Terapia leczenia nerwic ? - Netkobiety.pl

ale jakiej konkretnie-bo napisałaś tylko, że trwa 12 tygodni (czyli jak sądzę 12 sesji).

Witaj Abra.Wiem o czym piszesz .Ja brałam udział w takiej dosłownie terapii,czyli 3 miesiące -5 dni w tyg,po 5-6godzin....refundowane prze NFZ.Rok temu brałam udział w takiej terapii ze względu na nerwicę.
Napiszę Ci tak-po 2 miesiącach zrezygnowałam,ale cała grupa dotrwała do końca.
Pytaj o co chcesz...odpiszę na wszystkie Twoje pytania.Masz prawo byc ciekawa...a nawet bać się.

Wiesz.....nie wiem z jakim problemem jesteś kierowana na terapię,ale zapewne będą tam osoby z różnymi problemami,czyli depresja,zaburzenia osobowości,nerwice ,objawy somatyczne niewiadomego pochodzenia itd.Ja na terapię szłam z ogromna nadzieją...jak sobie i innym mówiłam"komu jak komu,ale mnie się uda".Jak wspominałam mam zdiagnozowaną nerwicę lękową,albo,bo lekarze się spierają, tzw.depresję maskowaną.Składa się na to wiele objawów....od omdleń,lęków przed wyjściem z domu(bo tak silne są zawroty głowy)...itd....itp.....po ciągłe choroby....grypy ,zapalenia płuc,zapalenia oskrzeli,gardła itd.Nie mogę normalnie funkcjonować.Ale nie będę rozpisywać się o sobie....chciałam tylko ogólnie nakreslić co jest ze mną,żebyś zrozumiała dla czego zrezygnowałam.
   Grupę miałam wspaniałą...jak rodzina...do dzis tęsknię do tych ludzi.U nas każdy dzień składał się z 2 sesji,podzielonych przerwą i na koniec z relaksacji.Relaksacje wygladały róznie...były to w każdym razie zajęcia z muzyką tańcem.psychodramą i inne...ułatwiające lepsze zrozumienie siebie,oraz nauczenie sie panowania nad emocjami,wyciszenia organizmu itp.Na sesjach natomiast, tak jak na filmach:)siedzimy w kółeczku między nami psychoterapeuci i wypowiadamy się....tzn.trudno nawet mi powiedzieć co i jak...ale każda osoba pisze ( w domu)swój życiorys z uwzględnieniem najtrudniejszych,może traumatycznych przeżyć,ze szczegółami od narodzin do dnia dzisiejszego..pisze o swoich uczuciach...już samo pisanie zyciorysu jest trudne,bo wracamy myslami do mementów ,które tkwia w podświadomości np....o których nie chcemy pamiętać.Następnie kolejno...każda osoba czyta przed grupa swój zyciorys,który jest analizowany,dosłownie rozkładany na czynniki pierwsze przez grupę.Terapęci...maja znacznie mniejszy udział niż inni grupowicze.W między czasie terapii mówi sie o swoich bieżących problemach,gdzie grupa tez ci pomaga....
   Dla mnie najtrudniejsze były przezycia innych ludzi...koszmarne.Niektóre wywołują z głebi duszy twoje własne.Dlaczego zostawiłam grupę?bo tak mam ...zawsze uciekam...uciekłam w chorobę...zachorowałam na silne zapalenie płuc,na terapie trzeba chodzić....tam nie możesz opuszczać.Ja byłam w domu...miomo to grupa chciała mnie ...chcieli bym wróciła...płakali,prosili,błagali bym nie rezygnowała...tak mało mi zostało....ale ja nie dałam rady....byłam tak zmęczona fizycznie i psychicznie,że nie mogłam na nich patrzeć,az mnie odrzucało na sama mysl o terapii.
   I wiesz co...już 3 tyg.po rezygnacji...żałowałam tego kroku,bardzo!!!
   Dzis tez myslę o terapii,bo mam dalsze zalecenie kontynuacji;ale strach jest silniejszy.To jest tak jak z rodzeniem dzieci:)...pierwsze rodzisz z małym lękiem,bo wiesz...ze ma boleć,ale nie znasz tego bólu.Drugie rodzisz z wielkim lękiem,bo już to znasz...tyle,że rodząc nie masz wyboru ,musisz to zrobić:).
   Próbuj Dziewczyno!to ciężka praca,ale daje efekty.Ja chociaz nie skończxyłam terapii,ale widzę je częściowo też i u siebie:).
Pozdrawiam.

Abra...nie wiesz co masz robić???zadbać o siebie....wykorzystać teściową,niech nacieszy się wnuczątkiem.....Pomyśl tak ,to jest czas dla Ciebie!!!zawsze w życiu będzie coś wazniejszego niż Twoje sprawy,zwłaszcza,że masz dzieciątko.Ja mam dwoje ,wychowuję je sama ,więc rozumiem Cię.Bądź egoistką....czasami trzeba...a teściowej jeszcze będziesz pewno miała okazję odwdzięczyć się....Powiedz jej,że jest to dla Ciebie ważne,zwłaszcza,że na taka terapię z NFZ długo sie czeka i nie każdy kwalifikuje się...na zachodzie płaca za to grubą kasę ludziska.Poza tym będziesz potrzebowała wsparcia rodziny.
Zaryzykuj....nie rezygnuj.

Warto spróbować, zawsze lepsze to niż bezczynne stanie w miejscu i ciągle narzekanie a nic nie robienie

Nerwice farmakologią nie wyleczysz. Więc zostaje terapia.

powiedzcie mi gdzie i jak ja moglabym szukac takich terapii. mysle ze bardzo tego potrzebuje bo z prostymi sprawami juz poprostu nie daje rady  do tego ta depresja i lęki. napiszcie cos konkretnego p[rosze. jestem z dolnego slaska.