Buddyzm - Inny punkt widzenia - Netkobiety.pl

Jeśli macie ochotę możemy wymienić swoje opinię.

Nie jest to identycznie, Budda to nie Bóg, buddyzm nie jest doktryna teistyczną.

Jest w tym sporo prawdy, woda we wszystkich morzach jest słona, nie wazne jak ją nazywamy. Jest jednakowa.

Cóż, gdy daną religię wyznaje 90 % społeczeństwa to zawsze nabiera ona cech tradycji, tak jest również czasami z Buddyzmem choć zgadzam się że na zachodzie jest spory dylemat czy dalej praktykowac religię swoich przodków.

Rzadko ale i to w historii kilka razy się zdarzało, Polska też nie zawsze była chrześcijańska a Tybet buddyjski.

Dalaj Lama mówi podobnie, każda zmiana religii przodków musi zostać dobrze przemyślana. Ja w katolicyzmie nigdy sie nie odnajdywałem i dlatego postanowiłem poszukać czegoś co u mnie "zadziała".

Można praktykowac samemu, kościół i jego wystawne budowle nie są tak naprawdę do niczego potrzebne.

w tym stwierdzeniu chodzilo mi poprostu o pokazanie pewnych zalezności i uświadomienie ze tak naprawdę wszyscy wierzymy w to samo tylko inaczej nazywamy.
Tak jak to powiedziałaś woda we wszytkich morzach jest słona...

Uznałem to za szczególnie ważne, ponieważ jest to cecha charakterystyczna Buddyzmu, mnie początkowo zainteresowała wolność myślenia w Buddyzmie oraz właśnie brak koncepcji boga osobowego w którego nie wierzę. Jest zresztą wiele nawet logicznych sprzeczności w tej koncepcji.

W buddyzmie nie chodzi o "bycie buddystą",
tzn. o otrzymanie nowego dokumentu tożsamości.
Buddyzm nie jest gromadzeniem wiedzy teoretycznej, praktyk i technik,
ale - ostatecznie - przyzwoleniem na odejście wszystkich form
oraz idei i staniem się wolnym.

- John Snelling -

Nie wiem nie byłam na żadnym buddyjskim pogrzebie

Może wyglądać różnie, tak jak sobie ktoś ustali. Ja chciałabym aby moje ciało zostało spalone a prochy rozrzucone w jakimś ciekawym miejscu. Nie potrzebuje wysawnego grobu - zwykła strata materiałów.

Zalezy w jakim kraju. Inaczej bedzie wygladal w Polsce, inaczej w Tajlandii a jeszcze inaczej w Tybecie. Inny bedzie pogrzeb osoby doroslej, dziecka, osoby biednej, osoby bogatej, osoby swieckiej czy waznego nauczyciela...

Zerknijcie, tu cos jest http://www.buddyzm.edu.pl/cybersangha/page.php?id=307

GetReal, nie wypisuj bzdur. Buddyści też leżą na cmentarzach centralnych, tyle, że bez krzyży na grobie - albo i z krzyżami, bo rodzina po śmierci bliskiej osoby pogrzeb robi dla siebie, żeby ukoić swój ból i robi to w tym obrządku, w który wierzy.

Ze strony wspólnoty, jest mantra, którą wymawia się po czyjejś śmierci. W ośrodkach buddyjskich większość ludzi się zna, kiedy ktoś umiera, ta wiadomość dociera i tam. Więc na codziennych medytacjach zmienia się zwykle odmawianą medytację na inną, właśnie tą "pośmiertną". To tyle, jeżeli chodzi o to, co robi wspólnota, bo rodzina zmarłego, jak pisałam, robi wszystko tak, jak będzie jej najlżej.

Nie wiem, skąd masz takie informacje. Ale świeccy buddyści, a przecież o takich tu mówimy absolutnie nie są chowani w ten sposób.

GetReal, uwierz mi, że ja również nie teoretyzuję I takie sytuacje przy świeckich pogrzebach zwyczajnie nie mają miejsca.

Jestem przeciwniczką przedstawiania buddystów w świetle ludzi, którzy ćwiartują swoje ciała, kiedy w Europie były tego pojedyncze przypadki i podając taką informację w ośrodku buddyjskim usłyszy się salwę gromkiego śmiechu - sprawdzone w obecności nauczyciela buddyzmu...

GetReal, nie wycinałam niczego z Twoich tekstów, jeżeli coś zmieniam, pod postem osoby, której wyedytowałam treść zawsze się podpisuję. Moderatorka jest tu niejedna, a że ja z Tobą dyskutuję nie oznacza, że to ja przeprowadzam edycję.

Nie ograniczaliśmy się w dyskusji w ośrodku do omawiania pochówku w Europie.

