Romeo mnie olał po 13 latach - Netkobiety.pl

Uwaga, wiem że mnie zjecie. Ale trudno. Mam problem, w tej chwili ze zrozumieniem faceta. Bo sytuacja jest wg mnie pozamiatana.
13 lat temu poznałam pewnego pana. Pan był (jest 17 lat ode mnie starszy). Wtedy i teraz żonaty.  Błyskawicznie nawiązaliśmy romans który trwał 1,5 roku. Pan był szalenie zaangażowany, ale jasno wytyczył granice (rodziny nie zostawi i chwała mu za to). Jednocześnie w naszym środowisku zawodowym funkcjonowaliśmy  jako para, poznałam  jego przyjaciół, pracowników i część rodziny z jego strony. Całe te love story przerwałam jak poczułam, że się za bardzo zaangażowałam. Bycie drugą w wieku 27 lat to naprawdę nie dla mnie. Postanowiłam to przerwać i mieć czystą kartę.
Teraz najciekawsze część opowieści, następne 1,5 roku funkcjonowaliśmy podobnie (ale już nie sypialiśmy my ze sobą).  Za to ponieważ nie chciałam się z nim nigdzie umawiać zaczął jako znajomy bywać u mnie w domu i zaprzyjaźniać się z moja rodziną. Namawiał na przeprowadzkę w jego rejony itp.
Teraz trochę przyśpieszę, przez  następne 6 lat był tak naprawdę na każde moje skinienie, służył pomocą i radą.  Regularnie mnie odwiedzał i wypytywał o moje sprawy sercowe. Wszystkie moje porażki zwalał na moje duże wymagania.  W miedzy czasie, żona z dziećmi wyjechali na zachód i kolega prowadził kawalerskie życie. Zakładam, że mnie odwiedzał, jak mu jakieś romanse na mieście nie wychodziły.  Znany jest z tego w środowisku - nikt nie ma złudzeń.  Nie byłam pierwsza, ani ostatnia.
Przez te 9 lat to on podtrzymywał znajomość i utrzymywał kontakt. Ja zazwyczaj mówiłam NIE i nie odpowiadałam na wiadomości, zaproszenia i życzenia. I tak dochodzimy do wydarzeń z przed 4 lat. Pod domem mam knajpę. Kolega tam sobie obrał miejsce randkowania (zaznaczam, że nie jest to dla niego nigdzie po drodze). Oczywiście tam go spotkałam.  I od słowa do słowa, prosiłam, żeby jednak znalazł sobie inny lokal bo to dla mnie dziwne i nieprzyjemne - dowiedziałam się, że jestem wredną harpią bez serca,  która zrobiła sobie z niego chłopca na posyłki, a on mnie tak kochał. Na koniec stwierdził, że nie chce mnie znać.
No dobra jak nie chce mnie znać to OK. Co ja mogę. Przez 4 lata mieliśmy ograniczony kontakt, głownie z mojej strony i prawie wyłącznie w sprawach zawodowych.  Nie widzieliśmy się. Oczywiście widywałam go dalej w tej knajpie lub wpadałam na jego samochód. Parkuje zazwyczaj pod moja klatką.
Traf chciał, ze teraz na wiosnę  musiałam skorzystać z jego pomocy i widzieliśmy się. Postanowiłam odświeżyć nieco tą znajomość. Jednak kontakt jest z mojej strony, a znajomy cały czas zachowuje sie jakby miał żal. Oczywiście wylądowaliśmy w łóżku. I to był błąd - bo mi kolega spanikował. Na moje pytanie, czy zapominamy o tym czy kontynuujemy. Twierdzi, ze chce odświeżyć znajomość i zobaczyć jak jest między bami, pod żadnym pozorem nie chce jej kończyć. Ale nie teraz w bliżej nieokreślonej przyszłości bo ma problemy w domu (żona po 9 latach wróciła do kraju - pewnie się coś wydało) i w pracy (tam pracuje była/lub ciągle obecna kochanka). Przez ostatnie 2 mies. usiłowałam przerwać ta parodię i dac sobie z nim spokój (ale się nie zgadza) - jednak nie widzieliśmy się i prawie cały kontakt jest z mojej strony. W miedzy czasie dowiedziałam się, ze nie chce stałego związku (WTF jak jest żonaty) bo nie chce mnie zawieść, a zapomnieć też nie daje. Generalnie wsadził mnie do zamrażarki.
Pytanie o co w tym chodzi. Odgrywa się. Bo teraz to mi zależy.