Czy modlitwa pomaga? - Netkobiety.pl

Mnie Bóg jeszcze nigdy nie zawiódł. Chociaż obecnie modle się częściej za innych niż za samego siebie. Przykładem jest mój znajomy który od wielu lat choruje na przewlekłą chorobę nerek (niewydolność). Był czas, kiedy oczekiwał na przeszczep, bezskutecznie. Szczęśliwym trafem, po modlitwie w jego intencji bardzo szybko znalazła się dawczyni (młoda dziewczyna po wypadku komunikacyjnym), zabieg przeszedł pozytywnie i już ponad rok czasu żyje z przeszczepionym narządem bez jakichkolwiek powikłań.

   Kolega o tym nie wie- jest radykalnym ateistą który wyklucza istnienie Boga a jeśli nawet podejmuje temat religii to zawsze jest złowrogo nastawiony do Istoty mojego Pana. Jak widać, Bóg jest MIŁOŚCIĄ i nie patrzy na zatwardziałość ludzkich serc.

   Przykładów mógłbym podać znacznie więcej... poprzestanę jednak na tym.

A ja mam odwrotnie. Przez wiele lat zanim stałem się ateistą jako katolik modliłem się do Boga w różnych sprawach, trwało to do okresu licealnego (czyli sporo lat młodości), kiedy doznałem niejakiego oświecenia. Nie bez znaczenia była tutaj też rotacja moich zainteresowań w kierunku nauki. Bóg nigdy nie spełnił czegokolwiek, o co się gorąco modliłem. I nie było to klepanie formułek jak robi wielu katolików ale próba nawiązania dialogu, który okazał się monologiem. Teraz się z tego śmieję, ale wtedy rzeczywiście wierzyłem że to ma sens w wymiarze sprawczym. Zrozumiałem, że modlitwa daje naprawdę dużą siłę, motywację, podnosi morale człowieka, ale nie ma to żadnego związku z rozmową z jakimkolwiek bogiem bo jest to niemożliwe. Ma sens czysto psychologiczny.  Myśle że osoby, które utrzymują że nawiązują kontakt z Bogiem, piszą czy mówią o tym, tak naprawdę jedynie opisują wpływ modlitwy na mózg człowieka, w końcu podczas modlitwy mocno odcinamy się od otoczenia i aktywność mózgu zmienia mocno częstotliwość i nasz sposób odbierania rzeczywistości.
Muszę wam napisać, ze od kiedy w moim życiu nie ma żadnych bogów, wygląda ono całkiem inaczej. Nie liczę już na to, że jakaś wszechmocna istota zrobi coś za mnie tylko sam idę przez życie bez trzymania za rączkę. To na pewno trudniejsze ale jak bardzo pozwala się człowiekowi rozwijać. Licząc sam na siebie wyznaczam sobie cele do zrealizowania i wiem że tylko ode mnie zależy czy je osiągne, mój umysł nieskrępowany żadną religią ma olbrzymie możliwości poznawcze bo żadna religijna doktryna nie sprawia, że skupiam się na jednotorowym sposobie postrzegania wszechświata.
Uważam, że aby poczuć się całkowicie wolnym człowiekiem, trzeba odrzucić religię jako coś przedpotopowego, co było na początku, tłumaczyło ludziom pierwotnym rzeczywistość a później przez milenia dostosowywało się do społeczeństw i niczym bluszcz się trzymało kolejnych cywilizacji i razem z nimi odchodziło.
Brak religii jak pisałem daje nieograniczone możliwości poznawcze, religijne uproszczenia przestają nas krępować i stajemy się otwarci na dziesiątki innych opcji, które jako katolicy odrzucaliśmy.

Ja nigdy nawet jako katolik nie miałem możliwości nawiązać tego typu relacji, więc nie wiem o czym piszesz. Dla mnie miłość ma wymiar rzeczywisty jako więź emocjonalna jednej osoby do innych ludzi, czy też zwierząt bo je też można kochać i one też kochają. Jestem jednak w stanie przyjąć, że nie doświadczam czegoś, co doświadczają inni (np. kontakty z Bogiem) dopuki jednak odczucia te nie są weryfikowalne w sposób dający się w choćby minimalnym stopniu potwierdzić w sposób racjonalny pozostają dla mnie niewiarygodne.