Aczkolwiek ten wątek nie jest od tego, żeby zaciekle skakać sobie do oczu - bazując na wypowiedziach nauczycieli, uważam, że to, co napisałaś to są sporadyczne przypadki, w dużej mierze bardzo stare praktyki.
Tak więc niech i ta dyskusja zatrzyma się na tym, że jest osoba mówiąca, że się ćwiartuje itd i jest osoba, która mówi, że w większości krajów świata taki pogrzeb różni się od np. katolickiego jedynie brakiem ceremonii chrześcijańskiej, symboli katolickich i tym podobnych.

Odświeżam.
Czy są wśród nas jacyś buddyści? Może opowiecie nam o swoich doświadczeniach?

?Każdy naród i obszar ziemi ma swoich dawnych bogów i duchy.
To one stanowią świętą energię waszej Ziemi.
Z nimi powinniście szukać porozumienia i od nich powinniście oczekiwać pomocy?. -Tenzin Wangyal Rinpocze

?Powinno się wyznawać religię swojego kraju? -Dalajlama

Naród kładzie na swych bogach pieczęć swej narodowości.

Nie wierzcie w jakiekolwiek przekazy tylko dlatego, że przez długi czas obowiązywały w wielu krajach.

Nie wierzcie w coś tylko dlatego, że wielu ludzi od dawna to powtarza.

Nie akceptujcie niczego tylko z tego powodu, że ktoś inny to powiedział
że popiera to swym autorytetem jakiś mędrzec albo kapłan, lub że jest to napisane w jakimś świętym piśmie.

Nie wierzcie w coś tylko dlatego, że brzmi prawdopodobnie.

Nie wierzcie w wizje lub wyobrażenia, które uważacie za zesłane przez boga.

Miejcie zaufanie do tego, co uznaliście za prawdziwe po długim sprawdzaniu
do tego co przynosi powodzenie wam i innym. - Siakjamuni

Buddyzm jest religią wolną od dogmatów i idei boga stwórcy. Jego zadaniem jest wskazanie człowiekowi drogi, którą o własnych siłach dojść może do absolutnej rzeczywistości ukrytej przed naszą codzienną świadomością. Filozofia z ponad 2500 letnią tradycją fascynuje nie tylko zainteresowanych duchowością ludzi świeckich, ale i przeszkolonych w analitycznym myśleniu naukowców. Inspiruje ich podobieństwo w poglądzie na świat tak odległych systemów.

Dalaj Lama nieskrępowanie dyskutuje z naukowcami o naturze materii. W jego szkole filozoficznej nigdy nie było męczącej dyskusji na temat kosmologii i teorii ewolucji. Buddyzm nigdy nie konkurował z nauką na polu metod badawczych. Jednym z fundamentów dalekowschodnich systemów filozoficznych jest idea współzależności, która wyraża się poprzez aktywne współczucie i pracę dla pożytku istot oraz brak zainteresowania dla eksperymentów mających na celu zgłębienie tajemnic materii. Dwa i pół tysiąca lat temu Budda polecił swoim uczniom "nie rozchuśtywać wahadła myśli w nieskończoność", ponieważ "nie jest to nawet najmniejszy krok w stronę szczęścia i pokoju".

Jego uczniowie badali naturę rzeczy na poduszce medytacyjnej, a swą mądrość zamiast w prawa matematyczne ubierali w poezję. Na początku trzeciego wieku naszej ery mistrz Nagardżuna napisał:

Im dalej jesteśmy od świata,
tym bardziej wydaje nam się rzeczywisty.
Im bliżej go jesteśmy,
tym trudniej jest go zobaczyć.
Wymyka się nam niczym fatamorgana.

Cytat ten na pewno przypadłby do gustu niejednemu, współczesnemu fizykowi próbującemu wyjaśnić laikom zawiłości jego dyscypliny. W międzyczasie przedstawiciele wschodu i zachodu doszli do wniosku, że podobieństwa nie są przypadkiem. XIV Dalaj Lama, powszechnie szanowany przywódca Tybetańczyków, mówi o podstawowym pokrewieństwie Buddyzmu i nauk przyrodniczych. Od paru lat poszukuje dialogu, ponieważ "różnymi drogami można dojść do poznania. Czasami drogi te przecinają się."

Na przykład na polu wolnego od uprzedzeń nastawienia. Historyczny Budda jest prototypem człowieka poszukującego. Urodził się 560 lat przed Chrystusem na terenie dzisiejszego Nepalu jako Sidhartha Gautama. Zostawił jednak bezpieczne życie następcy tronu, gdy zrozumiał coś, co stało się później podstawą jego nauki: cierpienie jest głównym czynnikiem ludzkiej egzystencji. Nawet jeżeli uda się nam uniknąć nieprzyjemnych wrażeń, a uczepić się tych przyjemnych, to ostatecznie każde ciało starzeje się, jest wrażliwe na choroby i umiera.

Ten fatalizm nie przypadł jednak młodemu szlachcicowi do gustu. Próbując znaleźć wyjście z tej sytuacji eksperymentował z różnymi duchowymi filozofiami swych czasów. Przez siedem lat żył w ścisłej ascezie jako żebrzący mnich. Z czasem odwrócił się jednak od ekstremalnego samoumartwienia i w głębokiej medytacji osiągnął Nirwanę, stan umysłu wolny od pomieszania i niewiedzy. Doświadczenie to opisuje się jako bezpośrednie doświadczenie tego, jakimi rzeczy są, pełne rozwinięcie ludzkiego potencjału.

Po niestrudzonych poszukiwaniach stał się Buddą, oświeconą istotą. Swoim uczniom nie przekazał żadnej gotowej religii, którą można by przyjąć poprzez jakieś wyznanie wiary, mówił raczej, że droga do przezwyciężenia cierpienia jest otwarta dla każdego. Każdy musi ją jednak samemu odnaleźć i samemu nią podążyć. W każdej sytuacji mamy wolność wyboru, ciałem, mową i umysłem możemy stworzyć sobie pozytywną lub negatywną karmę, lepszą lub gorszą przyszłość. Tak czy owak prawo karmy działa. Każdy zbiera, w tym, lub w przyszłych życiach to, co sam sobie świadomie zasieje. Dobra karma jest niezbędna na ścieżce duchowego rozwoju.

Ten kto osiągnął oświecenie może opuścić świat naznaczony cierpieniem, karmą, śmiercią i narodzinami. Na długiej drodze do oświecenia Budda polecał przyjąć postawę charakterystyczną dla zachodniej nauki: radził przez cały czas sprawdzać rzekome pewniki, kwestionować dogmaty. Dobrym przykładem jest tu początek słynnej mowy Buddy do Kalamów: "Nie przyjmujcie na wiarę żadnych podań ani poglądów. Nie przyjmujcie niczego tylko dlatego, że taki jest zwyczaj, ani z szacunku dla waszego duchowego nauczyciela. Nie wzorujcie się na innych, nie podążajcie za pozorną rzeczywistością, ani nie przyjmujcie żadnych powierzchownych opinii..."

Zasada sceptyczności odpowiada naukowej metodyce, tym bardziej, że pojawia się tu kolejna zgodność: brak wiary w to, co wydawałoby się być oczywiste. Buddyzm uczy, że pozory mylą, rzeczywistość w ostatecznym rozrachunku nie istnieje. Podobną ideę wysnuł już Platon w swym porównaniu rzeczywistości do jaskini, natomiast dla fizyków od XX wieku stwierdzenie to należy do podstaw ich nauki.

Jak bardzo rzeczywista jest rzeczywistość, którą postrzegamy? Również na to pytanie buddyści są w stanie odpowiedzieć bez używania drogich aparatur pomiarowych. Siedząc na swojej poduszce medytacyjnej ćwiczą się w postrzeganiu przedmiotów jako wytworów umysłu. Pytają na przykład "Jaka jest natura stołu?" Paść mogą tu różnorakie odpowiedzi. Dla barmana jest to praktyczny mebel. Dla małego dziecka to nie poruszający się czworonóg. Dla kornika obiad i dom.

Co jest więc esencją stołu poza tymi szczególnymi spojrzeniami? Czym jest "stół sam w sobie"? Odpowiedź brzmi: niczym. Pod niezliczonymi, możliwymi definicjami sam stół znika, tak jak każdy inny przedmiot jeśli dobrze się mu przyjrzymy. Buddyści mówią tu o śunjata, pustości zjawisk.

Z drugiej strony jednak ta pustka jest równocześnie pełnią, dowodem istnienia uniwersalnej współzależności. Nasz stół to niepowtarzalne zejście się warunków: drzewa i miejsca w którym rosło, światła słonecznego, gleby, wody i fotosyntezy. Gdyby przodkowie stolarza, który zrobił ten sosnowy stół, nigdy się nie spotkali, na pewno sytuacja wyglądałaby dziś inaczej.

buddyzm edu pl/cybersangha/page.php?id=291

Kto wyjaśni nam świat?
buddyzm edu pl/cybersangha/page.php?id=290

Wgląd poprzez eksperyment
buddyzm edu pl/cybersangha/page.php?id=292

Jestem przeciwniczką przedstawiania buddystów w świetle ludzi, którzy ćwiartują swoje ciała

Ojej typowe zachodnie myślenie,jestem ciałem,moje ciało to ja.

Co powiesz o tych ludziach ?

To są ludzie?
To są wartości ludzkie.
Tradycje godne kultywowania.

https://www.google.pl/search?q=ukrzyżowanie+na+filipinach&rlz=1C1GGGE_enPL471PL471&espv=210&es_sm=93&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ei=IASSUo-RHceEtAbL9IDIDQ&ved=0CAkQ_AUoAQ&biw=1152&bih=772

Nirvana nie istnieje nigdzie poza nami

Czcigodny Kanzen naucza, że nauki o nirwanie to

"...słowa które wypowiada jedna samsaryczna istota do drugiej samsarycznej istoty, a nirwana jest ponad tym..."

Co do reinkarnacji to już nie są  teorie na chwilę obecną

Wokół tego tematu narosło już wiele nieporozumień wynikających z faktu, iż kurczowo trzymamy się koncepcji osobowego ?ja?.

