Czy wierzycie w to, że po śmierci spotkamy się w niebie z rodziną? - Netkobiety.pl

To znaczy ze nie spotkamy sie po smierci?? Smutne to,co piszesz:( ( To znaczy ze matka ktora zegna swoje dziecko nie zobaczy go juz nigdy? Nawet na tamtym swiecie? Dla mnie byloby to jedyna nadzieja ktora przytrzymywalaby mnie aby nie zrobic sobie czegos zlego w takiej sytuacji...Nie wyobrazam sobie nawet czegos takiego..

Po śmierci kończy się świadomość, więc trudno byłoby spotkać się z kimkolwiek. Umieramy i następuje pustka, tak jak u śmierci każdego innego organizmu.

Przykro mi, jeśli cię urażę, ale dla mnie takie wyobrażenia są infantylne. Poczytaj trochę o neurobiologii i chemii mózgu, szczególnie o tym, czym jest nasza osobowość i pamięć - to tylko chemia, nic więcej. Oczywiście wg mnie istnieje coś takiego życie po śmierci, choć to strasznie głupia nazwa, ale to, co jest tutaj "tam" nie ma znaczenia. Nie ma więzów krwi, rodzinnych, pamięci o tym, co było tu. Jakim cudem czysta energia, świadomość, którą "tam" będziemy może mieć oczy (wytwór fizyczny), którymi zobaczy swoje dziecko i mózg, który ten obraz odczyta?? To naturalne że na pewnym etapie życia, na którym uczymy się podstaw religii słyszymy bajki, że po śmierci "zobaczymy" kogoś, ale to bzdura, bajka, metafora. Dziwi mnie, że dorosła osoba wierzy w takie rzeczy.
Poza tym jak miałabyś "zobaczyć" kogokolwiek "tam", skoro ani ten ktoś nie będzie miał ciała ani ty??

Nie jestem złośliwa. Staram się być obiektywna. Różne słowa padają z ust różnych księży, ale te konkretne to jest metafora, a tychże nie traktuje się dosłownie. Ja ciebie nie obrażam, piszę tylko że wiara w takie wyobrażenia jest dziecinna, nie napisałam, że ty taka jesteś. Ale widać masz niskie poczucie własnej wartości, skoro moje słowa odczytujesz personalnie.

Zadajesz pytanie w temacie wątku. Ja na nie odpowiadam według mojej wiedzy i moich osobistych przekonań. Również do nich należy to, które tak cię ubodło, że wyobrażenia jakoby po śmierci było tak jak na ziemi pod względem relacji uważam za infantylne. Mam prawo tak myśleć i mam prawo wyrazić swoje zdanie, zresztą po to jest forum.
Natomiast mam wrażenie, że ty ten wątek założyłaś nie po to, by poznać opinie innych na ten temat, tylko by ktoś ci napisał, że twoje przekonania w tym względzie są ok, że tak na pewno będzie i żeby cię pocieszył. Jeśli tak jest, to po prostu napisz w pierwszym poście że nie akceptujesz odmiennego zdania w tym temacie i po problemie.

chociaż wielka katoliczką nie jestem podzielam twoje zdanie

"Potem ujrzałem: a oto wielki tłum, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem. Odziani są w białe szaty, a w ręku ich palmy" Ap 7,9 - symboliczny opis.

?Jezus 'otworzył' nam niebo przez swoją Śmierć i swoje Zmartwychwstanie. Życie błogosławionych polega na posiadaniu w pełni owoców odkupienia dokonanego przez Chrystusa, który włącza do swej niebieskiej chwały tych, którzy uwierzyli w Niego i pozostali wierni Jego woli. Niebo jest szczęśliwą wspólnotą tych wszystkich, którzy są doskonale zjednoczeni z Chrystusem? (KKK n. 1026).

Jednak będąc w niebie nawet bez naszych bliskich bylibyśmy szczęśliwi, bo czulibyśmy pełną miłość Boga Jednak jak dokładnie to będzie wyglądać dowiemy się dopiero po śmierci.

Co do ciała to się zgadzam. Może jednak istnieje jakaś substancja, z której jest "zbudowany" duch. Nauka jeszcze tego nie odkryła ale wszystko przed nami.

To, że istnieją duchy nie świadczy o tym, że jest też niebo. Ja w niebo nie wierzę.

Ja mam w sobie dość kultury osobistej, natomiast nie żyję emocjami, ty zaś tak. Niestety zapomniałam, jakie wątki tworzyłaś kiedyś i jakie masz podejście do życia i wiary - emocje, emocje i jeszcze raz emocje. One nie są dobrym doradcą ani w sprawach życiowych ani w sprawach wiary. W dodatku każdą osobę, która ośmieli się myśleć inaczej niż ty z miejsca skreślasz.

Chemia jest nasze ego, po śmierci doznajemy pewnego rodzaju świadomości, rzeczywistości transpersonalnej, wystarczy poczytać pisma wielkich chrześcijańskich mistyków, by zrozumieć o co chodzi. Niebo to nie zbiór ludzi, osób, powązanych ze sobą ziemskimi relacjami, to mistyczne doświadczenie współobecności Boga i człowieka. Osoby, które nie dopuszczają do siebie tej myśli, które wierzą w dziecinne obrazki na których widać uśmiechniętych ludzi w tzw. niebie, w momencie śmierci doznają totalnego szoku. Poza tym same robią sobie krzywdę takim myśleniem, bo ono jest jak zaprzeczanie podstawowym faktom. Czasem trzeba wyjść stopień wyżej poza dziecinne myślenie, dojrzeć. Wiara i religijność to ewolucja, która dokonuje się w każdym człowieku, to dojrzewanie. Autorka wątku niestety bardzo się boi opuścić schemat myślowy, który sobie stworzyła lu dała sobie wcisnąć do głowy. Boi się, bo nie wie, co może być poza nim. Bo każdy schemat jest bezpieczny. Tymczasem dojrzewaniu zawsze towarzyszy strach i niepewność, to normalne. Jednak zawsze trzeba w końcu opuścić dziecinne schematy i pójść dalej. Smutne jest to, że czyjeś emocjonalne i ludyczne (wiara w duchy) podejście do wiary sprawia, że jestem opluwana jadem i wkłada się w moje usta słowa, których nie powiedziałam.

Nie napisałam, że TY jesteś infantylna i dziecinna, tylko że takie wyobrażenia są. Widzisz różnicę między tym, jak się pisze o zachowaniach, a tym że pisze się o osobie?
Poza tym takie wyobrażenia nie sa częścią wiary w Boga. Gdzie tak pisze? W Biblii? Wiesz, co to jest alegoria? To jest przedstawienie jakiejś idei za pomocą obrazu. Obraz nieba, w którym ludzie biegają i śmieją się to taka właśnie alegoria. Obrazkowe przedstawienie. Dlatego też nie należy w to wierzyć biorąc to dosłownie, lecz przenośnie. Radość i szczęście w niebie jak najbardziej, ale niebo to stan ducha, a nie miejsce. Stan ducha poza czasem. Cytat z Katechizmu Kościoła Katolickiego (który moim zdaniem każdy człowiek uważający się za katolika powinien znać - katechizm, a nie cytat!):
"KKK 1024 To doskonałe życie z Trójcą Świętą, ta komunia życia i miłości z Nią, z Dziewicą Maryją, aniołami i wszystkimi świętymi, jest nazywane "niebem". Niebo jest celem ostatecznym i spełnieniem najgłębszych dążeń człowieka, stanem najwyższego i ostatecznego szczęścia". To jest celem człowieka, jedność z Bogiem, Absolutem, a nie jakieś bieganie po łące z dziećmi, matką, ojcem, praprapra dziadkiem tudzież praprapraprapra babką!!!

Tak jak wspomniała allegra Bóg OBIECAŁ tym, którzy przyjmą Jezusa jako swojego Zbawiciela, życie wieczne, które w Biblii jest opisane na przykład w ostatniej księdze Nowego Testamentu, Apokalipsie I ja w to wierzę. Nie boję się tego, co będzie, z ufnością na to czekam.

Zeby tylko te zycie wieczne nie bylo tak jak pisze Twilight,rodzimy sie w kolejnych cialach a potem zapominamy ze cos bylo przed. Ja wierze ze cos jest po i wcale nie musi byc to logicznie wytlumaczalne,nie mozna miec do tego naukowego podejscia bo juz na poczatku byloby cos nie si,np stworzenie Adama i Ewy skad jak z czego.Cala religia polega na wierze nie na naukowym rozkminianiu,ja wierze i wiem ze cos musi byc potem, przyklad uzdrowien przez papieza,logicznie niewytlumaczalne ale sa dowody ze byly.

Tu nie chodzi o wiedzę, ale o wiarę

Miałam się w tym wątku już nie wypowiadać, ale postanowiłam, że jednak to zrobię, bo nikogo nie krzywdzę swoją wypowiedzią. Matt, bardzo dobrze, że poruszyłeś tę kwestię. Ponieważ czasem to, co widzimy i co gorsza "czujemy" może być nie tylko projekcją mózgu, ale i objawem poważnej choroby. Odczuwanie czyjejś obecności w pokoju może świadczyć na przykład o schizofrenii, chociaż niektóre osoby odczytują to jako "dowód" na istnienie życia po śmierci.

Jeśli przyjąć że dusza to czysta energia, to w jaki sposób można ją widzieć? Słowo "zobaczyć" odnosi się do ludzkiego oka i mózgu. Skoro i jednego i drugiego po drugiej stronie nie ma, to jak można widzieć? A teraz też "widzisz" energię?

Myślę że osoby, które nazywasz świętymi mogły mieć nie tyle schizofrenię, ile ulegać bardzo silnej autosugestii wywołanej czynnikami związanymi z mocnymi wierzeniami w daną rzecz. To jak placebo, wierzysz na maksa i działa, a to tylko glukoza. Tak i tutaj - wierzysz, że coś istnieje, to w końcu to zobaczysz i w tym momencie warto wziąć pod uwagę, że przedmiot wiary jest kwestią indywidualną - jeden człowiek wierzy w Chrystusa i go zobaczy, inny w Sziwę i też go zobaczy. Jednocześnie fakt "zobaczenia" nie jest dowodem na istnienie tego, co widzimy, raczej problem jest bardziej złożony.

Nie oburzaj się na Emilię. Nie jestem psychologiem, ale te posty wiele mówią o Twoim problemie.

PS. praca niektórych ludzi wiąże się z codziennym użytkowaniem komputera. To, że widzisz kogoś online większość dnia może Cię doprowadzić do błędnych wniosków, podobnie jak z duchami

nie martw sie.  dlatego powinnas sie modlic ya siebie  i swoich bliskich abyscie osiagneli niebo.

Makabra, całą wieczność miałabym być takim brzydkim kurduplem? Bóg mnie chyba znienawidził chwili poczęcia...

Nie ubliżaj bogu, bo jeszcze bardziej cię ukarze, np. urośniesz na dwa metry.

Świat lalek barbie jest nudny dlatego bo wszystkie są wysokie, śliczne i ładnie ubrane. Nie zwalaj winy na boga bo to raczej geny Twoich rodziców i dziadków tu zawiniły. Przestań w końcu podkreślać na każdym kroku swoją brzydotę bo tu ludzi interesuje co masz do powiedzenia a nie jak wyglądasz. Prawie każdy chciałby wyglądać lepiej niż wygląda ale to nie powód by wszystkim mówić o tym. Skup się na czymś innym niż Tyt sama a poczujesz się znacznie lepiej. Fotkę też radzę zmienić np na ładny krajobraz albo pluszowego misia. Głowa do góry, przecież mogłabyś na dodatek żyć w Etiopii.

mam nadzieje ze i ty dostapisz laski wiary. dla mnie nie musi byc cos udowodnione zeby w to wierzyc.po cóz by była wtedy wiara. przeczytaj dzienniczek s. FAUSTYNY Kowalskiej. Choc pewnie uznasz ze to brednie a siostre wezmiesz za psychicznie chorą, to jednak sprobuj bo moze cie cos zaskoczy. ona miała do czynienia z duszami co prawda czysccowymi ale jednak. byla badana przez specjalistów i nie stwierdzono u niej zadnej choroby psychicznej.

tak wiec serdecznie ci współczuję, gdyz ja mam i będe miec taką nadzieje do konca mych dni ze istnieje niebo które mogę wyprosić dla siebie i bliskich. tobie zas pozostaje smierdząca mogiła.

Czy życie nadzieją cokolwiek zmienia? Nic mi nie pozostaje, bo po śmierci ciała tak jak każdy inny organizm przestanę istnieć, dlatego obecne ziemskie życie chcę przeżyć jak najpełniej.
Życie nadzieją nie sprawia, że cokolwiek się stanie. Według mnie po prostu się oszukujesz, aby łatwiej umrzeć. Ja przyjmuję do świadomości, że jestem organizmem biologicznym jak wiele innych gatunków i to że myśle bardziej zaawansowanie niż inne zwierzęta wcale nie musi świadczyć o tym, że coś więcej się z tym wiąże, bo dla mnie niebo i piekło są właśnie wytworem tego myślenia i wynikają z ludzkich potrzeb, lęków itp.

MATT87 jestes jeszcze młody, pewnie bez wiekszego bagazu zyciowego. poczekaj az doświadczysz wielu sytuacji wtedy zrozumiesz co to nadzieja. kiedy patrzysz jak twoje dziecko umiera i super wiedza zawodzi, kiedy mówią ci jestes chory nie ma ratunku i wiedza zawodzi, kiedy tracisz wszystko co miałes i nikt nie poda ci reki, kiedy boisz sie o jutro. nie masz juz nic, poprostu nic i wtedy rozumiesz co to jest nadzieja i wiara i sam Bóg.

Namalujęcięłzami według biblii nie spotkamy się po śmierci.
"Nauczycielu, Mojżesz tak nam przepisał: Jeśli umrze czyjś brat i pozostawi żonę, a nie zostawi dziecka, niech jego brat weźmie ją za żonę i wzbudzi potomstwo swemu bratu. (20) Otóż było siedmiu braci. Pierwszy wziął żonę i umierając, nie zostawił potomstwa. (21) Drugi ją wziął i też umarł bez potomstwa, tak samo trzeci. (22) I siedmiu ich nie zostawiło potomstwa. W końcu po wszystkich umarła ta kobieta. (23) Przy zmartwychwstaniu więc, gdy powstaną, którego z nich będzie żoną? Bo siedmiu miało ją za żonę. (24) Jezus im rzekł: Czyż nie dlatego jesteście w błędzie, że nie rozumiecie Pisma ani mocy Bożej? (25) Gdy bowiem powstaną z martwych, nie będą się ani żenić, ani za mąż wychodzić, ale będą jak aniołowie w niebie."
Co do śmierci najbliższych nam osób, może to zabrzmieć okropnie dla niektórych, ale wzmianka o Mojżeszu dającego w ofierze swojego syna mówi wszystko. Bóg chce byśmy w sercu, mieli jego na pierwszym miejscu. Boga. Wszystko inne jest nam dane i może być odebrane. Także ludzie. Wiem, że jest to trudne do zaakceptowania. Ja sama przez wiele lat borykałam się z tym kawałkiem biblii (z innymi też, ale ten był dla mnie całkowicie niezrozumiałym) o Mojżeszu i jego synu. Jednak coś, co jest bardzo potrzebne to to, by pragnąć bliskości bożej. Wtedy dostajemy łaski zrozumienia. Ja dopiero po wielu latach zrozumiałam i przestałam uważać, że Bóg był podły oczekując od Mojżesza takiej ofiary. Zrozumiałam to jednak dzięki łasce Bożej, bo inaczej, swoim rozumem, nigdy bym tego nie pojęła.
I nie mam pojęcia dlaczego księża mówią, że się spotkamy po śmierci, skoro biblia mówi co innego. Po co tak oszukują?
Czasem się zastanawiam, czy księża czytają biblię.

Ups pomylili mi się
Tyle tych imion, że mam problem z ich zapamiętaniem

Dlaczego miałabyś się z tym pogodzić za kilka lat?

Zgadzam się z wypowiedzią. Teraz musimy jak najlepiej wykorzystać darowany nam czas. Nie ma się co zastanawiać co by było, gdyby.. Kiedyś wszyscy się o tym przekonamy. Chociaż z drugiej strony nie sposób o tym nie mysleć, bo chyba jeden z największych ludzkich strachów to strach przed śmiercią.. Nie ma się więc co dziwić, że powstają różne teorie, próbujące wyjaśnić, co się może zdarzyć. Ja wierzę, że coś jest po śmierci. Wiele osób z mojej rodziny miało krótkotrwały kontakt z duchami. To nie są żadne brednie nawiedzonych ludzi.