Prowokujący ubiór i osobowość - Netkobiety.pl

Kobieta ubiera się tak bo chce zwrócić czyjąś uwagę, najpierw musi to zrobić wizualnie, potem musi potrafić zatrzymać przy sobie mężczyznę nie tylko swoim ubiorem, wyglądem tylko zachowaniem charakterem itp. Dlaczego ja zakładam np bluzki z dekoltem? Bo lubię. Mój chłopak, wolałby żebym nie zakładała takich ubrań, bo tak mi się wydaje że nie chce żebym swoim dekoltem przyciągała wzrok innych facetów. Może w środku jest dumny, tylko nigdy mi o tym nie powie? Raczej jest po prostu zazdrosny.

To akurat nie dotyczy mojej partnerki. Temat jest ogólny a został wywołany po sytuacji ,kiedy znajoma przyszła do pracy do biura w stroju...spod latarni. Jestem ciekaw po co kobiety to robią i co na to ich partnerzy. Nie masz ochoty ,to nie odpowiadaj. Pytam tych,co mają w tym temacie coś do powiedzenia.Najlepiej usuń swój post,moją odpowiedź i daj się ludziom wypowiedzieć,jeśli mają ochotę.Dzięki

Kobieta ubiera się tak bo... chce się podobać, poflirtować,  podkreślić swoje atuty. To tak ogólnie raczej. Jeśli chodzi o mnie to wszystko zależy oczywiście od sytuacji. Nie założę dekoltu do pasa na zajęcia z dziećmi. Nie ubieram się wyzywająco na co dzień, odsłanianie wolę zarezerwować dla jednej osoby:) Źle czułabym się w jakiejś mega krótkiej mini czy wspomnianym już dekolcie. Nie potrzebuję dowartościowania w postaci rozbierania wzrokiem od innych facetów. Myślę, że wszystko zależy od wyczucia, ja preferuję złoty środek czyli nie 'habit' non stop lub golf przez wszystkie pory roku, ale też nie ubiór, którego bardziej nie ma niż jest.

dzisiaj oglądałam program Ewy Drzyzgi Rozmowy w toku na ten temat i była para .ona w sukieneczce odsłaniającej prawie wszystko a on tolerancyjny mąż akceptował to i był dumny z wyuzdanej żony.Czyli są i tacy faceci .Tylko trochę dziwnie to wygląda jak matka nastoletniego syna bardziej ubiorem przypomina jego koleżanki.Jeszcze jedno trzeba pamiętać w jakim miejscu pokazujemy się w jakim stroju.

O'k a  teraz odwrotnie. Jako Wasz partner idę z Wami na  jakąś luźną imprezę. Rozpięta sportowa koszula ,kaloryfer na brzuchu,wyrzeźbiony jak dłutem tors. Rozpięta ,bo chcę się podobać,prowokować,poflirtować,dowartościować i nie po to charowałem trzy lata na siłowni,żeby to ukrywać pod swetrem. Co czujecie? Dumę?

Myślę, zę nie ma potrzeby pogrubiać i podkreślać tekstu - pozdrawiam Agatka

Nie bardzo rozumiem, o co Ci chodzi. O to, że kobieta lubi prowokować mężczyzn na imprezach, będąc już zajętą? Jeśli o samo prowokowanie chodzi, to nie widzę niczego złego w niewerbalnej prowokacji dopóty, dopóki owa nie sprowadzi się do zdrady. Kobiety są stworzone do tego, by być uwodzicielkami, w końcu z tego słyną i to sprawia, że mężczyźni wlepiają w nie ślepia. Poza tym, płeć piękna nie raz prowokuje nawet o tym nie wiedząc, zatem nie zawsze prowokacja sama w sobie musi być czymś złym.   

Na dyskotece byłam raz w życiu, więc nie odpowiem Ci na to pytanie. Ale gwoli samej sprawy- jeśli dziewczyna, która ma już chłopaka/narzeczonego/męża wychodzi na dyskotekę ubrana wyzywająco, to już jej sprawa i jej ryzyko, czy jakiś zboczeniec nie wyskoczy na nią zza krzaków. Każda kobieta ma prawo ubierać się tak, jak chce, biorąc ewentualne "skutki uboczne" na swoje barki. Ukochany mężczyzna zrobi awanturę? To już jej problem.