Zapewne, dlatego powszechne pojmowanie reinkarnacji

oscyluje wokół wędrówki osobowej duszy z ciała do ciała lub innej formy kontynuacji naszego obecnego życia.

Owszem jest to kontynuacja, ale zapewne nie taka, jakiej byśmy sobie życzyli.

Pamiętacie zapewne, że wszystkie twory nieoświeconego umysłu egzystują w sieci przyczynowo skutkowej, to jej prawa i nasze działania (karma) determinują kształt przyszłego wcielenia.

Każde teraźniejsze działanie, słowo czy myśl tworzy ogólny szkic nowej egzystencji. Określa szkielet cech fizycznych i psychicznych a nawet środowisko, w którym narodzi się nowa istota obciążona bagażem skutków naszego obecnego życia.

Oczywiście nie może być mowy o kontynuacji naszego obecnego ?ja?, ono nie istnieje w trwałej formie. Każda z istot łańcucha wcieleń tworzy swoje własne ?ego? w zależności od warunków i otoczenia, w którym przyszło mu żyć.?

?Odrzucając abstrakcyjne pojęcia na temat śmierci,zyskujemy możliwość wejrzenia w głąb własnego umysłu i serca.

?Ta podróż wymaga kontemplacji tego czym dla nas osobiście jest śmierć

-nie z medycznego czy technicznego punktu widzenia ani z perspektywy naszej religii czy kulturowej tradycji.

Zamiast tego powinniśmy zapytać siebie:?Co śmierć oznacza dla mnie z perspektywy moich doświadczeń życiowych?

?W reinkarnację wierzyli pierwsi chrześcijanie i wiara ta dotrwała w róznych formach aż do średniowiecza.

Orygenes,jeden z najbardziej wpływowych ojców kościoła,wierzył w preegzystencję duszy

pisząc w III wieku:

?Każda dusza przychodzi na świat pokrzepiona zwycięstwami lub osłabiona klęskami swych poprzednich żywotów?.

?Elementy wiary w reinkarnację  odrzucono po V Soborze Powszechnym w Konstantynopolu (553 r.)

Większość kościołów chrześcijańskich odrzuciła tę wiarę w całości, przyjmując jako jedynie słuszną koncepcję

bezpośredniego pochodzenia duszy ludzkiej od Boga i zbawienia/potępienia następującego tylko raz ? zaraz po śmierci człowieka.

Różne formy reinkarnacji stanowią jedno z podstawowych wierzeń hinduizmu, dżinizmu, wierzeń afrykańskich, orfików, pitagorejczyków.

W pewnym sensie stanowi także podstawową koncepcję w buddyzmie, jednak buddyzm łączy to z doktryną braku indywidualnej niezmiennej duszy (anatman), nie mówi się tutaj jednak dosłownie o reinkarnacji, a raczej o ?wielu wcieleniach?.

Ciekawe skad pewność u niektórych ludzi że reinkarnacja nie istnieje?Macie jakieś dowody?

?O istnieniu reinkarnacji świadczy ciągłość umysłu.

Skąd pochodzi świadomość?

Nie moze pojawić się znikąd.

Chwila świadomości nie moze powstać bez chwili świadomości bezpośrednio ją poprzedzającej.

Większość ludzi uważa że reinkarnacja oznacza odradzanie się?czegoś?

co wędruje z życia na życie.

Ciągłość między żywotami zapewnia nie jakiś byt

lecz najsubtelniejszy poziom świadomości.

?Kolejne istnienia w serii odrodzeń nie przypominają pereł naszyjnika nadzianych na sznurek?duszy?

która przechodzi przez wszystkie kamienie.

Są raczej jak kostki ustawione jedna na drugiej.

Każda jst odrębna niemniej każda wspiera następną

funkcjonalnie są więc połaczone.

Między kostkami nie ma tożsamości lecz uwarunkowanie?.

?Na Zachodzie, ponieważ jesteśmy wykształceni zgodnie z judeochrześcijańskim światopoglądem

uważamy, że na początku ktoś musiał wszystko stworzyć.

Jednak nasz prawdziwy stan (dzogczen) jest poza czasem.

Kiedy jesteśmy poza czasem, znajdujemy się w stanie oświecenia.

Ale nie pozostajemy w nim długo, ponieważ po kilku sekundach albo minutach powstają myśli, przez które stajemy się uwarunkowani.

Dlatego też praktykujemy kontemplację, bo będąc w niej, nie podążamy za myślami, kiedy się pojawiają.

Taki stan przejrzystości i obecności (rigpa) jest stanem oświecenia?.

http://opolczykpl.wordpress.com/wedy-a-slowianszczyzna/

Budda nie zaprzecza istnieniu Boga a nawet bogów twierdzi jedynie, że wszystkie istoty posiadające osobowe ?ja? powstają z niewiedzy i żyją w złudzeniu, czasem nawet w złudzeniu swej boskości. Do tej grupy zaliczyłbym też znanego nam Boga Jehowę czy też Jahwe. Jego imię - JHWH - znaczy ?Jestem ten, który jestem? (w domyśle ?ja? jestem?). Jeśli przyjmiemy, że Bóg ten pragnie naszego oddania, wiary i miłości to nasuwa się pytanie dlaczego Mu tego brakuje? Czyżby nie był istotą doskonałą? (Pragnienia są cechą przypisywaną tylko istotom samsarycznym, a wiec ograniczonym).

Wydaje mi się, że istota będąca miłością raczej miłość daje niż jej oczekuje, tym bardziej, że czysta miłość nie jest transakcją wiązaną, jest bezinteresowna. Zakładając, że Bóg jest istotą doskonałą, pełną samą w sobie to trzeba również założyć, że stworzył świat nie po coś, ale po prostu dla samego aktu stwarzania, że nie jest On (Bóg) gdzieś tam na zewnątrz, ale sam jest tym światem czyli też wszystkimi istotami. Że nie oczekuje naszej wiary w Niego, ale raczej harmonijnego współżycia wszystkich istot ze sobą nawzajem i cała resztą tego świata. Że wreszcie coś co nazywamy dobrem i złem istnieje i tworzy w nim (W Bogu) jedną całość. Zło jest kontrastem dla dobra, pojęciem które możemy zrozumieć tylko w przypadku porównania go z dobrem, jedno bez drugiego nie może istnieć. Gdyby istniał tylko Szatan to byłby zły czy dobry?. Istota (Szatan) będąca uosobieniem zła która potrafi przeciwstawić się Bogu ogranicza tym samym Jego wszechmoc, zubaża Go. Jeśli istnieje niewyobrażalnie wielkie zło to istnieć też musi równe mu dobro. Więc albo są jednym i tym samym, albo Bóg i Szatan będąc odrębnymi istotami nie są idealni, ograniczają siebie nawzajem.
Bóg którego obraz możemy sobie stworzyć czytając pisma objawione nie wydaje się być tą ostateczną rzeczywistością, jakimś ideałem, jest raczej potężną choć nie wszechpotężną istotą. Tworem nie stworzycielem i opoką wszystkiego. Postawić go można w panteonie bogów greckich czy egipskich, ale nie ponad nimi. Prawdziwego ?Boga? nie da się poznać studiując pisma, w ten sposób poznać można jedynie poziom zrozumienia piszących.

http://www.amitaba.republika.pl/budd_nirv_sam_b.html

Czy to stwierdzenie nie staje sie dogmatem?

Nie

Dogmat ? twierdzenie w religii lub szkole filozoficznej przyjęte bezwarunkowo i niepodlegające podważaniu.
Ja wiem lepiej,nie musisz już myśleć,słuchaj tylko mnie.

Buddyzm-sam jesteś swoim mistrzem,chcesz prawdy to ją znajdź,sam.
Pośrednik niczego za ciebie nie zrobi a jeśli chce za Ciebie żyć
to niech również umrze za Ciebie

Nigdy nie stój plecami do nauczyciela.
Nawet gdy wychodzisz z pokoju w którym jest lama.
Tutaj masz dwa międzynarodowe fora buddyjskie

(linki usunięte)

Znajdziesz tam wszystkie możliwe szkoły i ścieżki

Spytaj w  dziale buddyzm Czan.
(link usunięty)

Jakiś czas temu religie Dalekiego Wschodu były bardzo modne. Jak grzyby po deszczu prawie  całej Europie powstawały różnorakie szkoły. Ale tak jak pojawiła się moda, tak chyba szybko sie skończyła. Wielu podobnie jak Ty po pierwszym okresie fascynacji zwłaszcza klimatem, odkryło pustkę i monotonię. Wielu zrozumiało kim są - ludźmi uzależnionymi od uzywek i seksu, a żyć inaczej nie potrafią i nie chcą.

Czyli masz do buddyzmu pretensje o to że go nie rozumiesz,brawo
Co to jest 2 lata?
Mnisi spędzają całe życie na studiowaniu a Ty po 2 latach poznałaś prawdę?

"powiększyło poczucie pustki w życiu i bezsensu."

Dlaczego?
To nie buddyzm jest odpowiedzialny za to że go ludzie nie rozumieją.
Buddyzm jest za trudny dla typowego Europejczyka wychowanego wg ideologii zachodniej,pustynnej.

Jeśli cytujesz czyjeś słowa, rób to, proszę, tak, aby nikt nie miał wątpliwości, że jest to cytat, a nie Twoja wypowiedź. W tym celu możesz użyć cudzysłowu lub tagów "quote".

trochę to przypomina podział kastowy w Indiach. Z tego co się orientuję, to człowiek jest taką istotą, która dobrze wie co jest dla niego dobre i ma możliwość wyboru przynaleźności do danej religii, przynależności do danej grupy społecznej czy też wyboru danej filozofii życiowej.

Pustka jest niezależna od religii.

