Słodki smak zemsty. - Netkobiety.pl

Myślę, że mówiąc o "słodkim smaku zemsty" miał na myśli satysfakcję, którą zemsta ze sobą najczęściej niesie. Tyle tylko, że ta satysfakcja jest raczej krótkotrwała, a jej konsekwencje mogą utrzymywać się latami. Dlatego wydaje mi się, że o wiele lepiej dla nas i otoczenia jest darować sobie odwet, choćby w imię własnego zdrowia

A jeśli już się mścić, to pamiętając o zasadzie, że "zemsta lepiej smakuje na zimno"...

Cóż zemsta smakuje cudownie kilka chwil po jej dokonaniu, a potem łatwo się zorientować, że raczej nie pomogła, albo daje uczucie mało komfortowej satysfakcji. Co to za cymes triumfować na popiołach?

Kiedyś powiedziałam sobie"to będzie moja słodka zemsta"gdy facet mnie rzucił.Obiecałam sobie że go rozkocham w sobie i porzuce(zrobie to samo co on mi zrobil)tak naprawde nie moglabym mu zrobic krzywdy a te slowa dodaly mi otuchy i wiary w siebie bo zaczelam bardziej o siebie dbac,wmowilam sobie ze jestem piekna i jak nie ten to inny a podrywanie mojego bylego skonczylo sie na ponownym zejsciu.Nie jestem za zemsta ale w moim przypadku sama taka mysl pomogla mi przetrwac ciezkie chwile choc wiem ze te mysli byly glupie i gdyby byly inne moglyby doprowadzic do tragedii.Warto wybaczac tak poprostu bo czlowiek staje sie szczesliwy.

Zemsta - chwilowa ulga,ale w moim przypadku,to sumienie
nie dawaloby mi spokoju.Wole poplakac w samotnosci,
nie przespac nocy,rozmyslac niz kogos krzywdzic.

Mnie dziwi tylko, że to kapłan powiedział. Trochę mi się to wydaje sprzeczne z jego powołaniem

Myśli o zemście pozwalają nam odwlec proces żałoby. Łatwiej jest  myśleć "jeszcze ja mu pokażę" niż płakać nad rozpadającym się związkiem czy skrzywdzonym dzieckiem. Myślę, że zemsta w wielu przypadkach motywowana jest naiwną wiarą w to, że jeśli odegramy się wyjątkowo skutecznie to nie tylko zmniejszy naszą stratę, ale też uchroni nas od przyszłych krzywd. I w tym tkwi głupota zemsty. Zamiast skupić się na sobie skupiamy się na winowajcy (prawdziwemu czy też wyimaginowanemu). Czyż w ten sposób nie robimy sobie więcej szkody i nie pomagamy temu co nas skrzywdził w jego dziele?

Ja wierzę w karmę, czyli, że jak się mścimy to tak naprawdę kaleczymy samego siebie. W życiu trzeba dążyć do harmonii. Wszyscy popełniamy błędy i gdyby każdy chciał się mścić to świat byłby piekłem.

Tak Selena święta racja.

Wedlug mnie zemsta jest oznaka slabosci,i glupoty.tak dawno temu z 20 lat powiedzialam mojej kolezance..zaczelo sie od tego ,ze zostawil ja chlopak.no i ona obmyslala plan zemsty.glosno opowiadala jak to ona taka czy inna metode zastosuje.a ze jej zachowanie mnie sie nie podobalo odsunelam sie od owej kolezanki..czasami od jakis znajomych slyszalam co sie tam u niej dzieje,tak ogulnikowo..a to wyszla za maz,a to urodzila dziecko,a to juz zdazyla sie rozwiesc itd.itp..ktosegos razu tak ze dwa ,trzy lata temu spotkalysmy sie  przypadkiem u jednej znajomej..coz rozmowa byla taka ogulhikowa,az do chwili.gdy owa mscicielka.stwierdzila,ze zmarnowala pol zycia na zemsty.spytalam ja,czemu byla taka msciwa?bo chcialam by ludzie,mnie akceptowali i sluchali a w efekcie narobilam sobie kupe wrogow-taka byla jej odpowiedz..po owym spotkaniu u wspolnej znajomej wyszlam z uczuciem ulgi..uf.jak to dobrze,ze ja nie jestem msciwa

Zemsta cieszy przez chwilę a wybaczenie cieszy całe życie

Nie lubię zemsty. Po co robić to samo co ta osoba^^ i być też tak samo stuknięta ? Wolę powiedzieć pare słów bo "słowa bolą bardziej od uderzenia" Najlepiej to po sobie nie pokazywać złości, a przeciwnika to bardziej denerwuje Nie lubię się powtarzać za innymi

Zemsta... od razu sobie pomyślałam o książce Fredry Źle mi się to słowo kojarzy.
Kiedyś był w moim życiu człowiek (nadal poniekąd jest- gdyż jest bratem mojego R choć nie utrzymujemy z nim kontaktów) który pragną się zemścić na mnie. Za to że nie chciałam być z nim, tylko z jego bratem. Byłam już z moim R ponad pół roku, kiedy to się wydarzyło. Później się mścił- próbował nas rozdzielić na różne sposoby... nagadał swojej rodzinie na mnie okropne kłamstwa (przypominam, że to także rodzina mojego R), próbował skłonić R do porzucenia mnie- próbując nas skłócić- wyciągając każde nawet najmniejsze przewinienie, błąd... brrrr....

Niestety już zawsze będzie w moim życiu, dopóki będzie w nim R A to przy okazji urodzin kogoś z rodziny, a to na święta...

Ale kocham R tak bardzo, że to znoszę. Jakoś...

Tym swoim mszczeniem się tylko sprawił, że jego własny brat z nim nie rozmawia... raczej słodka ta zemsta nie była.