Ja nie zwracam na to uwagi i piszę całkowicie szczerze. Jeśli już uda mi się zauważyć czyjeś reakcje, to zazwyczaj się z nich śmieję, bo nieraz są one po prostu zabawne. Z pewnością nie czerpię z nich satysfakcji. Najbardziej podbudowują mnie komplementy i ciepłe spojrzenia ze strony mojego mężczyzny, bo to jego kocham. Innych mam tam, gdzie plecy tracą swą szlachetną nazwę

Czasami sama się zastanawiam, jaka siła nakłoniła taką kobietę, żeby się bardziej rozebrała niż ubrała, bo jak rozumiem o takiej "przesadzie" mówimy.
Nie jestem przeciwniczką subtelnego dekoltu czy rozcięcia w sukience, o ile wciąż można powiedzieć, że to kuszenie, a nie wulgarna prowokacja. Wiadomo, że są pewne granice dobrego smaku i żadna kobieta nie powinna ich naruszać...
Osobiście pracuję z dziećmi, więc na co dzień preferuję raczej eleganckie stroje niż kuse spódniczki. Pewnych rzeczy nie powinnam sobą prezentować i już. Z kolei wychodząc na randkę ze swoim facetem pozwalam sobie na trochę więcej, ale nadal w rozsądnych granicach Wydaje mi się, że naprawdę kobiece panie nie muszą chodzić nago, by kusić. Można przecież zwrócić na siebie męską uwagę seksownym uśmiechem, spojrzeniem głęboko w oczy, masą niewerbalnych sygnałów wpisujących się w grę damsko-męską. I takie gesty podkręcają atmosferę skuteczniej niż golizna

Moi partnerzy zawsze byli dumni łapiąc zazdrosne spojrzenia w oczach innych facetów. Ale jak już wspominałam, nie musiałam tego wywoływać nie wiadomo jakim strojem
Myślę, że nie ma nic bardziej seksownego niż subtelne adorowanie innych mężczyzn przy jednoczesnym jasnym komunikacie "Jestem tylko jego"

Uważam, że ubiór kobiety świadczy o jej kulturze. Jeśli chodzi o koleżankę, która ubrała się tak do biura - to sama zrobiła z siebie pośmiewisko pewnie, być może będzie to dla niej nauką na przyszłość ( oby) - świadczy to tylko o braku profesjonalizmu i znajomości zasad.
Ja jak widzę takie panienki z gołym brzuchem w różowych kozaczkach i do tego Picasso na paznokciach - to mam tylko taką refleksję, że przyciągną do siebie również tego typu partnera- wytatuowany macho, który chodzi jakby miał piłkę lekarską między nogami.
Fakt- każdy może wyglądać jak chce - i dzięki temu od razu można dużo powiedzieć o człowieku- wiadomo przecież jak ważne jet pierwsze wrażenie . I całe szczęście.
Z drugiej strony te roznegliżowane kobietki później są zrozpaczone że ktoś je obmacuje lub zgwałci- a same tym ubiorem wyciągają transparent- Weź mnie>:)

Ja bardzo lubię bawić się modą, lubię się wyróżniać z tłumu i nie lubię być "niewidzialna" - ale wszystko z klasą i odpowiednio do miejsca i sytuacji. Nie wyobrażam sobie również  flirtowania i świecenia biustem -będąc z partnerem- to brak szacunku . A gdyby on tak postapił ?- jak czuły by się dziewczyny tych panów?

To o co pytasz to kwestia kultury po prostu.
pozdrawiam

Są osoby,które lubią prowokować strojem a co za tym idzie........ zachowaniem.Jednak biuro - to zdecydowanie nie miejsce do takiego "eksperymentowania". Taka Pani decydując się na pokazywanie tego i owego- musi mieć świadomość,że facet nie pozostanie obojętny na wyeksponowane wdzięki- a kobiety mogą zareagować - chociażby- zawistnie. Ja /........... ale to z racji wieku - była bym zgorszona i na pewno nie poleciała bym na skargę do Pana Dyrektora- tylko sama zwróciła bym uwagę na niestosowność stroju w miejscu pracy.To swoisty brak szacunku do tego miejsca.Na dyskotekę........ nie ma sprawy- tylko później nie powinno dziwić,że tyle nieszczęść tam właśnie ma miejsce.Często strój - niestety ma przełożenie na traktowanie......... dość frywolne.

kobieta lubi się czuć sama dla siebie atrakcyjną ;p

Zgadzam się z Tobą Nie można wyglądać atrakcyjnie w spódniczce która ledwo pupę zakrywa i to jeszcze z lateksu. Atrakcyjność polega na podkreśleniu walorów kobiecości a większość z nas je tak skrzętnie ukrywa, traktując to jako niedoskonałości.

Trochę nie rozumiem  ostatniego zdania. Znaczy ...rozumiem sens,ale nie rozumiem  po co się tu znalazło. No i w środku  wypowiedzi- "jak partnerowi to przeszkadza,to jego problem" myślę,że po to ma się tą drugą połówkę,żeby liczyć się z jej uczuciami.  Ja nie rozpinam koszuli,żeby podkreślić swoje kształty,  żeby panienki na dyskotece mogły sobie popatrzeć,bo jestem przekonany,że partnerce będzie przykro patrzeć na śliniące się wkoło dziewczyny. Może to i miłe,jak po latach ćwiczeń można pokazać porządnie wyglądające ciało i ktoś zawiesi oko,przez szacunek do partnerki tak nie robię.