Tyle że rozmowa to dwustronny przepływ informacji. Czy Ty albo cadere słyszeliście głos Boga, przemawiał do was w sposób artykułowany? Do mnie nigdy, to były monologi.

Ja odrzuciłam religię. Został mi jedynie Bóg i to mi daje wolność. Matt ja się z Tobą zgadzam ,jeśli chodzi o wpływ modlitwy na człowieka- ja uważam, że Bóg kompletnie jej nie potrzebuje, tylko my sami; zmienia się nasz mózg, ansze serce, rozumiemy bardziej samych siebie, gdy siebie usłyszymy. Aczkolwiek ja czuję Boga w moim zyciu, od dziecka- gdy jeszcze byłam  mało swiadoma Jego istoty. Bóg zawsze mnie wysłuchuje- z tym, że nie zawsze w taki sposób jakby chciała, ale po tym czuję ulgę, bo jak napisałam, sprawy się rozwiązują i są one dobre.

Bóg przemawia w Piśmie Świętym - i wiele razy zdarzyło mi się, że otwierając Pismo na przypadkowej stronie znajdowałam fragment,  który idealnie pasował do mojej aktualnej sytuacji czy bylo to po prostu dokładnie to, czego potrzebowałam usłyszeć/przeczytać.

Tak wiem, że to brzmi szalenie No ale wiara to nie racjonalizm A gdybym miała odrzucić istnienie Boga, to w moim  życiu było stanowczo za dużo takich większych i mniejszych "przypadków", żebym mogła to uznać za zbieg okoliczności

Powiało Kantem, osobiście jednak bardziej wole M. Bubera i w sumie pasuje do tego wątku jeśli już rozmawiamy o modlitwie - formie dialogu z bytem transcendentnym

Panie Lewski - czy mógłbym Pan jaśniej opisać o co chodzi z Boskim programem - bo ni jak się on ma do Starotestamentowej Księgi Rodzaju (jeśli by sie opierać na fundamentach teologii chrześcijańskiej)

A co do samego wątku - "czy modlitwa pomaga" - najprościej powiedzieć - jednym tak, innym nie. Wszystko zależy od człowieka, ludzie "mocni w wierze" w wielu rzeczach będą się doszukiwali  Boskiego sprawstwa (bez względu na to czy owo sprawstwo w ogóle miało miejsce, albo chociaż w jakiej mierze ono nastąpiło), jeśli pomimo gorliwej modlitwy nie są doświadczani łaskami Bożymi - wtedy jak ktoś tu już to napisał w wątku - obierają ten stan rzeczy jako "czas próby". A co z ludźmi mikrej wiary? Bywa różnie - choć jak żyję, rozmawiam i obserwuję to zdecydowana większość tych których znam traktuje Boga i modlitwę niczym dobrą wróżkę spełniającą życzenia - a gdy te mimo wszystko się nie spełniają - wtedy wróżka robi się "be", i co się dzieje? Odrzucamy wiarę, bierzemy sprawy w swoje ręce i faktycznie jest lepiej.
Ciekawe dla mnie jest samo pojmowanie modlitwy - Kościół głosi jedna doktrynę, jedna prawdę która przez osoby duchowne będzie powtarzana niczym mantra, ale zadając pytania osobom duchownym o to czym jest dla niej modlitwa? jak ją rozumie? Otrzymamy wiele często odmiennych od siebie wypowiedzi. Pamiętam, było to już parę ładnych lat temu, gdy zaliczałem ontologię, ów prowadząca Pani doktor wybrała ciekawą formę  - na środku niewielkiej sali ćwiczeniowej leżał "seler" (tak seler - takie warzywo), warunkiem zaliczenia, było przyjęcie, że ów seler jest bytem i z ów bytem należało nawiązać dialog, przeprowadzić konwersację. Jak dla mnie przekaz wyśmienity w jednej chwili sprowadzający wszechobecny absolut do rangi zwykłego selera, albo wręcz odwrotnie. Stojąc wtedy na tej sali, zrozumiałem czym dla mnie jest modlitwa, rozmowa, dialog.
a czym dla Was jest modlitwa?

Jedno takie pytanie - piszesz o zasadach Boga, czy jego Kościoła?

