Gdzie spotkać wolnego mężczyznę? - Netkobiety.pl

Pomyślałam, że jednak nie do końca mogę się zgodzić z dziewczynami w kwestii tego, że wiemy, z kim się wiążemy (:lol:), w sensie zawodowym, oczywiście. Bo tak, zgadzam się z tym, że są zawody bardzo specjalistyczne, że jeśli ktoś zostaje jego przedstawicielem to już jest nim na zawsze i pracuje w firmach podobnego typu, nawet jeśli sobie co pół roku zmienia pracę. I że ten tryb pracy jest dość podobny i taka osoba może powiedzieć, że pewnie i za 20 lat będzie prowadziła taki tryb. Ale moim zdaniem takie branże są w mniejszości (choć mogę się tutaj mylić). Tak czy inaczej jest wiele takich, które są ?płynne?. Tzn. dzisiaj ktoś pracuje w jakiejś firmie czy instytucji, ale korzystając z tej wiedzy, którą ma, np. za te wspomniane 5 lat może robić coś zupełnie innego. Może nawet nie planować ani nie przypuszczać, że taka zmiana nastąpi. Może myśleć, że już zawsze będzie robił to, co robi. Ale któregoś dnia może pojawić się coś na miarę życiowej szansy ? zmiana na coś, czego ktoś się nigdy nie spodziewał i co wywraca życie do góry nogami. Znam parę takich osób, które w jednej chwili zmieniły stabilną i uporządkowaną czasowo pracę na coś dość ekstremalnego w ich przypadku i są z tym szczęśliwe. I nie, takie zmiany nie następowały przed 30, ale w okolicy 40 lub nawet po. Nie zawsze jesteśmy w stanie zaplanować czy przewidzieć swoje życie.

Ujawniony ? odniosłeś się do mojego wpisu, który edytowałam. Nie dyskutujmy, o czymś, co nie istnieje . Ale dodam tylko, że ja tam absolutnie nic o kalkulowaniu nie pisałam. Wręcz przeciwnie.

W tym co napisałeś do Arcani ? to nie chodziło o to, czy partner spełnia się zawodowo, czy nie. Chociaż dla mnie akurat to jest ważne, ale mniejsza o to. My tamtą poprzednią listę tworzyliśmy tak dla żartu. Chociaż z drugiej strony ? jeśli znasz wielu, bardzo wielu przedstawicieli jakiegoś zawodu (nie jednego!) i wśród nich nie spotkałeś ani jednej osoby, z którą byś się dogadał na poziomie związkowym czy koleżeńskim, to możesz przypuszczać, że z przedstawicielami tego zawodu (ogólnie) się nie dogadasz. Są zawody, które dość mocno określają sposób bycia ? jedne wymagają częstego uczestniczenia w różnych spotkaniach towarzyskich, bo podczas nich załatwiają wiele spraw zawodowych; inne wymagają dużo ciszy i spokoju, bo potrzebna jest maksymalna koncentracja, żeby wykonywać swoje obowiązki; jeszcze inne wymagają częstych podróży lub przeprowadzek; jeszcze inne dają dość dużą swobodę; a inne mocno ograniczają. I jeśli ktoś np. wie, że bardzo lubi co 2-3 miesiące wyjechać sobie na tydzień w góry czy nad morze i po prostu musi to robić, to jest taki element, bez którego sobie nie poradzi, a do tego chciałby, żeby jego partnerka robiła to z nim, to raczej nie powinien wiązać się np. z przedszkolanką lub nauczycielką, bo one tak spontanicznie w ciągu roku sobie nigdzie nie pojadą. Jeśli ktoś wie, że każdy weekend musi spędzić w domku za miastem, w na tyle odległym miejscu, że nie da się tam z miasta codziennie dojeżdżać, to nie powinien się wiązać np. z pracownikami szpitala, apteki, czy domu dziecka, którzy w niektóre weekendy jednak pracują. A jeśli ktoś np. jest freelancerem i lubi po otrzymaniu zlecenia wyjechać na pół roku na Mazury i tam w ciszy pracować, to nie powinien się wiązać z człowiekiem z etatową pracą. No tak już jest, że praca wymusza na nas określony styl życia i choćbyśmy nie wiem co robili, to pewnych spraw nie przeskoczymy. I możemy sobie stworzyć taki związek, możemy np. nie wysypiać się i chodzić z partnerem na jego firmowe imprezy, możemy próbować dojeżdżać na weekendy na te Mazury, nawet, jeśli mieszkamy we Wrocławiu i zajmuje nam to kupę czasu, możemy rezygnować z co weekendowych wyjazdów. Wszystko możemy, tylko jak długo tak damy radę? Weźcie pod uwagę, że w większości jesteśmy już w takim wieku, że mamy dobrze zakorzenione pewne przyzwyczajenia, potrzebujemy różnego rodzaju regeneracji po pracy, znamy siebie na tyle dobrze, że wiemy bez czego nie damy rady, a z czego możemy zrezygnować albo co dołączyć do swoich przyzwyczajeń, ale nie przeskoczymy samych siebie, nie poświęcimy się dla miłości. I jeśli ktoś wie, że nie przeprowadzi się ze swojego miasta, to dla dobra wszystkich nie wiąże się z osobą z innego. Jeśli ktoś wie, że potrzebuje wieczorami ciszy i spokoju, to nie wiąże się z osobą, która potrzebuje częstego wychodzenia na imprezy w ciągu tygodnia. To nie jest zimna kalkulacja. Ona by była wtedy, gdybyśmy wiązali się z kimś w celu osiągnięcia jakichś korzyści (np. dla podwyższenia swojego statusu materialnego lub społecznego).

Co do niebezpieczeństwa ? jasne, że nie chciałabym, żeby mój mężczyzna wrócił w trumnie z Iraku, Ukrainy czy gdzie tam wtedy będzie wojna. To jest oczywiste, tak samo jak to, że byłaby to dla mnie życiowa tragedia, że bym to bardzo przeżyła, że martwiłabym się, co będzie jeśli rzeczywiście tak się stanie, jak sobie z tym poradzą nasze dzieci, jeśli byśmy je mieli. Ale nie jestem w stanie teraz powiedzieć, że nie związałabym się nigdy i absolutnie z żołnierzem. Nie wiem tego. Nie wiem, czy bezpieczeństwo pracy miałoby dla mnie znaczenie. Wstępnie zakładam, że nie, ale nigdy nie byłam w takiej sytuacji.

A i potwierdzam ? języki iberyjskie należą do grupy języków romańskich. I popieram Arcanię ? zostaw, Rockforze , panią od geografii w spokoju , bo pytania o języki, to jednak nie są pytania, które zadajemy geografom. A grupy językowe nie zawsze pokrywają się z geograficznym położeniem kraju, w którym się nimi ludzie posługują (patrz: Finlandia i Węgry).

A w ogóle to, co się z nami wszystkimi dzieje, że tacy nerwowi jesteśmy

Areczku, ja Cię proszę, skończ z tymi prztyczkami w nasze piękne noski. Ja mam swoją teorię o Metylu, ale nie będę jej wywlekać publicznie, zresztą, to niczego nie zmieni, jak zacznę bredzić językiem Freuda.
Póki wszyscy mamy to tego dystans i potrafimy się tym bawić, jest okej.

Kurna, idzie człowiek pod prysznic, wraca i nie wiem co jest grane.

Rockfor Oboje mamy rację, ale moja jest wyżej Języki indoeuropejskie->italoceltyckie->italskie->romańskie->iberoromańskie->hiszpański 

Znowu się kłócicie? Pojebało was całkiem Naprawdę chce wam się tak ocierac o dosrywanie sobie? Dajcie siana. Przeciez lubimy się, dlatego tu jesteśmy, dlatego piszemy, dlatego chcemy się spotkać. Szanujmy się. A jak nie, to zaraz ktoś oberwie ode mnie tym oto zajebistym sprzęciorem

A tak na rozluźnienie pośladów dla nerwowych, dam to Pamiętajcie, że was uwielbiam, wszystkich!

Ale mi się cieplutko zrobiło, niewiedzieć czemu :*

Przez Ujawnionego

No i Niunia masz prze...ne teraz się tłumacz z tej swojej teorii odnośnie Metylka

I tej ex zony CI nie wybaczę!!!!!

Jesteśmy tutaj bo jesteśmy beznadziejni! czytaj ze zrozumieniem

Ale w sercu czy gdzieś indziej?

Oj znów Areczek ... wy też byście zluzowali.

Wcale że bo nie. Już sobie z kochanicą wyjaśniłem.

Niunia, Ty się nie potrafisz obrażać, poza tym nie doszło do nocy poślubnej więc i ona jak i ja to jak nówki nieśmigane. Wszystko zostaje w rodzinie, jak zawsze.

