Boję się-po jutrze wyjeżdża mój mąż a ja mam ataki lęku - Netkobiety.pl

Abra dokładnie Cię rozumiem ponieważ sama leczę się na nerwicę lękową, i nie wyobrażam sobie żebym spała sama bez mojego narzeczonego! I w ogóle nie wyobrażam sobie że miałby wyjechać na tydzień i mnie zostawić, już raz wyjechał na 3 tygodnie.. a ja przeżywałam piekło na ziemi.. Nerwica lękowa jest bezlitosna i przebiegła, nie wiadomo kiedy zaatakuje, u mnie największe napady były w nocy tak jak u Ciebie. Już dłużej nie mogłam z tym żyć i zaczęłam brać leki antydepresyjne, może i ty powinnaś spróbować bo mi pomogły, nie mam już ataków, wszystkie lęki znikły. Zasypiam spokojnie i wstaje wypoczęta Ja na Twoim miejscu pojechałabym do teściów ze względu na córkę, skoro mówisz że masz takie myśli.. A jeżeli uważasz że jesteś na tyle silna i potrafisz zapanować nad lękami to spróbuj zostać jedną noc w domku z córką.

Co do leków to brałam antydepresyjne prawie 9 miesięcy-ale lęki i niepokoje całkowicie nie zniknęły więc w końcu odstawiłam bo stwierdziłam że tabletki nie rozwiążą problemu.Ostatnio rzadziej mam ataki lęku-(od kąt chodzę do psychoterapeuty)Niektóre powody moich lęków znam a inne są mi całkowicie obce. Powiem wam jednak że jakiś wewnętrzny głos mówi mi ze powinnam spróbować.W końcu wiem że atak lęku mnie nie zabiję-chociaż jedną noc zostać sama.

Mam królika A tak na serio to myślę o piesku tylko cały czas się waham bo mamy malutkie mieszkanie.
  Chodź tak naprawdę nie chodzi o ciemność tylko świadomość tego ze wszyscy śpią i jak będę miała atak lęku nikt mi nie pomoże i np. umrę czy zwariuję i zrobię jakąś głupotę.To są główne głupie ,natrętne myśli pojawiające się w głowie podczas ataku lęku

Jednak Victoria32 nie dam rady.Sądziłam że podołam ale jednak od wczoraj mnie to męczyło-strach przed samotnością.Jednak to jeszcze nie mój czas (chyba że z teściami nie wytrzymam to wrócę Tak strasznie chciałabym sobie udowodnić że podołam. . . i z jednej strony coś mi mówi dasz radę a z drugiej-jedź do ludzi będziesz się czuła bezpiecznie

Abra cokolwiek zrobisz,będzie dobrze pamiętaj nic na siłę.Ty sama zdecydujesz kiedy przyjdzie na wszystko czas.Ja niestety sama w domu nie zostanę,z takiego samego powodu jak ty.Po innych domach również nie sypiam,bo boję się ataku paniki,a póżniej tego co będzie dalej...gapie,pośmiewisko,jakieś przedstawienie-tak to widzę.Wolę zostać w domu i zaoszczędzić sobie i innym niepotrzebnych widoków.Pociesz się tym,że tydzień to nie tak długo.Nawet w tym najgorszym zobaczmy trochę dobrego.

Mam nadzieję,że poszło dobrze.Z niecierpliwością czekam na wiadomość od ciebie.

Cieszę się,że ci się udało.Każdej następnej nocy będzie ci coraz lżej.W końcu zniknie twój strach.Gratulacje.

Jak ja to rozumiem
Ja nie tyle mam leki zostac sama, tylko boje sie byc bez meza.
Zalozylam nawet post na ten temat, ale jakos chyba nikt nie ma z tym problemu, bo moze to ja jestem jakas dziwna
Nie moge sobie z tym poradzic.
Treaz musze sama pojechac do Polski na dwa tygodnie, tzn pod koniec lipca i nie wiem jak to przezyje, strasznie sie boje
Nie , nie boje sie podrozy, tylko boje sie byc bez niego, tak trudno to wytlumaczyc, sama nie wiem dlaczego tak jest.
Jak on wyjedzie nieraz na trzy dni, to w nocy horror przezywam, wszystko mi sie wydaje i musi do mnie ciagle dzwonic.
Nie wiem jak sobie poradzic, dlatego doskonale Was dziewczyny rozumiem

Witajcie . Jestem tu nowa i tez choruje na nerwice lękowa juz 11lat . Bałam sie zostawac sama w domu , przezywalam straszne koszmary ze mi sie cos stanie jak bede sama i nikt mi pomocy nie udzieli. To bylo jak mialam 17lat. Teraz mam inne lęki boje sie wychodzic sama z domu ja sie smieje  z siebie bo po prostu juz tyle przeszlam, ze płakac nie ma nad czym ma któas z was lęki przed wychodzeniem z domu??

W wieku 17 lat zmarł mój tata i wtedy lezalam w szpitalu z nerwów i lęków i zaczelam chodzic do psychologa. Pozniej była cisza i spokój radziłam sobie swietnie , nic sie ze mna nie działo. Ale jednak nie byłam do konca sobą. 2lata temu nerwica wrócila bo znowu pojawil sie problem rodzinny i chodzilam do psychologa i okazalo sie ,ze potrzebna mi terapia dla DDA. Tak jak pisalam mój lęk skupia sie na sercu a zaczeło sie od hiperwentylacji kiedys nie wiedzialam co to jest , nie moglam powietrza złapać , zawroty glowy mialam okropne, bóle w klatce piersiowej Ale moim najwiekszym marzeniem jest wychodzic sama w miasto , po prostu isc do sklepu kupic sobie to co chce , załatwic jakies sprawy itp . Mam dosc ciagania męża ze sobą. On bardzo mi pomaga ale ja juz mam dość , chce byc odpowiedzialna sama za siebie ale dla mnie jak narazie to jest nie do osiagniecia. Ja jedna noga jestem w dorosłosci , a druga w dziecinstwie . Tak to wyglada. A leki biore na serce bo jak poszlam do lekarza i zaczelam robic badania i mowilam o tych kołataniach ,ze chyba umre to sie okazalo ze mam wypadnie płatka i to od lęków i mam leki i serce siedzi cicho no chyba ze mam stresa silnego ale na to tez biore duzo magnezu z potasem i jakos idzie do przodu ale myśli mnie wykanczaja , jak sobie cos przypomne albo ze za kilka dni mam cos waznego do załatwienia to sie tak rozkrece w głowie jak karuzela , gnębia mnie myśli , nakrecam sobie stracha i mnie tak wytrzesie ,ze masakra.