zostawił mnie, nie wiem dlaczego - Netkobiety.pl

Spraw takich było wiele, opisze tą która zabolała najbardziej. Planowaliśmy ślub w przyszłym roku we wrześniu, pierścionka jeszcze nie miałam, ale byliśmy po słowie. Jego siostra z którą przez lata się kolegowałam powiedziała mi, że wścieknie się jeśli weźmiemy ślub wcześniej niż ona ponieważ jest ze swoim chłopakiem bardzo długo. W wakacje wyjechałam na dwa miesiące za granicę, gdy wróciłam okazało się że siostra zmusiła swojego chłopaka do oświadczyn i zaplanowała ślub na wrzesień (sala już zamówiona). Byłam zaskoczona ale to przełknęłam. Wtedy mój stwierdził że może  w takim razie czerwiec. Uznałam, że tak nie można - wpychać się przed kogoś bo ja muszę, ale zależało nam (tak mi się wydawało). Była okazja porozmawiać z nią, powiedziałam że nie chce być przed nią, ona na to: to sie nie wpier***aj. Byłam w szoku, ale mówię do niej: Wiedziałaś że mamy plany postanowiliśmy wziąść ślub w październiku, zaczęła że nikt mi nie przyjdzie, i żebym nic sobie nie planowała bo pierścionka na palcu nie mam. To było bardzo przykre. Poprosiłam mojego ex żebyśmy wyszli. W samochodzie rozkleiłam się. On zapytał o co chodzi. Powiedziałam tylko "twoja siostra bardzo źle mnie potraktowała" nie chciałam zagłębiać się w szczegóły. On na to "co powiedziała żebyś sie nie wpierda*** bo nie masz pierścionka"? Ja "tak to są dokładnie jej słowa skąd to wiesz"? "Mama wszystko słyszała". Byłam smutna i wściekła. Dlaczego wiedząc jak mnie potraktowała nie zabrał mnie stamtąd. . Najbardziej bolało, żę w ogóle mnie w tej sprawie nie wsparł. Od razu mu powiedziałam, wiem że to twoja ukochana siostra, ale potraktowała mnie źle a ty w ogóle nie zareagowałeś. Chciałam tylko żeby powiedział do niej: X kocham cię ale kocham też Y, potraktowałaś ją źle nie rób tego. To wszystko, tymczasem siostra mówi mu co ma robić i kiedy brać ślub - wtedy kiedy jej pasuje. Do naszego rozstania sprawa bardzo urosła, doszło wiele innych aspektów. Myślałam, że jak się kogoś kocha to się za nim stoi. Pojawiły się problemy wściekł się i zerwał ze mną, a moja wina jest tu znacznie mniejsza więc skąd ta złość?

A ja podsumowałbym to inaczej: chłopak sam do końca nie wie czego chce i nie ma charakteru - jest bezwolny wobec swojej rodziny i nie potrafi miec własnego zdania. Przemawia za tym fakt, ze słysząc słowa siostry - nie zareagował na ewidentne i nieuzasadnione chamstwo (nie stanął po stronie Autorki). Za taką wizją tego chłopaka stoi to, że pozwala innym decydować o czymś, co jest dla niego i Ciebie, Autorko ważne. Spolegliwie akceptuje narzucanie zdania...
To, ze w takim trybie zerwał świadczy dodatkowo o jego miernosci - nie sądzę aby "chciał oszczędzić" konfliktów Tobie, Autorko. Chciał - jeśli już komuś - oszczędzić swojej rodzince, bo uświadomił sobie, ze nie jesteś tak bezwolną "leliją" jak on.
Czy miał faktycznie "romantyczną wizję miłości"? Wręcz przeciwnie moim zdaniem...
Czy - Koczillo - spanikował? Tak, ale dlatego, że mając do wyboru stanąć po stronie partnerki - przyszłej zony, a stronie rodzinki ...wybrał rodzinkę, bo jeszcze nie dojrzał do samoświadomości i decydowania o sobie. Jest jeszcze chłopcem...

Kosmiczny, a czy ja twierdzę, że on dobrze zrobił?

Współczuję autorce sytuacji i uważam, że ma prawo czuć się zraniona. Zarówno tym co było, jak i tym, co jest.

Nie sądzę jednak, by ktokolwiek krzywdził z nastawieniem "będę, ku*wa, zły!" Zazwyczaj wypisując się z jakiejś niewygodnej dla nas sytuacji, szukamy usprawiedliwień. Nawet sami przed sobą. Mało kogo stać na szczerą konstatację: "odchodzę, bo mam w d*pie". A nawet jeśli, to emocje zmieniły siedlisko na mniej szlachetne z jakiegoś powodu.

Wnioskuję, że Zaskoczona wie, co się stało i domyśla się nawet, dlaczego. Pytanie brzmi: skąd u byłego taki a nie inny wybór? Może jego bezwolność wynikła z lenistwa ("co się będę szarpał") a może z wyuczonej przez lata bezradności?

Rzecz jasna, autorka wątku nie jest zobowiązana tego akceptować ani spieszyć chłopakowi na ratunek.

Moim zdaniem będzie się jeszcze cieszyła, że wyszło, jak wyszło i ominie ją użeranie się z popapraną rodziną.

Bardzo Wam dziękuję za odpowiedzi. Koczilla ma rację we wszystkim: chyba rzeczywiście wiem co się stało, jest leniwy, niedojrzały oraz w pewnym stopniu bezwolny. Jego siostra chciała pokazać kto tu rządzi i udowodniła, że zawsze będzie górą, co dla mnie jest szczytem głupoty - unieszczęśliwiła swojego brata (zaprzeczyła wszystkim swoim słowom i rozgaduje wszystkim wspólnym znajomym że zmuszałam go do ślubu w czerwcu), jednak jest mi jej żal - to wszystko wynik jakiś kompleksów, normalna osoba nie krzywdzi bliskich poprzez dziecinne intrygi. Jego też jest mi żal, chłopak ma 32 lata zero charakteru gdy przychodzi do decyzji poważnych, mieszka z całą tą rodzinką. Kocham go, nad tym nie mogę zapanować, ale musi minąć trochę czasu nim to uczucie zblednie. On obudzi się jako 50 - ciolatek sam, zastanawiając się czemu nikogo nie ma. Bardzo Wam wszystkim dziękuje, że z taką uwagą zajęliście sie moją sprawą. Pozdrawiam.

Teo, mylisz się. Byłam z nim rok, ale znałam o wiele dłużej. Sprawa ślubu wyszła całkowicie z jego strony, ja długo nie byłam pewna, nie chciałam się spieszyć. Gdy już go pokochałam, a on utwierdził mnie, że jeśli się kocha to nie ma znaczenia czy jest się rok czy lat pięć i chce stworzyć ze mną rodzinę wtedy i ja zaczęłam snuć plany.

Moje pytanie nie dotyczyło "czemu mnie zostawił" tylko czemu nie chce ze mną porozmawiać i wyjaśnić swojej wrogości, skoro oboje spie*** sprawę.

Facet mając 32 lata słucha siostry to żenada. Po prostu nie dojżały gość.

Daj spokoj!Za co go chcesz przeprosic?!Tak,to nawet ja sie nie ponizalam.Pzdr.