Spirala zła? - Netkobiety.pl

"Spirala zła" bierze się stąd, że jak już zaczniemy grzeszyć, tzn. czynić zło, nawet najdrobniejsze, np. uleganie pokusom, łatwiej jest przejść do grzechów większych. Dlatego tak ważna (dla nas samych) jest samodyscyplina i modlitwa.
Jeżeli mamy zdrowe sumienie (tzn. nie zatrute i wykolejone życiem/trwaniem w grzechu), i staramy się być blisko Boga, to prędko schodzimy z tej "spirali" (na dobrą drogę).

Dodałabym do tego - jeśli przy niewielkich przewinieniach nie spotka człowieka zasłużona kara, to tym chętniej próbuje on sięgać po więcej. Sądzę, że nieuchronność kary mogłaby skutecznie zahamować nakręcanie się spirali już na początku tej drogi.

Edit: Serialu nie widziałam.

Mnie jednak bardziej chodziło o takie sytuacje, po których człowiek czuje się bezkarny, co z kolei stopniowo popycha go, aby sięgać po więcej. Kiedy na przykład zabiera w sklepie jakiś drobiazg, bez żadnych konsekwencji wchodząc w jego posiadanie, to stwierdza, że skoro tak niewielkim kosztem zdobył coś, co w jakiś sposób było dla niego ważne, to mógłby spróbować po raz kolejny, a potem kolejny. Gdyby jednak już za pierwszym razem został przyłapany i ukarany, to prawdopodobnie nie doszłoby do nakręcenia się spirali.
Chodzi mi o ten pierwszy moment, kiedy dopiero zaczyna rodzić się ta myśl, że tak można.

To o czym Ty, Allegro, wspominasz, to nieskuteczność kary, a ja miałam na myśli jej nieuchronność.

Myślę, że po połowie to kwestia wychowania i posiadania kręgosłupa moralnego (to nie jest tożsame z chodzeniem do kościoła) oraz odpowiedzialności za samego siebie. Nikt się nie rodzi zły sam z siebie, złym się dopiero staje. Jeśli dziecku wpajane są wzory zachowania, wie że "jak sobie pościele tak się wyśpi" to raczej żadnego głupstwa nie zrobi. Wiedząc, że popełniając przestępstwo szkodzi samo sobie. Odrębną kwestią jest podatność na wpływy innych, mało kto umie się postawić i powiedzieć nie. Rodzice czasem też są odpowiedzialni moralnie za wyczyny dziecka - kłania się serial Ballada o Januszku. Jeśli dziecku nie postawi się granic, pozwala zawsze i na wszystko to skutki są takie a nie inne. Trudno wtedy od dorosłego wymagać cudów.

Sama świadomość nieuchronności kary nie ma nic do rzeczy. W USA w sprawach o morderstwa orzeka się karę śmierci albo dożywocie (lub naprawdę wieloletnie kary więzienia) i nie ma to tak naprawdę znaczenia, bo morderstwa nadal się zdarzają.

Nie wiem czy temat ma podlegac konkretnie pod duchowe i religijne pryzmaty, ale ja nie opierając sie na nich jestem zdania ,ze czlowiek z natury ma w sobie zło, ma predyspozycje do czynionego zła.Dobro dopiero sie utrwala podczas   wpajania i przekazywania dobra .Odpowiedni i poprawny proces wychowania jedynie moze wyeliminowac jego popęd  do robienia krzywd, eliminuje zło jakie tkwi w czlowieku. .
Wystarczy spojrzec na ludzi (dzieci szczególnie)jak sie zachowują, do jakich czynów sie posuwają kiedy nie mają wzorca dobroci - emanują złem, niepoprawnosc zachowan ,przykrości ,wyrządzone szkody na kazdym kroku mozna zauważyc jesli wychowanie tutaj zostalo zaniedbane ,wtedy taki osobnik kieruje sie instynktem,zadatkami i predyspozycjami niepożądanych zachowań .Mają  w sobie zakorzenione predyspozycje do przejawiania tego nad czym cale lata pracuje sie z dzieckiem ,aby to wykluczyć i stlumić w zarodku

Może odrobinę zjadę z tematu, ale wydaje mi się, że najpierw trzeba by określić, czym jest zło, a czym dobro. W uproszczeniu, zły to taki,który krzywdzi innych, manipuluje - egoista. A dobry to taki,który pomaga (i najlepiej, jakby nie chciał jeszcze nic w zamian ) - altruista. Ale chwila, jeśli ktoś komuś pomaga, bo czuje się z tym lepiej, to dla kogo on to robi? Dla siebie! Egoista! Konkludując, dobra nie ma na tej planecie
A dlaczego ludzie są zdolni do popełniania okrutnych czynów? Hm, kiedyś rozkminialiśmy z chłopakiem czy inteligencja nie ma z tym czegoś wspólnego, bo wielu seryjnych morderców jest całkowicie poczytalnych umysłowo, a przy tym mają całkiem wysokie IQ. A niektórzy wybitni naukowcy może nie mordowali, ale z pewnością święci w życiu prywatnym nie byli. Psychopaci ponoć mają ponadprzeciętny iloraz inteligencji, ale za to nie są zdolni do empatii. Drapieżniki również mają wyższe IQ niż swoje ofiary, co jest logiczne. A człowiek stoi na szczycie drabiny ewolucyjnej... Przez lata mordowaliśmy inne gatunki i siebie nawzajem bez skrupułów. Ba, nawet zaczęliśmy hodować zwierzęta tylko po to, żeby je zjeść, i do dziś większość ludzkości nie widzi w tym problemu. Nie wspomnę o tych wszystkich eksperymentach psychologicznych,które pokazują, co może wyjść z normalnego człowieka, jeśli tylko ma warunki...Może im wyższe IQ tym bardziej spada empatia, chęć współpracy? Tylko... dlaczego?