się do niego przytulałam, to czułam same kości Jednak chciałam z nim być bo czułam coś do niego..
Wygląd dla mnie nie ma znaczenia. Facet nie musi być piękny, ważne bym była z nim SZCZĘŚLIWA!!
Odpowiedz sobie na pytanie, czy Tobie na nim zależy? bo jeśli nie wiesz co do niego czujesz, i masz wątpliwości to może lepiej by to zakończyć. Z czasem się dowiesz jakie rozwiązanie było dla Ciebie słuszne.

i włąsnie problem w tym, ze ja nie chce żeby On ''był dla innej'' . Wiem ze moze egoistycznie to brzmi. Ale nie zniosłabym widoku Jego z inna kobieta...

Jak dla mnie związek z facetem, który Cię nie pociąga, nie ma najmniejszego sensu. Sama w takim związku byłam, stwierdziłam, że fajnie nam się gada, mamy wspólne zainteresowania etc, jemu zależało, to się zeszliśmy. Ale ciągle miałam takie poczucie, że coś jest nie tak. Nie da się zmusić, żeby kogoś pokochać, żeby ktoś Ci się spodobał. Jeśli nie ma chemii, to nie ma chemii. I nie ma to za wiele wspólnego z samym wyglądem. Moi faceci byli różni, bardziej lub mniej przystojni, ale to właśnie chemia się liczy. Mój obecny do ideałów nie należy, ale jak mnie dotknie albo pocałuje, to aż mam dreszcze