Tu bym się nie zgodziła. Dlaczego? Człowiek zachodu został nauczony, że musi wierzyć w coś co jest ponad nim - musi posiadać autorytet, musi zawsze mieć poczucie niższości względem bóstwa. Hinduizm posiada wielu bogów, od których zależy powodzenie człowieka - w tym religia Zachodu jest bardzo zbliżona do Hinduizmu.

Dlaczego uważasz, że buddyzm jest religią pustą i egocentryczną? Jesteś zły na buddyzm, że nie dał Ci tego czego oczekiwałeś. To bardzo pokazuje jak mało wyciągnąłeś z nauk.

1. To, że Buddyzm jest bliższy człowiekowi Zachodu wynika z wpływu nauki proroka Izajasza na Buddę. Budda był synem lennika króla perskiego Dariusza, tego samego, który pod wpływem wydarzeń związanych z prorokiem Daniele nakazał nauczać wiary Izraela w całym swoim królestwie. Pod wpływem nauki Izajasz Budda - prawowierny Hindus - przechodzi załamanie osobowości i szuka za pomocą umysłu własnej drogi przyjmując etykę proroka Izajasza. O ile u samego Buddy etyka ta ma charakter zbliżony do etyki Izajasza (tzw. bardzo blisko jej do charakteru uniwersalnego) o tyle Budda odrzucając wiarę w bogów a nie mogąc przyjąć wiary w jedynego Boga po prostu temat ten - odwołując się do prawa serca wskazanego przez Izajasza - pomija - stąd bliżej mi do buddysty niż do hindusa;

2. Egocentryzm, skupienie na sobie - tu odwołałem się do symbolu - śmierci Jezusa i Buddy.

Śmierć Buddy pozycja prenatalna, zamknięcie w sobie.

Śmierć Chrystusa - rozpostarte dłonie obejmujące świat, co świetnie pokazał Salvadore Dali.

2. Egocentryzm, skupienie na sobie - tu odwołałem się do symbolu - śmierci Jezusa i Buddy.

No ale jakby nie patrzeć Jeszua nie oddał za nikogo swojego życia
On został złożony w ofierze przez Ojca/Jehowe.
Dowód?
Nie moja lecz TWOJA niech się dzieje wola.

No i się stała,żydzi zrobili to co Ojciec kazał,bo taka była Jego wola
(a nie żydów lub Jeszuy).

Po drugie,nie ma sensu kłócić się o to czy Słowianie do Hindusów czy Hindusi do Słowian przyszli
Na chwilę obecną biorąc pod uwagę wyniki badań genetycznych
coraz trudniej będzie utrzymać pogląd że to do nas przyszło coś ze wschodu.
Wręcz przeciwnie.

U nas zostało zniszczone to,czego obcej,egzotycznej religii/religiom(wszelkie możliwe neojudaizmy)
nie udało się zniszczyć na Wschodzie.

Europejczyk wierzący w reinkarnację to  żadna egzotyka.
Egzotyką jest Europejczyk negujący część własnej kultury
czyli przykładowo katolik który we własnych korzeniach widzi egzotykę
a w egzotyce fundamenty "swojej"(tzn tej cudzej przeszczepionej mu) kultury i tradycji.

O tym że religie abrahamowe są pochodną Wedyzmu pisałem kiedyś gdzieś ale nie pokażę bo głupie zasady tego forum uniemożliwiają mi podawanie źródeł.

Wedyzm i Gnoza i Kabała to jedno.
Wedyzm czyli wiedzyzm,wiedźminizm jest jak najbardziej nasze Słowiańskie.
Z tego właśnie powstały kolejne inne tradycje religijne,na bazie wiedzy,Wed.

Nic dziwnego że w judeochrześcijaństwie są elementy podobne do elementów z religii wschodnich
ale to  nie żydzi przyszli nauczać ciemnych Hindusów
tylko Hindusi przekazali Wiedzę niewykształconym,nie wiedzącym(wymagających edukacji/zbawienia)
poganiaczom wielblondów

Trójca Święta?Skąd pomysł?
Sambhogakaja,Dharmakaja,Nirmanakaja.
Przecież nawet czytając to,czuć polszczyznę.

Sambhogakaja ,kaja to wymiar,bhog to bóg,sam to sam
Sambhogakaja-Wymiar samego boga(nie ważne w tym momencie jak zdefiniujemy boskość)

A ludzie ogłupieni propagandą systemu,doszukują się polszczyzny w łacinie(języku żydowskiej elity)
Łacina też pochodzi z sanskrytu jak nasz język.