Hej
Wypowiem się krótko: wiara czyni cuda.
Nieważne w co się wierzy,bądź w kogo... tyle ile ludzi na tym świecie,tyle prawd wiary. O!
Pozdrawiam ;p

Proste: Bóg tworząc świat określił wszystkie obowiązujące w nim reguły, takie jak m.in. prawa fizyki. Ponieważ funkcjonuje pozaczasowo i poza wszechświatem to może doskonale obserwować każdy fragment wszechświata w każdej chwili jego istnienia, nic zatem nie stało się bez jego wiedzy i woli. Stąd stosunkowo szybko pojawiły się poważne spory o istnienie i charakter wolnej woli człowieka, na ile ona faktycznie jest wolna, czy człowiek może wybrać inaczej niż mu kazał Bóg, czy jest to może wybór ale tylko pozorny. (A przy okazji można też podywagować czy wolna wola jest prawdą w objawionym piśmie świętym czy pismo święte nie jest tylko czymś w rodzaju programu wyborczego albo oficjalnej propagandy Boga ? ) Jest to ciekawy temat także gdy wykluczamy istnienie Boga ,a zajmiemy się samym determinizmem wszechświata- pytanie brzmi czy człowiek funkcjonuje w świecie z góry zaprogramowanym i czy sam jest zaprogramowany na podjęcie ściśle określonych działań bo: jest zdeterminowany przez geny i szeroko rozumiane środowisko w którym żyje. Z kolei wszystkie jego bezpośrednie determinanta są zdeterminowane przez inne rzeczy aż do wszelkich zasad wszechświata, m.in. praw fizycznych. Można się nawet zastanawiać czy jest w ogóle możliwe aby asteroida przelatująca obok Ziemi mogła w tym momencie czasu przelecieć inną trajektorią, bo przecież jej stworzenie, ruch i zasady ruchu oraz to co spotka na drodze zostało zdeterminowane w punkcie startowym wszechświata.

Inori idąc dalej, jak nietrudno się domyślić, wynika to z różnic geograficznych, różnego rozlokowania cywilizacji na Ziemi, choć generalnie miało ono miejsce w strefie najcieplejszej miedzyzwrotnikowej.
O ironio cywilizacje rozwijające się w różnych okresach i różnych częściach świata wyznawały innych bogów, choć na podobnym podłożu, tj. gruncie wiary w siły natury. To wszystko ma sens, jeśliby wziąć pod uwagę ewolucję wierzeń i religii na Ziemi. Prosty system: animizm-politeizm-monoteizm (współcześnie).

Czysto hipotetycznie, chciałbym się przenieść z grupką obecnie wierzących osób w czasie w okres tysięcy lat wstecz, kiedy to  wierzono w siły natury. W dyskusji tak jak i współcześnie tak i tam przekonywałyby mnie że ich bogowie są miłością: że bóg słońca jest dobry i jest źródłem wszystkiego a bóg piorunów potrafi się gniewać jeśli grzeszymy. Kult ten oparty był na ludzkiej niewiedzy, jak się skończył wiemy. Aktualny kult monoteistyczny można by powiedzieć również opiera się na niewiedzy- brak wiedzy naukowej odnośnie tego, jak powstał wszechświat sprawia, że na gruncie tego powstało wiele religii twierdzących, że świat stworzył jeden Bóg (już nie wielu bogów). Myśle, że jest to dość jasne i do przyjęcia przez osoby wierzące  stwierdzenie.

Idąc dalej w swoich rozważaniach, antidotum na współczesną wiarę w wielu bogów, tak jak i tysiące lat temu, będzie dalszy rozwój nauki. Tak jak później wyjaśniło się, że pioruny to wyładowania elektryczne a słońce to duża kula gazu, tak teraz wyjąsnienie na gruncie naukowym jak powstał wszechświat znów sprawi, że kult monoteistyczny odejdzie do lamusa i utworzą się nowe grupy wyznaniowe, wielbiące np. multiversum czy czarne dziury potencjalnie będące wrotami do innych światów.

