Agresja i miłość ?! - Netkobiety.pl

Witam,
Od pewnego czasu mam problem i potrzebuje rady. Właściwie to zdaje sobie sprawę jakie rady mogę otrzymać, ale może potrzebuje wsparcia ? Pomocy ? Sama nie wiem. Oczywiście myślę ,aby pójść do psychologa. I może w najbliższym czasie pójdę.
Zacznę od tego ,że jestem z chłopakiem już ponad 3 lata. Mieliśmy swoje przejścia jak każdy normalny związek. Przetrwaliśmy na prawdę bardzo wiele. Kocham go nad życie, sami zresztą zobaczycie.
Wiedziałam ,że mój chłopak ma ataki agresji i ,że potrafi dużo nieprzyjemności przez to powiedzieć, ale starałam się go zrozumieć choćby dlatego ,że każdy ma jakieś wady.
Zaczęło się ,gdy zamieszkaliśmy razem. Dokładnie mieszkaliśmy razem 6 miesięcy. Bo aktualnie nie mieszkamy razem. Od początku miałam jakieś trudności związane z zamieszkaniem z nim, ale gdy doszło do tego ..to po kilku dniach nawet się ucieszyłam. Na początku kłótnie to jak kłótnie, tyle że my wyzywaliśmy się . Właściwie to on mnie wyzywał. Później nie odzywałam się do niego . Przychodził i prosił żebym mu wybaczyła. I szczerze mówiąc ciężko było, kiedy patrzyłam w jego oczy czy na jego uśmiech było mi lepiej. I nie potrafiłam się już gniewać. Zaczęłam wówczas ,gdy dostałam pierwszy raz 'kopa' . Ledwo mogłam chodzić na nogę. I od tego często się zdarzało ,że w czasie kłótni dostałam kilka 'kopów' . Z mojej strony również była agresja ,ale powiedzmy bardziej w akcie obrony . Kiedy ja byłam bardziej agresywna , on nie mógł znieść tego ,że ja się stawiam. Więc postanowiłam ,że przy następnej kłótni będę spokojna. Co w rezultacie nie uspokoiło go. No może trochę. W twarz uderzył mnie tylko raz , gdy dostałam od niego 'kopa' dostał dwa razy w twarz i wtedy mi 'odwinął'. Po ok. 4,5 miesiącach zaczęło się gorzej. Z nerwów potrafił mi niszczyć rzeczy, które do tanich nie należały. Za każdym razem przepraszał. Powiem tak.. Zastanawiam się czasem czy gdybym inaczej się zachowała podczas kłótni to może było by inaczej ? Gdybym próbowała go choć raz uspokoić. Często się zdarzało ,że on wybuchał a ja siedziałam i nic nie mówiłam. Jak mnie kopnął to siedziałam dalej i nic nie robiłam. Dopiero ,kiedy udało mi się wyjść z mieszkania był spokój , gdy wróciłam. Ja wiem,że on mnie bardzo kocha . Widzę to jak patrzy na mnie. A takie rzeczy się wie i czuje. I ja zrobiłabym dla niego wszystko. Jesteśmy bardzo za sobą , ale nie wiem czy to wystarcza. Jestem osobą , która szybko zapomina. Chociaż w głębi nadal to we mnie tkwi. Rozstaliśmy się teraz. Ponieważ kilka dni temu zaczął mnie szarpać o głupią kłótnie. I uderzyłam go w twarz , a on wyszarpał mi trochę włosów. Oczywiście po chwili wyszłam z pomieszczenia. A on opuścił mój dom. Tyle ,że mój telefon przy tym został zniszczony. Spotkaliśmy się dziś i nie wiem jak głupio to może zabrzmieć , ale tak bardzo się ucieszyłam. Zrobiłam się spokojniejsza. Mimo ,że widzieliśmy na jakieś 5 min. Może uzależniłam się od swojego oprawcy . Moja rodzina już wie o wszystkim co wydarzyło się między nami. I każdy chce ,abym to zakończyła . Też tak myślę ,ale kiedy pomyślę o tym ,że ma go przy mnie nie być .. to jest na prawdę źle. Zastanawiam się co mogę zrobić ,aby przestał tak wybuchać agresją ? Czy w ogóle mogę coś na to poradzić ?
Kiedy się nie kłócimy .. to nikomu bym go nie oddała. Jesteśmy szczęśliwi i przytulamy się tak jakbyśmy mieli do końca życia to robić.
Nie wiem czy on może się zmienić , ale bardzo bym tego chciała.
Czy taki człowiek może się zmienić ? Czy on może przestać traktować osoby ,które kocha jak 'gówno' ? Potrzeba tu psychologa czy po prostu osoby , która go uspokoi w takiej sytuacji ? Kocham go i szczerze.. długo się będę zastanawiać czy będzie jeszcze szansa dla nas.
Dziękuje za wysłuchanie

Wiedziałam ,że mój chłopak ma ataki agresji i ,że potrafi dużo nieprzyjemności przez to powiedzieć,

dostałam pierwszy raz 'kopa' .
Ledwo mogłam chodzić na nogę.
I od tego często się zdarzało ,że w czasie kłótni dostałam kilka 'kopów' .

W twarz uderzył mnie tylko raz , gdy dostałam od niego 'kopa' dostał dwa razy w twarz i wtedy mi 'odwinął'.
Po ok. 4,5 miesiącach zaczęło się gorzej.
Z nerwów potrafił mi niszczyć rzeczy, które do tanich nie należały.

Często się zdarzało ,że on wybuchał a ja siedziałam i nic nie mówiłam. Jak mnie kopnął to siedziałam dalej i nic nie robiłam.

on wyszarpał mi trochę włosów.

Może uzależniłam się od swojego oprawcy .

Czy taki człowiek może się zmienić ?

Czy on może przestać traktować osoby ,które kocha jak 'gówno' ? Potrzeba tu psychologa czy po prostu osoby , która go uspokoi w takiej sytuacji ?