No co Wy macie z tym kłóceniem? Słyszeli, widzieli, czytali kiedyś kłótnie? ROZMAWIAMY !!! Słowem pisanym ale jednak

A nic. Ja tam się cieszę, że nie jestem sama w takim stanie. Byłoby mi głupio, a tak nerwowa ja ma nerwowe towarzystwo i jest cool -> o tak:

Ja mam deadline... Ale ej, ja się wcale nie wkurzyłam, tylko piszę jak jest

Ja tam się póki co wkurzam wewnętrznie

To wynika z tego, że tylko Obietnica jest nerwowa :PPPP
Metylku, poniał... Aj aj ser... Jeśli tak jest to cieszę się, ze nie miałem racji bo już się bałem o twoje drugie dno a Ty po prostu jesteś większym zbokiem ode mnie Loozik

Okey to teraz ja wtrącę swoje "pięć kopiejek". Będę pisał po łebkach - z pamięci, a nie cytował

Związek na odległość: Wg. mnie jest możliwy ale to też zależy od dwojga ludzi - nie oszukujmy się jak inna osoba do tego nie jest zdolna, to nie ma bata aby udało się. I inne wspomniane kwestie też muszą być też spełnione np. widzenie się w weekendy itp. Tak mi się wydaje, że wiele osób dopuszczających coś takiego bierze to jako próbę związku, a też przy okazji są w stanie iść w przyszłości na kompromis. Co nawet dało się przeczytać tu w komentarzach.

Kwestia wyboru partnera. To bardziej skłaniam się do opinii i podejścia Obietnicy - jest mi bliższe Ponieważ dla mnie zawód czy pasja to nie są kryteria wyboru partnera, i naprawdę takie rzeczy na mnie nie imponują, lecz mogą być jako dopełnieniem przy dalszej okazji poznawania. Prawda też leży po środku. I jak słusznie Arcania zauważyła, że preferencje i rozumienie z wiek zmieniają się. Tak samo mi powiedziała swojego, zresztą słusznie dużo starsza koleżanka z pracy, i zgadzam się z nią, że osoby po 30-ce już inaczej kierują się wyborem niż 20latki, chociażby ze względu na doświadczenie, swoje już bardziej sprecyzowane wymagania, i tak ta racjonalność, o której później wspomnę.

Ujawniony bez sensu naskakujesz na Arcanię, gdzie Ci wyraźnie chyba z "10  razy" podkreśliła, że nie ma zamiaru wchodzić w związek z jakimś policjantem, wojskowym, czy innym przedstawicielem zawodu o większej ryzykowności. Bo ma z tym już doświadczenie. Czy to było takie trudne do zrozumienia - przeczytania? Tak też ma swoje lęki w tym temacie, ale szanujmy jej zdanie i innych, skoro mają takie wybory. Zresztą w miejsce zawodu można wstawić dowolną cechę, nie pożądaną, dzięki czemu można zrezygnować z zauroczenia.

Ujawniony i Twoja kwestia MUSU poszukiwania i nic nie robienia w tym temacie. Piszesz o wrzuceniu wszystkich policjantów do jednogo wora, a sam jednym akapitem wrzuciłeś Wszystkich tu obecnych forumowiczów do tego samego przysłowiowego WORA. Nie wiem może już Wy na tyle dobrze znacie się, ale w moim wypadku nie życzę sobie aby ktoś taki jak Ty wytykał mi palcem. Dodatkowo jest to wpierniczanie się w prywatne sprawy, a już na pewno nie jesteś zaangażowany w czyjeś życie prywatne. Wątpię abyś od każdego dostał życiorys z poprzedniego osobistego doświadczenia. Zresztą to kogo kurna obchodzi. Współczuje jeżeli w ten sposób podchodzisz z czasem do znajomości. Bardzo dobrze Ci odpowiedziała Aenima :]

I o wspomnianej mojej całkiem świeżej historii - z przed kilku miesięcy, o dziwo już po z 30-latką. Czy to, że spotkałem naprawdę piękną (wielu facetom szczena by upadła), uroczą, z dobrym poczuciem, wydawało by się wrażliwą kobietę, a ja mocno zauroczony,mimo to ją zdyskwalifikowałem za to, że nie wiedziała czego chce. Czy to oznacza że podchodziłem do tej znajomości z wyboru? Według mnie w pewnym sensie tak, bo wiedziałem, że za rok, dwa nic z tego nie będzie - tak myślałem przyszłościowo.

