Witam,jestem przerażona nie nie wiem co robić.Od bardzo dawna (10 lat)mam koszmary o bandytach że włamują się do domu a ja uciekam lasem do cioci,często że mnie ktoś chce zgwałcić a przez rok czasu śnił mi się mój wujek który zmarł na raka a mieszkaliśmy w jednym domu. Rok temu wzięłam ślub mieszkam przy CPN-ie mój mąż z pracy wraca raz na tydzień jestem sama w domu od zamieszkania męczą mnie koszmary tak jak zawsze o bandytach że się włamuja a ja uciekam przez okno dachowe na dach a potem biegnę o pomoc do CPN-u.Jak śpię z mężem to potrafię w środku nocy go obudzić paniką i lękiem co mam zrobić jak się ktoś włamie do domu.Boje się zasnąć...z reszta chyba zacznę podstawiać taboret pod okno dachowe w razie co rzebym miała szybko jak uciec.Nie potrafie sobie z tym poradzić dlaczego mmam takie koszmary nigdy nie było włamania do domu. i też nigdy nigdzie nie byłam świadkiem takiego włamania.Dlaczego te koszmary m mnie męczą nawet myślałam żeby iść do psychologa bo wyrzywam się na mężu jestem już strzępkiem nerwów.Budze sie w nocy i po 3-4razy schodzę z góry na dól sprawdzoić czy drzwi są zamkniętę czy nikt nie chodzi...Boję się że nie długo zwariuje .Proszę o pomoc..
- krejzorek12
- Niewinne początki
- Nieaktywny
- Marzena1
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
myślę, ze nie za bardzo będę mogła ci pomoc.
Może w dzieciństwie oglądałaś jakiś horror, który utkwił ci w głowie?
Zdecydowanie musisz zgłosić się do psychologa od stachu, lęków . .
Ja ci niestety nie potrafię pomoc.
Pozdrawiam
- destrukcja
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Witam... również nie wiem, czy jestem właściwą osobą do pomocy , ale mogę opowiedzieć swoją historię i swoje rozwiązanie.
Otóż przez wiele lat miałam koszmary ... Bardzo często śniło mi się , że jadąc pociągiem przez most , ten się zarywa i cały pociąg
ląduje w rzece . Oczywiście wyjścia nie było i wszyscy się utopili . Dodam , że w tamtym czasie faktycznie podróżowałam często
pociągami i do tego był również przejazd przez most . Przeszło mi to dopiero gdy wyeliminowałam ten czynnik ze swojego
zycia , czyli przestałam jeździć pociągami . Ale żeby nie było tak łatwo ...pojawiły się inne lęki - natręctwa takie jak u Ciebie .
Koniec końców doprowadziłam się do takiego stanu , że musiałam skorzystać z porady specjalisty - rozpoznanie : nerwica lękowo-depresyjna .
Nie chcę przez to powiedzieć , że u Ciebie tez tak jest , ale może spróbuj wyeliminować czynniki , które teraz np. są w Twoim życiu.
Czy aby nie nadużywasz oglądania seriali kryminalnych , czytania tego typu książek, może praca w pokrewnym zawodzie?
A w każdym razie wizyta u lekarza nie zaszkodzi . Radziłabym jednak najpierw sprawdzić również czynniki organiczne np.
nadczynność/niedoczynność tarczycy, hormony itp. ale te musi ustalić jakiś dobry lekarz tzw. pierwszego kontaktu ...do psychiatry
jeszcze zdążysz - przynajmniej z Twojego opisu nie wynika żeby na tym etapie było to pilne . Zgadzam się też z Marzeną1 , że
może się okazać , że droga do spokoju będzie długa - np. psychoterapia żeby zbadać czynniki z dzieciństwa. Te naprawdę mogą
zrujnować dorosłe życie - wiem z autopsji . Pozdrawiam