Teoretycznie wg nauk samego Buddy, wszystko powinno byc poddawane krytyce, analizowane i sprawdzone. Tylko jak np sprawdzic co sie dzieje w Bardo? Tutaj zostaje nam tylko moc autorytetu. Tutaj sobie zrobie off topic bo mnie np zastanawia co widzi muzulmanin czy katolik w czasie umierania. Bo ty Przyczlapka jak zobaczysz Mahakale to sie "usmiechniesz" a ktos inny dostanie "zawalu serca" Pewnie widza inne rzeczy.
Czy np cala sprawa z wyborem Karmapy nie brzmi tobie dogmatycznie? Dla jednej  grupy glownym argumentem jest to ze zostal zatwierdzony przez Dalai Lame, druga grupa akceptuje tylko to co powiedzial Lama Ole (co tez jest ciekawe bo przeciez on nie bral nawet udzialu w poszukiwaniach, nigdy nie byl za to odpowiedzialny) a w Polsce do potwierdzenia prawdziwosci swojego wyboru dodaja ksiazke "Oszusci w szatach". Czy to nie jest dogmatyczne?

Tak samo zastanawi mnie to czy Nirvana i Reinkarnacja nie sa dogmatami w buddyzmie (Nie jest to zarzut i nie twierdze ze dogma to cos negatywnego). Wiedza na ten temat jest oparta tylko na autorytetach. Przeciez nie powiesz mi Przyczlapka ze dugo sprawdzales na sobie i z doswiadczenia mozesz powiedziec cos o Nirvanie czy Reinkarnacji.

Po prostu wiekszosc nauk, wiekszosc tego co powiedza nauczyciele przyjmujemy bezkrytycznie, wierzymy w ta moc autorytetu chociaz czasami mozna sie zawiesc (np wielu ludzi zawiodlo sie na Jangsi Kalu Rinpocze)  a moze czasami po prostu nie rozumiemy wszystkich nauk. I zostaje nam tylko taka wlasnie "wiara"? Tak sobie na glos i publicznie mysle tylko

Przyczlapka a mozesz to wyjasnic? Reinkarnacja zostala uznana za fakt?

Bardzo ciekawe. Mozesz ja rozwinac? Skad takie wnioski? Czyli wszystkie osoby urodzone np w Europie a ktore praktykuja buddyzm, buddystami nie sa tylko o tym nie wiedza? Kto decyduje o tym czy ktos buddysta jest czy nie jest i na jakiej podstawie?

Czesto to slysze. Bede wdzieczna za linki gdzie mozna znalezc informacje o tym ze Dalai Lama chce odrebnosci/niepodleglosci Tybetu oraz przywrocenia rzadow Dalai Lamow?

Jeszcze jakbys mogl rozwinac temat Izajasza (dokladnie co Budda od niego  "zmalpowal", napisales: etykę proroka Izajasza-mozesz troche konkretniej?) oraz smierc Buddy i Jezusa. Chodzi ci tylko o pozycje? Napisales:  "Śmierć Buddy pozycja prenatalna" - nie wiedzialam ze umarl w pozycji prenatalnej. Wszedzie pokazuja Budde lezacego po prostu na boku. Mozesz podeslac jakies zdjecie Buddy w pozycji prenatalnej lub tekst na ten temat? (moze byc po angielsku).

Po czym mozna poznac prawdziwego buddyste od podrobki?

Przepraszam za brak polskiej czcionki.

Jakie jest pochodzenie swiadomosci? Swiadomosc rodzi swiadomosc?
I tutaj znowu wracam do punktu wyjscia. Mimo wszystkich opisow, analiz i wyjasnien w ujeciu wadzajany, wg ningmapy, sutrajany czy szkoly joga-czary, wiem to nie z wlasnego doswiadczenia ale z tekstow (tak swoja droga bardzo, bardzo ciekawych ale trudnych) oraz nauk. Oparte jest to na mocy autorytetu a nie na moim doswiadczeniu. Fakt ze to tylko i wylacznie moja wina, ale maly zuczek ze mnie by miec calkowita swiadomosc swiadomosci na wszystkich poziomach Wiec zostaje mi wiara i proba zrozumienia tych zawilych filozoficznych dysput

Konferencje "Umysl i Zycie" sa tez dostepne online (po angielsku) jakby ktos byl zainteresowany. Nagrane zostaly chyba wszystkie ale nie wszystkie sa udostepnione. Moze w nastepnym roku pojawi sie w internecie nagranie z pierwszej konferencji z 87 roku.

Wiem o co Ci chodzi  ale jakoś tak dziwnie ...hm,totalny skrót myślowy zrobiłeś.
To że są na zachodzie pseudobuddyści to nie jest wina buddyzmu.

Każda forma duchowości to okultyzm,ponieważ w okultyzmie jest mowa o siłach duchowych,tajemnych
a w kościołach mówi się o tajemniczych duchowych siłach i nazywa je bogiem.

Symbolika i nazewnictwo to szczegół,każdy ma własne,inne ale sens ten sam.

Obywatelstwo można zmienić,niedawno funkcjonariusz Mossadu został honorowym "polakiem"
Nazwisko i rasa ma decydować o czyjejś duchowości?

To może ja zacytuję swój ulubiony fragment,z mojej ulubionej książeczki :>

"Żydem nie jest ten, który nim jest na zewnątrz, ani obrzezanie nie jest to, które jest widoczne na ciele, ale prawdziwym Żydem jest ten, kto jest nim wewnątrz, a prawdziwym obrzezaniem jest obrzezanie serca, duchowe, a nie według litery." Rz 2; 28-29

Buddystą,"hinduistą" jest się wewnątrz,w sercu,w duchu,a nie na papierze,paszporcie lub dowodzie osobistym

Zgodnie z tym powyższym cytatem,większość Europy jest ...obrzezana,98% mieszkańców Polski to żydzi.
Żydzi,którzy nawet nie wiedzą o tym ze nimi są i to jest dramat a nie to czy Kowalski jako white caucasian
to on jest prawdziwym czy fałszywym buddystą.

Prawdziwy buddysta to taki który rozumie buddyzm,a jeśli buddysta poleci na Księżyc to kim będzie?
Obywatelem świata czy Tybetu?
No chyba że jest pseudobuddystą z Europy,czy wtedy będzie również pseudo zimianinem
z racji tego że opuścił Ziemię?

Jeśli Europejczyk został inicjowany przez Tybetańczyka?
Co powiesz o mistrzu Czogjalnu Namkhai Norbu,jeździ po świecie i inicjuje ludzi.
Po co?
Czyżby chciał stworzyć świat pseudobuddystów?

Odnośnie reinkarnacji i duszy

?Mózg a świadomość? - wywiad z prof. Johnem Ecclesem

J. Eccles: Streszczając to bardzo schematycznie, przypomnę, że komórki mózgu łączą się ze sobą dzięki synapsom. Ostatnie badania wykazały, że synapsy może pobudzić do działania cząsteczka ważąca zaledwie dziesięć do minus szesnastej grama. Koncentracja umysłowa towarzysząca powzięciu przez człowieka jakiegoś zamiaru lub też konsekwentne przeprowadzenie jakiejś myśli może spowodować reakcje neuronów. A zatem umysł oddziałuje na mózg zwiększając możliwość zajścia pewnych reakcji w neuronach i zmniejszając prawdopodobieństwo wystąpienia innych. Na tym poziomie dużą rolę odgrywa zasada nieoznaczoności Heisenberga, mówiąca, że prawa natury mają charakter prawdopodobieństwa, nie zaś determinizmu.

Innymi słowy model mózgu, w którym

mózg nie jest twórcą, lecz ?odbiornikiem? świadomości

nie sprzeciwia się żadnym prawom fizycznym. I inny ważny punkt: oddziaływanie naszego ?ja? na struktury synaptyczne mózgu rozwiązuje problem wolnej woli, która według tej teorii nie podlega prawom fizycznym.

Pańskie teorie różnią się gruntownie od aktualnych koncepcji materialistycznych. Czy można powiedzieć, że to nowy spór pomiędzy nauką materialistyczną i ewolucjonistyczną a zwolennikami dualizmu ?duch? - natura, podobnych panu? Nawiasem mówiąc przypomina to konflikt pomiędzy przedstawicielami nauki a Kościołem, jaki miał miejsce w epoce Galileusza i papieża Urbana VIII.

J. Eccles: Cóż, z całą pewnością tak właśnie jest! Ale dla Kościoła ja jestem jeszcze nazbyt materialistyczny. A jednak byłbym szczęśliwy, gdyby wszystkie religie świata wzięły pod uwagę moje pojmowanie tajemnicy istnienia. Swoją książkę napisałem dla wszystkich ludzi myślących, także agnostyków, którzy usiłują rozwikłać tajemnicę naszej egzystencji i pragną zrozumieć nie tylko życie, ale też śmierć. Sądzę, że moja teoria psychonów, które nie potrzebują ani materii, ani energii aby istnieć, daje jakąś nadzieję na nieśmiertelność. Ale jak wyglądałaby ta nieśmiertelność, tego nie wiem.

Tu między chrześcijaństwem a buddyzmem i hinudizmem jest wyjątkowa zgodność - od magii trzymamy się z daleka.

Magia..a co to jest magia?
Czym jest msza w niedziele jeśli nie magią ceremonialną?
Są modlitwy,inwokacje/zaklęcia,są gesty,są rekwizyty,cały rytuał powtarzany co tydzień.

I tu i tu nie ma Boga osobowego

Ale,brak Ja w buddyzmie należy rozumieć nie jako brak obserwatora.
Brak ja,tzn brak tego co uważamy za siebie,czyli ja kierowca,ja prawnik ja wysoki,ja przystojny,modny itp

Charakter czyli osobowość jest iluzją,ciągle się zmienia i nie trwa wiecznie
Po śmierci ciała,nasz charakter/osobowe Ja ginie.

Kto bierze udział w bardo,kto może osiągnąć oświecenie?
My,czyli np Ja Ja rozumiane jako obserwator,to coś w nas co doświadcza.
To coś czyli po prostu prawdziwi my,bez naszej osobowości/charakteru i masek.

A po co?
Każdy wymyśla kolejne cudaczne definicje i jest ich tyle że głowa mała

Przyczłapka, to może jednak czas zacząć trzymać się ścisłych definicji?