A w ogóle to nie rozwiązujecie moich quizów

No, ale ja wcale nie ukrywam, że jestem. I nawet będę jeszcze przez parę najbliższych miesięcy

Dobrze, to będziesz na wyciągnięcie łokcia
i jak już się poprztykaliście, to teraz już można się godzić

To może i ja coś naskrobię o czym innym niż jędrna dupcia Maryni ...

- związki odległościowe ..kwestia indywidualna ale myślę, że nie ma absolutnie powodu by tego nie spróbować ( no chyba że ktoś jest pewien że tego nie zniesie ) a przynajmniej poznać tę drugą osobę, dać jej szansę, umówić się, jeśli to wygląda obiecująco podpytać jak to chce rozwiązać. Tym bardziej jak jedna lub druga strona ma możliwość dosyć rychłego przeprowadzenie się albo odległości są na tyle mało że nie rozwalają związku.

- wybór partnera ... ja myślę że że głównie należy kierować się sercem ale nie bez udziału zdrowego rozsądku, uczucia to jedno, to kim jest dana osoba, jakim człowiekiem, z jaką przeszłością, wartościami i wizją siebie też ma znaczenie ale nie ma chyba sensu wybierać sobie partnera jak śliwek na targu...może życie to zweryfikuje i zmienię zdanie? Nie wiem.

- Wawka ... byłem tam może z pół godziny. Nie mam zdania choć prawdopodobnie nie jest to miasto dla pewnie. Wydaje mi się że zbyt duże, zbyt molochowate i zbyt ... nowoczesne (?), zbyt pędzące przed siebie. Wpaść tam - tak. Mieszkać? Nie sądzę. Choć to tylko domysły.

Ja będę do drugiej połowy marca Ale generalnie na Was się nie odreagowuję, także spoko

Yyyyy... Lovelko, to daj mi tę patelnię, bo mam dzisiaj wybitną ochotę komuś naklepać. Ofiary będą przypadkowe

No to to chyba powiedziane zostało kilkaset stron temu?

A Arcanię to akurat rozumiem. Może dziwny ze mnie stwór, ale tak już mam. Nie każdy świadomie drugi raz wejdzie w podobną relację tylko po to, żeby się samemu potem męczyć.

Są cycki.

Dla równowagi.

No, ale jest różnica między klepaniem a tłuczeniem. A ja mam wybitną ochotę kogoś stłuc dzisiaj

No, byle jutro rano na mnie czekała

Dar widzenia przyszłości w snach!
Masz dar widzenia przyszłości w snach! To specjalny dar, dzięki któremu w nocy, kiedy zasypiasz Twoje sny stają się kanałem między świtem duchowym a realnym. Wiesz, że nigdy nie powinieneś interpretować swoich snów dosłownie, mają one bowiem swoje ukryte znaczenie. Zawsze pamiętasz swoje sny i często śnisz o członkach swojej rodziny lub znajomych. Wykorzystaj ten dar mądrze! I powiedz nam co Ci się ostatnio śniło w komentarzach!

Jejku, wywalcie mnie stąd, bo już od 30 minut próbuję się ruszyć do wanny i mi się nie chce

Masz dar przewidywania przyszłości! Ale pewnie i tak wiedziałeś, że taki będzie Twój wynik, prawda? Wiele razy z pewnością zdarzyło Ci się przewidzieć przyszłe zdarzenia i nie raz uchroniłeś siebie lub bliskich przed zrobieniem czegoś głupiego. A jeśli jeszcze nie odkryłeś w sobie tego daru, z pewnością wkrótce to nastąpi! Będziesz wtedy bardzo potrzebny ludzkości!

Ty zawsze musisz mieć rację? Wiedziałem Niech Ci będzie

O kłotni bardzo fajnie napisał Wojciszke w książce "Psychologia w miłości" -tam masz pod dostatkiem tej teori i bardzo przyjemnie ją można połknąć

Dobra za swoją winę odpłacę Ci naturą.

A dlaczego akurat białe kozaczki, a nie np w innym kolorze, czy może szpilki?

Uwielbiam ankiety!!!!!!!!!!!!!! najlepiej jakby miała 58  pytań i do każdego podpunkty

Gdzie moje księżniczki? :x

Chyba nie wątpisz w moje zdolności

Jeszcze będziesz chciał wypełnić, zobaczysz. A ja Ci wtedy przypomnę Twoje słowa

Niet, Obietnicy nie ruszę. Prędzej w ataku apopleksji wybiegnę w piżamach na ulicę machając wesoło rękami

To ciao...

Ty powiedz lepiej co się stało, może jakoś zaradzimy