Myśle że nie od parady przykładowo w Watykanie działa na usługi religii chrześcijańskiej grupa naukowców. W czasach szybkiego rozwoju nauki globalne grupy wyznaniowe w swoim interesie powinny zatrudniać naukowców, którzy będą w stanie składnie łączyć założenia wiary z postępem naukowym i na tym gruncie kształtowane będzie dostosowywanie religii do nauki.

Pan Lewski, poruszyłeś ciekawy problem. Czy mamy wolną wolę? Wydawać by się mogło że tak, w końcu mamy możliwość wyboru spośród dostępnych wariantów w danej sytuacji. Gdy stajemy przed wyborem: złe zachowanie- dobre zachowanie, wybieramy przykładowo wariant dobry i pomagamy osobie potrzebującej zamiast ją zignorować. Wydaje nam się, że to my dokonaliśmy wyboru. Jak zaznaczyłeś decyzje te wynikają z uwarunkowań genetycznych, a idąc jeszcze dalej z szeroko pojętych regulacji wszechświata. Kwestia, na ile determinizm może być prawdziwy?
Możliwa jest przecież zmiana swojego zachowania- ktoś z natury jest zły ale potrafi zmienić siebie w bardziej przyjazną jednostkę. Zaburzy wtedy lub zmieni pierwotny determinizm, stan który był mu przeznaczony, bo z pierwotnego przeznaczenia przejdzie w nowy odmienny stan.

Po przeczytaniu kilku ostatnich postów odnoszę wrażenie, że autorzy na siłę próbują pokazać, który jest inteligentniejszy, zapodając nam tu pseudointelektualny wykład. W temacie proste pytanie, a ja tu czytam wywody na temat zachowań ludzkich, wszechświecie, determiniźmie, i co tam jeszcze zabłysło w waszych głowach i aż strach się odezwać, bo człowiekowi wydaje się się, że to nie przystoi z tak tęgimi i obeznanymi umysłami w szranki stawać. Ja proponuje poruszyć jeszcze temat fizyki kwantowej.

Moje negatywne odczucia co do religii jak i samej modlitwy wzięły się z tego, że im bardziej wierzyłam tym bardziej zagłębiałam się w symbolikę, historię tejże religii i Biblię. Paradoksalne nie? Modlitwa, wiara w jej moc, to coś jak siła przyciągania. Nawet jak się nie modlimy, i ktoś jest nie wierzący a usilnie skupia się nad czymś odczuwa coś jak energię, siłę. A to pozwala mu na realizację planu. To samo tyczy się ludzi modlących, którzy interpretują to jako moc Bożą. Uważam, że jeśli Bóg istnieje, to nie obchodzi go czy w niego wierzysz czy nie. Jeśli masz w życiu cel, dążysz do niego, nie zapominając po drodze o innych będzie cię wspierał, i jeśli jest niebo, na pewno do niego trafisz, nie ważne czy jesteś chrześcijaninem, czy buddystą, czy muzułmaninem czy bijesz pokłony drzewu albo słońcu.

No i żeby nie było walnę cytat^^

"Wiele osób uważa, że modlitwa do Boga o wyzdrowienie pomaga, a w takim razie muszą oni także wierzyć, że Bóg macza palce w sprowadzaniu choroby i decydowaniu o tym, kto będzie chory, a kto zdrowy.- Jostein Gaarderi"

Cadere to się uniosłeś. Po pierwsze - tak, podałam swoją opinię na temat modlitwy, ale gdzie jest tam jakieś "wielkie przekonanie", że racja leży po mojej stronie? Zmuszam kogoś by zgodził się z moją opinią? Dlaczego tak cię to ubodło? Jej... Bo inaczej myślę o modlitwie niż ty? Czyżbym powinna napisać w ten sposób by tak dogłębnie nie urażać? : Modlitwa, wiara w jej moc, to coś jak siła przyciągania. Uważam, żeNawet jak się nie modlimy, i ktoś jest nie wierzący a usilnie skupia się nad czymś odczuwa coś jak energię, siłę. A to pozwala mu na realizację planu. To samo według mnie tyczy się ludzi modlących, którzy interpretują to jako moc Bożą.

JEGO, jak napisałeś nie da się ogarnąć,dlatego pychą jest pisać przez kogoś, że Bóg wysłuchał właśnie jego modlitwy i uratował człowieka, skąd taka pewność, że tylko on się modlił?! I ciul, że bez sensu to jak cholera, napisze ci taki tylko " taka była jego wola" albo "dla mnie dziwniejszy od Boga jest człowiek - stworzenie, które sądzi, że swoim rozumem ogarnie Jego". Wiem, wiem, wszystko co choć trochę wątpi w Stwórcę jest dla takich jak ty DZIWNE. Zada się nietypowe pytanie, i zamiast konstruktywnej odpowiedzi to chluśnie ci człowiek takim czymś. I muszę się zgodzić, tak, ludzie są naprawdę dziwni.

A ty nie starasz się podważyć słuszności innych religii powołując się na chrześcijaństwo?

Tak samo niejeden chrześcijanin odszedł od wiary, niejeden chrześcijanin odnalazł inną filozofię życiową, albo jego życie wydało się bliższe naukom buddy niż Jezusa. I jakie to ma znaczenie w temacie modlitwy? Jest tu kilka postów nijak mające się do tematu. I co w tym zdaniu jest takiego strasznego? Obraża kogoś? Wrzuć na luz człowieku, bo  zachowujesz się hmm... fanatycznie.

Sprawa Boga jest szczególnie interesująca gdyż nie mamy pewności czy istnieje. Jednakże również nigdy mnie nie zawiódł. Niestety nie możemy ciągle Go o cos prosić. Nie może wszystkiego za nas załatwiać jeżeli powiemy że to chcemy i tak ma być. Wiele pracy musimy włożyć sami. Czasami może tak właśnie ma być czyli odwrotnie niż byśmy tego chcieli. Uczymy się w ten sposób wielu rzeczy. Może to jest też próba sprawdzenia czy nie zwątpimy w Niego wtedy gdy cos nie pójdzie po naszej myśli

I kto się tutaj unosi:)? Twoja wypowiedź jest pełna negatywnych emocji. Niestety, jest również mało czytelna i troszkę wyrwana z kontekstu .

   Co do twoich zarzutów- ja nikomu nie narzucam moich racji. Przykładem mogą być wypowiedzi Matt87 i Pana Lewskiego z którymi nie do końca się zgadzam. Cenię jednak ich opinie ponieważ każdy z nas ma do niej prawo. Nie pisze również że osoba niewierząca MUSI nawrócić się na chrześcijaństwo bo tak ja chce i tak musi być.

   Być może nie zrozumiałaś co miałem na myśli także powtórze się z cytatem:

Otóż, nie miałaś prawa pisać w taki sposób. Nie znasz innych ludzi i nie masz pojęcia jaki jest ich stosunek w relacji z Bogiem. Z góry zakładasz że to właśnie twoja racja ogarnia wszystkich wokół ciebie. Sens zdania który napisałaś jest więc fałszywym stwierdzeniem które  ty uznajesz za prawdziwe.  Gdybyś przed tym zdaniem zaznaczyła, że jest to tylko twoja opinia ("uważam że" itp.), wówczas do niczego bym się nie przyczepił.

Dokładnie, moje własne przemyślenia. W czym widzisz problem?

Dwa pierwsze zdania same sobie zaprzeczają Ludzie, podciągacie tyle różnych rzeczy pod boską interwencję i boską obecność że to się pobocznemu obserwatorowi dziwne wydałoby. Pewne proste rzeczy są po prostu tym czym są, nie ma sensu utożsamiać ich czy mieszać z bogami. Nie twórzcie własnych wariantów, że może tak może siak. Skoro na dobrą sprawę istnienie Boga i tego jaki jest pozostaje kwestią sporną (a wg niektórych jest nie do ogarnięcia przez ludzki intelekt), to pisanie o jego atrybutach jest tym samym, czym opisywanie osoby przebywającej po raz pierwszy w ciemnej piwnicy bez świateł co widzi na ścianach.

