Czy warto? uwierzyć.... - Netkobiety.pl

Skoro chcesz mieć piekło a nie życie to bądź nadal z panem P.
Co takiego cię ciągnie do niego?

Alkohol i używki? Przestał całkowicie pić?

Skoro nie przestał pić to nie masz żadnej gwarancji że takie jego  patologiczne zachowanie wobec ciebie się nie powtórzy.
Niewiem, zastanów się.

Wiem. wiem ze tak powinnam zrobić.... ale cięzko mi, kiedy on płaszczy sie przede mną.... spotykał się z kimś, i mówi że przeze mnie zostawił ją....ze mnie kocha, ze chce sie starać... i ciągle powtarza ze jego zachowanie było wynikiem alkoholu itp.  a co  do zmian to mówi ze się nie zmienił, ale wraca do tego kim by kiedyś....

Czy on wogóle ma jakieś pozytywne cechy charakteru,ma jakieś plusy?
Bo z tego co napisałaś to ja nic takiego nie zobaczyłam. Właśnie a po co jesteś z tym M ?

Pan P. ma plusy jednak:) jest troskliwy, czasem zatroskliwy, świetnie gotuje, przy nim czuje ze jestem sobą, nie musze niczego udawac, dobrze mi sie spędza czas z nim.... dzisiaj zjawił sie u mnie w pracy, przyniósł mi kwiaty.... i teraz tak sie stara.... a z panem M juz nie jestem...:( powiedziałam mu ze zbyt wiele razy go okłamałam, że muszę odpocząc, i przemyśleć swoje zycie.... powiedziałam mu tez o panu P, pan M nie odzywa się w tej chwili do mnie... dzisiaj tez się dowiedziałam ze pan P napisał do M, i każdy każdemu poubliżał....:( i to jest przykre....

Ja bym brała pana M.

"pan P. kocham raczej... ale czy to wszystko jest warte?
Po pierwsze "raczej" go kocham to już podstawa do tego by przemysleć dlaczego chcesz z nim być bo zrozumiała bym szaleńczą milość przesłaniającą wszystko (nawet wady) i wtedy mieszankę uczuć i niepewności ale w sytuacji gdy ty go po prostu nie wiesz czy go kochasz to twoje wachania są dziwne. Przy jego charakterku nie będziesz miała normalnego życia ale napewno dużą dawkę emocji i chuśtawkę  nie będziesz się nudzić - tylko czy podoba ci się perspektywa  obaw przed kolejnym dniem, kolejnym jego piwem czy to jest takie życie jakiego pragniesz?? Możesz wierzyć lub nie ale  25 latek, bez pracy, perspektyw lubiący wypić , agresywny slownie (po czasie i fizycznie - bo na słowa w pewnym sensie się uodpornisz ) to kiepski materiał na partnera i ojca.
Czy to wszystko jest warte - czego ciebie , twojego życia , mlodości sama sobie odpowiedz ale ja mówie on nie jest wart nawet jednej godziny którą z nim dalej spędzisz.

Ja bym się w to nie pchała. Każdy potrafi być przez chwilę miły, dać kwiatki itp. Zauważ jednak, że wystarczyło, że się trochę zdenerwował i już ci zaczął ubliżać od chorych psychicznie. I tak będzie zawsze. Zastanów się czy tego chcesz. Pomyśl o sobie, zamknij głęboko w sobie współczucie i chwilowe emocje. Pomyśl jak będzie wyglądało twoje życie w przyszłości z nim. Planujesz dzieci? Pomyśl czy chciałabyś żeby miały takiego ojca. Niby się zmienił, ale dalej ci ubliża. więc co to za zmiana? I te jego zagrywki z Panem M. Groził ci, że wszystko mu powie. Tak się nie robi jeśli się kocha. Nie buduje się związku na strachu. A potem sobie ubliżali panowie. szczeniackie jak dla mnie. Może cię i kocha i ty go kochasz. Ale czasami miłość to za mało. A czasami jest toksyczna.

" Kocham patrzec jak patrzysz czy patrzę ..."  jego opis GG...

Cześć.
Allilu bardzo dobrze zrobiłaś,że dałaś sobie spokój i z P. i z M.
Oczywiste jest,że ciągnie zawsze do tego co niepewne, ale miłość to jedno a zycie to drugie. Moim zdaniem, Ciebie ciągnie do Twojego Wymarzonego P. , a nie tego jaki jest. Miałam dość podobnie, wyolbrzymiamy zalety, a olbrzymich wad nie widzimy. Musisz przede wszystkim patrzeć na siebie i robić tak,żeby było dobrze.
Mi pomogło, jak doszło do mnie,że człowiek musi nauczyć się żyć sam ze sobą, by móc stworzyć cokolwiek z innym człowiekiem. Rób jak najwięcej tego co lubisz. Ja akurat dużo biegałam. Zadbaj o siebie, paznokcie , włosy, ciało, psychika. Musisz poczuć,że jesteś górą i to on, EWENTUALNIE może Cie przepraszać i prosić o spotkanie Jeśli minie jakiś czas i stwierdzisz,że dalej nie możesz być bez P., to możesz spróbować wrócic.
Pamiętaj tylko o jednym. Czyny są najważniejsze. Jeśli mu zależy, podyktuj własne warunki, myśl tylko o sobie i jeśli to zaakceptuje i zacznie zachowywać się inaczej, wtedy będziesz mogla myslec o czymkolwiek więcej. I nie mam tu na mysli zaproszenia na obiad, tylko obserwowanie go przez pare miesięcy nawet.
Bądź niezależna, pewna siebie i czasami oschła. Jak po dłuuuższym czasie stwierdzisz,że się zmienił, wtedy będziesz mogła zacząć być dobrą kobietą.
Pamiętaj jednak zawsze, że Ty jesteś najważniejsza.

) Kochane,
czuję ze w końcu żyję...:D gdy nie ma już jego... nie brakuje mi go wcale po przemyśleniu tego wszystkiego, co mi wyrządził.... Jednak jak długo musiałam to zrozumieć.... Porozmawiałam z nim powaznie ze nie chce zeby dał mi spokój,  na początku zdenerwował sie...za parę dni powiedział ze da mi spokój ze chce być tylko kolegą.... ale taki kolega to tez nie dla mnie... Odsuwałam sie od niego powoli bo bałam sie jego gróźb...
Teraz zajęłam sie sobą, tak jak proponowano mi w ostatnich postach:) no i M. zaczął sie odzywac:) i jestem jakoś szczęśliwa...:):):):)

Dziękuję serdecznie za wszystkie rady:*:* Kochane jesteście NetKobietki:):)

Dokładnie... Wczoraj wpadł do mnie z moja koleznka... sprawdził mi komórke, o czym nie wiedziałam... i zaczęło sie znowu... szantaże i kim ja nie jestem... musze powiedziec M. o wszystkim bo te szantaze sie nie skonczą, jednak nie wiem czy czy bedzie potrafił mnie zrozumiec... Odcinam się od P. totalnie... Nie chce tego Kolegi-kontrolera.... za kazdy razem kiedy jakoś sobie te zycie poukładam on mi za chwile je niszczy...