Mąż mnie zostawił - Netkobiety.pl

agnieszka, myślę, że masz szansę ratować swoje małżeństwo i rodzinę mieć w całości, Twój nie odszedł do kochanki jak mój. Jak go kochasz to musisz walczyć o niego pokaż mu że się zmieniłaś powiedz, żeby dał ci, wam szansę problemów nie rozwiązuję się uciekając od nich gdzieś do mamusi  i rozmawiaj spokojnie. masz szansę
Myślę, że on po prostu się wkurzył i poszedł sobie  ale ty działaj na gorąco nie pokazuj że jest Ci to obojętne.
Marsz do niego i rozmowa rozmowa ....Życzę powodzenia i trzymam kciuki żebyście znów byli rodziną!!
Napisz jak wyszło

Agnieszko! Myślę, że nie jest jeszcze za późno na naprawienie tego co jak sama stwierdzasz popsułaś - ale myślę, że nie powinnaś przynajmniej na razie naciskać , pytać M kiedy wróci , czy cię kocha itd. Sądzę , że teraz on dał przedewszystkim Tobie czas żebyś przemyślała wasze życie twoje oczekiwania , spróbowała zrozumieć to jak on postępował jak ty i co było nie tak że nie mogliście się dogadać. Daj czas sobie i jemu niech pierwsze emocje opadną a wtedy przyjdzie czas na sensowną i konstruktywną rozmowę o was i waszej rodzinie . Nie rezygnuj, ale bądź cierpliwa - co nagle to po diable.
Powodzenia jeśli teraz to przetrwacie potem będzie już tylko lepiej.

Chwilowy kryzys.....nic myslę powaznego.Po prostu to jest Jego protest.I nawet Go chyba rozumiem...sama piszesz ,ze ciezko pracował a w domu kłótnie...znalał wiec miejsce gdzie czuje sie spokojniej niz z Tobą....rodzinny azyl.Poczekaj odrobinkę.niech ochłonie, zatęskni, przemysli.Potem z nim porozmawiaj spokojnie...i niech ten spokój Wam juz pozostanie.Tego Wam zyczę.

Hej!spokojnie,daj mu czas.Na pewno wszystko się wyjaśni.Długo już ta sytuacja trwa?mówiłaś że jutro masz z nim porozmawiać z tego co zrozumiałam.A odzywa się?wiesz już cokolwiek?myślę,że on zrobił to żebyś zrozumiała swój błąd.Może poczuł się zaniedbywany,skoro tak go traktowałaś,troszkę oschle.Ale myślę,że wróci.Nie podejmuj pochopnych decyzji bo możesz żałować.Przemyśl wszystko.Powodzenia!

dziekuje bardzo za słowa otuchy jutro idę porozmawiać z nim .jest mi ciężko i to bardzo,jak odszedł od tej pory mała śpi na jego miejscu.mam nadzieje że w końcu jakoś nam się ulorzy

Daj mu czas, niech zatęskni za Rodziną.

Trzymam kciuki za wytrwałość i cierpliwość!

Dzieciak nie zalamuj sie!
Wyczuwam że ma do Ciebie naprawde żal.Nie mow mu że się zmienisz ale to zrob,pokaż mu.Myślę ze on wlasnie na to czeka,dla tego postanowil odejść na jakiś czas.może faktycznie dajcie sobie trochę czasu ale nie za dlugo ,musisz wyczuć ten moment kiedy trzeba będzie ponownie wrocić do tej rozmowy"co z nami będzie" niech wtedy ci odpowie jak to sobie wyobraza.
Omow też z nim wazną kwestie finansowaą-czy sam będzie lożyl na dziecko czy masz starac sie o alimenty bo przeciez normalne że musicie z czegoś żyć.
Pamiętaj zawsze jest jakies wyjście a emocje naprawdę często szkodzą...
Trzymaj sie Dzieciak-powodzenia.

W takim razie trzymaj sie -przeczekaj.Myślę że sa duże szanse że będzie dobrze.to że powiedzial ze może kogoś ma może nie ma ,to nie zwracaj na to uwagi.Myślę że nie mowil serio! On chyba tylko chce zwrocić na siebie Twoja uwage ,że jest, żebyś go docenila.Przeciez to tylko facet,no wiesz ja zwykle "ulomny".Wybacz mu.
Bedzie dobrze zobaczysz...

Myślę, że jak przestaniesz przepraszać, błagać, biegać za nim, prosić, żeby wrócił, tylko zaczniesz układać sobie życie jakbyś już miała zostać sama z córeczką, to może On oprzytomnieje.

Nie chodzi o lekceważenie, tylko przysłowiowe "zabranie się za siebie". Przyciągnij Go swoim dystansem, kobiecością, spraw, żeby zapragnął Ciebie - jako kobiety.
On - widząc jak cierpisz - czerpie z tego siłę (niesprawiedliwa równowaga w przyrodzie).

Dlaczego mężczyźni wracają do kobiet po kilku miesiącach - bo po tym czasie jesteśmy pewniejsze siebie, przeszłyśmy kryzys osobowości, kobiecości i stajemy się weselsze, bardziej otwarte, zaczynamy kochać życie, a przede wszystkim siebie. No i jak nas takie widzą - nie zapłkane, rozdygotane, w opłakanym stanie, tylko normalne, to nagle pragną nas i życia, które mieli.
A jeśli Twój mąż się z kims spotyka, to myślę, że nie postepuje do końca fair - mimo że się wyprowadził, ale mężem pozostał przecież..

Podpisuję sie pod KAMą...

hej dziewczyny dogadałam sie z mężem czeka na moją zmianę .był ostatnio u malej i było ok.był bardzo zdziwiony zmianą jaka zaszła we mnie i w domu ,ale nie dał po sobie tego poznać.powiedział ze by wrócił ale on myśli ze bedzię tak samo jak kiedyś .mam dość kłótni w domu i w ogóle. od jutra ide do pracy ,przefarbowałam włosy dużo zmieniłam ostatnio w sobie ,ale jednego nie mogę zwalczyć w sobie zazdrość i swojego ciętego języka .jest mi ciężko bo jak wychodzi wieczorem to mała tak strasznie płacze i woła go przez sen.ja też bym wolała żeby był w domu.

dzieki Castorama!!! za słowa otuchy .miłej spokojnej nocki.tęskni bo widzę to

Oj Dzieciak,teraz to ja już nic nie rozumiem!rodzice przeciez powinni dążyć do tego żeby między Wami się wszystko ulozyło.Może go nie lubią ale jakie to ma znaczenie jesli jest Twoim mężem.
Sprobuj rzeczowo porozmawiać z rodzicami.Wytlumacz im że jest Twoim mężem masz z nim dziecko,jesli tego nie zauwazyli...kochasz go i chcesz zeby ten zwiążek sie utrzymal bo bardzo Ci zalezy.
Postaw sprawe jasno-jesli Cie nie wesprą to trudno ale będziesz musiala szukać mieszkania i się wyprowadzić...
Myslę że jednak im zalezy żebyś z nimi mieszkała i może będą sie bali że straca córke.
Porozmawiaj spokojnie,wyczuj jakis dobry moment,ale sie nie kłóc -spokojnie.nerwy tu na nic sie zdadzą.Chyba powinni zrozumiec ze miejscze żony jest obok męża...

Hej.
Jeśli naprawde go kochasz to idz za glosem serca,ale pod jednym warunkiem ,nie pozwol na to żeby w jakis sposob cie krzywdził!
Sama powinnaś czuć czy jemu zależy, wiesz najlepiej w jaki sposób Cię traktuje.jesli wg ciebie jest okey to sie nie wachaj w końcu skladaliście sobie przysięgę...Bądz stanowcza wobec rodzicow.Jak nie będą chcieli Cie stracić to wtedy "zmiękną' ,zrozumieją ze go kochasz i myślę ze nawet będa Ci szli z pomocą.Wytlumacz tez swojemu facetowi że teraz go potrzebujesz bardziej niż kiedyś,niech wraca bo szkoda czasu ,życia...

Trzymaj sie Dzieciak lece do pracy.Udanego dzionka i spokojnie pogadaj z rodzicami.
Wiesz oni pewnie chca Twojego dobra,jak to rodzice ,ale nie powinni sie za bardzo wtracać bo to Twoje zycie.

No to sie porobiło...a może im wytłumacz ze to tez Twoja wina, że on sie wyprowdził,ale jednak chcesz z nim być!
Porozmawiaj też ze swoim facetem.Wytlumacz że Twoi rodzice maja do niego żal że sie wyprowadzil i że nie wiesz co teraz robić!

narazie nie mam dokąd . mamy miesiac przerwy i mam zrobić z soba porządek(w głowie i w duszy) bo strasznie sie pogubiłam w życiu.chyba ze u niego w domu bym zamieszkała ,ale on mieszka z braćmi.

powiem szczerze nie wiem co mam myslec.najlepiej bym wyszla i nie wróciła .czemu te życie jest zagmatwane pogadam z nim

Najlepsze dla Ciebie to jest to,że robisz porządek ze sobą.Zrobiłaś coś dla siebie i czy wróci,czy nie to właśnie to jest bardzo ważne.Nie proś,nie rozmawiaj,daj mu czas,niech się poprzygląda tym zmianom.Człowiek naciskany wycofuje się. Zajrzyj na spam może tam też znajdziesz jakieś bratnie dusze:) Trzymaj się i pamiętaj,że i tak jesteś wygrana!

Będzie dobrze
gdy się z nim spotkasz duzo sie usmiechaj, załóż jakąs kieckę, niech sie w Tobie zacznie na nowo zakochiwać, jest tyle kobiecych sztuczek że grzechem byłoby ich nie wykorzystać, niech zobaczy jakaą ma obok siebie wspaniałą piękną kobietę

dzieki dziewczyny -jestem aga jak co!!!!dzieciak jak co terz piszcie dostałam tyle otuchy od was ze szok -to tyle nie .dostaje od rodzicow.wczoraj jak zabierał mało to dostałam całusa nawet,dzis powiedziałam mu ze jestem piekna madra i wspaniała no i ładna-a zawsze myslałam inaczej -nawet panowie ogladaja sie zamna w pracy a wygladam w tych ciuchach okropnie czyli filcaki niebieski kombinezon i czepek na głowie -hi hi .ale z dnia na dzien czuje sie lepiej .po pracy ide po mała do swoich rodzicow  ,ubieram ja i wychodze .wieczorem muj tata przychodzi do małej na noc bo mam stale rano-to wtedy biore laptopa i ide do łózka niby spać..nie dyskutuje z nim .ostatnio mała mi nastraszył myslałam ze w niego buchne .uważam ze troche sie zmieniłam juz nie daje sobie włazic im na głowe-dzielna jestem

kasian833  bardzo bym chciała z nim zamieszkac ale mam wrażenie ze on jeszcze nie jest gotowy -czeka i obserwuje czy sie zmieniam czy nadal jestem taka zolza dla niego.czasami mam za ciety jezyk do niego,ale kocham go bardzo i tesknie zanim ,chce zmiany w sobie i na okolo siebie.bo kocham go i córke.dzieki dam znac napewno

hej przepraszam ze nie pisałam ale jak wracam z pracy to juz mi sie nic nie chce.sprawy maja sie tak ze chcemy razem zamieszkać u niego.na razie mieszkam tam tylko przez sobote i niedziele -odżyłam tam i to bardzo .dał mi tylko dwa warunki ,niechodzenie do mamusi w dzien w dzien i szukanie pracy jak strace ta co mam -niema siedzenia w domu z 3 literami .jakos sie tam nie kłócimy ale jak odwiedza mnie u mnie to  zawsze jest jakas sprzeczka.mała strasznie teskni za tata ,a jak tam u Ciebie ok.

ja terz jestem zaborcza zazdrosna i to bardzo mocno,nie potrafie spasowac w kłótni miedzy nami.też nie jest bez winy bo kiedys pisał z kims jak bylismy oddaleni od siebie potem sie ten kontakt urwał .a teraz sa znajomymi tamta dziewczyna ma kogos  mimo jego tłumaczenia ze to jest tylko kumpela ja nadal jestem zazdrosna onia,i zawsze mu docinam ma jej temat,powiem szczerze wszystko za czeło sie od niej kłótnie awantury.wniosek z tamtych wydarzen co były nie poswiecalismy sobie tyle uwagi i czułości co potrzebowaliśmy jedno od drugiego.nie potrafie tak juz mu zaufac jak kiedys i boje sie ze ona rozbije mi rodzine-kocham meza i to bardzo ale nie wiem czy on mnie bo czuje sie niekochana troche ,albo sobie wmawiam.ostatnio usłyszałam ze jak by tak niebyło to by nie chciał zebysmy z nim zamieszkały a ja bym tak chciała zeby pokazywał swoje uczucia do mnie jak kiedys.mam teŻ kolege z którym pisze i on jest o niego zazdrosny ale go nielubi nazywa go smokiem wawelskim-złosliwie

cześć wszystkim....mój mąż odszedł ode mnie....było mu źle w związku mówi że go nie doceniałam....ciągłe kłótnie...mamy po 23 lata bez dzieci...gdy zaczęło się sypać poznał koleżankę z pracy...zaczoł z nią pisać i się żalić...zauroczył się w niej twierdzi że ona go rozumie a ja nie umiałam docenić tego co miałam.chce czasu a ja chce jego...bardzo mnie to boli nie umiem bez niego żyć,oddychać.....chce żeby wrócił bo go kocham