Prowokująco ubrane Panie są bardzo często śmieszne:) (np. chądzą w 12 cm szpilkach jak na szczudłach, na odsłoniętych pośladkach widać całą masę niedoskonałości itp.), trzeba wiedzieć jak się ubrać, adekwatnie do miejsca i sytuacji. Ważne jest też aby umieć subtelnie odsłaniać to co w Nas piękne a zakrywać to co niedoskonałe:P

pozdrawiam

Widocznie jesteś tak atrakcyjna, że nieważny jest ubiór i makijaż.
Chyba powinnaś być z jakimś silnym i sprawnym fizycznie gościem, który by odganiał gachów.
Silny nie zawsze od razu znaczy paker.
Nie wiem, jakiś judoka na przykład. najlepiej z judo brazyllijskiego albo znający Kraft Magę.
Zaraz by ich popędził a Ty czułabyś się bezpieczna.

To jak ja się ubieram zależy od nastroju. Jak jest mi jest źle to się nie rzucam w oczy.
Jak jest mi dobrze to bardziej się rzucam w oczy. Ale nie przesadzam - nie lubię jak ktoś mi się gapi w dekolt pomimo, że nie mam kompleksów. Wolę wyeksponować nogi ( ale nie pośladki ). Generalnie chodzi o to, żeby było ze smakiem. Nie przepadam za dekoltami do pasa i paskami na biodrach, ani u siebie ani nie lubię patrzeć na dziewczyny tak poubierane. Większe wrażenie robią na mnie panny z  klasą.

ja na przykład pracuję w biurze i w sumie po waszych wypowiedziach zastanawiam się, czy przypadkiem mój styl nie bywa czasem zbyt prowokujący. mam 25 lat i niestety niską samoocenę i może źle to zabrzmi, ale po trochu dowartościowują mnie męskie spojrzenia. jestem szczupła i drobna, lubię zakładać dopasowane ubrania, spodnie i krótsze spódnice. ale ja to robię w taki sposób, że jak zakładam krótszą spódnicę, to bluzkę do niej założę bardziej "pod szyję", już bez dekoltu. do spodni zakładam bluzkę z nieco większym dekoltem. wśród otoczenia w pracy są skrajnie różne opinie na temat mojego ubioru. jedni uważają, że czasami jest zbyt prowokujący, inni uważają, że ubieram się elegancko i z klasą. ja już się pogubiłam i sama nie wiem, ale jak wcześniej zaznaczyłam, cierpię na niską samoocenę (mam nadzieję, że z tego "wyzdrowieję") i po prostu mam taki wewnętrzny przymus zwracania na siebie uwagi.

Boże! Widzisz i nie grzmisz!
Dziecko, uroda tudzież ładny, seksowny wygląd to wyznacznik prawdziwej kobiecości. Myślę że masz jakiś problem z akceptacją siebie samej, ze swoją tożsamością, a w główce pełno wyświechtanych, pseudofeministycznych banałów.

mnie się wydaje, że takie kobiety postrzegane są jako łatwe, dają sygnał, że prosto je poderwać. nie sądze, by mężczyźni patrzyli na nie poważnie...

To chyba w twoim wypadku należy napisać - widzisz i nie grzmisz. To co, jak ubiorę luźny sweter i dżinsy to nie jestem już kobietą? A starsze panie, którym uroda przeminęła a ich wygląd raczej seksownym nie można nazwać to też jakaś gorsza kategoria kobiety? Puknij się w czoło - nie ma czegoś takiego jak bardziej prawdziwa i mniej prawdziwa kobiecość.
Jeśli ktoś ma tutaj problemy z akceptacją siebie samej to chyba ty. Ruda Punk wyraziła swoje zdanie, możesz z nim polemizować, ale od razu tak mocne słowa?
Zastanów się kto ma banały w głowie, jeśli dla ciebie kobiecość=uroda.

Tutaj to napisałaś.

Tobie też radzę przeczytać regulamin, bo ty zaczęłaś od mało kulturalnej wypowiedzi w stosunku do Rudej (nazywanie jej dzieckiem, które ma w główce wyświechtane banały zbyt kulturalne nie było), nie dziw się więc, że ja też ostro zareagowałam.

Akurat mnie nie martwi, że akceptujesz siebie, osobiście mam to w głębokim poważaniu.
A worków to chyba nikt nie nosi, no chyba, że jakiś pokutnik-asceta.

No i po co się kłócić ? Z tego co wiem każda z kobiet ma problem z akceptacją siebie , te ktore nie widzą swoich wad pokazują wszystko co się tylko da odsłonic , czasem pytamy wtedy same siebie ,, czy te kobiety nie mają w domu lusterka?''  Są różne typy kobiecej urody , jedni doceniają małą nadwagę , drudzy kosteczki , jeszcze inni lubią duże tyłki itp. A wszystko zależy od tego w czyim jesteśmy typie .  Zawsze można odsłonić to czy tam to , ale po co ? Czyż nie lepiej działa na wyobraźnię fakt , że jesteśmy ubrane ładnie , skromnie ale elegancko?

Post przeniesiony: