pustka - Netkobiety.pl

Serotonino, twój post jest pełen smutku i rozgoryczenia, ale widzę w nim też odrobinę nadziei. Nie wiem, na czym polega twój problem, dlaczego chodzisz na terapię i dlaczego nie rozmawiasz z przyjaciółmi, natomiast z jakiegoś powodu napisałaś w dziale "religia - duchowe poszukiwania". Przypuszczam, że dlatego iż odczuwasz duchową pustkę. Piszesz, że pragniesz, aby Bóg istniał, ale w Niego nie wierzysz. No cóż, nie da się raczej uwierzyć w Boga na zawołania, ale może spróbuj się pomodlić, na zasadzie "Boże, jeśli istniejesz....". Może to głupie, ale w chwili zwątpienia też tak się kiedyś pomodliłam, tak od serca. Pisz gdy będziesz się chciała wygadać. Od tego jest między innymi forum.

wszystko to przerabiałam
psychologa Boga i diabła
przyjaźń miłość wolność

i nic dla mnie nie istnieje
i wszystko o czym piszecie mimo dobry checi to banały i pierdoły

szukałam w swoim życiu
i mam już dość
byłam wierna temu w co wierzyłam

ktos napisał, żeby sie pomodlić, jak moge to zrobić skoro nie wierze? to nie przekora

poszukiwanie było ucieczka
ucieczka dzis jest beznadzieją

codziennie wstaje rano tylko po to zeby znów pójść spać
nie wiem co w moim życiu było nie tak ze teraz tak to wyglada

na codzień udaje ze wszystko jest ok, mecza mnie te rozmowy o niczym

brzmi to wszystko tak cholernie desperacko

nie ma we mnie motywacji do życia ale nie mam też odwagi zeby sie zabić, bo może gdzieś podswiadomnie mam nadzieje ze jutro coś sie odmieni

Przetrwać tę samotność
wyzwolić sie spod władzy
ludzi..
świata...
Nauczyć sie rozmawiać ze sobą
Swobodnie spoglądać w przyszłość
Przyjąć życie
i żyć tak poprostu

w zwiewnej sukience biegać
na boso po trawie
czuć tylko woń kwiatów, wilgoć deszczu
odczuwac gorąco i mróz

w lekkim powiewie przyszłości
w beztroskim poczuciu kochania..
oddychać przy Tobie