a co z ludźmi, którzy święcie twierdzą, że głęboko wierzą w Boga, codziennie klepią różaniec, biegają do kościoła kilka razy w tygodniu, ale w życiu codziennym nie stosują się do (hmmm.. jakby to ująć) praw Biblii i wiary? jak sądzicie, co oni chcą sobie/innym udowodnić ? chodzi mi o to
mam taką sąsiadkę. dewotka straszna, z różańcem w ręku idzie przez świat, a pismo święte ma zapewne w małym palcu, ale ciągle są z nią jakieś problemy. biega, rozsiewa niepotrzebne plotki, robi innym na złość, kłóci się, wyzywa, wyklina ludzi. tego chyba biblia nie nakazuje. moja rodzina już po raz X stała się przedmiotem jej plotek. mało tego, ta sąsiadka jest teściową mojej ciotki. przy każdej wizycie cioteczka przychodzi do nas z płaczem, po co zatem jej ta cała szopka z kościołem, modlitwą ?

nigdy jakoś nie potrafiłam tego zrozumieć. ja ogólnie zostałam wychowana w wierze katolickiej, chodzę co niedzielę do kościoła (raz tylko nie byłam i potem cały tydzień miałam wyrzuty sumienia. nie wiem czy to wynika z tego jak zostałam wychowana, ale nie czuję jakiejś głębokiej potrzeby duchowej przebywania w kościele), ale modlę się bardzo rzadko, a jak już, to nie recytuję regułek, tylko po prostu przed snem leżąc w łóżku dziękuję za udany dzień.

hmm.. czy mi to coś daje? wydaje mi się że jedynie satysfakcję, że podziękowałam za coś co otrzymałam. jeżeli chodzi o jakieś prośby, to "modlitwa" odbywa się w ten sam sposób.
ogólnie staram się przestrzegać zasad moralnych zawartych w piśmie świętym, ale w jednej kwestii nie zgadzam się z prawami kościoła. uważam to za moją osobistą sprawę. moje życie - moje poglądy

najwyżej spalę się w piekle

Oziornoje to historia w kategoriach cudu. W 1936 r. zesłano tutaj Polaków. Deportacje odbywały się wzdłuż linii kolejowych, potem ciężarówkami wywożono ludzi na step. Na stepie powstała wioska. Najpierw mieszkali w namiotach, potem budowali ziemianki. Ludzie zesłani byli, aby umrzeć z głodu i zimna. Ale Bóg o nich nie zapomniał. Ziemię skutą lodem nagle słońce rozmroziło, powstało wielkie jezioro, a w nim niewyobrażalna ilość ryb. (Jezioro ? stąd Oziornoje). Był to rok 1941. Wówczas zaczęła się wojna i wielki głód. Ryba była ratunkiem dla całej okolicy. Cud był, bo wielka była ich wiara. Przyjechali z wiarą i z różańcem w ręku. Uratował ich Różaniec. Był jak ?ósmy sakrament?.

ja modle sie rano i wieczorem. Rano prosze a wieczorem dziekuje za to co dostalam

Pan Lewski nigdy nie myślałam o tym od tej strony. ale po przemyśleniu sprawy, zgadzam się w 100%. w historii świata nie mogę znaleźć jakiegoś konkretnego przykładu nałożenia ekskomuniki na przestępcy... zawsze 'obrywał' ktoś głoszący swoje, odmienne od zasad Kościoła, zasady. więc zapewne kilkaset lat temu zostałabym wykluczona ze wspólnoty katolickiej -.-

co do szukania cudu na siłę, również wydaje mi się, że wiara jest wiarą i nie powinna się podpierać udokumentowanymi przypadkami cudów. wiara powinna wypływać sama z siebie, a nie z przykładów które można "zobaczyć" czy "poczuć"

A czy próbowałeś modlić się do innego boga? Według mnie katolickie bóstwo jest opiekunem Żydów i jeśli nie masz żydowskich korzeni w rodzinie, to nie jest dziwne, że nie otrzymałeś żadnego wsparcia. Od siebie dodam, że możesz zacząć od Amona. Można powiedzieć, że polecam.

"bez urazy"... "mało wiesz"

Co za wredny typ...

Myślisz może, że więcej coś znaczysz
Bo masz rozum, dwie ręce i chęć
Twoje miejsce na Ziemi tłumaczy
Zaliczona matura na pięć
Są tacy - to nie żart
Dla których jesteś wart

Mniej niż zero

Serio?

Wg mnie napiałeś, że ona mało wie:

Wiedza daje pokorę wielkiemu, dziwi przeciętnego, nadyma małego.

Tak,ale tylko do Boga,kiedy Posrednikiem jest Jezus

Masło maślane.